#1
DrugsForum, is alweer een tijdje geleden.
M'n eerste post hier, die zou eigenlijk bedoeld zijn om me voor te stellen, zal ik even kort doen:
Ik, never (, m'n echte naam zie ik liever niet op dit forum staan, hopelijk begrip hiervoor) ben een vrouw die alweer 20 winters mee gaat. Ik woon net boven de rivier. Geboren als feestbeest. Hebben jullie even een ideetje wie ik ben, de rest doet er niet zo veel toe![:wink:]()
Daar
Nu mijn probleem,
Zo'n 9 maanden geleden had ik mezelf beloofd nooit meer überhoupt aan het woord drugs te denken. Dat zat zo, ik heb een tijd behoorlijk aan de speed gezeten, echt niet een beetje ook. Zoals bij de meeste begint zoiets heel onschuldig, een beetje experimenteren (heb ik in die tijd ook behoorlijk gedaan). Toen ben ik erachter gekomen dat speed toch wel heel erg leuk was ook nog eens praktisch. Op feesten kon ik er helemaal uit mijn dak mee gaan en thuis kon ik uren achter elkaar werken/tv kijken ect. Niets aan 't handje, weekend is er om plezier te maken. Maar je kan het waarschijnlijk al raden, nee, het bleef niet bij weekenden. Maandag was toch elke week zwaar, zaterdag en zondagnacht sliep ik niet dat plus een dikke speedkater heeft ertoe gemaakt dat het maandag ook raak was, toen volgde dinsdag en na verloop van tijd de rest van de week. Toen ben ik eigenlijk best snel weggezakt. In het begin had ik nieteens iets door, tot een vriend van me, me confronteerde met m'n eigen woorden. Mooi tijd om te stoppen... Dacht ik.. Niet dus. Poging op poging mislukte, heb vanalles geprobeerd, maar niets hielp, totaal machteloos. Toch maar rehab dan. De eerste 2 keer alleen detox. Maar 'alleen' detox had geen zin. Dus uiteindelijk er maar voor gekozen om een wat langer traject te volgen. Heeft me goed geholpen, eindelijk van de troep af. Moet zeggen, dat is toch waarschijnlijk wel het zwaarste geweest wat ik in m'n leven heb moeten doen. 1 grote ellende) Het moeilijkste achter de rug, alhoewel het nadat ik de kliniek uit was toch wel moeilijk is geweest om alles op te pakken.
Alles ging na verloop van tijd steeds beter. Zo goed dat ik weer ben gaan feesten. Dat ging eigenlijk best goed, maar ik miste wat, dat fijne gevoel... En op ee slechte avond heb ik dan toch maar een pilletje aangenomen. Resultaat; geweldige avond! (nee, had ik niet moeten doen.) geen probleem eigenlij 't is toch geen speed (of coke) ? Zo ging het door: ghb, xtc, ketamine, mdma kristallen. Begon er steeds minder op te lijken, avonden die ik me niet meer kon herrineren of knock van de G en uiteindelijk toch weer speed. En begin mezelf erop te betrappen dat ik zo af en toe door de weeks ook wat pak (veel minder als 'vroeger', maar dan nog). En ook komen de dingen als paranoïa weer terug. Ik weet het echt even niet meer, jullie? Is er nog hoop voor me
?
M'n eerste post hier, die zou eigenlijk bedoeld zijn om me voor te stellen, zal ik even kort doen:
Ik, never (, m'n echte naam zie ik liever niet op dit forum staan, hopelijk begrip hiervoor) ben een vrouw die alweer 20 winters mee gaat. Ik woon net boven de rivier. Geboren als feestbeest. Hebben jullie even een ideetje wie ik ben, de rest doet er niet zo veel toe
Nu mijn probleem,
Zo'n 9 maanden geleden had ik mezelf beloofd nooit meer überhoupt aan het woord drugs te denken. Dat zat zo, ik heb een tijd behoorlijk aan de speed gezeten, echt niet een beetje ook. Zoals bij de meeste begint zoiets heel onschuldig, een beetje experimenteren (heb ik in die tijd ook behoorlijk gedaan). Toen ben ik erachter gekomen dat speed toch wel heel erg leuk was ook nog eens praktisch. Op feesten kon ik er helemaal uit mijn dak mee gaan en thuis kon ik uren achter elkaar werken/tv kijken ect. Niets aan 't handje, weekend is er om plezier te maken. Maar je kan het waarschijnlijk al raden, nee, het bleef niet bij weekenden. Maandag was toch elke week zwaar, zaterdag en zondagnacht sliep ik niet dat plus een dikke speedkater heeft ertoe gemaakt dat het maandag ook raak was, toen volgde dinsdag en na verloop van tijd de rest van de week. Toen ben ik eigenlijk best snel weggezakt. In het begin had ik nieteens iets door, tot een vriend van me, me confronteerde met m'n eigen woorden. Mooi tijd om te stoppen... Dacht ik.. Niet dus. Poging op poging mislukte, heb vanalles geprobeerd, maar niets hielp, totaal machteloos. Toch maar rehab dan. De eerste 2 keer alleen detox. Maar 'alleen' detox had geen zin. Dus uiteindelijk er maar voor gekozen om een wat langer traject te volgen. Heeft me goed geholpen, eindelijk van de troep af. Moet zeggen, dat is toch waarschijnlijk wel het zwaarste geweest wat ik in m'n leven heb moeten doen. 1 grote ellende) Het moeilijkste achter de rug, alhoewel het nadat ik de kliniek uit was toch wel moeilijk is geweest om alles op te pakken.
Alles ging na verloop van tijd steeds beter. Zo goed dat ik weer ben gaan feesten. Dat ging eigenlijk best goed, maar ik miste wat, dat fijne gevoel... En op ee slechte avond heb ik dan toch maar een pilletje aangenomen. Resultaat; geweldige avond! (nee, had ik niet moeten doen.) geen probleem eigenlij 't is toch geen speed (of coke) ? Zo ging het door: ghb, xtc, ketamine, mdma kristallen. Begon er steeds minder op te lijken, avonden die ik me niet meer kon herrineren of knock van de G en uiteindelijk toch weer speed. En begin mezelf erop te betrappen dat ik zo af en toe door de weeks ook wat pak (veel minder als 'vroeger', maar dan nog). En ook komen de dingen als paranoïa weer terug. Ik weet het echt even niet meer, jullie? Is er nog hoop voor me
?