Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Yoro zei: En toen was het weer weekend... weer een stapje dichterbij Ik begin de afbouw van de meet echter steeds slechter te verdragen. De afgelopen paar dagen heb ik 35 mg/dag ingenomen maar het word met de week zwaarder. Ik ben nu al een geestelijk en lichamelijk wrak. Het vooruitzicht dat er zo nog vele dagen gaan volgen, die zelfs nog zwaarder worden is nou niet echt motiverend. Soms word dit me allemaal te veel. Ik heb echt het gevoel dat ik mijn vonnis aan het uitzitten ben. Voor alles wat ik gedaan heb zit ik nu gevangen in een ziek lichaam. Aan het einde van mijn straf wacht mij pas de vrijheid. Ik streep iedere dag af tot aan mijn vrijlating. Vandaag staan er 55 strepen op de muur van mijn cel. Maar tussentijds zie ik dagelijks de sleutel van mijn cel binnen handbereik. Deze bruine sleutel hangt aan een zijden draadje in de hoek van mijn cel. De eerste weken was me niet eens opgevallen dat de sleutel daar hing. Maar hoe langer ik in die cel zit... hoe groter de verleiding om naar die sleutel te graaien en uit te breken. Ik heb de sleutel al een paar keer van het zijde draadje getrokken. Maar voordat ik er mee naar het slot toe liep bedacht ik me en gooide ik de sleutel door de tralies naar buiten. Ik kan nu wel uitbreken, maar die vrijheid is maar van korte duur. eenmaal ontsnapt is het een kwestie van tijd dat ik weer terug in de cel beland. En dan moet ik de straf van voor af aan weer opnieuw uitzitten. Dan is de straf nog zwaarder en nog langer... Al die strepen op de muur van mijn cel worden dan in 1 keer weggeveegd. Dat besef is steeds de beslisende factor geweest om de sleutel niet in het slot te steken en rond te draaien. Ik heb de sleutel al een paar keer door de tralies naar buiten gegooid. Maar wanneer ik dan 's ochtends wakker werd hing die telkens weer precies terug op dezelfde plek. Ik zal mijn vonnis dus uit moeten zitten met de wetenschap dat die verdomde sleutel binnen handbereik blijft... Klik om te vergroten... Wat mooi omschreven! Zet hem op. Je kan het. Nog even doorzetten en dan ben je vrij."
"Optie 3 Omdat je dan echt volledig clean bent. Zou ik zelf doen. Goed idee trouwens! Je mag jezelf best trakteren op een cadeautje straks en het is ook een stok achter de deur denk ik om nooit meer terug te vallen. Zou het voor mij wel zijn iig."
"Yoro zou je geen melatonine kunnen nemen? Dit is een anti-oxidant en geen benzo. Je hebt zo'n 2-5 mg nodig voor een goede slaap. Het is een stof die je normaal zelf aanmaakt, maar sommige mensen dus niet of te weinig. Ik was zelf niet verslaafd aan hero maar aan GHB en heb ook erg veel moeite met slapen en ook met de dagelijkse realiteit. Ik probeer maar gewoon te bedenken dat de chemie in mijn hersenen flink verstoord is en dat het vanzelf wel weer in balans komt, maar ik vind dat ik mezelf wel een beetje mag helpen met bv 5htp en melatonine om het in de tussentijd wat draaglijker te maken. Nou ja gewoon een tip. Sterkte je bent een vechter je komt er wel."
"V En you're welcome. Vindt je best wel een bikkel dat je geen benzo's neemt om te kunnen slapen. Die 0.1mg pilletjes zijn een aanfluiting. Heb daar ook nooit wat van gemerkt en ik dacht dat melatonine dus niet werkte voor mij, maar de dosering is gewoon te laag. Vanaf 2.0 mg ga ik nu dus proberen op recept te krijgen van mijn ha. Zou wel fijn zijn, want ik ben het flink zat om temazepam voorgeschreven te krijgen, want daar heb ik zo'n tollerantie voor opgebouwt, dat ik het gevoel heb dat ik toch nog verslaafd ben. Aan de andere kant vind ik het wel eng om die niet meer te krijgen, want het verdoofd wel lekker, maar het is beter om een 'natuurlijke stof' te nemen. Nou sorry dat ik je topic een beetje hijack maar ben benieuwd ook hoe het jou bevalt, als je melatonine gaat nemen."
"Yoro zei: Hello ladies, Nog steeds volledig clean hoor. Wel een paar keer bezopen geweest en wat geblowd, maar verders nada. Echt depri ben ik niet, maar ik heb er wel nog steeds het balen van. Slapen doe ik nog slecht, en boosheid, frustratie en onrust behoren nog tot de overheersende gevoelens. Het voelt nog steeds als doorbijten, volhouden, tijd uitzitten... Ik weet dat het uiteindelijk beter zal gaan, maar niet van de ene op de andere dag. Tot die tijd bekijk ik het gewoon nog van dag tot dag. M'n doelen zijn in de verte al in zicht en daar houd ik me aan vast. Het clean blijven gaat nog steeds goed, en de rest volgt wel. Grtz Yo Klik om te vergroten... Virtuele knuffel! Kan me voorstellen hoe je je voelt hoor. Je hersenen moeten ook weer in balans komen. Opnieuw gaan genieten van het leven, maar wanneer dat gebeurt dat weet je niet, dus het voelt als wachten.. maar miss. dat je in de tussentijd toch wat dingen kunt doen waar je van kunt genieten? Ik weet niet wat je leuk vindt om te doen, maar ga erop uit met mensen, volg een cursus in iets wat je leuk vindt of spreek lekker af met vrienden. Misschien dat je dan wat minder gefocust bent op het wachten."
"En als het een 37 jarige mannelijke leraar was geweest die dit met 16/17 jarige leerlingen van het vrouwelijke geslacht had gedaan. Hen had gebeft.. na schooltijd.. dan had iedereen hem doodgewenst..."
"Natuurlijk.. Afschaffen die minimumleeftijd waarop jongetjes sex mogen hebben om hen te beschermen tegen volwassen dan maar. Kunnen ze prima zelf bepalen..."
"Het was ook sarcastisch bedoelt."
"Seksuele burnout? bestaat dat ook al?"
"Dit is er alvast 1 uit Belgie: viewtopic.php?f=38&t=23471"