#1
Beste mede-leden
Na lang overwegen (een jaar ongeveer), toch maar een account aangemaakt om mijn ervaring te delen. Het wordt waarschijnlijk een enorm warrig verhaal, maar ik ga mijn best doen.
Ik was 15 of 16 toen ik begon met experimenteren, zoals velen. Het begon met een kwart XTC pilletje, van het een komt het ander en na een tijdje waren ook truffels aan de beurt.
Ik had nog nooit in mijn leven getript, alleen gespaced (turbo op je lichaam, verder niks mentaals oid). Een maatje van me had toendertijds Dragon's Dynamite online besteld, want als je zoveel kocht, kreeg je één bakje gratis. Helemaal geweldig natuurlijk, hoe meer hoe beter (domdomdom).
We waren met een aantal mensen en uiteindelijk had iedereen gewoon zijn eigen bakje en hebben we het bakje wat we er gratis bij kregen, opgedeeld tussen de groep (ong. palmpje van je hand met kleine nootjes). Ontzettend dom natuurlijk, dit was veels te veel achteraf gezien. Maar goed...
Hier wordt het dus een beetje warrig, want 1. Het is lang geleden en 2. Ik had een soort black-out;
Ik weet nog dat we met de groep in een park gingen zitten inn een hippie-cirkeltje en alles leuk en aardig. Rustige muziek opgezet en na ongeveer een kwartier á half uurtje begon het al. Alles werd bolliger, lachspiegel achtig, overal waar ik keek veranderde het beeld wat ik zag. Mega-leuk en ik kon maar niet stoppen met lachen. Dit hield ongeveer 20 minuutjes aan zoiets, waarna alles heel duister werd. Ik weet nog goed dat ik een misselijk gevoel in mijn buik op voelde komen, een soort spuug maar anders. Een soort tinteling op een nare manier. Ik stond op en ging in mijn eentje even stukje wandelen, klein stukje maar en toen ging het helemaal mis. Nadat ik terug was gekomen bij de groep gingen we met zijn alle lopen door het bos (openbaar park) waar we waren. Ik was ontzettend ongecontroleerd, lopen ging lastig, mijn realiteit en gedachtes versmolten voor mijn gevoel in 1. Ik switchte de hele tijd van dimensies voor mijn gevoel als het ware. Bijv. dat je aan het lopen bent (gaat al lastig) en je hoort iemand iets zeggen uit je groep. Hier ga je vervolgens verder over nadenken, waardoor je gedachtes hol slaan en omdat ik dit niet kon losmaken van mijn realiteit, begon ik dus terug te praten tegen mijn gedachtes. Zodra ik mijn ogen ook dicht deed, zag ik hoe (klinkt heel vreemd) verschillende dimensies aansloten op mijn gedachtes en de realiteit waarin wij leefde, om vervolgens dus te switchen tussen die verschillende dimensies, als een 3D-kerstkaart die je openvouwt.
We zaten op een gegeven moment op een bankje en iedereen maakte zich zorgen merkte ik, maar niemand wilde hardop iets zeggen. Als je tript heb je ontzettend goed door hoe mensen zich gedragen en hoe ze zich om je heen voelen for some reason, dus ik merkte dat gewoon. Zelf was ik veels te ver van het padje om überhaupt nog actie te ondernemen. Na een tijdje hadden ze een blowtje gedraaid en die aan mij gegeven onder het motto Van blowen wordt 't allemaal wat relaxeder man. Wat ik net aangaf, ik was veels te ver heen om nog realistisch te kunnen nadenken, dus zonder enige twijfel nam ik van hun aan dat mijn psycho-state-of-mind minder zou worden door het blowtje, wat natuurlijk niet zo was. Het versterkte het uiteindelijk alleen maar.
