#1
"Beware of unearned wisdom"
De inzichten die je verkrijgt tijdens een trip zijn een kijkje voorbij het ego-bewustzijn. Je ziet even deels of geheel zonder dat filter waar je normaal doorheen kijkt, zonder die 'ik' die in tegenstelling staat tot een wereld. (Alle) afgescheidenheid tussen jou en de rest van de wereld verdwijnt voor een moment. Probleem is, je komt terug van een trip. Je komt terug in je ego-bewustzijn waar er weer een 'ik' en 'anderen' zijn. Nu zijn die inzichten gedegradeerd tot slechts herinneringen. Het ego kan die herinneringen vervolgens claimen en benoemen, maar het leven is er uit. Je weet dat je die inzichten hebt gehad en dat je de waarheid ervan op een moment helder inzag, maar op dit moment nu, voel je het niet meer. Oneindig veel belangrijker dan de woorden, is namelijk of je de waarheid van waar deze woorden naar verwijzen daadwerkelijk voelt. En dat kan alleen wanneer je genoeg uit je ego bent en in de stilte "daaronder". Zelf heb ik vrij veel tripervaring, maar helaas ook veel ervaring met het zogenaamde 'spirituele ego'. Ik ben in die valstrik gelopen van niet wijs genoeg zijn om te zien dat mijn ego opgedane inzichten gekaapt had voor zichzelf in plaats van uit de weg te stappen en degene te laten spreken die zonder pretentie, zonder valsheid is.
Een prachtige metafoor (waarvan ik steeds vergeet van wie deze was) voor trippen en inzicht verkrijgen is deze:
Ik parafraseer:
'Trippen is als springen op een trampoline. Op het hoogste punt zie je wat er aan de overkant van de schutting is, maar wat omhoog gaat, komt ook weer naar beneden. En het is slechts een glimp die je ziet op het hoogtepunt, je bent nog steeds niet aan de overkant van de schutting geweest. Beter bouw je een ladder en klim je over de schutting heen. Maar in tegenstelling tot een trip, is dat proces moeizaam, langzaam en nederig makend. Waardoor het lang niet zo aantrekkelijk is.'
Veel fundamentele inzichten die je verkrijgt zijn denk ik niet vals. Dat wat vals is, zijn wij. Wij als het ego welteverstaan. Het ego is anti-liefde, anti-eenheid. Het verdraait dingen zo, dat er altijd een verschil blijft tussen 'ik' en 'anderen'. Het claimt dingen voor zichzelf en kan dat heel theatraal doen, maar ook heel subtiel. Maar om fundamentele inzichten levend te houden en oprecht vanuit overtuiging, kracht en liefde uit te spreken, is meer nodig dan ze slechts tijdens een trip te hebben en dan vervolgens in je geheugen te bewaren en er dan weer uit te halen. Wat nodig is, is de kant van spiritualiteit die niet zo'n allure heeft. Iedereen wil grootse inzichten over liefde en eenheid, maar wil je ook alle manieren hoe je liefde degradeert middels je ego onder ogen komen? Dat laatste is confronterend en pijnlijk. Niet dat iemand zich zou moeten schamen voor deze dingen, want dit is nu eenmaal hoe het werkt. Maar alsnog is het nodig om dat nederig makende onderzoek te doen, nuchter welteverstaan. Ga je daarmee bezig, dan zal meer en meer duidelijk worden dat je inzichten niet vals waren, maar dat je het simpelweg niet meer kon zien omdat je niet meer op de juiste frequentie zat. Ja, alles is één. Ja, bewustzijn/liefde is de basis van dit universum. Ja, je bent de boeddha (let wel, zo is ieder ander!). Maar waar dit soort inzichten groots, sensationeel, bombastisch waren tijdens een trip. (het trampoline springen) zijn ze nu vaak bescheiden en alledaags. (het bouwen en bestijgen van de ladder) "Natuurlijk, alles is altijd één geweest, hoe kon ik dit niet zien..."
Het is denk ik dus een kwestie van integratie. De inzichten die je opdoet in je dagelijkse leven en perceptie implementeren. Niet alleen maar gaan trippen en daarna doorgaan met hoe je altijd leefde. Maar spiritualiteit en je leven meer en meer tot 1 ding maken. Dit kan een zeer langzaam proces zijn en je kunt denk ik ook nooit echt claimen 'dat je er bent'. Want wie weet wat voor skeletten je nog in de kast hebt liggen? Wat er nog bovenkomt dat verhinderd dat je leeft en spreekt vanuit die stilte/liefde.
Ik denk dat het meer zo zit, dan dat alle inzichten die je tijdens trips hebt gewoonweg vals waren en je dat nu vanuit rationaliteit allemaal inziet. Natuurlijk, er kunnen best valse inzichten bij zitten, maar juist daarom is het ook nodig om constant alert te zijn op valsheid. Een hogere staat van bewustzijn houdt niet alleen in een fijn gevoel hebben, maar meer waarneming, meer alertheid.
