Psychose en drugsgebruik

Hey!

Ik heb afgelopen zomer helaas een psychose gehad. Nou heb ik een half jaar lang braaf geen drugs gebruikt, maar het begint toch weer erg te kriebelen.

Ik zit nu in een zware depressie en therapie en medicatie werken helaas niet. Ik voel me onwijs slecht en denk veel over zelfmoord. Ik ben ten einde raad. Onderzoek toont aan dat psylobine (actieve stof in paddo's) een zeer gunstig effect kan hebben voor depressieve mensen. Ik wil dit eigenlijk gaan proberen in de hoop dat het voor mij ook werkt.

Maarrrr...ik heb dus psychosegevoelogheid :/ Zijn er mensen die, ondanks psychosegevoeligheid, toch psychedelica hebben gebruikt? Hoe ging dat?

Ik hoor graag jullie verhalen!

Ik raad je paddo's/truffels om twee redenen eigenlijk af op het moment. Zowel vanwege je huidige depressie als je gevoeligheid voor psychoses.

Waarom raad ik het af bij een depressie? Ja psychedelica kunnen helpen bij een depressie, bij uitstek zelfs, maar tijdens een depressie is wel echt van belang dit te doen onder zeer goede begeleiding van een therapeut of psycholoog of iets dergelijks. Trips kunnen ontzettend confronterend zijn en zeker bij een depressie wil je dan wel dat hier begeleiding bij is om je te helpen bij het verwerken van alles wat er naar boven komt. Zonder die begeleiding heb je een ontzettend groot risico dat je er een trauma aan over houdt en het je juist nog slechter laat voelen.

Bij psychose gevoeligheid is trippen uberhaupt gewoon af te raden. Psychedelica leidt niet tot psychoses, maar kan het zeker triggeren wanneer je er gevoelig voor bent en dat is een risico dat je niet moet willen nemen.

Kortom, ik ben bang dat de risico's in jou geval niet opwegen tegen de mogelijke voordelen.

Ik zit met ongeveer hetzelfde vraagstuk, mij word ook afgeraden te gaan trippen vanwege mijn psychosegevoeligheid. Desondanks denk ik dat ik het binnenkort toch ga proberen (beginnen met erg lage dosering) en dan kijken wat het effect is en of ik het wel als goed of leuk kan ervaren.

Zelf baal ik er van dat ik door die gevoeligheid niet meer kan experimenteren omdat ik denk dat trippen me ook wel wat dingen te bieden heeft. Maargoed, om op jou vraag terug te komen zou ik nog minstens een halfjaar wachten totdat je uberhaupt jezelf deze vraag weer kan stellen, je brein moet herstellen en een halfjaar lijkt me daar iets te kort voor. Tenminste - dat is wat mij verteld word.

Als je er toch voor kiest om het te doen ben ik benieuwd naar je ervaring en wat het je gebracht heeft.

Groetsels

Waarom zou je zo'n risico nemen Gevalletje Apart?

Ga toch gewoon nuchter soul-searchen. Als iemand met veel tripervaring denk ik dat het merendeel van wat tijdens een trip ervaren wordt mystieke ervaringen zijn in de zin van: het voorstellingsvermogen dat op hol geslagen is. En los daarvan: ik heb een hele tijd gedacht dat als ik maar diep genoeg tripte ik dingen mee terug zou kunnen nemen. Maar dat is altijd maar tijdelijk. Je komt altijd weer terug naar je persoonlijkheid met dezelfde problemen en raakt je inzichten weer kwijt. Want inzichten zijn niet als kennis. Ze zijn alleen beschikbaar als je bewustzijn verhoogd is.

Een psychedelische ervaring staat niet gelijk aan oprecht soul-searchen omdat zoveel ervan met je voorstellingsvermogen/fantasie te maken heeft. Grote kans dat het je des te meer verward. Beter ga je nuchter kijken naar of alle kennis en aannames die je al hebt eigenlijk wel kloppen. Dat is directer soul-searchen, met minder afleiding er omheen.

En dat geldt ook voor Sophie. Als je zwaar depressief bent zijn er verkeerde aannames over jezelf en de wereld. Psychedelica kan helpen dat aan het licht te brengen, maar je kunt het ook doen met de langzame, maar ook duurzame weg van nuchter soul-searchen. Zeker als je psychose-gevoelig bent is dat de slimme optie. Zoals gezegd verdwijnen een tijdje na de trip de inzichten, maar een psychose blijft misschien wél hangen in jullie geval. Is het niet waard!

