Zonder speed, geniet ik niet..

ik heb iemand op dit forum gezien die ook zo zijn leven had verneukt, en maar moe was.
En maar moe bleef, wat zij ook deed ....

Bleek na een bloed onderzoekje dat ze een zeldzame ziekte had waardoor ze oververmoeid raakte.
Exact wat jij ook beschrijft en de topic staat op dit forum.

Je zou na 2 weken geen last meer moeten hebben van vermoeidheid helemaal niet als je kunt uitslapen.

Bonie

Heel herkenbaar!
Denk dat we vaak het mentale stuk onderschatten.
Dat wat ons jarenlang de dag door "hielp"is weggevallen en dat geeft vaak een enorme leegte.
Het dopaminegehalte is vaak een tijdlang te laag en daardoor heb je geen plezier in de dingen, het kan wel 1 a 2 jaar duren voordat het weer wat stabieler is. Het is zo jammer want eigenlijk zou het leven zonder dope vooral fijner moeten zijn, zo voelt het vaak niet de eerste tijd.
Denk wel dat het idd goed is om je bloed na te laten kijken om bep. dingen uit te sluiten en misschien bep. medicatie om je wat prettiger te voelen zoals hierboven al gezegd is.
Heb wel respect voor je dat je het al zo lang volhoudt! Er is vast wel een manier om je hieruit te krijgen. Zoek professionele hulp. De reguliere verslavingszorg vind ik vaak erg slap .
Maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen. Hoop dat je een betrokken persoon vindt die jou weer op weg wil helpen. Ik vind het wel goed van je dat je zo eerlijk bent over dat je op dit moment niks leuk vindt. Chemische disbalans in de hersenen, gebrek aan zelfvertrouwen, laag zelfbeeld etc etc. Je krijgt het allemaal op je bordje. Ik heb het dan even over mezelf want ik kan natuurlijk niet voor jou spreken.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en hou vol!

Dit verhaal is voor mij heel erg herkenbaar, ik herken dit zelf ook, ben zelf ook toch wel een jaartje, of anderhalf jaar helemaal naar de kloten geweest.. Zelf gebruikte ik ook elke dag sowieso speed, vaak ook XTC / Kristallen erbij en eigenlijk alles wat voor handen was, op school,werk, waar dan ook.. Na deze tijd echt een behoorlijke terugval gehad en ook wat psychische problemen wat zich ontwikkelde kwamen eruit.. Ook een slaapritme stoornis is absoluut iets wat zich vaak ontwikkeld, hier heb ik ook mee te maken gehad en dit maakte het allemaal niet erg prettig.. Een hevige depressie gecombineerd met een heftige slaapritmestoornis heeft die anderhalf jaar van mijn leven echt een grote grijze waas gemaakt..

Wat ik kan aanraden is om sowieso te beginnen met een vast ritme op te bouwen, dat wil zeggen op vaste tijden naar bed (ook al kom je niet in slaap!) en op vaste tijden eruit, ook al ben je te moe om eruit te komen.. De eerste weken gaat het absoluut alleen maar slechter en wordt je nog vermoeider, maar hierna zal er wellicht een grote verbetering komen..
Ook zal het maar zo kunnen dat je in een depressie zit, zoek hier eens iets meer op en kijk eens of je je in deze symptomen kunt vinden..?? Ik kan dit niet voor je beoordelen maar zo klinkt het wel, hiervoor zou ik absoluut naar een huisarts gaan! Die zal je doorverwijzen naar een psycholoog waarschijnlijk, en wellicht dat deze je ook aan medicatie in de vorm van anti-depressiva helpt. Wees hier niet angstig voor, ik heb het laatste jaar wederom een behoorlijke terugval gehad en dit heeft mij ook weer aardig op de been geholpen.

Succes ermee, en laat het graag hier horen hoe het afloopt..!!

Mentaal gezien zou je binnen 2 tot 4 weken opgeknapt moeten zijn. Geestelijk gezien, zoals hier boven erg mooi door iemand beschreven, kan het langer duren. Je mist inderdaad een stuk van je leven, je piekert je misschien suf wat je moet doen zonder pep / hoe j er nu vanaf komt. En van dat piekeren kun je ook ontzettend moe worden.

Ga eens naar de huiarts, en laat je eens de meest voorkomende bloedwaardes, prikken.
Er kunnen zoveel oorzaken zijn voor vermoeidheid.

Flameon zei:

Mentaal gezien zou je binnen 2 tot 4 weken opgeknapt moeten zijn. Geestelijk

Klik om te vergroten...

Fysiek ipv mentaal, denk ik? :P