Hierna heb ik aangegeven dat ik naar huis wilde gaan, omdat ik het écht allemaal niet meer zag zitten. Ik dacht alleen maar na in conspiracy-theorieën, dat alles wat mijn vrienden deden een dubbele betekenis had of dergelijke bijv. Vervolgens werd mij verteld dat ik te hard tripte om naar huis te gaan dus dat ik maar even moest zitten. Als ik ging zitten, probeerde ik een shagje te draaien, om even te roken, om vervolgens de shag mijn handen op te zien eten en het vloeitje inclusief tabak op de grond te gooien. Dit werd weer opgevolgd door Ik-Wil-Naar-Huis gedachtes en er werd weer verteld dat ik even moest gaan zitten, om vervolgens weer een shagje te draaien etc. etc. Dit heb ik ongeveer anderhalf uur volgehouden, voordat we door een ander deel van een bos naar een kampvuur plek gingen en toen zakte het allemaal wel weer af. In de tussentijd nog een rondje gelopen met een andere maat van me, die mij ging helpen met mijn fiets ophalen aangezien ik dat zelf niet meer wist. Onderweg kwamen we (het was ondertussen alweer donker) nog een paar kennissen van hem tegen en in mijn ogen waren dat allemaal monsters. Een dÃkke anti-vibe om het even zo te noemen. Ik voelde echt totale afkeer naar het onbekende toe. Heel erg vreemd. Was ook erg opgelucht toen ik op dé kampvuurplek uitkwam, mét mijn fiets en mét mensen die ik wél kende. Ik kon weer helder zien, wist weer waar we waren, met wie ik precies om mij heen zat en wat ik nou aan het doen was op dat moment. Ik was weer bij om het even zo te zeggen. Vervolgens toen ik voor het eerst in echt 2 uur een keer iets had verteld aan de groep, namelijk Dat het wel weer okay ging, begon iedereen een beetje te lachen en te lachen om het feit wat ik allemaal had gedaan en hoe ik me gedragen had. Wel allemaal een beetje naar elkaar kijken op zo'n manier van We lachen wel, maar geen idee wtf er nou eigenlijk gebeurde of wat we ermee aanmoesten.
Hierna ben ik naar huis gegaan, heb ik een jointje gerookt en ben ik gaan slapen. Ik heb volgens mij toen iets van 14 of 15 uur aan een stuk door geslapen en voelde me daarna eigenlijk wel weer prima. Beetje vreemd, beetje mind-fucked, maar verder wel oké. Wist niet zo goed wat me was overkomen en heb hier dus ook nooit over gepraat met mensen of het een plek kunnen geven. Nooit opgebracht in gesprekken oid, behalve als mensen het als grappige anekdote wilde vertellen (Bijv. Haha weet je nog die keer dat je 2 uur lang je shag ging weggooien omdat je het niet meer snapte Vet grappig haha.. Dit geeft mij altijd een beetje ongemakkelijk gevoel, maar lach het vervolgens ook maar gewoon een beetje weg. Niet zo héél véél problemen mee, ook nooit echt een lange nasleep van deze trip gehad. Ik ben in het dagelijks leven al een super-ongemakkelijk persoon, voel me heel snel niet op me gemak op plekken, heb maar met heel weinig mensen dÃé klik om het zo te benoemen.
Nu heb ik na deze trip héél lang geen tripmiddelen meer gebruikt tot afgelopen oud en nieuw. Afgelopen oud en nieuw heb ik met nog 1 ander iemand (met zijn 2e dus) allebei 1 hele pil 2CB genomen, om vervolgens op een uitkijkplekje op een duin op ooghoogte naar vuurwerk te gaan kijken met uitzicht op Haarlem, Schalkwijk, Amsterdam, Ijmuiden etc. Supergaaf was dit en dit beviel me ook heel erg. Onderweg ernaar toe en onderweg naar huis superveel gelachen met zijn 2e , veel mooie visuals gehad, vooral patronen waren gaaf. Thuis aangekomen nog een film gekeken (The Interview), jointje gerookt, kopje thee erbij gedronken en met wat sfeerverlichting onder een dekentje op de bank gehangen. Super relaxed en een avond die me lang zal bijblijven.
Nu zit ik dus al een langere tijd met het volgende;
Ik heb door die truffeltrip een beetje een angst opgebouwd om te trippen, maar dat is wel weer afgezakt door de 2CB. Nou zijn die 2 natuurlijk heel anders.
Ik ben van plan binnenkort (zeker omdat het nu mooi weer is) weer een keer truffels te proberen. Het liefst wil ik dit in mijn ééntje doen en dan écht maar een klein beetje. Ik hoef helemaal geen visuals, ik hoef helemaal niet te trippen trippen. Ik wil voor mezelf gewoon even de feel van truffels voelen, zonder hard te gaan of angst te hebben op nog een keer extreem trippen. Bijna als een therapie-achtig iets. Heb mijzelf al een beetje verdiept in micro-doseringen, maar kan bijna alleen dingen vinden met betrekking tot LSD of andere heftigere middelen. Ik wil er ook best iets van merken, dus niet als bij micro-dosering dat het onderbewust speelt, maar dan wel gewoon rustig, weinig tot geen visuals, vooral een héle mellow trip.
Heeft iemand tips/toevoegingen aan mijn verhaal of hoe ik hier het beste mee om kan gaan Welke truffels ik kan gebruiken, hoeveelheid etc.
