Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hallo allemaal, Het is alweer een tijd geleden dat ik hier heb gepost. In de tussentijd is er veel gebeurd. Vorig jaar heb ik mijn relatie verbroken vanwege drugsgebruik. Toen heeft mijn ex hulp gezocht en is naar een kliniek in het buitenland gegaan. Daarna zijn we toch weer bij elkaar gekomen. Ik merkte een heel verschil bij hem, de negatieve gevolgen van het blowen zag ik niet meer. Hij zei ook dat hij zich zoveel beter voelde zonder gebruik en dat hij nooit meer terug wilde. Ook vertelde hij dat hij in de kliniek erachter was gekomen dat de reden van zijn gebruik door de ziekte van zijn moeder kwam en dat hij zich nu veel rustiger voelde omdat zijn moeder is overleden en hij die zorgen niet meer heeft. We hadden het heel fijn samen en spraken over samenwonen en een kindje. Misschien naief van mij maar ik dacht echt dat het klaar was. Helaas bleek anders. In januari kwam ik erachter dat ik zwanger ben, dat is heel snel gegaan. Een week later hadden we afgesproken en kwam hij doodleuk stoned aan bij mij. Dat was voor mij een enorme klap. Ik vroeg of hij vaker blowde en hij zei dat hij het af en toe deed. We hebben in de weken daarna een paar gesprekken gevoerd maar er kwam steeds uit dat hij geen nadelen ziet van het blowen en geen hulp meer wilde zoeken. Ik heb nu wederom de relatie verbroken maar ik ben er kapot van. Dit wilde ik even kwijt. Gelieve geen reacties als dat het mijn eigen schuld is. Ik voel me al ontzettend stom dat ik erin getrapt ben"
"Paddestoel zei: Natuurlijk is het niet je eigen schuld. Op papier kan mij ook weleens het gevoel bekruipen dat deze opeenstapeling geen goede afloop heeft. Maar dat is op papier en het klinkt allemaal erg plausibel dat hij zo goed is afgekickt en heeft gewerkt aan de oorzaak. Ik heb het zelf ook met vrienden en worstel ook met het dilemma. 'Ben ik nu red flags aan het negeren, of geef ik juist de support waar we beiden gelukkig van worden. Het is amper een schrale troost te noemen. Maar gelukkig heb je er direct een punt achter gezet. Ik wens je heel veel sterkte met je zwangerschap ook. Heb je mensen in je omgeving om mee te praten? Klik om te vergroten... Ik heb gelukkig veel mensen om me heen die me steunen. Mijn familie, vrienden en ook mijn schoonfamilie is er voor mij. Daar ben ik heel dankbaar voor. Maar ik had het zo graag anders gezien. Hij zei steeds dat hij een gezin met mij wilde en dat hij dan nu toch voor die troep kiest begrijp ik niet. Ik heb nog een klein beetje hoop dat hij het in gaat zien waar hij mee bezig is maar ik reken nergens meer op en stel me er maar op in dat ik een alleenstaande moeder word"
"Paddestoel zei: Ik zou die hoop echt loslaten want je trekt je kind hierin mee. Dit staat er heel kort door de bocht, maar geloof mij als je kindje geboren is. Daar ga je meer verliefd op worden, meer liefde voor voelen dan je ooit voor hem gevoeld heb. Bespaar je ongeboren kindje en ook als je babietje erin de stress en ellende van een verslaafde vader. Je baby die geboren is zet je hele wereld even op zijn kop. Ik gun jou ook dat je dan omringt word met rust en liefde. Ik zou de bal bij hem laten liggen. Stel hij komt