Thanks voor alle reacties.
Maar cooper:
Maar, zoals Yoram zegt, blijf allert!
Ik ben het niet meer eens met Yorams filosofie over stoppen met blowen. Hij heeft het over een enorme opgave die gedoemd is te mislukken in de meeste gevallen, en waarbij iemand alles op alles moet zetten om het vol te houden, waarbij de trek vrijwel niet meer helemaal verdwijnt. Hij heeft het over 'opgeven'. Op deze manier ben je niet echt aan het stoppen, maar het aan het uitstellen totdat je het opgeeft.
Neem maar van mij aan dat de easy way methode ook met cannabis werkt. Met andere drugs waarschijnlijk ook, maar ik heb daar 0 ervaring mee. Misschien zijn er ex-verslaafde die dit kunnen bevestigen? Het feit dat opgeven en volhouden niet werkt, maar een positieve verandering met in het achterhoofd de drug zelf en het gebruik als boosdoener de oplossing is?
Ik merk dat ik niet meer met de drugs bezig ben. Ik heb het leven achter me gelaten. Er is wel een hoop rotzooi wat ik moet opruimen. Zo heb ik nog steeds last van het sociale isolement, maar begin er beetje bij beetje uit te raken. De trek van het roken was er vanaf het begin al meteen af. Maar bij blowen is er nog af en toe een beestje dat zegt: 'Oh, die tijd'. Vooral na een lange dag werken voel ik 'm klagen. Maar ik heb er totaal geen moeite mee.
Het is de grootste, de meest drastische verandering die ik ooit in mijn leven heb gemaakt. Er is geen moment geweest waarop ik zekerder was dat dit het moment was. Ik heb werkelijk het licht gezien.
Eindelijk weer traplopen zonder na 10 treden uit te barsten in gehoest en gekuch. Eindelijk ben ik af van die kloppende slapen, die hangende oogleden, die blik alsof ik onder een vrachtwagen was gekomen en eindelijk niet meer die steken die ik kreeg bij mijn hart. Elke avond was ik bang dat het dit keer 'raak' was. Maar zelfs dat weerhield me niet van stoppen.
Maar het grootste voordeel vind ik toch wel het terugkrijgen van mijn zelfrespect
Ik waardeer mezelf weer en heb eindelijk doelen. Ik vond mezelf de grootste eikel op aarde en kon niet begrijpen waarom iemand in mijn gezelschap wou zijn. (ja, zo diep zat ik)