Channeling The Machine Elves On Weed

Martinus zei:

Ik voelde me niet echt egoïstisch. Maar het idee dat ik me als een soort profeet voel op dat moment terwijl ik in het dagelijkse leven eigenlijk niks met de maatschappij te maken wil hebben. Het voelt heel tegenstrijdig. Het voelt ook heel empathisch. Alsof ik mij dan in dingen kan inleven waar ik me normaal niet eens van bewust ben dat het er is. Maar hoe kan dat? Ik heb geen frame of reference.

Klik om te vergroten...

Ja, zo bedoel je.

Dat is denk ik ook een van de moeilijkste dingen aan in aanraking komen met het spirituele. Je eigen wil tegenover die van de universele wil. Als je er dieper in wilt komen zul je steeds meer je eigen wil/controle én je door je opvoeding en cultuur geleerde referentiekader moeten opgeven.

Een diep empathisch gevoel is er ook ja. Maar dat is toch juist fijn?

Martinus zei:

Ik ben er nog niet helemaal over uit. Heb me nog nooit in changa verdiept. Ik heb ook niet echt connecties voor illegale psychedelics dus dan moet ik de DmT zelf uit schors gaan extraheren.
Paddenstoelen en LSA zaden zijn legaal dus dat is wat ik vooral gebruik.

Klik om te vergroten...

Ben mezelf ook wat aan het verdiepen in het extractieproces. Het lijkt allemaal niet té moeilijk. Het is niet dat je per se een scheikundige moet zijn of zo. Zo te zien...

Ik heb trouwens een kleine 2 weken terug mijn eerste changa trip (en ook eerste ervaring met DMT) gehad. Ik weet niet of je het report daarvan gelezen hebt? Misschien interessant voor je:

Changa trip report

Zelf vond ik het een prachtige eerste ervaring en was ik er banger voor dan eigenlijk nodig was. Changa wordt ook wel vaker aangeraden om eerst te doen, voor pure DMT, omdat het minder heftig is, maar ook wat langer duurt zodat je er meer van kunt herinneren.

Martinus zei:

Salvia heb ik wel eens 1 hit van genomen maar daar kreeg ik een hele sterke sensatie van dat ik dood ging en dat viel me niet zo fijn.

Klik om te vergroten...

Salvia heeft voor velen (niet iedereen) ook wel een donker randje, waar DMT er juist om bekend staat een mooie liefdevolle ervaring te geven. (niet voor iedereen)

fyrckantsylph zei:

Niet helemaal zo precies, maarna het kijken van de video herinner ik me dat ik afgelopen zaterdag op LSD wel begreep dat ‘nuchter’ de meest geavanceerde vorm van trippen is. Dat LSD die perfecte hallucinatie juist afbreekt. Bij vlagen zag ik de individuele voxels (geen pixels) met een zwart raster ertussen en een paar keer loste m’n complete beeld volledig op, ik keek er als het ware dwars doorheen. Dat was allemaal met de ogen open. Ik kon ook een paar keer met ogen open een volledig 3D eigen realiteit zien, maar die was visueel van een veel lagere kwaliteit als wat je normaal ziet. En mijn hoofd projecteerde daar beelden in die ik uit de echte realiteit eerder in gezien had. Een eindeloze stroom herten in dit geval 🤣.

Klik om te vergroten...

Ja, het laat je even tussen de coulissen door kijken.

De gewone werkelijkheid lijkt een ongelofelijk overtuigende illusie te zijn. Zó overtuigend, dat zelfs als je gezien hebt dat het een illusie is, dat je er waarschijnlijk toch steeds weer voor zult vallen.

Mindless zei:

Ik vraag me af waarom je de nadruk legde op "voxels, geen pixels" in je vorige post. Omdat het om 3D pixels gaat?

Zelf lijk ik meermaals door de coulissen te hebben gezien, juist door het zien dat alles pixels/voxels is. Een holografische projectie. Niet elke trip, maar tijdens sommige kwam daar die realisatie. Natuurlijk komen daar dan achteraf weer twijfels, maar ik heb het inmiddels zo vaak gezien en op zo'n manier dat het de grond onder mijn voeten wegtrekt op dat moment. "Zelfs dit, zelfs wat ik zie als een opzichzelfstaande wereld, is allemaal slechts oppervlakten, holografisch!? Dit is geen "aarde" onder mijn voeten..." is er meerdere keren door me heen gegaan. Op een gegeven moment kon ik dat naderhand niet zomaar meer weg rationaliseren. Al is het meer een geloof zolang ik niet echt die holografische kwaliteit zie natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Oh sorry had deze reactie over het hoofd gezien! Ja voxels zijn inderdaad 3D pixels. Het was alsof ik door een driedimensionaal raster van blokjes heen liep. Lucht blokjes en materie blokjes. Maar toen kwam ik er dus achter dat als ik me niet zo vasthield aan wat lucht en wat materie blokjes hoorden te zijn en de LSD een beetje de boel liet overnemen, de lucht blokjes gewoon ook materieblokjes konden worden! En zo zat ik bij vlagen in m’n eigen primitieve 3D-engine, met, jawel, eindelozer stromen isometrisch paraderende edelherten.