over 2 jaar terug. Wil jij hem dan terugnemen? Nu is je kindje misschien nog wat abstract. Maar jij bent de enige die hem of haar kan beschermen hiervoor. En als je straks je kindje gaat voelen en het komt allemaal heel dichtbij, dan zou ik je gevoel dat je dit wilt delen niet verwarren met je ex terugnemen. Als je al zover bent dat je hem bestempelt als ex. Ik kan en wil de beslissing niet voor je aansturen. Maar misschien goed om erover na te denken wat voor gevaar(of niet) het met zich meebrengt als hij het kindje erkent of in haar leven komt. Artsen en zusters hebben een meldingsplicht, en die stress en ellende wil je echt niet. Misschien heb je een moeder of broer/zus, een goede vriendin die zijn plek in kan nemen en bij de echo, kinderkamer, misschien wel bevalling aanwezig is. Klik om te vergroten... Ja ik denk op dit moment ook in eerste instantie aan de kleine in mijn buik. Daarom heb ik er ook gelijk een einde aan gemaakt, ik kan die stress en onrust er nu niet bij hebben en ik ben bang dat de baby dat mee krijgt. Ook zie ik het niet voor me, een verslaafde vriend met een baby samen. Hij zei dat hij wel bij me wil wonen en dat hij dan niet gebruikt maar dat kan ik niet geloven. Ik ben bang dat hij dan stiekem gaat gebruiken. En dan woont hij hier en zit ik met de stress terwijl ik zwanger ben. Ik wil nu vooral rust en genieten van de zwangerschap. Als hij er nog wel iets aan wil doen dan neem ik hem niet zomaar meer terug. Ik heb nu ook een kleine die ik moet beschermen"
"Ik heb me zo vergist in hoe erg de verslaving is. De keren dat we de afgelopen maanden hebben gesproken probeerde hij steeds het gesprek op een andere onderwerp te krijgen. Ook kwam hij met plannen als samen leuke dingen doen en samen op vakantie gaan terwijl hij geen eens geld heeft want hij heeft schulden. Hij weet dat ik graag leuke dingen doe samen want dat heb ik tijdens onze relatie al vaak aangegeven. Dus hij zegt dat dan om mij te paaien. En hij wilde steeds afspreken en gewoon verder met de relatie alsof er nix gebeurd was. Ik heb dit soort trucjes inmiddels door na 3 jaar samen zijn. Maar ik vind het zo erg om te zien dat hij het blijkbaar zelf niet door heeft dat hij zo doet en waarom hij zo doet. De verslaving heeft hem in zijn macht. Verschrikkelijk om te zien. Ik geef wel om hem en gun hem zoveel meer"
"Ja hij stelt het inderdaad uit. Hij wil het liefste en mij en blijven gebruiken. In het begin van onze relatie zei hij dat hij zou stoppen als het serieus tussen ons werd, daarna pas als we zouden samenwonen en later pas als we een kindje zouden krijgen. Daar ben ik toen niet mee akkoord gegaan, ik zeg ik wil dat je stopt voordat we samenwonen en er een kindje komt. Dat was dus gelukt vorig jaar maar hij heeft het niet volgehouden. Soms vraag ik me af of hij dan wel genoeg van mij houd"
"Ik heb het zwaar momenteel. Ik mis hem heel erg maar sta nog steeds achter mijn beslissing en heb er geen spijt van. Gisteren stuurde hij me ineens een berichtje. Hij vroeg hoe het met me gaat en zei dat hij me mist. Ik heb er niet op gereageerd. Ik had zaterdag gezegd dat ik voorlopig geen contact wil. Als hij me terug wil dan moet hij aan zijn problemen werken."