Voor vragen of opmerkingen mag je ook gerust een reactie plaatsen )
Na lang overwegen (een jaar ongeveer), toch maar een account aangemaakt om mijn ervaring te delen. Het wordt waarschijnlijk een enorm warrig verhaal, maar ik ga mijn best doen.
Ik was 15 of 16 toen ik begon met experimenteren, zoals velen. Het begon met een kwart XTC pilletje, van het een komt het ander en na een tijdje waren ook truffels aan de beurt.
Ik had nog nooit in mijn leven getript, alleen gespaced (turbo op je lichaam, verder niks mentaals oid). Een maatje van me had toendertijds Dragon's Dynamite online besteld, want als je zoveel kocht, kreeg je één bakje gratis. Helemaal geweldig natuurlijk, hoe meer hoe beter (domdomdom).
We waren met een aantal mensen en uiteindelijk had iedereen gewoon zijn eigen bakje en hebben we het bakje wat we er gratis bij kregen, opgedeeld tussen de groep (ong. palmpje van je hand met kleine nootjes). Ontzettend dom natuurlijk, dit was veels te veel achteraf gezien. Maar goed...
Hier wordt het dus een beetje warrig, want 1. Het is lang geleden en 2. Ik had een soort black-out;
Ik weet nog dat we met de groep in een park gingen zitten inn een hippie-cirkeltje en alles leuk en aardig. Rustige muziek opgezet en na ongeveer een kwartier á half uurtje begon het al. Alles werd bolliger, lachspiegel achtig, overal waar ik keek veranderde het beeld wat ik zag. Mega-leuk en ik kon maar niet stoppen met lachen. Dit hield ongeveer 20 minuutjes aan zoiets, waarna alles heel duister werd. Ik weet nog goed dat ik een misselijk gevoel in mijn buik op voelde komen, een soort spuug maar anders. Een soort tinteling op een nare manier. Ik stond op en ging in mijn eentje even stukje wandelen, klein stukje maar en toen ging het helemaal mis. Nadat ik terug was gekomen bij de groep gingen we met zijn alle lopen door het bos (openbaar park) waar we waren. Ik was ontzettend ongecontroleerd, lopen ging lastig, mijn realiteit en gedachtes versmolten voor mijn gevoel in 1. Ik switchte de hele tijd van dimensies voor mijn gevoel als het ware. Bijv. dat je aan het lopen bent (gaat al lastig) en je hoort iemand iets zeggen uit je groep. Hier ga je vervolgens verder over nadenken, waardoor je gedachtes hol slaan en omdat ik dit niet kon losmaken van mijn realiteit, begon ik dus terug te praten tegen mijn gedachtes. Zodra ik mijn ogen ook dicht deed, zag ik hoe (klinkt heel vreemd) verschillende dimensies aansloten op mijn gedachtes en de realiteit waarin wij leefde, om vervolgens dus te switchen tussen die verschillende dimensies, als een 3D-kerstkaart die je openvouwt.
We zaten op een gegeven moment op een bankje en iedereen maakte zich zorgen merkte ik, maar niemand wilde hardop iets zeggen. Als je tript heb je ontzettend goed door hoe mensen zich gedragen en hoe ze zich om je heen voelen for some reason, dus ik merkte dat gewoon. Zelf was ik veels te ver van het padje om überhaupt nog actie te ondernemen. Na een tijdje hadden ze een blowtje gedraaid en die aan mij gegeven onder het motto Van blowen wordt 't allemaal wat relaxeder man. Wat ik net aangaf, ik was veels te ver heen om nog realistisch te kunnen nadenken, dus zonder enige twijfel nam ik van hun aan dat mijn psycho-state-of-mind minder zou worden door het blowtje, wat natuurlijk niet zo was. Het versterkte het uiteindelijk alleen maar.