Ja maar materie dan, dat kun je toch gewoon ook in 3D vastpakken zullen sommigen zeggen. Dat is ook zo maar bij scheikunde op het VO leer je ook dat er toch vooral ook een heleboel “niets” tussen de atomen zit. Dat vind ik fascinerend in deze context.

Over nietsheid:

Een paar uur later tijdens die trip was ik weer op het strand in de nacht onder de volle maan, en daar waren allemaal draaikolken in de lucht, boven het zand, van pikzwarte voxels. Gewoon echt nietsheid die rondstormde als kleine tornado’s. Dat was best duister, maar ik was niet bang want er hing een soort van koepel in de lucht waardoor de maan scheen en die projecteerde een schaduw patroon van sterren precies waar wij liepen. Dat voelde als een bescherming. Ik heb diezelfde koepel later binnenshuis ook weer gezien, alsof er een kring van “arcs” (je weet wel van dat hamburger restaurant) maar dan gemaakt van licht en schaduw om je heen zit. Echt vet.

En toen gingen we een afslag te vroeg van het strand en belandde ik in “Huisjesland”. Als je een beetje into 3D of game design bent; dat was een soort procedurele generator van Duitse vakantievilla’s in full 3D. Het leek echt niet op te houden! Gelukkig was mijn tripsitter vastbesloten anders had ik daar echt uren rondgedoold. De generator heb ik meegenomen naar onze eigen vakantievilla en daarmee heb ik hele vette CEV’s gehad. Vond ik toen niet zo leuk (help overal huisjes!) maar achteraf wel. Ik concludeerde dat wij allemaal in onze eigen “level generator” vast zitten die we werkelijkheid noemen.

Nogmaals nu ik weer nuchter ben kan ik dit soort visuals heel goed wegrationaliseren als overstimulatie, feedback loops en andere fijne wetmatigheden .

Van Entiteiten trouwens geen spoor tijdens deze trip. De enige Entiteiten die er toe deden, waren mijn tripsitters (ja ik had er twee vet luxe!), mijn vrouw en kinderen (iets met FaceTime op de piek 🤣) en een stel herten...

fyrckantsylph zei:

Oh sorry had deze reactie over het hoofd gezien! Ja voxels zijn inderdaad 3D pixels. Het was alsof ik door een driedimensionaal raster van blokjes heen liep. Lucht blokjes en materie blokjes. Maar toen kwam ik er dus achter dat als ik me niet zo vasthield aan wat lucht en wat materie blokjes hoorden te zijn en de LSD een beetje de boel liet overnemen, de lucht blokjes gewoon ook materieblokjes konden worden! En zo zat ik bij vlagen in m’n eigen primitieve 3D-engine, met, jawel, eindelozer stromen isometrisch paraderende edelherten.

Klik om te vergroten...

Yes... De "blokjes" zelf ontstijgen (imo) materie. Ze zijn niet gemaakt van materie, maar nemen de vorm aan van materie.

fyrckantsylph zei:

Ja maar materie dan, dat kun je toch gewoon ook in 3D vastpakken zullen sommigen zeggen. Dat is ook zo maar bij scheikunde op het VO leer je ook dat er toch vooral ook een heleboel “niets” tussen de atomen zit. Dat vind ik fascinerend in deze context.

Klik om te vergroten...

"Materie" is ook maar een beschrijving van dat wat er werkelijk is.

fyrckantsylph zei:

Nogmaals nu ik weer nuchter ben kan ik dit soort visuals heel goed wegrationaliseren als overstimulatie, feedback loops en andere fijne wetmatigheden .

Klik om te vergroten...

En rationaliseren is maar een poging om werkelijkheid te vatten in logica in mijn ogen. Om een ervaring 'kloppend' te maken met een complexe set van eerdere overtuigingen. Niet dat ik geen waarde zie in rationalisatie. Dit is nodig in onze dagelijkse werkelijkheid van taal. Maar niet wanneer je realiteit verkent door middel van directe perceptie.

