Aangezien dit mijn eerste post is en tevens topic op dit forum , leek het mij gepast mijzelf eerst even voortestellen, en dan met name wat drugsgebruik betreft.
Op vrij jonge leeftijd (ongeveer 14,15 jaar) heb ik me best wel kapot geblowd

.Helaas heeft mijn school daar in die periode flink onder geleden en na een poos, werd ik er enkel paranoia en zeer achterdochtig van. Niet fijn dus, en ben daarom dan ook gestopt. Blowen zat er helaas voor mij niet meer in. Maar mijn school prestaties zijn hierna gelukkig wel erg verbeterd, dus ik ben achteraf heel blij met de beslissing die ik toen genomen heb.
Toch jammer dat ik er mee moest leren leven met het feit dat de geestverruimende middelen niet aan mij waren besteedt. Dan alcohol maar, lekker makkelijk ook, je zuipt echt letterlijk alles weg. Ik snap daarom ook best dat al die bange politici zweren bij alcohol maar over het algemeen andere en misschien veel interessantere drugs de rug toekeren. Na een dag werken zeker niet de diepte in, maar juist al je shit wegzuipen!
Nu studeer ik al een aantal jaar en sinds zeer kort ben ik experimenteel niet te stoppen.
![:sunglasses:]()
Heb nu ervaring met xtc, truffeltjes en lachgas en een combinatie van de laatste twee. Ook ritalin trouwens, maar dat alleen om leerstof in te scannen tijdens hectische tentamenperiodes, voor recreatief gebruik op feestjes of in klein gezelschap lijkt me dit nou niet echt het middel.
Afijn, to the point dan maar. Ik heb echt veel patroontjes achter de kiezen de afgelopen maanden, en het lijkt wel of het effect steeds heftiger wordt. Met name vanaf een aantal keer in combinatie met truffels. Meestal als ik lachgas gebruik is het gewoon alleen lachen en spacen op de vervoming van geluiden (het grappige wah-wah effect). Maar soms gaat het echter iets verder dan dat en voelt het alsof ik als het ware bestuurd wordt door één of andere hogere macht.
Zeer raar en om wat gedetailleerder te gaan ben ik maar een nieuwe alinea begonnen
![:)]()
. Ik geloof niet in god, ook sta ik niet honderd procent achter de hedendaagse wetenschap. Maar wat ik wel zeker weet, is dat ik het gewoon niet weet.
![:)]()
Wel ben ik een beetje sceptisch over dat hogere macht gebeuren wat ik tijdens sommige lachtrips ervaar.
Weer terug naar n2o, wat er precies met me gebeurt op zo'n moment vind ik nog lastig uit te leggen maar ik zal in ieder geval een poging wagen. Het is alsof ik al weet wat er gaat gebeuren, 1 seconden voordat ik ga lachen weet ik dat ik ga lachen, 1 seconde voordat ik ga liggen weet ik dat ik ga liggen. Tuurlijk voel ik nuchter ook aan wanneer ik moet gaan lachen, maar met die lachgas voelt het anders.. net alsof mijn gedachten niet synchroon lopen met mijn lichaam en zintuigen.
Dat vind ik nog wel meevallen, wat ik echt raar vind is dat ik totaal de vrije wil verlies. Ok ik ga lachen dat weet ik nu, maar aangezien ik die vertraging ervaar mist de spontaniteit en wil ik dan ook gewoon helemaal niet meer lachen, maar dan gebeurt het als nog hé!! Tijdens zo'n trip is de volgorde telkens, dit gaat er gebeuren, ik wil dat niet, het gebeurt. Het voelt alsof iemand anders mij als het ware bestuurd.
Is dit herkenbaar of totaal niet? En hoe zou dit kunnen komen denken jullie?
Had zelf al iets opgezocht over vermoeide hersenen, het schijnt dat ze door uitputting een aantal signalen van buitenaf met een vertraging weergeven en dat zou wellicht hetgeen kunnen verklaren wat er af en toe gebeurd tijdens lachgas gebruik. Klinkt vreemd ik leef als het ware dus even in het verleden, lijkt me een beetje onwaarschijnlijk in ieder geval lastig voor te stellen. Wat zijn jullie gedachten hierover?