Sophie wat vreselijk klote dat je je zo voelt. Ik Kan me voorstellen dat je wanhopig wordt als de therapie en medicijnen niet aan slaan. En dat je er zo graag vanaf wil en dus verder gaat kijken. Maar psychedelica gaan de oplossing niet voor je zijn....
Regel nr 1 bij psychedelica: begin er alleen aan als je je goed voelt. Die regel is er niet voor niets: psychedelica kunnen je gevoelens vergroten. En vervolgens ben je niet meer in staat je problemen 'normaal' af te kunnen wegen. Heel gevaarlijk, zeker als je nu al aangeeft suïcidale gedachten te hebben

Een ex van mij werd psychotisch in die tijd. De eerste x dat hij na zijn eerste psychose een jointje rookte ( ik geloof half jaar later), was het meteen weer mis: hij kreeg meteen weer een psychose. ( die we gelukkig sneller herkende, maar niet minder heftig was).
Echt: drugs zijn een enorme trigger voor psychoses.
Je wilt geen bad trip waar je niet tegenop gewassen bent, en geen nieuwe psychose.... dus ik denk echt dat je het ergens anders moet gaan zoeken. Er zijn heel veel vormen van therapie, als deze niet helpt; ga op zoek naar een ander. Is er iemand die je hierin beetje begeleidt?

Mijn enige psychedelische ervaring met drugs is Ayahuasca geweest een aantal maanden geleden. Ik ben de afgelopen jaren passief depressief geweest en heb mijn eerste trip dan ook niet als leuk ervaren. Ik heb geen aanleg voor een psychoses, maar ik heb wel hele nare momenten in mijn trip meegemaakt. Momenten dat ik dacht dat ik het niet zou overleven en dat ik dacht dat ik knettergek werd. Het was zo overweldigend dat ik amper kon geloven dat het nog goed kon komen. Ik zou het je met jouw achtergrond ook niet adviseren, helaas...

Een vriend van mij heeft het syndroom van Asperger en gek genoeg kan ik met hem het beste over mijn trip praten, omdat zijn hersenen toch op een wat andere manier functioneren dan bij een gemiddeld mens. Zeer interessant! Hij vindt weinig raar en hij lijkt het allemaal redelijk te vatten, terwijl hij nog nooit drugs heeft aangeraakt. Wellicht voor jou een idee om je hersenen op een andere manier uit te dagen en wie weet kom jij ook tot interessante inzichten.

Big no no, basically gewoon niet doen.

Bah, wat klote zeg dat je je zo voelt. Ik kan begrijpen dat je op zoek gaat naar alternatieve mogelijkheden als zowel therapie als medicatie niet aanslaan.

Maar zoals hierboven al is gezegd: beter niet doen, het risico is in jouw geval te groot en je zet teveel op het spel. Daarnaast is het zeker positief nieuws dat onderzoeken veelbelovende resultaten laten zien van psilocybine bij depressie, maar de nodige terughoudendheid is wel op zijn plaats bij de interpretatie ervan (zeer kleine steekproeven, geen controlegroepen, etc.). Er valt weinig concreets over te zeggen tot er grotere en uitgebreidere studies zijn uitgevoerd, en effecten bijvoorbeeld ook zijn vergeleken met reguliere antidepressiva.

Sterkte. Ik hoop dat je snel iets vindt wat het voor jou allemaal wat draaglijker kan maken.

Als ik te diep in het konijnenhol duik komen er aliens vanuit een andere dimensie op mij af. Is dat ook een psychose?

Maar ik kan het nu ook niet meer doen. Ik heb me laten afleiden onderweg en door mijn narcisme in een wereld van zelfbeklag terecht gekomen. Ik heb reeds voldoende genomen voor een heel leven, ik heb het mogen zien mogen ervaren. Het is schoon geweest. De weg is mij getoond en mijn pad is duidelijk.

Laatst dat ik ze deed wist ik gewoon dat ik veel te hard geaard was met mijn duisternis. Het is ook de uitdaging zonder middelen met jezelf te kunnen connecteren en terug in die witgrijze zone te komen. Ik besef maar al te goed dat ik de eerst komende jaren geen psychedelica moet doen. Ik blijf er wel geïnteresseerd in en blijf die "levensstijl" wel volgen, maar daarvoor hoef ik ze niet te nemen. Ik ben een beïnvloedbaar persoon en ik kan dat gebruiken om positiviteit in mij op te nemen. Teveel negatieve prikkels maken mij zelfvernietigend en ik heb daar controle over genomen door mijn hersenen en gedachten terug op te eisen. Ik laat niets extern mij nog beïnvloeden. Ik beïnvloed het.