Ik heb (tijdens trippen) een aantal ervaringen gehad waarin ik de holografische aard van de wereld kraakhelder zag. Dit stond trouwens los van de trip in de zin van aparte dingen zien of rare gedachten hebben. Het was eerder een realisatie en een wakker worden van de droom waarin ik normaal leef(de). En een compleet ongeloof over hoe ik dit normaal niet zag. 2 dingen die kenmerkend waren (zijn) aan die perceptie zijn, 1: Alles is letterlijk van hetzelfde "spul" gemaakt. Niet spul binnen de container 'materie', maar daar compleet losstaand van. Mijn trui en mijn hand bijvoorbeeld, zijn in werkelijkheid gemaakt van exact hetzelfde materiaal. Het is alleen dat dit materiaal andere vormen en eigenschappen aan kan nemen. Het tweede wat ik opmerkte als kenmerkend aan deze holografische perceptie, was dat alles in de wereld letterlijk alleen uit oppervlaktes bestaat. Normaal fantaseert de geest 'diepte' achter/onder deze oppervlaktes. Bijvoorbeeld, wanneer ik in mijn kamer ben, fantaseer ik de kamers die zich achter de muren bevinden. Zij maken geen deel uit van wat ik echt zie, maar mijn geest beschouwd ze als werkelijkheid. Pas wanneer ik de deur door stap, wordt de kamer erachter deel van mijn werkelijkheid. Een ander voorbeeld is de dikte van objecten. Als ik bijvoorbeeld op mijn tafel neerkijk, dan zie ik alleen de oppervlakte. Maar mijn geest fantaseert dat wat daaronder zit, waardoor het lijkt dat er een diepte dimensie is. Maar alles is enkel oppervlakten. Alles is 2D en de geest creëert daar een 3D wereld uit. Zelfs wanneer ik mijn tafel doorzaag, vind ik alleen maar meer oppervlakten. Er is nergens werkelijke diepte in de "buitenwereld". Samen met deze inzichten over de holografische aard van het universum, was er ook het inzicht dat ik zelf - het bewustzijn dat oppervlakten ziet - de diepte-dimensie zelf ís. En omdat diepte inherent is aan mij, kan ik het projecteren op de waargenomen wereld.

Sinds die ervaringen heb ik de wereld nooit meer helemaal hetzelfde gezien. Op sommige momenten zie ik de wereld wel weer meer op de oude manier en op andere momenten weer meer als dit holografische model. Door middel van nuchtere meditatie verzwakt de illusie van een materiële wereld met een werkelijke diepte-dimensie ook sterk. Wat ook weer aangeeft dat dit niet slechts een raar effect is van tripmiddelen. Maar het is soms tijdens een goede trip dat de gehele illusie van een materiële wereld verdwijnt. Vaak roep ik dan eerst dingen uit als "nee, nee, ik kan dit niet geloven, ik weiger dit te geloven!" Want ik weet dan dat de implicatie is, dat álles wat ik ooit heb gedacht, niet waar is. Dat iedereen die ik ooit heb gekend niet is wat ik dacht dat ze waren. Dat ik de hele tijd een leugen heb geleefd, hoe mooi deze leugen soms ook is. Het is heel pijnlijk om de illusie los te laten, het is niet dat ik het graag wil. Maar dan komt er een moment dat ik het niet meer kan ontkennen en barst ik vaak uit in lachen omdat de normale perceptie zo compleet vergezocht lijkt op dat moment en het zo overduidelijk is dat de wereld holografisch (en gemaakt van bewustzijn) is en niet materieel. En dan is er slechts nog mij over als bewustzijn, helemaal alleen. Naakte perceptie zonder projecties van de geest, wat ervaren wordt als ongelofelijke schoonheid en liefde, maar alsnog ben ik helemaal alleen. Ik ben altijd helemaal alleen geweest en zal dat ook altijd zijn. En dan kies ik er na een tijdje denk ik voor om wat ik heb gezien weer te vergeten, omdat ik te gehecht ben aan de wereld... Te gehecht aan niet helemaal alleen zijn. En dan is het nog maar een herinnering, in plaats van een complete realisatie...

fyrckantsylph zei:

Ik vind het wel een verfrissend idee dat je het aantal dimensies juist reduceert ipv het zoeken naar de vierde. Het is mij meerdere malen overkomen tijdens paddotrips en ook de LSD trip van laatst dat de hele wereld zo plat wordt als een pannenkoek 😁.

Klik om te vergroten...

Het is maar hoe je er naar kijkt denk ik.

Haha ja, dat zijn meer visuele vervormingen. Die heb ik ook vaak. Wat ik bedoel hierboven is meer een kwestie van: welke perceptie is dichterbij jezelf? Bijvoorbeeld: de perceptie van je eigen hand, of de perceptie van de zon? Afstand (ruimte/diepte) is een concept van het verstand. In werkelijkheid zijn de twee percepties even ver weg. Alles is even dichtbij.

Oké deze kerel beweert (tussen neus en lippen door, wegens Youtube beleid) dat hij de zogenaamde machine elves (van DMT, Terence Mckenna, je weet wel) meemaakt tijdens meditatie op wiet. Heb zelf nooit zoiets meegemaakt of gehoord van anderen, maar ik vind de "conclusie" op het eind wel prachtig. Vind het ook altijd wel grappig om te zien hoe gedreven deze kerel is in zijn psychonautische ondernemingen lol.

