Fenne

"Hoi, Balen dat je niet lekker in je vel zit. Goed dat je naar de psycholoog gaat. Je moet wat met jezelf, want anders is niet gebruiken erg moeilijk. Ik ben het met mijn voorgangers eens, het 'gewoon' voelen hoort bij het leven. Het is eenmaal saai allemaal. 5 dagen per week werken. Beetje sporten, beetje huishouden, beetje andere hobby's en beetje sociaal leven. Als je geluk heb (die ik niet heb haha ) heb je een leuke partner waar je tijd mee kan doorbrengen. Bedenk voor je waarom dit niet genoeg voor je is. Verslaafd zijn is niet echt leven. En zit er niet teveel mee dat je weer gebruikt hebt. Terugvallen en hiermee leren omgaan is een onderdeel van het proces. Belangrijker is dat je hiervan leert. Je zit meer dagen zonder dan aan, super knap van je! En je hebt de restanten doorgespoeld, heel goed! Wees btw niet ontmoedigd als je nog niet gelijk een klik heb met de psycholoog. Een goede therapeutische klik duurt soms even. Afhankelijk van jullie beiden. Maar als het niet goed voelt, dan ermee stoppen en om een andere vragen. Je psycholoog kan je misschien koppelen aan een collega die beter bij je past. Verwacht ook niet een wonder mbt de gesprekken/behandeling. Het is een proces en hard werken. Maar eenmaal inzichten, heling, meer zelfvertrouwen etc etc voelt zo fijn! Je hebt grip op jezelf en voelt je ook veel beter/gelukkiger. Open stellen is een kwestie van open stellen. Klinkt zo makkelijk, maar moeilijk is het niet toch? Wat heb je te verliezen? Je hebt des te meer te winnen. En praat anders over dat je het moeilijk vindt om je open te stellen. Psychologen zijn geoefend om mensen op hun gemak te stellen, motiveren en onderzoeken wat leeft bij je. Mensen die heel gesloten zijn, wantrouwend, zijn vaak onzekere mensen. Ik gok maar even hoor. Als het niet zo is, hoor ik dat wel Durven zichzelf niet open te stellen, want eng en kwetsbaar. Bang om veroordeeld te worden en afgewezen. Als iemand die kant van mij ziet of dat van mij weet, dan wilt die persoon niks met mij maken hebben. Je eigenwaarde is van jou en jou alleen. Iedereen is waardevol en mag er zijn. Met alles wie jij behelst."

"Ik heb een paar keer speed gebruikt op een festival, wat leuk en lekker was Ik heb het gesnoven en ga het ook een keer bommen. Ik merk het geleidelijk dat ik energie heb, helder en opgewekt ben. Speed is niet getest of gewassen, maar uit 'betrouwbare bron' 73% zuiverheid. Nu heb ik dexamfetamine gekregen van een vriendinnetje, maar twijfel of het net zo leuk is als speed op een festival. Ik lees hier op het forum dat het vooral mentaler werkt dan speed. Ik krijg hierdoor het idee dat het meer op de concentratie en focus werkt, dan op de energie. Ene kant denk ik: gewoon proberen en we zien wel. Ik ben ook benieuwd naar het experiment. Aan andere kant wil ik een leuke dag hebben. De dex bewaren voor een dagje uit ofzo Een goede dosering is belangrijk. Ik dacht aan 10 mg start. Na 2,5 uur even kijken hoe het voelt en dan eventueel 10 mg bij pakken en dan zit ik op de onderkant van de 'reguliere' dosering. Eventueel 2,5 uur later weer 10 of 15 mg bij nemen. Het feestje duurt 8 a 9 uur lang. Ik wil eigenlijk met de 2e dosis wel goed zitten, want anders vrees heb ik lange en zware plafonddienst . Alhoewel een nachtje doorhalen ook prima is. Misschien gaan we nog afteren. Ik begin met 10 mg, omdat ik benieuwd ben of ik wat lichte effecten merk. Maar misschien moet ik dat op een gewoon dagje uit doen. Of gelijk 20 mg en dan 20 mg bijpakken of wat puntjes speed. Dus, zal ik voor de dex gaan of toch voor de speed? En als ik voor de dex ga, wat is een (re)dose?"

