Bedankt voor de reacties! Van die caapi is wel interessant, misschien dat ik de volgende keer dat dan neem in plaats van syrische wijnruit (of misschien volg ik beter een tijdje een 'dieet', ik weet het niet).
Ik had een bad-trip (voor de tweede keer, maar deze begon niet 'goed' of zo, gewoon totaal bad). Ik nam het syrische wijnruit, relatief okee, ik ging even naar de wc (het werkte laxerend, en ik dacht: beter dat dan kotsen), daarna de truffels dus, die ik nauwelijks op kreeg, ik heb een klein stukje niet meer opgekregen, omdat als ik het in m'n mond zette, ik spontane kotsneigingen kreeg :/
Vreselijke last van mijn maag en misselijkheid, het leek alsof die pijn doorheen mijn hele lichaam ging. We hadden fim opgezet (sneeuwwitje), het was superintens en mooi, het filmgeluid galmde door de ganse kamer. Toen de jager in beeld kwam, verloor ik half de controle, ik wist niet meer of wij nu 'ook gingen jagen', of niet. En toen de heks dan in beeld kwam, werd het helemaal supereng: haar gelach galmde door de ganse kamer. Dus ja: muziek opzetten dan, en de film af.
Ik had de hele tijd het geloof alsof 'er iets zou gebeuren', iets engs, en ik was bang dat ik de controle kwijt zou raken (het was alsof mijn geest los van mijn lichaam was, en mijn geest overal verspreid was, niet meer één geheel of zo, het leek daarentegen wel zo alsof mijn vriend en ik één geheel waren), en uit het raam zou springen, zelfmoord zou plegen, ik wilde het niet, maar ik was bang dat ik het zou doen.
Ik had het gevoel dat ik ging uitdrogen, ik voelde droog en heet, ik had constant water nodig, ik wilde douchen, maar mijn vriend wilde dat niet (hij wou dat we in deze kamer bleven omdat de trip vrij sterk was, en hij zit op kamers), dus de narigheid bleef doorgaan.
Het was alsof mijn vriend een vreemd wezen was: supergroot voorhoofd, echt heel raar.
Toen ik ging kijken hoe laat het was, was het op een gegeven moment 2uur ongeveer, en dat voelde zooo vreselijk, want de tijd leek ontzettend traag te gaan, en een trip duurt meestal tamelijk lang, mijn vriend zei dat we al voorbij het hoogtepunt van de trip zaten, maar ik merkte dat niet echt, integendeel zelfs.
De kamer leek ook steeds kleiner en kleiner, en was helemaal blauw en vol rook. Op een gegeven moment was hij zo klein dat er amper ademruimte was. Mijn vriend had overigens GEEN bad-trip, maar op een gegeven moment werd hij wel meegesleurd, dus ik probeerde er niet teveel over te praten. Maar ik voelde mij vreselijk naar => pure slechtheid, superintens, ik dacht dat ik dood ging, en ik wilde het absoluut niet!!
En het leek ook met schokken te gaan: soms voelde ik mij ineens supernaar, en dan ineens nog veelveel naarder, en zo door...
En toen werd het milder. Het leek ineenkeer te gaan: de kamer werd groter, er was veelveel meer ademruimte, ik voelde mij nog steeds niet optimaal, maar ik voelde me wel 'veilig'. En uitgeput. Ik probeerde niet teveel te denken, want ik merkte dat als ik aan dingen ging denken, mij slecht voelde, nutteloos, ...maar allemaal niet meer zó fel. Het voelde allemaal veel rustiger ineens, en dat voelde wel beter.