Ik zat een beetje te twijfelen waar ik deze nou zou posten en toch maar hier gedaan ipv het wietforum. Deze kerel gebruikt wiet namelijk echt als psychedelica en uiteindelijk is wiet ook een natuurlijk psychoactief middel. Mocht het toch in het wietforum moeten, dan moet de staff hem maar even verplaatsen.

Video:


Ben ook wel benieuwd wat de mensen met ervaring met DMT en de zogenaamde machine elves (of entiteiten) hier van vinden!

Mindless zei:

Oké deze kerel beweert (tussen neus en lippen door, wegens Youtube beleid) dat hij de zogenaamde machine elves (van DMT, Terence Mckenna, je weet wel) meemaakt tijdens meditatie op wiet. Heb zelf nooit zoiets meegemaakt of gehoord van anderen, maar ik vind de "conclusie" op het eind wel prachtig. Vind het ook altijd wel grappig om te zien hoe gedreven deze kerel is in zijn psychonautische ondernemingen lol.

Ik zat een beetje te twijfelen waar ik deze nou zou posten en toch maar hier gedaan ipv het wietforum. Deze kerel gebruikt wiet namelijk echt als psychedelica en uiteindelijk is wiet ook een natuurlijk psychoactief middel. Mocht het toch in het wietforum moeten, dan moet de staff hem maar even verplaatsen.

Video:


Ben ook wel benieuwd wat de mensen met ervaring met DMT en de zogenaamde machine elves (of entiteiten) hier van vinden!

Klik om te vergroten...

Bij elke DMT trip heb ik wel een gevoel van andere identiteiten en bij een breakthrough zie je ze ook. Soort van "zien" dan natuurlijk. Maar ook bij lage doseringen altijd een gevoel van een andere aanwezigheid bij DMT.
Dat heb ik toch echt bij verre nooit gehad met wiet.

Mezelf zei:

Bij elke DMT trip heb ik wel een gevoel van andere identiteiten en bij een breakthrough zie je ze ook. Soort van "zien" dan natuurlijk. Maar ook bij lage doseringen altijd een gevoel van een andere aanwezigheid bij DMT.
Dat heb ik toch echt bij verre nooit gehad met wiet.

Klik om te vergroten...

Het blijft fascinerend...

En nee, ik kan het me ook moeilijk voorstellen dat dat met wiet kan. Al geloof ik best dat deze kerel de waarheid spreekt. Ik ben vaak genoeg verrast door hoe sterk de invloed van meditatie is op een trip bijvoorbeeld.

Ikzelf heb nog geen ontmoeting met "machine elves" gehad ofzo op weed (of DMT wegens nog nooit vrijwillig genomen). Maar ik heb wel al meermaals een Q&A met mijn onderbewustzijn gehad tijdens marihuana trips, waarbij ik een vraag kon stellen en dan een ja/nee antwoord kreeg via ingebeeld geluid en visuals. En tijdens een van die trips had ik na het interview met mijn onderbewustzijn plots ook de indruk dat ik met die van een vriendin praatte.
Ik neig te denken dat dat laatste niet echt was, maar zo geloof ik wel dat iemand entiteitencontact kan hebben bij marihuana.

Nog een fascinerende video van deze dude. Ditmaal over een fenomeen waar ik maar al te bekend mee ben en zo te zien velen met mij: de ervaring tijdens trippen dat je vergelijkbaar met in de Truman Show door de façade heen kijkt. Dat je in het middelpunt van een soort opvoering lijkt te staan, maar dat alles in werkelijkheid compleet anders lijkt te zijn dan je dacht.

@verwondering, ik moest ook aan jou denken hierbij.

De video:

Ik heb zelf met wiet wel krachtige ervaringen gehad. Maar ik heb nog nooit een echte intense visuele hallucinatie gehad op wiet.

Als de hit sterk genoeg is dan ga ik vaak op de bank leggen en dan krijg ik behoorlijke rare gedachtes. Ik heb dan het gevoel vaak dat het universum een soort spiritueel facebook netwerk heeft en dat ik daar dan in kan tappen. En ik krijg allemaal rare ideeën in mijn hooft. Dat ik een soort profeet ben die zich van iets bewust is geworden en dat ik de wereld moet redden / leiden. Dat mijn leven op dat moment het middelpunt is van het universum en dat iedereen over mijn schouder mee kijkt. Dat ik de host ben van een soort van sitcom. Het is intens. De eerste keer dat ik deze ervaring had probeerde ik te koken met een maat van mij maar de ervaring was zo sterk dat ik helemaal niet op het koken kon letten. En het hele universum kon mee genieten hoe ik er een prutje van maakte.

