Paddo's alleen ete???

Nou, het is wel verstandiger. Maar als je een beetje sterk in je schoenen staat moet het geen probleem zijn.

hey, ik denk er aan om eens paddo's te ete. een vriend van my zei my dat je da et beste doet me mense erby die nuchter blyve, omda je overdreve begin te flippe.. makvroeg my af of da echt kwaad zou kunne moest ge da alleen op u kamertje doen, lekker chill, da kan volgns my toch ni zoveel kwaad?

in ieder geval: let me know

wa bedoel je precies me sterk in je schoenen staan? sorry vo de misschien domme vraag

blijven denken dat het tussen je oren zit. het is niet de werkelijkheid. en ik zou het niet alleen doen met vriende is veel leuker en kan je tijdens de trip met elkaar lullen over wat je nou voelt en ziet enz

ik zou het ook echt met vrienden doen iig niet alleen ,want als je het idee hebt dat het fout gaat is er niemand die even zegt van: eyo dat komt door die paddo's he . En als je alleen bent ga je sneller door blijven denken over wat er allemaal wel niet fout kan zijn of is.En bovendien ben je als je het met meerdere mensen doet een leuke ervaring rijker !!

Doe het voor de zekerheid idd eerst met vrienden die je op kunnen vangen als het fout gaat, daarna kun je wel zeggen hoe het bevalt en of je het ook alleen aan zou kunnen (of je sterk genoeg in je schoenen staat) Maar geloof me: Met zijn allen is VEEL leuker

owkeej, thanx vo de reacties... een dezer dagen ga ik et ke probere die paddo's met mn vriendjes... lijkt my idd ook wel leuker dan alleen...

Alleen is wel veel spiritueler . Met sterk in je schoenen staan bedoel ik dat je je niet moet laten gek maken als het er op aan komt, paddo's kunnen echt enorm met je mind fucken en daar moet je doorheen kunnen kijken.

Though, het is veeeeeel makkelijker gezegd dan gedaan .

Wat overigens wel belangrijk is bij de paddo's is dat je het gevoel niet moet gaan tegenwerken. Met paddo's heeft dit geen enkele zin. Je gaat je er alleen maar verrotter van voelen. Wat je moet doen is gewoon rustig blijven, en proberen te genieten van het gevoel, als je hierin slaagt krijg je de beste trips.

sowieso nooit doen met vrienden die NUCHTER zijn, dat remt eenorm, want die kijken je echt aan zo van "ja... alles nog goed maat?!", en geef ze geen ongelijk, want je bent echt goed de weg kwijt!

Wel is t verstandig om t met vrienden samen te doen, die weten waar ze mee bezig zijn, ik weet bijvoorbeeld gewoon als ik iets zie wat larie is dat het niet echt kan zijn, en ga me er verder niet druk over maken... maar proberen de werkelijkheid te zien zoals ie is op paddo's is onbegonnen werk, tis in t begin voor velen lastig om je echt over te geven, en de werkelijkheid gewoon echt los te laten en niet overal t echte in proberen te zien. Iemand die t al vaker gedaan heeft weet je vaak wat gerust te stellen als je je ongemakkelijk erbij begint te voelen, en dat maakt het voor jezelf heel veel aangenaamder.

Als je je echt op je gemak voelt, en wat gewent bent eraan, is t ook wel geinig om n stukje de buitenlucht in te gaan, heerlijk zelfs! Als t maar nie te koud is, en er geen mensen meer op straat zijn (middernacht). Vind ik dan

De eerste keer was ik samen met twee vriendinnen waarvan één nuchter zou blijven maar die ging uiteindelijk aan de wiet waar ze nogal gevoelig voor was Ik had het idee dat die twee mij er een beetje van weerhielden mezelf echt te laten gaan en hun gepraat stoorde mij soms, ik wilde zelf helemaal niet praten. Maar aan de andere kant vond ik het heel gezellig dat ze er waren, het gaf wel een veilig gevoel.

De tweede keer was ik alleen op mijn kamer. Dit keer kon ik echt doen waar ik zin in had zonder dat iemand vreemd opkeek :P Ik vond het heel prettig om muziek op te zetten zonder me druk te hoeven maken over wat anderen zouden willen horen. Maar ik voelde me ook wel een beetje eenzaam.

Dus tja, alleen of met anderen; het heeft allebei zijn voor- en nadelen. Volgende keer wil ik naar het bos of de duinen, dan lijkt het me absoluut niet prettig om alleen te zijn.

heb et nog niet gedaan door gebrek aan paddo's, maar ik denk ook dat moest ik et alleen doen ik niet naar bos zou gaan, maar gewoon op mn kamertje.. maar eb beslote et met vriende te doen en later wel es alleen

verstandig

paddo's alleen? bah... lijkt me nu echt geen hol aan om alleen te zijn als je paddo's gehad hebt... saai saaier saaist!

Kan het me wel voorstellen, omdat je toch van drugs in het algemeen al graag wat meer wilt lullen tegen mensen enzo en in de spiegel tegen jezelf lullen is ook zowat, trouwens wel grappig om jezelf te zien in de spiegel op de paddo's

Inderdaad Mac... dat is heel vreemd. Enooooorme pupillen, rare bewegende vlekken en je eigen reflectie in de pupil die mij deed denken dat ik naar het beeldje op mijn netvlies stond te kijken. Lol!