"Paddestoel zei: Ja en nee Maar heel eerlijk. Er zijn er zat die wel de strijd aangaan en clean blijven omdat ze zoveel van hun vrouw en kinderen houden. Ook die topics hier. Dus wie er op nummer 1 staat, jij of de drugs. Dat antwoord weet je zelf helaas al. Ik wil niet tegen je schenen schoppen maar zo te zien is de relatie niet voorbij. Het is heel krachtig dat je gestopt bent met hem. Maar ik lees meer de boodschap dat je voor nu gestopt bent en hoopt dat hij daardoor nog meer voor jou kiest. Heb je nu nog contact met hem? Hij zal dit ook zo ervaren als je nog contact hebt. Maar als hij voor jou kiest, dan had hij al voor jou gekozen en niet voor de dope. Hij heeft de waarheid tegen je gezegd, hij wil niet stoppen. Hij wil wel zeggen dat hij later gaat stoppen, dat droombeeld wat jij hebt, dat voed hij maar al te graag. Wat hij zegt zijn gewoon keiharde leugens, het is moeilijk maar gevoelsmatig weet je dit en zo zal ik er ook naar handelen. Ik denk dat hij wel aanvoelt dat hij welkom is als hij nu alles overboord gooit en vol voor jou kiest. In tussentijd ontstaat er een giftige situatie. Waarbij jij al gewend bent aan deze ups en downs. En zo modderen jullie door. Alleen is er straks een baby in het spel. Zeker met de hormonen kan je voor de bijl gaan en zo blijven er tijdelijke situaties ontstaan, waarbij hij volop geniet van zijn dope en met 1 been in jullie leven staat. Maar kijk wat dat doet met je. Ik zou me niet alleen focussen op je kindje, daar ben ik van overtuigd.maar ik zou me meer focussen op hoe je het hoofdstuk met hem echt definitief afsluit. Ik zou mezelf ook afvragen. Wil je hem terug als hij opnieuw afkickt? Hij kan zich ook bewijzen zonder relatie met jou en..ik noem maar wat..de draad met jou oppakken als de kleine uk 1 of 2 is. Als hij dan zijn geldzaken,verslaving en leven weer compleet op orde heeft kan het een ander verhaal zijn. Maar grote kans dat je dit hele plaatje dan ook anders bekijk. Mijn advies. Leef in het nu. Maak beslissingen voor nu en de toekomst gebaseerd op wat er gebeurd is in het verleden en het heden. Geen beslissing(deur op een kier houden) gebaseerd op een droombeeld. Veel sterkte, en kan je wel genieten van je zwangerschap nu? Klik om te vergroten... Ik ben heel blij dat je zo eerlijk bent. Sommige dingen weet ik zelf ook wel maar wil ik liever niet zien denk ik. Nee ik heb geen contact meer met hem, dat wil ik niet. Toen het vorig jaar uit was hebben we ook geen contact gehad. Misschien heb je wel gelijk dat ik toch nog hoop heb dat hij voor mij kiest maar als hij dat had gewild dan had hij het inderdaad al gedaan. Ik had al voor mezelf bedacht om niet zomaar weer terug te gaan in de relatie. Soiezo niet zolang ik zwanger ben omdat ik me nu volledig daarop wil focussen. Ik ben nu 3 maanden zwanger en tot nu toe kon ik er niet van genieten vanwege dat gedoe met mijn ex."
"Paddestoel zei: Toevoeging: een verslaafde moet stoppen omdat hij dat zelf wil. Hij wil niet stoppen. Hij wil 1 dope 2 jou terug Wat jij doet is een klassiek patroon. Nu, eigenlijk probeer jij hem te manipuleren..de boodschap is heel krachtig verwoord. Maar de boodschap tussen de regels door is: ik geef je nu een voorproefje hoe het is als je niet stopt met gebruiken, maar als je stopt dan zetten we onze relatie door. Ik wil niet te hard zijn naar je. Maar ik denk dat je beter brute eerlijkheid kan hebben. Want dat is iets wat je van hem niet zal krijgen. Want zijn boodschap is zo te lezen: ik snap je voorproefje, dus ik zet alles op alles om jou te overtuigen dat ik ga stoppen. Zijn belangrijkste boodschap die domineert is: Maar ik overtuig je met woorden maar niet met daden, want eerst wil ik je weer terug en dan zien we wel verder. Ik ga niet stoppen als het moet. Ik adviseer zijn cravings wel persoonlijk te nemen. Wil je echt een partner die elke dag moet vechten tegen zijn verslaving om bij jou te zijn. Zie het maar als een 3e persoon. Dat als hij bij jou en je kindje blijft hij altijd naar zijn nmr 1 zal verlangen. En heeft bewezen dat het een kwestie van tijd is voordat hij dat ook doet. Ps: ik sta er rationeler in dan jij, ik wil je niet ontmoedigen te blijven schrijven hier. Het blijft toch een proces. Klik om te vergroten... Hij komt inderdaad vaak met woorden maar niet met daden. Hij heeft zo vaak dingen beloofd maar niet gedaan. Ik trap er elke keer weer in. Hij weet precies wat ik wil horen zodat ik me daardoor vast houd aan een plaatje wat ik vervolgens niet krijg. