#1
Ik heb 7-8 jaren gekampt met een verslaving (3 a 4 joints/dag). Ondertussen ben ik wel al bijna 4 jaar gestopt, weliswaar met enkele kleine terugvallen (van 1-2 weken). Mijn ervaring is dat je het je enkel moeilijker maakt als je terug blowt. Sinds ik gestopt was heb ik anderhalf jaar geen joint aangeraakt waardoor ik eerder een afkeer had van blowen. Na een half jaar had ik er absoluut geen zin meer in en snapte ik niet meer waarom ik het mezelf al die jaren heb aangedaan. Ik voel me veel frisser, actiever, slimmer, gezonder, gelukkiger, socialer, ondernemender,... en zo kan ik blijven doorgaan.
Ik geloof wel dat af en toe blowen mss niet veel kwaad kan, maar de verslaving is des te vernietigender en mag absoluut niet gebagatelliseerd worden, wat nog veel te veel gebeurd.
Mij prestaties op school waren ondermaats, met mijn familie klikte het niet meer, ik verloor vrienden, werd asociaal, appatisch, paranoia en verloor in bijna alles interesse en dan nog de schade die het mijn geheugen heeft aangedaan (van dat laatste merk ik nog steeds de gevolgen, al is het wel al gebeterd)
Omdat ik nog steeds vrienden heb die blowen dacht ik op een gegeven moment dat nog eens een jointje wel niet veel kwaad zou kunnen. Het effect was enorm! Ik werd ontzettend stoned van slechts enkele trekjes en voelde me erg paranoia. Ondanks kreeg ik achteraf toch weer zin en de volgende week kon ik weer geen nee zeggen, toen voelde de joint wel heerlijk. Sindsdien blow ik regelmatig nog eens een joint en er zijn zelf momenten geweest dat ik eens een weeklang blowde. Waarom? Omdat het craven naar de joint terugkomt als je terug begint te blowen en omdat blowen soms zo heerlijk kan zijn. Gelukkig hou ik het wel onder controle en geef ik niet toe aan de verslaving die nog steeds in mij zit. Als ik te veel na elkaar blow, komen immers de nadelige effecten weer boven en stop ik meteen opnieuw voor minstens een maand. Ik maak het mezelf momenteel alleen moeilijker door steeds weer toe te geven aan dat occasioneel jointje waardoor de verslaving terug aanwakkert en de zin terugkomt.
Zolang ik het onder controle heb en mijn leven er niet meer onder lijdt heb ik niet echt een probleem maar binnenkort ben ik wel van plan om mijn laatste joint te roken gewoon omdat ik het beu ben steeds te moeten vechten tegen de drang om meer te gaan blowen. Als ik dan oud en versleten ben, blow ik me gewoon te pletter, dat lijkt me een mooie manier om mijn oude dag te verslijten en zo heb ik niet mijn hele leven weggegooid.
Aan al diegenen die proberen te stoppen wil ik de raad geven van dat moment niet uit te blijven stellen. Hoe langer je blijft blowen, hoe groter de schade die je aanricht. Stoppen wil niet zeggen dat je nooit meer zal blowen. Bekijk het gewoon van dag tot dag en probeer het eerst al eens 2 maanden vol te houden. JE LEVEN BEGINT PAS OPNIEUW ALS JE VAN DE WEED AF BENT!!!
Elke maand voel je je beter en beter en ben je meer en meer gelukkig dat je leven weer op zijn pootjes komt.
Ik geloof wel dat af en toe blowen mss niet veel kwaad kan, maar de verslaving is des te vernietigender en mag absoluut niet gebagatelliseerd worden, wat nog veel te veel gebeurd.
Mij prestaties op school waren ondermaats, met mijn familie klikte het niet meer, ik verloor vrienden, werd asociaal, appatisch, paranoia en verloor in bijna alles interesse en dan nog de schade die het mijn geheugen heeft aangedaan (van dat laatste merk ik nog steeds de gevolgen, al is het wel al gebeterd)
Omdat ik nog steeds vrienden heb die blowen dacht ik op een gegeven moment dat nog eens een jointje wel niet veel kwaad zou kunnen. Het effect was enorm! Ik werd ontzettend stoned van slechts enkele trekjes en voelde me erg paranoia. Ondanks kreeg ik achteraf toch weer zin en de volgende week kon ik weer geen nee zeggen, toen voelde de joint wel heerlijk. Sindsdien blow ik regelmatig nog eens een joint en er zijn zelf momenten geweest dat ik eens een weeklang blowde. Waarom? Omdat het craven naar de joint terugkomt als je terug begint te blowen en omdat blowen soms zo heerlijk kan zijn. Gelukkig hou ik het wel onder controle en geef ik niet toe aan de verslaving die nog steeds in mij zit. Als ik te veel na elkaar blow, komen immers de nadelige effecten weer boven en stop ik meteen opnieuw voor minstens een maand. Ik maak het mezelf momenteel alleen moeilijker door steeds weer toe te geven aan dat occasioneel jointje waardoor de verslaving terug aanwakkert en de zin terugkomt.
Zolang ik het onder controle heb en mijn leven er niet meer onder lijdt heb ik niet echt een probleem maar binnenkort ben ik wel van plan om mijn laatste joint te roken gewoon omdat ik het beu ben steeds te moeten vechten tegen de drang om meer te gaan blowen. Als ik dan oud en versleten ben, blow ik me gewoon te pletter, dat lijkt me een mooie manier om mijn oude dag te verslijten en zo heb ik niet mijn hele leven weggegooid.
Aan al diegenen die proberen te stoppen wil ik de raad geven van dat moment niet uit te blijven stellen. Hoe langer je blijft blowen, hoe groter de schade die je aanricht. Stoppen wil niet zeggen dat je nooit meer zal blowen. Bekijk het gewoon van dag tot dag en probeer het eerst al eens 2 maanden vol te houden. JE LEVEN BEGINT PAS OPNIEUW ALS JE VAN DE WEED AF BENT!!!
Elke maand voel je je beter en beter en ben je meer en meer gelukkig dat je leven weer op zijn pootjes komt.