Hierna heb ik aangegeven dat ik naar huis wilde gaan, omdat ik het écht allemaal niet meer zag zitten. Ik dacht alleen maar na in conspiracy-theorieën, dat alles wat mijn vrienden deden een dubbele betekenis had of dergelijke bijv. Vervolgens werd mij verteld dat ik te hard tripte om naar huis te gaan dus dat ik maar even moest zitten. Als ik ging zitten, probeerde ik een shagje te draaien, om even te roken, om vervolgens de shag mijn handen op te zien eten en het vloeitje inclusief tabak op de grond te gooien. Dit werd weer opgevolgd door Ik-Wil-Naar-Huis gedachtes en er werd weer verteld dat ik even moest gaan zitten, om vervolgens weer een shagje te draaien etc. etc. Dit heb ik ongeveer anderhalf uur volgehouden, voordat we door een ander deel van een bos naar een kampvuur plek gingen en toen zakte het allemaal wel weer af. In de tussentijd nog een rondje gelopen met een andere maat van me, die mij ging helpen met mijn fiets ophalen aangezien ik dat zelf niet meer wist. Onderweg kwamen we (het was ondertussen alweer donker) nog een paar kennissen van hem tegen en in mijn ogen waren dat allemaal monsters. Een dÃkke anti-vibe om het even zo te noemen. Ik voelde echt totale afkeer naar het onbekende toe. Heel erg vreemd. Was ook erg opgelucht toen ik op dé kampvuurplek uitkwam, mét mijn fiets en mét mensen die ik wél kende. Ik kon weer helder zien, wist weer waar we waren, met wie ik precies om mij heen zat en wat ik nou aan het doen was op dat moment. Ik was weer bij om het even zo te zeggen. Vervolgens toen ik voor het eerst in echt 2 uur een keer iets had verteld aan de groep, namelijk Dat het wel weer okay ging, begon iedereen een beetje te lachen en te lachen om het feit wat ik allemaal had gedaan en hoe ik me gedragen had. Wel allemaal een beetje naar elkaar kijken op zo'n manier van We lachen wel, maar geen idee wtf er nou eigenlijk gebeurde of wat we ermee aanmoesten.
Hierna ben ik naar huis gegaan, heb ik een jointje gerookt en ben ik gaan slapen. Ik heb volgens mij toen iets van 14 of 15 uur aan een stuk door geslapen en voelde me daarna eigenlijk wel weer prima. Beetje vreemd, beetje mind-fucked, maar verder wel oké. Wist niet zo goed wat me was overkomen en heb hier dus ook nooit over gepraat met mensen of het een plek kunnen geven. Nooit opgebracht in gesprekken oid, behalve als mensen het als grappige anekdote wilde vertellen (Bijv. Haha weet je nog die keer dat je 2 uur lang je shag ging weggooien omdat je het niet meer snapte Vet grappig haha.. Dit geeft mij altijd een beetje ongemakkelijk gevoel, maar lach het vervolgens ook maar gewoon een beetje weg. Niet zo héél véél problemen mee, ook nooit echt een lange nasleep van deze trip gehad. Ik ben in het dagelijks leven al een super-ongemakkelijk persoon, voel me heel snel niet op me gemak op plekken, heb maar met heel weinig mensen dÃé klik om het zo te benoemen.
Nu heb ik na deze trip héél lang geen tripmiddelen meer gebruikt tot afgelopen oud en nieuw. Afgelopen oud en nieuw heb ik met nog 1 ander iemand (met zijn 2e dus) allebei 1 hele pil 2CB genomen, om vervolgens op een uitkijkplekje op een duin op ooghoogte naar vuurwerk te gaan kijken met uitzicht op Haarlem, Schalkwijk, Amsterdam, Ijmuiden etc. Supergaaf was dit en dit beviel me ook heel erg. Onderweg ernaar toe en onderweg naar huis superveel gelachen met zijn 2e , veel mooie visuals gehad, vooral patronen waren gaaf. Thuis aangekomen nog een film gekeken (The Interview), jointje gerookt, kopje thee erbij gedronken en met wat sfeerverlichting onder een dekentje op de bank gehangen. Super relaxed en een avond die me lang zal bijblijven.
Nu zit ik dus al een langere tijd met het volgende;
Ik heb door die truffeltrip een beetje een angst opgebouwd om te trippen, maar dat is wel weer afgezakt door de 2CB. Nou zijn die 2 natuurlijk heel anders.
Ik ben van plan binnenkort (zeker omdat het nu mooi weer is) weer een keer truffels te proberen. Het liefst wil ik dit in mijn ééntje doen en dan écht maar een klein beetje. Ik hoef helemaal geen visuals, ik hoef helemaal niet te trippen trippen. Ik wil voor mezelf gewoon even de feel van truffels voelen, zonder hard te gaan of angst te hebben op nog een keer extreem trippen. Bijna als een therapie-achtig iets. Heb mijzelf al een beetje verdiept in micro-doseringen, maar kan bijna alleen dingen vinden met betrekking tot LSD of andere heftigere middelen. Ik wil er ook best iets van merken, dus niet als bij micro-dosering dat het onderbewust speelt, maar dan wel gewoon rustig, weinig tot geen visuals, vooral een héle mellow trip.
Heeft iemand tips/toevoegingen aan mijn verhaal of hoe ik hier het beste mee om kan gaan Welke truffels ik kan gebruiken, hoeveelheid etc.
Voor vragen of opmerkingen mag je ook gerust een reactie plaatsen )