"Wat goed van je dat je je verslaving aangepakt heb! Ik zou voor het opzwellen even langs de huisarts te gaan ipv zelf dokteren. Zeker met Prednison. Ik heb een gezellig weekend gehad met familie. Morgen werken en geeeeeeeeeeeeen zin Zeker aangezien ik met de trein moet en NS gaat staken. Hun goed recht om te staken, moeten ze zeker doen. Alleen ik heb 's ochtends vroeg afspraken. Voor hen vervelender als ik er niet ben.....Fingers crossed dat het meevalt."

"Hier ook een supporter! Ik stuur je de kracht, motivatie en positiviteit toe om het pad wat je nu ingeslagen heb te blijven bewandelen. Ik vind dat je een heel goed verhaal opgeschreven hebt. Je laat in ieder geval zien dat je goed dosis zelfinzicht en reflectievermogen hebt. Verder ook echt super om te horen dat je een betrokken huisarts hebt. Blijven gaan inderdaad, ook al heb je gebruikt. Het is ruk dat je zo lang moet wachten op hulp, maar helaas is het niet anders. Je bent sterk genoeg om het vol te houden en bedenk wat je in de tussentijd nodig hebt wanneer je het even niet zitten. Heb je iemand die je altijd kan bellen? Of gewoon hier komen en van je af schrijven Zet hem op!"

"Syl zei: Dank je wel Fenne superrrr lief !!❤ Heb je helemaal gelijk in dat een x terug vallen niet erg is . Mijn probleem is alleen dat ik na zon 8 jaar wel van mezelf weet dat als ik er eenmaal weer aan begin en al zou het maar een heel klein beetje zijn dan ben ik gewoon weer terug bij af. Daarom dat voor mij afbouwen ook niet werkt en ik alles in 1 x hebt weg gespoeld. Morge wil de huisarts me weer zien en dat vind ik wel prettig . Verder is er niemand in me omgeving die er vanaf weet en waar ik het er over kan hebben waar ik tegenaan loop bv. Het enigste wat ik momenteel heel erg mis is energie maar ik zal geduld moeten hebben . Ik lig inmiddels op bed alleen na afgelopen nacht zeg ik er eerlijk bij lig ik toch niet zo fijn. Heb een lamp aan gelate en zie er toch wel tegenop weer te gaan slapen . Heb wel vaker slaapverlamming gehad maar dit was toch wel heel erg heftig . Ga me maar paar bodyguards inhuren denk ik Heb jij een fijne dag gehad? Klik om te vergroten... Goed dat je het van jezelf weet en dus een mentale knelpunt is. Hou het in je hoofd dat het beter wordt. Op sommige momenten heb je het idee dat je niet vooruit komt. Of wanneer je niet nog kutter kan voelen, voel je nog kutter en vervolgens nog kutter. Maar elk gevoel gaat over en elk dieptepunt wordt weer beter. Hou die gedachte vast als je het moeilijk hebt. En bedenk voor jezelf wat je nodig hebt wat helpt. Inderdaad het gevoel dat je de huisarts kan bellen en daar langs kan komen (ik blijf het zeggen dat het een top huisarts is!), of even een rondje naar buiten, afleiding helpt in ieder geval. En klinkt heel knullig dit, maar het helpt (naast schrijven van je gedachtes en gevoelens) om hardop te zeggen hoe je je voelt en helpende gedachten uit te spreken. Zoals "ik voel mij gespannen, maar dat gaat over". Of "ik ben sterk". Als je het vaak genoeg herhaalt, herprogrammeer je beetje bij beetje je gedachtes en gevoelens. Je mist energie, maar dat komt omdat je zo gewend bent om energie te hebben. Plus, afkicken kost ook energie, dus je hebt een dubbele portie minder energie. Dit komt weer goed"

