Hocuspocuspilatuspas

"Dankjewel allemaal!! hele fijne uitleg. Ik ben er al een heel stuk wijzer uit. Dit zal mij zeker helpen bij de volgende keer lsd"

"Ik zelf heb ook add ik ben er ook mee gediagnosticeerd. Ik zelf word altijd rustig van speed zowel in mijn hoofd als lichamelijk . Wel heb ik dat als ik speed op een feestje pak ik los kan gaan."

"Nee dat is niet echt gebeurd het hoorde bij mij trip. Ja dat is heel fijn, ik kom er vaker."

"Hoi excuses voor als hier al een topic over is. ik zal even een korte uitleg geven over de situatie. Ik ben zelf 20 jaar en ik gebruik (bijna) dagelijks speed en/of kethamine. Daarbij blow en drink ik ook regelmatig en hou ik van een pilletje. Ook andere drugs zijn welkom bij mij.( ja ik weet dat het allemaal niet goed is ik ken het en ik ben ook al bezig te stoppen. ) Mijn ouders (ik woon niet meer thuis) zie ik weinig. Nou ga ik binnenkort naar ze toe en ben ik bang dat ze het gaan zien bij mij. Ik wil absoluut niet dat ze erachter komen. Ik slik al meerdere vitamine pillen om mijn huid er enigzinds nog gezond eruit te laten zien. Heeft er iemand nog meer tips. Ook tips voor tegen het gedrag (snel opgejaagd, nerveus, etc)"

"leipebaviaan zei: Wat overdreven. TS: wat dacht je van even niet gebruiken bij je ouders? Als dat al een probleem is, dan is het tijd om hulp te zoeken Klik om te vergroten... ja daar ben ik ook mee bezig. ik heb contact gehad met het vincent van gogh verslavingszorg. ik heb daar binnenkort een intake gesprek."

"Iskra zei: Als je je ouders toch al weinig ziet, misschien is het een idee om ze voor altijd vaarwel te zeggen. Als je genoeg liefde van je ouders had gehad, zou je sowieso niet zoveel gebruiken als je nu doet. En dan kun je gewoon doorgaan met gebruiken zonder al die gekke vitaminepillen. Een tip geven aan jou voelt net of ik iemand moet uitleggen hoe je ergens inbreekt, de vrouw des huizes verkracht, en ongezien weg kan komen, zonder enig spoor. maar misschien overdrijf ik een beetje. Klik om te vergroten... nee dat wil ik juist niet. ik wil niet dat ze erachter komen omdat ik niet wil dat zei die zorgen met zich mee krijgen. dat hebben ze al vanuit een eerdere verslaving meegemaakt. ik wil het ze geen tweede keer aan doen. wat je met die tip bedoelde snap ik niet echt ,"

"Geslacht: vrouw Leeftijd: 21 Gewicht: 40 kg Lengte: 1.52 Samen met een aantal vrienden heb ik besloten om lsd te nemen. Ik had een hele zegel van 250ug. Ik ga jullie vertellen vanaf het moment dat de ego death begon. Ik herinner me alles nog maar in stukken, maar ik zal het proberen zo goed mogelijk te omschrijven. Naar een uur of 3 te hebben getript begon de trip me net wat te heftig te worden. Het werd me zo heftig dat ik even op ben bed gaan liggen met de rug naar de rest van de mensen. Ik deed mijn ogen dicht en zag allemaal prachtige patronen. Ik begon langzaam het idee te krijgen dat ik al vrij lang vast zat in de trip. Ik begon contact met de realiteit te verliezen. Ik had niet meer in de gaten waar ik precies was. In mijn trip ervaarde ik dat mensen me uit de trip probeerde te halen en dat ze zeiden dat ik al te lang in mijn trip vast zat. Ik dacht dat ik mezelf moest laten smelten om eruit te komen, maar dat lukte steeds niet. Ik was bang dat ik er niet meer uit kon komen. Op een gegeven moment begon iedereen weg te gaan op weg naar huis. Op het moment dat iedereen weg was spoelde alles zich weer achteruit alsof het een bandje was. Het herhaalde zich langzaam weer opnieuw. Iedereen was weer op weg naar huis. Dit bandje bleef zich keer op heer herhalen. Het voelde alsof ik vast zat in een soort tijds lus. Ik was zo bang dat ik er niet meer uit kon komen. Ik wilde er zo graag uit dat ik het liefst dood wilde op dat moment. Langzaam begon ik helemaal te vergeten wie ik was. Zelfs dat ik aan het trippen was wist ik niet meer. Ik begon samen te smelten met de omgeving. Ik was niet meer een menselijk wezen, maar het voelde alsof ik het bebouw was geworden. De mensen met wie ik aan het trippen was zaten allemaal in mijn gebouw. Het gebouw zat vol met ogen en iedereen kon zien waar ik naar keek, wat ik dacht en hoe ik me voelde. ( Mijn grootste angst is dat mensen mijn gedachten kunnen lezen en zien hoe ik me voel). De mensen maakte steeds opmerkingen over mij. Ze zagen hoe ik mij voelde en begonnen me uit te lachen. Soms werden ze zelfs boos. Ik kon niks doen en ook niet terug praten. Af en toe kwam ik even terug naar realiteit en kon ik mijn ogen openen. Mijn vriend was het enigste puntje realiteit wat ik nog had, en daarom greep ik steeds op dat moment naar hem. Daarna ging ik weer liggen met mijn ogen dicht. Op zo'n moment was ik nergens meer toe instaat. Alles gebeurde in mijn hoofd. Ik had geen privacy meer. Iedereen kon mijn grootste geheimen en gevoelens op de muren zien. Ik wist op een gegeven moment niet eens meer dat ik het gebouw was. Het leek alsof ik niks meer was. Het voelde alsof ik wel alle beelden kon zien en alles kon horen maar dat er geen ik en geen gebouw meer was. Ik had geen gevoelens meer. Langzaam begon ik uit de trip te komen. Ik was blij dat ik weer bij zinnen was. Tijdens mijn trip heb ik blijkbaar in mijn broek geplast en tegen de tripzitter "Ga weg" geroepen. Mijn vriend heeft toen mijn broek verwisseld. Hier herinner ik me niks meer van. Ik herinner me wel nog een vaag stukje dat het voelde alsof ik al een aantal keer opnieuw was dood gegaan."

"Ja het was wel een angst die niet weg ging. Ik voelde me de dag erna niet mezelf. Zelfs nu voel ik me niet helemaal mezelf meer. Ik heb het gevoel alsof er die nacht een stukje van mij is dood gegaan."

"Ja voorlopig geen psychedelische drugs meer voor mij. Ik ga me even flink focussen op school en alledaagse dingen. Ik woon naast het bos dus dat komt wel goed ;P Ik had helemaal aan het begin toen ik net mijn zegel in had genomen een beetje geblowd."