Ik denk dat ik het 4 keer heb gehad. 1 keer had ik wiet bij ketamine genomen en toen was het zo intens. Toen kreeg ik de zelfde bewustwording alleen toen was de euforie zo absurd sterk. Ik dacht dat ik het hoogtepunt van mijn leven had bereikt. Op een gegeven moment kreeg ik het idee dat het netwerk boos op mij was omdat ik te hard ging en toen kreeg ik een goude bliksem schok door mijn hele lichaam. Om me even op mijn plaats te zetten. Daarna raakte ik behoorlijk verward. Sins dien heb ik bijna een beetje angst om wiet nog te mengen met een andere drug.

Vaak aan het einde van die gedachte trein dan denk ik. Nee ik ben niet de profeet / leider van de wereld. Of het middelpunt van het netwerk en dan geef ik iedereen de opdracht om alles te vergeten wat er gebeurt is. En dan kan ik daarna de gedachte trein loslaten.

Ik weet eigenlijk nooit zo erg wat ik er van moet maken. Ik denk altijd dat het een soort ego trip is. Bijna het tegenovergestelde van psychedelics.


Ik heb nog nooit DMT gebruikt en ik ben er bijna een beetje bang voor. Ik zie het altijd een beetje als de eindbaas van de psychedelica.

Martinus zei:

Ik weet eigenlijk nooit zo erg wat ik er van moet maken. Ik denk altijd dat het een soort ego trip is. Bijna het tegenovergestelde van psychedelics.

Klik om te vergroten...

Bij mij voelde dat "Truman Show effect" helemaal niet egoïstisch. Ik wou helemaal niet in het middelpunt staan, maar de ervaring drong dat op een bepaalde manier heel sterk op. Mijn hele wereld (inclusief wat we normaal beschouwen als de fysieke materiële wereld) reageerde in real-time op mij. Op mijn gedachten/intenties. Soms stond alles "on-hold", omdat ik stond te wachten, maar ik hield alles tegen en dat had ik eerst niet door... Elke keer dat het weer gebeurd, ben ik ook weer met dezelfde stomheid geslagen. Het is ongelofelijk, maar dan letterlijk: ongelofelijk...

Wat als we allemaal het middelpunt zijn? Dat klinkt gek, maar denk dan eens aan hoe God weleens is omschreven:

God is an infinite sphere, the center of which is everywhere, the circumference nowhere

Wat als we allemaal dus dat middelpunt zijn en dat het niet slechts een simpel ego iets is van "ik wil in het middelpunt staan".

Martinus zei:

Ik heb nog nooit DMT gebruikt en ik ben er bijna een beetje bang voor. Ik zie het altijd een beetje als de eindbaas van de psychedelica.

Klik om te vergroten...

Voorzichtig beginnen? Eventueel zoals mij eerst changa proberen?


Nog meer mensen die het bovenstaande "Truman Show effect" hebben ervaren? Op LSD of iets anders? Ik weet dat @verwondering dit heeft gehad.

Mindless zei:

Bij mij voelde dat "truman show effect" helemaal niet egoïstisch. Ik wou helemaal niet in het middelpunt staan, maar de ervaring drong dat op een bepaalde manier heel sterk op.

Wat als we allemaal het middelpunt zijn? Dat klinkt gek, maar denk dan eens aan hoe God weleens is omschreven:

God is an infinite sphere, the center of which is everywhere, the circumference nowhere

Wat als we allemaal dus dat middelpunt zijn en dat het niet slechts een simpel ego iets is van "ik wil in het middelpunt staan".

Klik om te vergroten...

Ik voelde me niet echt egoïstisch. Maar het idee dat ik me als een soort profeet voel op dat moment terwijl ik in het dagelijkse leven eigenlijk niks met de maatschappij te maken wil hebben. Het voelt heel tegenstrijdig. Het voelt ook heel empathisch. Alsof ik mij dan in dingen kan inleven waar ik me normaal niet eens van bewust ben dat het er is. Maar hoe kan dat? Ik heb geen frame of reference.

Mindless zei:

Voorzichtig beginnen? Eventueel zoals mij eerst changa proberen?

Klik om te vergroten...

Ik ben er nog niet helemaal over uit. Heb me nog nooit in changa verdiept. Ik heb ook niet echt connecties voor illegale psychedelics dus dan moet ik de DmT zelf uit schors gaan extraheren.
Paddenstoelen en LSA zaden zijn legaal dus dat is wat ik vooral gebruik.

Salvia heb ik wel eens 1 hit van genomen maar daar kreeg ik een hele sterke sensatie van dat ik dood ging en dat viel me niet zo fijn.

Mindless zei:

Nog meer mensen die het bovenstaande "Truman Show effect" hebben ervaren? Op LSD of iets anders?