Maar goed, ik heb dus 1 keer paddo's genomen voorlopig en ik heb dat ook alleen gedaan. Het is goed te doen, mits je inderdaad een beetje verantwoordelijk bent en niet te makkelijk uit het veld geslagen. De beste tip blijft natuurlijk dat er vrienden bij moeten zijn. Nu dat gezegd is zal ik ook zeggen dat je wanneer je alleen tript best de deuren op slot doet, en ook je telefoon uitzet. Als je toevallig erg de weg kwijt raakt zou je zomaar naar buiten kunnen lopen en dat kan ernstige gevolgen hebben. Als je midden in je psychonautische reis zit en je wordt gestoord door een telefoontje dan kan dat behoorlijk irritant zijn.

Mijn trip was erg persoonlijk en inzichtverstrekkend. Je zou kunnen zeggen dat een gedeelte van de trip bad ging, maar ik beschouw het liever als leerzaam. Als je bad gaat en je houdt in je achterhoofd dat het goed komt is er eigenlijk nog niets aan de hand. Als je zo bad gaat dat het niet meer te houden is, dan ga je lekker een stukje kotsen en wat zoet spul/suiker eten/drinken. Maar hier moet je je niet te druk over maken. Je moet gewoon relaxed zijn als je paddos gaat proberen.

Toen ik ze had genomen (thee van halve portie mexicaanse gemaakt en de stukjes opgegeten), begon na een tien minuten een beetje een spannend/ongerust gevoel te krijgen (zo'n gevoel dat je niet weet wat je te wachten staat). Na 20 minuutjes begon de muur te bewegen. Dit had ik nog nooit zo meegemaakt dus het was erg verbazend/lachwekkend. Vrij snel daarna begonnen de Visuals uitgebreider te worden en werd ik in de wereld van de paddo trip getrokken. De rustige muziek die ik speelde op de achtergrond vermengde zich naadloos met de visuals (voornamelijk natuurlijke vormen in muren, tegels e.d. die begonnen te vervormen, draaien en veranderen van kleur). Ik heb meerdere malen met mijn mond open staan kijken/ in de lach geschoten. Er was een zeer lichte misselijkheid te bespeuren maar dit was niet zo erg. Even mezelf in de spiegel bekeken en me eerst rotgeschrokken van de pupildilatie (had dit niet verwacht) en toen eens goed gekeken hoe mijn eigen gezicht in de visuals opgenomen werd. Vaaaaaag. Even rondgelopen en ik vond dat alles aan een goede schoonmaakbeurt toe was. Ik was al vrij ver in een echte trip dus dat ging allemaal niet zo makkelijk. Ik wist ook niet waar ik moest beginnnen. Dat leidde tot een gevoel van machteloosheid. Ik wilde mijn wekker ook zetten voor de volgende dag, maar wist niet meer hoe de wekker werkte, laat staat waar ik de wekker voor moest zetten. Moest ik nou gaan werken? Ik moest ergens zijn, maar waar (wilde overigens de volgende dag gaan sporten, was nieteens een werkdag). Ik ben toen gaan douchen (vaag gelinkt aan het schoonmaken van het huisje). toen ik daarmee klaar was ben ik even op bed gaan liggen en kreeg een vol spectrum fantastische 3d visuals. Zelf zweefde ik ertussendoor. Ik stond op en was een stuk leger dan daarvoor. Dat was op een of andere manier bevrijdend. Nadeel was dat ik van veel dingen niet wist hoe of wat het was en proberen logica daarop los te laten liep op niets uit. Dit deed mij denken over mijn eigen bestaan en levens van mensen door de eeuwen heen (alleen het verband dat hiertoe leidde ben ik kwijt). Hoe leeft een mens, hoe hoort hij te leven? Hoe heeft de mens geleeft door de eeuwen? Welke eeuw is het nu eigenlijk. Ik wist niet meer welk jaar het was, maar kreeg enorm gedetailleerde beelden uit mijn jeugd, beelden die ik misschien sinds die tijd maar enkele malen gezien heb in mijn gedachten. Na deze tijdreis was ik compleet leeg. Ego-loss. De tijd scheen niet te verstrijken. Door een onderbewuste herinnering aan de effecten van salvia vloeide ik samen met het bed. Daarna was het wachten. En wachten. Rust. Hoe lang? Jaren, decennia? De eerder genoemde overpeinzingen van het mensenleven waren weg en ik wist niet hoe lang dit (ervaring? leven?) hoorde te duren. Het leek een eeuwigheid, maar het was niet saai. Het _was_ gewoon. Toen de comedown van de trip inzette begon alles terug te te komen en heerste vooral een gevoel van ongeloof dat mijn eigen brein me zo voor de gek kon houden.

Ik vind mezelf een logisch redenerende aanhanger van de wetenschap, maar in deze situatie doet dat er verder niet zo heel veel toe. Naderhand wel, toen ben ik aan het voor mezelf uitleggen geslagen. Maar de ervaring zelf was diep filosofisch/spiritueel/emotioneel (ik heb hier ook niet alles opgeschreven). Dit moet wel een uitzondering zijn geweest daar ik nooit heb gelezen over zulke sterke reacties op een eerste paddo gebruik maar ik heb er veel aan gehad. En ik wil in het vervolg wel eens een keer paddo's in de natuur gebruiken, dat lijkt me echt fantastisch op het visuele gebied.

Kan je dat ook onderbouwen? :P

Is het ook, kun je wel het beste met daglicht doen, want dan zie je meer. Ik herken heel sterk het gevoel dat je beschrijft en ik baal er ook altijd van dat ik niet in staat ben om tijdens een trip dingen op te schrijven, te typen of een dictafoontje te bedienen, want wat je toch allemaal weet op paddo's is gewoon niet te beschrijven. letterlijk en figuurlijk dus...

Ik neem ze altijd samen met mijn vriend, maar ik wil het ook eens een keer overdag doen, lijkt me echt wel gaaf, maarja dan moet er even niemand thuis zijn. Alles is zo mooi met paddo's op