Als je teveel prikkels in je geabsorbeerd hebt en die worden aan je blootgesteld onder invloed van psychedelica kan je wel door de "hel" gaan. Ik denk dat dat nog iets anders dan een bad trip is. Het is inderdaad een psychose waar je in een heel andere realiteit terecht komt en waardoor je dus anders op de realiteit begint te kijken. Maarja, is dat ergens niet de bedoeling? Een psychose is zo relatief, of zie ik dat verkeerd? Als je met zelfmoordgedachten loopt moet je dat uiteraard niet doen, want dat zou wel eens tot je zelfmoord kunnen leiden. De menselijke psyche is zoiets vreemd he.

Fundamenteel zei:

door mijn narcisme

Klik om te vergroten...

Over narcisme gesproken, in een topic als dit het enkel over jezelf hebben en totaal voorbij gaan aan de vraag in dit topic. Is niet heel netjes he...

En een psychedelische ervaring en een psychose zijn niet hetzelfde nee...

Het was niet mijn bedoeling het naar mijn hand te draaien. Ik schreef dat uit met het idee haar af te raden psychedelica tijdens een depressie te gebruiken adhv mijn ervaring. Zeker als je psychosegevoelig bent en met zelfmoordgedachten rondloopt. Dan kan de ervaring hels op je afkomen.
Maar bedankt mij er attent op te maken, ik zal er in de toekomst rekening mee houden. Al dacht ik op de vraag te antwoorden. Zal wel aan mij liggen?

Psychedelibee zei:

Is niet heel netjes he...

Klik om te vergroten...

Ga je dit ook zeggen tegen een borderliner die zichzelf in het openbaar spontaan begint te snijden?

Een psychose is toch een helemaal van de realiteit weg zijn? Als ik aliens zie weet ik dat ik mijn ballen aftrip. Ik ben me bewust dat ik trip en dat het geen psychose is.
Maar als ik me Jezus begin te wanen heb ik toch een psychose? Als ik me bezeten voel en daardoor uit het raam wil springen is dat toch een psychose?
De TS vroeg toch naar ervaringen en hoorde het toch graag? Waarom is mijn antwoord dan niet netjes?

Fundamenteel zei:

Een psychose is toch een helemaal van de realiteit weg zijn? Als ik aliens zie weet ik dat ik mijn ballen aftrip. Ik ben me bewust dat ik trip en dat het geen psychose is.
Maar als ik me Jezus begin te wanen heb ik toch een psychose? Als ik me bezeten voel en daardoor uit het raam wil springen is dat toch een psychose?
De TS vroeg toch naar ervaringen en hoorde het toch graag? Waarom is mijn antwoord dan niet netjes?

Klik om te vergroten...

Ergens op het einde zeg je nog wel dat trippen niet aan te raden is bij zelfmoord gedachten, maar dat valt nogal in het niet door het hele verhaal over jezelf daaraan vooraf.

Ik geloof ook wel de je intentie goed was hoor, maar het zit hem meer in hoe je je verhaal opbouwt denk ik. Door eerst over jezelf een lang verhaal af te steken leidt dat nogal af van het punt wat je er uiteindelijk mee wilt maken en leg je daarmee ook de nadruk op je eigen verhaal ipv een advies naar de TS. En zeker in dit soort topics kun je beter duidelijk zijn en direct de link maken naar het topic, waarna je het eventueel nog toelicht met een eigen voorbeeld.

Een psychose is de realiteit kwijt zijn zonder je dit te beseffen. Je voorbeeld over je Jezus wanen zou je psychotisch kunnen noemen, maar al je voorbeelden uit je eerste post niet. Over het algemeen heeft een psychedelische ervaring weinig te maken met een psychose omdat mensen zich wel degelijk beseffen dat het niet echt is of dat ze een drug op hebben. Uiteraard zijn er gevallen waarin mensen wel psychotisch worden van psychedelica, maar daarvoor moet je er al gevoelig voor zijn. Zoals de TS in dit geval.

Ok helder.
Wel ik ben psychosegevoelig en heb psychedelica gebruikt wanneer ik lekker in mijn vel zat en dat ging heel goed. Ik heb psychedelica gebruikt toen ik gedreven was door depressie en ze versterkten alleen maar die emoties. Maar het eruit huilen heeft dan op keer weer wondergoed gedaan. Toen ik met zelfmoordgedachten flirtte versterkte psychedelica dat gevoel ook bij mij. Een echte psychose heb ik 1x gehad toen ik 15g droog had gegeten en ik was echt overtuigd dat ik de duivel over mij had afgeroepen en Pandora's doos had geopend, ik kreeg het niet meer ongedaan en de trip nam de overhand waar een kotsbui volgde, bijna een black out en een koude douche.

Ik ben ook niet iemand die kleine porties nam en deed het altijd met sitter. Besluit je het toch te doen? Doe het niet alleen, maar hier is het U afgeraden mile:

Praten werkt ook? Waarom ben je depressief (indien te persoonlijk hoeft antwoorden niet)