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik het gevoel heb dat hij mij de afgelopen jaren aan een lijntje heeft gehouden door steeds te zeggen dat hij zou gaan stoppen. Hij zei dat hij dat niet bewust heeft gedaan. Het is inderdaad een proces. Ik heb vroeger niet geleerd om grenzen aan te geven en ik heb daarnaast ook nog verlatingsangst. De afgelopen jaren heb ik daar heel hard aan moeten werken. Ik heb ook hulp daarvoor. Ik sta nu al een stuk sterker in mijn schoenen dan een paar jaar geleden maar ik ben er nog niet. Dat ik het nu heb uitgemaakt voelt heel dubbel. In mijn hoofd weet ik dat het de beste keuze is maar in mijn hart voelt het nog niet helemaal zo. Ik kan hem heel moeilijk loslaten"
"Mrloverdj zei: Hij heeft gelijk dat je maar een ander moet zoeken. Nouja dat je hem moet dumpen. Hij kiest duidelijk voor de drugs en pokerverslaving en niet voor jou. Ik kan me niet voorstellen dat hij in het volgende gesprek ineens aan zijn verslaving gaat werken. Door bij hem te blijven accepteer je de situatie zoals het is. Ik snap dat je er niet zomaar een punt achter zet. De focus lijkt nu alleen op hem te liggen. Jij wil dat hij een proces ingaat dat hij afkickt. Maar een relatie is ook een proces. Je kan hem niet veranderen. Je kan jezelf wel veranderen, respecteer jezelf en je grenzen wel. Jouw geluk hoort niet van hem af te hangen. Ik hoor vaker dat mensen in een relatie zitten, maar de realiteit ontkennen. Je blijft bij hem omdat je een toekomstbeeld op hem projecteert. Ik raad je aan echt te kijken naar hoe de situatie nu is. Niet naar hoe die kan zijn. De dingen die je van hem verlangt, zou ik ook van jezelf verlangen. Hij moet stoppen met zijn verslaving en jij met het accepteren. Je moet natuurlijk niks maar ik gun het je wel. Geen woorden maar daden, beide partijen. Betaal jij dingen voor hem? Wat ga je doen als hij niet wil afkicken. Blijf je in deze relatie als het over een half jaar(korter of langer) hetzelfde is. Beter gezegd: Wanneer is echt je grens bereikt Catwoman? Klik om te vergroten... Ik betaal geen dingen voor hem, ik heb in het verleden wel eens wat dingen voorgeschoten maar dan moest ik meerdere keren om het geld vragen dus daar ben ik al mee gestopt. Ik merk aan mezelf dat mijn geduld op begint te raken. Als dit nog langer zo doorgaat dan stap ik uit de relatie."
"Ik lees je verhaal en herken er zoveel in. Mijn ex is ook verslaafd en wij hebben een zoontje van 1,5 jaar oud. Ik heb hem ook zo ontzettend veel kansen gegeven maar ik kon op een gegeven moment niet meer verder. Ik was er zo ontzettend klaar mee. Steeds weer die spijt betuigingen en beloftes en dan stoppen met gebruiken en daarna weer beginnen en dan doen alsof het allemaal wel mee valt en mij dan afschilderen als zeur en dreigen bij me weg te gaan en als ik dan bij mijn grens bleef weer beginnen met spijt en beloftes enz. Steeds weer dat cirkeltje blijven herhalen, ik werd er gek van. Ik heb er heel veel verdriet van gehad en nog steeds eigenlijk wel. Ik had zo graag een gezin gehad en nu sta er eigenlijk helemaal alleen voor. Maar ik heb gekozen voor mezelf en de kleine en dat is de beste keus die ik ooit had kunnen maken en daar ben ik trots op. Ik wil je heel veel sterkte wensen met deze situatie. Het is niet makkelijk maar je doet het heel erg goed! Denk aan jezelf en aan jullie zoontje. Als je behoefte hebt om te kletsen dan mag je me een pb sturen."