Klik om te vergroten...

Niet helemaal zo precies, maarna het kijken van de video herinner ik me dat ik afgelopen zaterdag op LSD wel begreep dat ‘nuchter’ de meest geavanceerde vorm van trippen is. Dat LSD die perfecte hallucinatie juist afbreekt. Bij vlagen zag ik de individuele voxels (geen pixels) met een zwart raster ertussen en een paar keer loste m’n complete beeld volledig op, ik keek er als het ware dwars doorheen. Dat was allemaal met de ogen open. Ik kon ook een paar keer met ogen open een volledig 3D eigen realiteit zien, maar die was visueel van een veel lagere kwaliteit als wat je normaal ziet. En mijn hoofd projecteerde daar beelden in die ik uit de echte realiteit eerder in gezien had. Een eindeloze stroom herten in dit geval 🤣.

Mindless zei:

Ja, het laat je even tussen de coulissen door kijken.


De gewone werkelijkheid lijkt een ongelofelijk overtuigende illusie te zijn. Zó overtuigend, dat zelfs als je gezien hebt dat het een illusie is, dat je er waarschijnlijk toch steeds weer voor zult vallen.

Klik om te vergroten...

Om eerlijk te zijn ging ik de trip in met het idee iets te zoeken of vinden achter de façade van de werkelijkheid, maar ben ik tot de voorlopige conclusie gekomen dat de zintuiglijke verwerking gewoon compleet in overdrive gaat en je zo bijvoorbeeld ook coulissen ziet die er eigenlijk helemaal niet zijn. Die hypothese past veel beter bij alle andere weirde shit die ik gezien heb.

Dat neemt overigens niet weg dat het een spirituele of op z’n minst zinvolle ervaring kan zijn.

Mindless zei:

Dat is denk ik ook een van de moeilijkste dingen aan in aanraking komen met het spirituele. Je eigen wil tegenover die van de universele wil. Als je er dieper in wilt komen zul je steeds meer je eigen wil/controle én je door je opvoeding en cultuur geleerde referentiekader moeten opgeven.

Klik om te vergroten...

Ik voel me zeer bevrijd. Ik heb jaren geworsteld met mijn wereldbeeld. Sins ik met psychedelica ben gaan rommelen voel ik me een stuk lichter. Iedere keer lijk ik wel wat meer los te kunnen laten en als gevolg voel ik mij steeds beter in mijn vel met wie ik ben.

Mindless zei:

Ben mezelf ook wat aan het verdiepen in het extractieproces. Het lijkt allemaal niet té moeilijk. Het is niet dat je per se een scheikundige moet zijn of zo. Zo te zien...

Ik heb trouwens een kleine 2 weken terug mijn eerste changa trip (en ook eerste ervaring met DMT) gehad. Ik weet niet of je het report daarvan gelezen hebt? Misschien interessant voor je:

Klik om te vergroten...

Ik heb een studie gevolgd voor laborant. Meeste chemische processen zijn vrij simpel. Vaak meer de kunst om de ingrediënten en gereedschap te verzamelen.
Ik heb zojuist je trip report gelezen. Het lijkt me wel interessant. Zal me er eens in verdiepen en het op mijn lijstje zetten.
Ik hou wel van natuurlijke middelen. Voel me altijd fijn in de natuur dus dan resoneert dat wel een beetje met me.
Met chemische oplosmiddelen rommelen en vervolgens dan een geëxtraheerd poeder naar binnen halen geeft me toch iets minder gemoedsrust.

Mindless zei:

Yes... De "blokjes" zelf ontstijgen (imo) materie. Ze zijn niet gemaakt van materie, maar nemen de vorm aan van materie.


"Materie" is ook maar een beschrijving van dat wat er werkelijk is.


En rationaliseren is maar een poging om werkelijkheid te vatten in logica in mijn ogen. Om een ervaring 'kloppend' te maken met een complexe set van eerdere overtuigingen. Niet dat ik geen waarde zie in rationalisatie. Dit is nodig in onze dagelijkse werkelijkheid van taal. Maar niet wanneer je realiteit verkent door middel van directe perceptie.