"Syl zei: Jaaa daar zijn we weer !! Vandaag op dag 12 . Zojuist bij de dokter weer geweest. Heb hem verteld dat het gister een grote beproeving voor me was ,aangezien ik normaal altijd op de 20ste me speed insla. Ook zei ik dat ik een moord zou doen voor een heeeeel klein beetje omdat ik de vermoeidheid zo ontzettend beu ben. De dokter zei dat ie enorm trots op me is dat ik zo sterk ben gebleven . Omdat ik in een eerder bericht van iemand het advies kreeg misch een magnesiumkuur te vragen heb ik dit de dokter voorgelegc. Hij vind het opzich geen slecht idee maar wil dat ik eerst morge bloed laat prikken. Dinsdagochtend moet ik terug komen bij de dokter voor de bloeduitslag en hoor ik wat ie verder wil . Zodra de drang na speed me te sterk word moet ik hem gelijk bellen . Ik ben echt heel erg blij met mijn dokter. Hij weet dat ik verder niemand om me heen heb waar ik op terug kan vallen en speelt hier goed op in. De nachtmerries en zoals afgelope week met soort van slaapverlamming staat volgens dokter los van oxzepam of het afkicken maar is te wijde aan mijn ptss. Ik probeer goed voor mezelf te zorgen door gezond te eten en veel water te drinken . Ook zal ik me er bij neer moeten leggen dat alles nu gewoon ff op een heel laag pitje staat en het sporten enz straks vanzelf wel weer komt. Ik kan door mijn ptss heel moeilijk ontspannen het enigste wanneer ik echt ontspannen ben (althans voor mijn gevoel ) als ik een boeiende serie kijk op bv netflix. Het is al met al een hele pittige uitdaging het afkicken zeker na jarenlang dagelijks gebruik. Toch kijk ik er na uit om straks weer dingen oprecht te kunnen voelen en hopelijk komt mijn levenslust weer wat meer terug. Dit heeft ook grotendeels te maken met mijn ptss maar er zal best een verschil zijn straks. Ik ben dankbaar voor jullie reacties en lieve woorden dit stimuleerd mij enorm om vol te houden !!! Klik om te vergroten... Goed om te horen dat je huisarts met je meedenkt om de symptomen van het afkicken te verminderen en te zorgen dat je op een goede manier beter voelt. Niet te streng zijn voor jezelf. Afkicken is hard werken hoor! En je kan kijken of het je helpt om lichte activiteiten te doen. Zoals huishouden, lopen en fietsen. De trap nemen. Zo krijg je toch een beetje beweging. Welke series op Netflix kijk je?"