De inzichten die je verkrijgt tijdens een trip zijn een kijkje voorbij het ego-bewustzijn. Je ziet even deels of geheel zonder dat filter waar je normaal doorheen kijkt, zonder die 'ik' die in tegenstelling staat tot een wereld. (Alle) afgescheidenheid tussen jou en de rest van de wereld verdwijnt voor een moment. Probleem is, je komt terug van een trip. Je komt terug in je ego-bewustzijn waar er weer een 'ik' en 'anderen' zijn. Nu zijn die inzichten gedegradeerd tot slechts herinneringen. Het ego kan die herinneringen vervolgens claimen en benoemen, maar het leven is er uit. Je weet dat je die inzichten hebt gehad en dat je de waarheid ervan op een moment helder inzag, maar op dit moment nu, voel je het niet meer. Oneindig veel belangrijker dan de woorden, is namelijk of je de waarheid van waar deze woorden naar verwijzen daadwerkelijk voelt. En dat kan alleen wanneer je genoeg uit je ego bent en in de stilte "daaronder". Zelf heb ik vrij veel tripervaring, maar helaas ook veel ervaring met het zogenaamde 'spirituele ego'. Ik ben in die valstrik gelopen van niet wijs genoeg zijn om te zien dat mijn ego opgedane inzichten gekaapt had voor zichzelf in plaats van uit de weg te stappen en degene te laten spreken die zonder pretentie, zonder valsheid is.
Een prachtige metafoor (waarvan ik steeds vergeet van wie deze was) voor trippen en inzicht verkrijgen is deze:
Ik parafraseer:
'Trippen is als springen op een trampoline. Op het hoogste punt zie je wat er aan de overkant van de schutting is, maar wat omhoog gaat, komt ook weer naar beneden. En het is slechts een glimp die je ziet op het hoogtepunt, je bent nog steeds niet aan de overkant van de schutting geweest. Beter bouw je een ladder en klim je over de schutting heen. Maar in tegenstelling tot een trip, is dat proces moeizaam, langzaam en nederig makend. Waardoor het lang niet zo aantrekkelijk is.'
Veel fundamentele inzichten die je verkrijgt zijn denk ik niet vals. Dat wat vals is, zijn wij. Wij als het ego welteverstaan. Het ego is anti-liefde, anti-eenheid. Het verdraait dingen zo, dat er altijd een verschil blijft tussen 'ik' en 'anderen'. Het claimt dingen voor zichzelf en kan dat heel theatraal doen, maar ook heel subtiel. Maar om fundamentele inzichten levend te houden en oprecht vanuit overtuiging, kracht en liefde uit te spreken, is meer nodig dan ze slechts tijdens een trip te hebben en dan vervolgens in je geheugen te bewaren en er dan weer uit te halen. Wat nodig is, is de kant van spiritualiteit die niet zo'n allure heeft. Iedereen wil grootse inzichten over liefde en eenheid, maar wil je ook alle manieren hoe je liefde degradeert middels je ego onder ogen komen? Dat laatste is confronterend en pijnlijk. Niet dat iemand zich zou moeten schamen voor deze dingen, want dit is nu eenmaal hoe het werkt. Maar alsnog is het nodig om dat nederig makende onderzoek te doen, nuchter welteverstaan. Ga je daarmee bezig, dan zal meer en meer duidelijk worden dat je inzichten niet vals waren, maar dat je het simpelweg niet meer kon zien omdat je niet meer op de juiste frequentie zat. Ja, alles is één. Ja, bewustzijn/liefde is de basis van dit universum. Ja, je bent de boeddha (let wel, zo is ieder ander!). Maar waar dit soort inzichten groots, sensationeel, bombastisch waren tijdens een trip. (het trampoline springen) zijn ze nu vaak bescheiden en alledaags. (het bouwen en bestijgen van de ladder) "Natuurlijk, alles is altijd één geweest, hoe kon ik dit niet zien..."
Het is denk ik dus een kwestie van integratie. De inzichten die je opdoet in je dagelijkse leven en perceptie implementeren. Niet alleen maar gaan trippen en daarna doorgaan met hoe je altijd leefde. Maar spiritualiteit en je leven meer en meer tot 1 ding maken. Dit kan een zeer langzaam proces zijn en je kunt denk ik ook nooit echt claimen 'dat je er bent'. Want wie weet wat voor skeletten je nog in de kast hebt liggen? Wat er nog bovenkomt dat verhinderd dat je leeft en spreekt vanuit die stilte/liefde.
Ik denk dat het meer zo zit, dan dat alle inzichten die je tijdens trips hebt gewoonweg vals waren en je dat nu vanuit rationaliteit allemaal inziet. Natuurlijk, er kunnen best valse inzichten bij zitten, maar juist daarom is het ook nodig om constant alert te zijn op valsheid. Een hogere staat van bewustzijn houdt niet alleen in een fijn gevoel hebben, maar meer waarneming, meer alertheid.