Ik heb (tijdens trippen) een aantal ervaringen gehad waarin ik de holografische aard van de wereld kraakhelder zag. Dit stond trouwens los van de trip in de zin van aparte dingen zien of rare gedachten hebben. Het was eerder een realisatie en een wakker worden van de droom waarin ik normaal leef(de). En een compleet ongeloof over hoe ik dit normaal niet zag. 2 dingen die kenmerkend waren (zijn) aan die perceptie zijn, 1: Alles is letterlijk van hetzelfde "spul" gemaakt. Niet spul binnen de container 'materie', maar daar compleet losstaand van. Mijn trui en mijn hand bijvoorbeeld, zijn in werkelijkheid gemaakt van exact hetzelfde materiaal. Het is alleen dat dit materiaal andere vormen en eigenschappen aan kan nemen. Het tweede wat ik opmerkte als kenmerkend aan deze holografische perceptie, was dat alles in de wereld letterlijk alleen uit oppervlaktes bestaat. Normaal fantaseert de geest 'diepte' achter/onder deze oppervlaktes. Bijvoorbeeld, wanneer ik in mijn kamer ben, fantaseer ik de kamers die zich achter de muren bevinden. Zij maken geen deel uit van wat ik echt zie, maar mijn geest beschouwd ze als werkelijkheid. Pas wanneer ik de deur door stap, wordt de kamer erachter deel van mijn werkelijkheid. Een ander voorbeeld is de dikte van objecten. Als ik bijvoorbeeld op mijn tafel neerkijk, dan zie ik alleen de oppervlakte. Maar mijn geest fantaseert dat wat daaronder zit, waardoor het lijkt dat er een diepte dimensie is. Maar alles is enkel oppervlakten. Alles is 2D en de geest creëert daar een 3D wereld uit. Zelfs wanneer ik mijn tafel doorzaag, vind ik alleen maar meer oppervlakten. Er is nergens werkelijke diepte in de "buitenwereld". Samen met deze inzichten over de holografische aard van het universum, was er ook het inzicht dat ik zelf - het bewustzijn dat oppervlakten ziet - de diepte-dimensie zelf ís. En omdat diepte inherent is aan mij, kan ik het projecteren op de waargenomen wereld.

Sinds die ervaringen heb ik de wereld nooit meer helemaal hetzelfde gezien. Op sommige momenten zie ik de wereld wel weer meer op de oude manier en op andere momenten weer meer als dit holografische model. Door middel van nuchtere meditatie verzwakt de illusie van een materiële wereld met een werkelijke diepte-dimensie ook sterk. Wat ook weer aangeeft dat dit niet slechts een raar effect is van tripmiddelen. Maar het is soms tijdens een goede trip dat de gehele illusie van een materiële wereld verdwijnt. Vaak roep ik dan eerst dingen uit als "nee, nee, ik kan dit niet geloven, ik weiger dit te geloven!" Want ik weet dan dat de implicatie is, dat álles wat ik ooit heb gedacht, niet waar is. Dat iedereen die ik ooit heb gekend niet is wat ik dacht dat ze waren. Dat ik de hele tijd een leugen heb geleefd, hoe mooi deze leugen soms ook is. Maar dan komt er een moment dat ik het niet meer kan ontkennen en barst ik vaak uit in lachen omdat de normale perceptie zo compleet vergezocht lijkt op dat moment en het zo overduidelijk is dat de wereld holografisch (en gemaakt van bewustzijn) is en niet materieel. En dan kies ik er denk ik voor om wat ik heb gezien weer te vergeten, omdat ik te gehecht ben aan de wereld... En dan is het nog maar een herinnering, in plaats van een complete realisatie...

Klik om te vergroten...

Ik vind het wel een verfrissend idee dat je het aantal dimensies juist reduceert ipv het zoeken naar de vierde. Het is mij meerdere malen overkomen tijdens paddotrips en ook de LSD trip van laatst dat de hele wereld zo plat wordt als een pannenkoek 😁.

fyrckantsylph zei:

Om eerlijk te zijn ging ik de trip in met het idee iets te zoeken of vinden achter de façade van de werkelijkheid, maar ben ik tot de voorlopige conclusie gekomen dat de zintuiglijke verwerking gewoon compleet in overdrive gaat en je zo bijvoorbeeld ook coulissen ziet die er eigenlijk helemaal niet zijn. Die hypothese past veel beter bij alle andere weirde shit die ik gezien heb.

Dat neemt overigens niet weg dat het een spirituele of op z’n minst zinvolle ervaring kan zijn.

Klik om te vergroten...

Ik vraag me af waarom je de nadruk legde op "voxels, geen pixels" in je vorige post. Omdat het om 3D pixels gaat?

Zelf lijk ik meermaals door de coulissen te hebben gezien, juist door het zien dat alles pixels/voxels is. Een holografische projectie. Niet elke trip, maar tijdens sommige kwam daar die realisatie. Natuurlijk komen daar dan achteraf weer twijfels, maar ik heb het inmiddels zo vaak gezien en op zo'n manier dat het de grond onder mijn voeten wegtrekt op dat moment. "Zelfs dit, zelfs wat ik zie als een opzichzelfstaande wereld, is allemaal slechts oppervlakten, holografisch!? Dit is geen "aarde" onder mijn voeten..." is er meerdere keren door me heen gegaan. Op een gegeven moment kon ik dat naderhand niet zomaar meer weg rationaliseren. Al is het meer een geloof zolang ik niet echt die holografische kwaliteit zie natuurlijk.