"Syl zei: Dat zou ik natuurlijk wel kunnen gaan proberen om half tabletje per x te nemen. Eigenlijk door de ptss loop ik tegen dingen aan wat mijn leven best lastig maakt. Dingen die ik deed waarvan ik wat ontspande en waar ik ook gewoon plezier in had ging ineens niet meer. Bv ; af en toe in weekend stad in met vriendinnen gezellig wat drinken .hartstikke leuk en gezellig en onder de mensen. Door mijn ptss gebeurdevx op x hetzelfde namelijk ; vlak voor ik afgesproken had met vriendinnen werd mijn gezicht vuurrood en begon het onder mijn ogen te zwellen. Waardoor ik steeds op laatste moment moest afzeggen. Ik ben altijd eerlijk tegen deze vriendinnen geweest en uitgelegd dat het door stress komt .Hier hadde ze allen begrip voor en zeide dat het onmacht was en als het op het laatst niet ging ik niet druk om moest maken wamt ze begrepen mijn situatie. Maar ondanks dat we naast uitgaan ook wel eens bij iemand thuis afspraken of gezellig op app kletsen werd ik na verloop van tijd niet meer uitgenodigd . Ik zei toch altijd af en ze lieten mij vallen. Volgens mijn arts wil mijn geest niks liever dan leuke warme contacten om me heen alleen als mensen te dichtbij komen gaat mijn lichaam direct in de soort van verdedigingsstand. Heel erg dubbel dus want ik mis heel erg sociale contacten maar door mijn ptss wil het niet echt lukken. Ook spreek ik nu niet meer af met mensen omdat ik ze niet wil terleurstellen. Zo word je wereldje dus heel erg klein. Sporten vind ik heerlijk, heb destijds loopband aangeschaft en ging iedere dag stuk lope en was mezelf aan het leren hardlopen. Wat helemaal lekker is om te ontstresse sprintjes trekken . Helaas moest ik hier mee stoppen omdat ik klachten aan 1 been kreeg . Na veel onderzoek (scan,echo ,mri) bleek dat ik klein gaatje in een spier had, en doordat mijn lichaam geen verschil meer weet tussen ontspannen en aanspannen was er constante spierspanning in mijn been . Ook heb ik een onderhuidse zwelling naast mijn scheenbeenbot (door vuistslag destijds door ex waardoor scheenbeen zwaar gekneust was) wat littekenweefsel is en ergens tegenaan drukt. Het is geen optie het weg te laten halen omdat zich dan op andere plek weer littekenweefsel zal vormen. Ik heb in okt een revalidatie traject gedaan van 3 mnd en de pijn is heel stuk minder. Ik moet dus wel goed blijven bewegen alleen mag voorlopig nog niet gaan hardlopen . Dan heb ik thuis een zonnehemel en dat werkt echt ontspannen om ff onder te liggen . Hier mag ik ook niet meer onder en ook niet in de zon omdat ik voor mijn gezicht een zalf moet gebruiken waar antibiotica inzit. Ja sorry een heel verhaal maar dus de dingen die ik deed om te ontspannen en waar ik plezier aan beleefde valt weg . Je komt dan op een punt dat je dus niks leuks meer hebt om naar uit te kijken of om op te verheugen. En ik weet dat er nog zat andere dingen zijn om wel te kunnen doen maar als je al kampt met een depressie en steeds valt er meer weg dan word het erg zwaar. Ondanks dat wil ik voor mezelf en voor mijn dochter vechten om weer levenslust te krijgen en ook weer met de tijd een leuke baan en meer sociale contacten . Moet me er nu bij neer leggen dat het nu ff niet anders is maar zeg je eerlijk ik vind get leven verrot zwaar maar we gaan door !!!. Klik om te vergroten... Ach lieve vrouw. Dikke knuffel! Wat een shit heb je meegemaakt. Ik heb zoveel bewondering voor je moed, houding en kracht! Wanneer je aan de beurt bent bij de GGZ ga je vast hele grote sprongen maken! Ik vind het zo knap hoe je de dingen bij jezelf kan benoemen en reflecteren! Misschien kan je wat van je berichten bewaren en uitprinten en gebruiken voor de therapie? Zowel de minder goede als de positieve berichten! Ik kan mij goed voorstellen dat je even denkt bleghhhhh alle dingen die je leuk vindt vallen weg. Weet je dat ik dan denk? Er is tijd en ruimte om te ontdekken wat je nog meer leuk vindt? Ik weet dat sommigen (leren) haken leuk vinden, kleuren voor volwassenen, lezen, koken (nieuwe keukens en recepten ontdekken!), tuinieren etc etc. Probeer inderdaad niet te denken aan wat je niet kan, maar wat je wel kan. En realiseer je dat alles babystapjes zijn. Je kan het!"

"Syl zei: Ik vind series zoals ; breaking bad en dexter echt top en verder houd ik van docu's zoals bv making a murder . Van wat voorn series houd jij? Klik om te vergroten... Ik kijk van alles en nog wat. La casa del papel, Orange is the new black (fear of) the walking dead, Game of thrones, black mirror, American horror story. Lange leve Netflix!"

"Gefeliciteerd Sally Tessio"