Rook al 30 jaar wiet, ben ik verslaafd?

Hoi Djoedi,

De vraag of het slecht is om door te gaan met het roken van jointjes, kan alleen jijzelf beantwoorden. Jij bent degene die bepaalt wat slecht en goed is in je leven.

De grote vraag is, op welke manier je je leven wil leiden. Wil je een heldere kijk op het leven, of wil je een leven in een roes waarbij je de dingen niet helemaal ziet zoals ze zijn? De ervaring van de meeste mensen die verslaafd zijn, is dat het leven na een verslaving beter is dan het leven tijdens de verslaving. Als je een verslaving beeindigd, moet je wel door de zure appel heen bijten. Dit kan enkele weken tot maanden duren. Die periode voelt dan vaak als het tegenovergestelde van de effecten van de drug. Je zegt het zelf al; de wereld lijkt dan saai en grijs, en je bent nerveus en gehaast. Maar naarmate de tijd verstrijkt pas je jezelf vaak wel weer aan aan het echte leven.

Ik ben nieuw op dit forum, maar dat komt omdat ik graag wat vragen wilde stellen/wat advies wil hebben over mijn "verslaving" aan het roken van wiet.

Als ik eerst even antwoord op de vraag uit de titel mag geven: Ja, ik denk dat je verslaafd bent.
Op een of andere manier ben je goed in controle uitoefenen op je gebruik, maar dat maakt het niet minder verslaafd gedrag van.

Ik reageer ook omdat ik ook over een paar maanden 50 wordt. Ik ben nu meer dan 5 jaar clean, (ook geen alcohol) en hoop dat op mijn 50ste ook te zijn.

De relatie met mijn kinderen is heel erg veranderd. Ik geniet meer van ze en ben natuurlijk een veel verantwoordelijkere vader. Ik heb nog nooit kinderen ontmoet die graag een verslaafde vader hebben. Als je clean bent moet je ook omgaan met de dingen die niet leuk zijn. Het leven is soms vervelend. Helaas kunnen drugs daar niets wezenlijks aan veranderen.
Toen ik gebruikte schoof ik veel issues voor mij uit. Dit en dat doe ik later wel. Ook grote issues, zoals de kwaliteit van de relatie met mijn vrouw.

Clean leven is te gek. het geeft je kracht, je hebt niets meer te verbergen. Je kan eerlijker zijn naar anderen maar vooral naar jezelf.

Ik wens je veel goeds.
Ik heb veel steun gehad van Narcotics Anonymous.

Je mag even een eigen topic aanmaken dan Sarahjoe

Hallo,
Moet ik me zorgen maken... ?
'k Word volgende maand 50, ben vader van twee kinderen 16 en 14, jongen, meisje, ben gescheiden, leef met een andere vrouw en heb co-ouderschap wat de kinderen betreft. Werk parttime voor een groot voedingsbedrijf.
Op mijn 14de begon ik met jointjes te roken, aanvangkelijk enkel in 't weekend samen met 'slechte vrienden' weet je wel, maar tegen mijn 17de (had toen een brommer om mee naar Roosendaal te rijden) rookte ik al snel alle dagen. Rond mijn 19de nog even coke gedaan, maar dat liep al snel uit de hand, op gegeven moment, was toen een jaar of 21, had ik op vijf dagen tijd zes gram opgesnoven, in mijn eentje. Sindsdien wijselijk van dat spul afgebleven, das niets voor mij, kan dat niet in de hand houden.
Speed is ook de revue gepasseerd maar al snel als "te smerig voor je neus" afgedaan.
Heroïne heb ik ook gedaan, zowel smack (basen) en één keer zuiver (nu ja, zuiver, als je iets kocht was het volgens de dealer altijd 'uitzonderlijk zuiver'...) geshot, het mooiste wat ik ooit in mijn leven heb meegemaakt met drugs. Prachtig gewoon, magnifiek, maar terwijl de hero door mijn hersens joeg, besefte ik dat dit té mooi is, mocht ik dit regelmatig gebruiken het gewone leven nooit meer de moeite zou zijn. Enfin, ook afgekeurt dus.
Alcohol, nooit veel affectie mee gehad, 'k word heel snel ziek bij overmatig gebruik.
Al die tijd bleven de jointjes wel vast deel uitmaken van mijn leven, dagelijks hasj gerookt, gele libanon, zwarte afghaan, marokaanse'stierekloten', rode libanon, zelfs de legendarische belgische grijze en de echte hasjolie waarvan je ging trippen nog over de longen gehad.
Toen ik een jaar of dertig was, overgeschakelt op wiet. Rook dus alle dagen, echter nooit voor ik werken ga, na 't werk verplicht 'k me om te wachten met roken tot ik thuis ben. Yep, tot voor een jaar of twee rolde ik eerst een flinke toeter in mijn wagen om vervolgens heel relax naar huis te kunnen tuffen.
Als ik niet moet werken, rook ik mijn eerste jointje dikwijls 's morgens, nog in bed, in het beste geval pas na het ontbijt, rook 10 à 15 joints per dag. Das iets van een grammetje per dag.
Heb wel eens paar stoppogingen gedaan, maar langer dan drie weken (op vakantie met de kinderen dan nog...) hebben die nooit standgehouden.
Ik ervaar het als, 'kleur brengen in je leven'. Als ik niet gerookt heb, lijkt alles zwart-wit, leefbaar ja, maar zonder meer. Rook ik een jointje, hup, en alles wordt plotsklaps full color.
Als ik niet gerookt heb, ben ik vrij zenuwachtig, ook heel extravert met mensen, altijd snel snel, gestrest, gejaagd zelfs, 'k rook een jointje, hup, alles relax.
Door die jointjes vermoed ik al veel kansen te hebben laten liggen in mijn leventje. Alles wordt relax, rustig aan maar, het brandt niet, je bent veel gelatener in alles. Dingen uitstellen doe je makkelijker volgens mij.Niettegenstaand ik het niet zo slecht heb gedaan op de sociale ladder, heb een aantal eigendommen kunnen vergaren waarbij een villaatje met 'n leuke tuin en 'n zwembad. Maar ergens denk 'k toch dat het meer had kunnen zijn. 'k Had waarschijnlijk al veel vroeger gescheiden zijn geweest. Mijn ex rookte niet, mijn huidig vrouwke wel maar bij lange niet zo veel als ik.
Kan er iemand me vertellen of dit nu goed of slecht is, moet ik stoppen met die jointjes? Zelf zie ik niet goed in waarom, maar ongetwijfeld heeft het jaren en jaren roken mijn karakter en gedachtengang zodanig aangetast en vervormd dat mijn beeld wel behoorlijk vertekend zal zijn om nog een juiste, eerlijke kijk op de zaak te hebben.