Oke, Ik vind dit onderwerp toch wel leuk. Zeker omdat ik zelf dus wel bezig ben geweest met trippen op wiet en ik heb er toch meerdere keren wel succes mee gehaald. Kreeg net er weer interesse in en dacht laat ik het eens google searchen.
Vond een reddit post van iemand die ongeveer het zelfde doe al ik alleen dan met edibles.
Grootste voordeel is dat wiet bijna geen negatieve effecten heeft. En als je op deze manier wiet rook dan is de ervaring zo intens dat je het niet zo vaak kan tolereren dus misschien ook wel een manier om verslaving te vermeiden.

Ik dacht sins deze topic er toch al over gaat schrijf ik even wat ik precies doe.

Wiet: Zelf gegroeide amnesia haze onder groeilamp. Geoogst op het moment dat de tricomes melk kleur waren. Dus voor ze amber worden. Dit geeft je de hoogste THC en deze wiet werkt voor mij het beste. Coffeeshop wiet werkt ook.

Set: Zorg er voor dat je geen behoeftes heb. Dus volle maag, geen lust, geen afleidingen. Niet te veel kopzorgen. Ga geen videos kijken of stimulerende dingen doen waar je dan vervolgens op gaat space.

Setting: 1 of beter nog 2 weken geen wiet gerookt. Je wil geen tolerantie hebben. Thuis op de bank of in bed. Alleen. Rustige omgeving. Pak er een deken bij.

Hoe neem je de wiet: De truc is dat je heel heel high wil worden. Dus veel wiet snel naar binnen werken.
Ik gebruik hier een bong voor. Bij mij kan 0,1 / 0,2 gram puur (kurk droog) al voldoende zijn. Ik hit het vaak met een gasbrander dan lijkt het wel beter te gaan dan met een vlam om de hele bowl in 1 keer te hitte. Als je het idee heb dat je niet echt onbeholpen high ben neem bij.

De meditatie: Als je al je afleidingen heb opgelost ben je als het goed is nu zo high dat je het liefst gaat leggen. Kruip onder een deken en focus je "nu" op je lichaam. Probeer te letten op hoe je lichaam voelt tegen de deken. Als het goed is ben je zo high dat je lichaam fris voelt en als het goed is ga je als een malle bibberen.

Dit bibberen voelt ongelooflijk goed en euforisch dat het erg aantrekkelijk is om dat lekker te blijven doen. Ik heb dit zelf ook wel op een hoge dosis mdma gehad en op 4g paddenstoelen. Als je je lolletje met het bibberen gehad heb probeer dit dan te ontspannen. Probeer jezelf zo rustig mogelijk te maken door je ademhaling rustig te maken en let op hoe je longen voelen. Als het goed is voelt het langzaam diep inademen ook zeer goed. Je kan als het goed is de lucht tot het diepste punt van je longen voelen stromen en dit vult je longen met een sensatie van euforie.

Dit roept kalme sensatie op waarbij je je hele lichaam voelt stralen en dit lijkt erg genezend. Het lijkt net alsof je je eigen cellen energie voel uitstralen.
Als ik te rustig werd dan kreeg ik een sensatie van doom. Geen idee of dat een grens was waar ik door had moeten breken.

Na dit punt raak ik vaak in een loop van gedachtes en sensaties. Ik heb bijna altijd de sensatie dat ik wakker ben geworden als middelpunt van het "netwerk" en daarbij heb ik een gevoel dat "iedereen" mij toe juicht.
Soms gaan de gedachtes en inzichten zo raar dat ik op dat moment niet eens meer helemaal weet waar het over gaat. Alsof ik tegen een calculatie limiet ben gebotst. Ik heb wel eens de inbeelding gehad dat ik op 3 dimensies probeerde te denken maar dat ik niet verder dan 2 aan kon.

Ik heb hierbij eigenlijk nooit visuals. In de trip zelf ben ik compleet overtuigd dat het allemaal echt is. Pas als ik weer een beetje bij kom kan ik me er weer een beetje van af zetten. Dit maakt het behoorlijk intens omdat het behoorlijk met je aan de loop kan gaan.

Conclusie:
Dit is een beetje hoe ver ik er mee gekomen ben. Ik heb de envelop nooit echt gepushed. Ik zou veel meer wiet kunnen nemen maar ik durf het niet helemaal.
Ik heb deze ervaring of iets in die trend nog nooit gehad voor ik een echte psychedelic had geconsumeerd. Ik heb het ook nog nooit met spacecake geprobeerd. Ik kan me wel bedenken dat je dan helemaal op rare plekken kom.

Ben benieuwd of iemand anders zo iets ook wel eens geprobeerd heeft


Reddit poster:
Reddit poster die zelfde strategie gebruikt