Verslaving als ziekte

Someone zei:

Waar dat "maar ook..." dan voor mag staan dat lees ik nergens, jij wel?

Klik om te vergroten...

'Ook' staat er wel degelijk in en geeft ook zeker aan dat het een wisselwerking is van beiden. Het staat zelfs in de zin die je zelf geciteerd hebt dus zo moeilijk kan het toch niet zijn lijkt me.

Mooier wordt het natuurlijk als we op zoek gaan naar het woordje 'alleen', wat jij aanhaalt in de post daarvoor om te benadrukken dat moed en doorzettingsvermogen het enige is. Die staat er dus niet en dat bedoel ik dus ook niet. Iets wat jij dus hardnekkig wil blijven ontkennen om één of andere reden.

Someone zei:

Ik beweer niet dat er mensen zijn die er niets aan kunnen doen, ik probeer alleen aan te geven dat jouw manier van benadering ondeskundig en kortzichtig is, en van weinig empathie getuigt voor de groep mensen die je hierdoor van een gebrek aan moed en wilskracht beschuldigt.

Klik om te vergroten...

Gebaseerd op de laatste alinea dus, want de rest bevestigd precies het tegenovergestelde. En in de laatste alinea maak ik alleen een kanttekening dat er ook (let op ik schrijf het woordje 'ook weer) moed en doorzettingsvermogen voor nodig is. Buiten de rest van het verhaal blijf je dus je eigen verkeerde interpretatie benadrukken en vertegenwoordig je schijnbaar een groep die daardoor te kort gedaan wordt. Dergelijke gevallen die jij (denk ik) bedoelt heb ik ook veel mee te maken gehad in real life en die weten wel beter.

Someone zei:

Ik zou niet weten waar jij me sterkte voor zou moeten wensen? Omgekeerd lijkt me meer op zijn plaats, want blijkbaar heb je van al die tijd die je hier op het forum vertoeft niet bijster veel opgestoken. En als je dergelijke verhaaltjes neerzet worden andere bezoekers daar ook niet veel wijzer van.

Klik om te vergroten...

Ik wenste je sterkte met de volgende post omdat het duidelijk is dat dit je nogal hoog zit. Iets wat ook niet gewerkt heeft dus als ik het zo lees. En je mag er nog een post aan wijten hoor maar hier stop ik ermee omdat ik niet blijf doorgaan slechts om een "gelijk" te halen. Mijn verhaal staat er en jouw verhaal staat er als "tegengewicht" (wat het dus eigenlijk helemaal niet is maar goed). Accepteer het, of ga nog even door, dat moet je zelf weten.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik inderdaad over "maar ook..." heb heen gelezen, en ik vind het daarom niet meer dan op zijn plaats om me bij Svali te excuseren. Dit werpt inderdaad een ander kijk op de kwestie en op Svali die ik daardoor in een verkeerd daglicht heb geplaatst.

Wat dat betreft zou je onze visies dus inderdaad kunnen beschouwen als een aanvulling op elkaar, want samenvattend zou je dus kunnen stellen dat verslaving voor de een een keuze is, daar waar dat voor de ander niet of nauwelijks het geval (meer) kan zijn. Dit is sterk afhankelijk van de persoon en/of de situatie waarin deze verkeert.

Je kiest er natuurlijk nooit voor om verslaafd te raken, maar vaak is er wel nog sprake van een moment waarop je nog kan kiezen om wel of niet te gebruiken. Verslaving is immers een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte niet, of heel moeilijk los kan laten.
Dus iemand die zijn/haar (in dit geval) gebruik moeilijk kan loslaten heeft nog een keuze, en voor degene die dat niet meer kunnen, zoals in situaties die ik eerder heb beschreven, is dat punt gepasseerd (the point of no return), en is dat veelal (zeker zonder hulp) te laat.

De beste lering die men hieruit kan trekken is natuurlijk dat men verslavende middelen maar beter links kan laten liggen, en mocht men toch besluiten om die te gebruiken, daar dan uiterst voorzichtig, en met veel respect mee om te gaan. Voor de categorie gebruikers die dergelijke drugs als een soort van zelfmedicatie gebruikt is dat vaak een ander verhaal, deze groep van gebruikers neemt hun verslaving doorgaans op de koop toe. Dat is dus in feite kiezen voor een ziekte die de symptomatiek van een onderliggende oorzaak, zoals een andere ziekte, (meestal in eerste instantie c.q. tijdelijk) verzacht.

Dus mocht je nog de keuze hebben, blijf er dan vanaf! En mocht je dat zelf niet (meer) lukken, zoek dan hulp.

someone zei:

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik inderdaad over "maar ook..." heb heen gelezen, en ik vind het daarom niet meer dan op zijn plaats om me bij Svali te excuseren. Dit werpt inderdaad een ander kijk op de kwestie en op Svali die ik daardoor in een verkeerd daglicht heb geplaatst.

Klik om te vergroten...

Excuses geaccepteerd, al hadden we het al via PB uitgesproken. Andersom had ik me ook niet al te volwassen gedragen en daarom ook excuses van mijn kant.

De voorgaande post van Someone vind ik een zeer goede toevoeging en tevens mooie afsluiting voor dit topic.

Bij deze mag hij dus weer dicht.