Ik denk dat het wel te overkomen is door wat anders te vinden dat je meer voldoening geeft dan wiet. Maar op het moment dat je je minder goed voelt om wat voor reden dan ook - geestelijk of lichamelijk - dan kan het gauw weer verleidelijk worden om het weer te nemen en je snel even beter te voelen. En dan moet je zeer alert zijn om dan niet te blijven hangen in dagelijks gebruik.Ik denk dat als je ooit hooked ben geraakt aan wiet, dat je dan de rest van je leven een tweestrijd houd. Tis hardnekkig spul. De mentale hook die het heeft is niet te onderschatten.
Ik denk dat het wel te overkomen is door wat anders te vinden dat je meer voldoening geeft dan wiet. Maar op het moment dat je je minder goed voelt om wat voor reden dan ook - geestelijk of lichamelijk - dan kan het gauw weer verleidelijk worden om het weer te nemen en je snel even beter te voelen. En dan moet je zeer alert zijn om dan niet te blijven hangen in dagelijks gebruik.
Voor mij telt het vaag en lui worden van wiet toch wel zwaar, wat het veel makkelijker maakt voor me om er vanaf te blijven. Alleen als ik geestelijk en/of lichamelijk niet echt top ben, dan is wiet erg fijn voor me. Maar als ik me goed voel, of zelfs érg goed met behulp van een tripmiddel of zo, dan wil ik die helderheid niet kwijtraken door wiet, ook al wordt de trip er bijvoorbeeld intenser of visueler door.Ik weet het niet. Ik ben toch wel redelijk high on life. Maar wiet blijft leuk. Zelfs als ik op een berg van 3000m sta te trippen op mijn ervaring, dan denk ik stiekem toch wel eens. Hmm ik zou hier eens een wietje moeten roken.
@Legio Patria Nostra
Ik vind geweld gebruiken tegen een belediging toch echt te ver gaan.
Voor mij heeft wiet by far het meeste schade aangericht dan welke andere (van de 50 die ik er heb geprobeerd) drug dan ook.Wiet staat ( nog) bekend als softdrug.
Maar, is dat eigenlijk nog wel zó?
Met het kweken onder lamplicht en het maken van ideale groei omstandigheden is de wiet van tegenwoordig erg sterk geworden.
Wat zijn de voordelen van blowen, en wat zijn de nadelen ervan?
Maak eens een lijstje ervan?
Ik denk, dat er meer, veel meer nadelen zijn, dan voordelen!
Even de medicinale cannabis buiten beschouwing gelaten.
Voor mij waren de nadelen eigenlijk enorm.
Daarom ben ik er definitief mee gestopt.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee.
En nu nog steeds.
Natuurlijk scheelt dit van persoon tot persoon, dus kan ik er niets over zeggen wat anderen als voor, en nadelen van ondervinden...
ik heb dit ook ‘ ik wil ook stoppen en mezelf beloofd en me vriendin alleen in het weekend en woensdag want dat is de helft van de werkweek’ ik doe het ook elke dag’ en na het blowen zelf dnk ik ook kutzooi’ maar alsnog, ik rookte eerst hasj en ben toen gestopt met roken’ en rook nu wiet omdst daar minder tabac in gaat’ maar ik heb het idee dat wiet verslaafder is als hasj’ dus als je wiet rook , probeer hasj te rokenDit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?
Je kunt met dingen als stoptober meedoen. Ik heb al een tijd niet meer zo'n drang om vaak wiet te doen, maar zat er door dat wat jij omschrijft (even lekker helemaal ontspannen) toch vaak nog 1 keer in de week of 1 keer in de 2 weken aan. Dat lijkt weinig, maar het betekent in de praktijk voor mij toch weer een dag heel laat op bed, junkfood vreten en de volgende dagen sloom, wazig en niet uitgerust zijn. Nu met stoptober heb ik even een extra stok achter de deur en heb ik de hele maand al niet gebruikt. En ik mis het ook niet. Ook al is het nog maar een week oktober, waarom niet gewoon nu nog inspringen? Je kunt altijd alleen maar nu stoppen, dus nu lijkt me een goed moment.Vind het erg herkenbaar... Na paar dagen niet smoken of na een dag werken al zelfs merk ik de positieve effecten. En dan komt weer dat zwakke moment.... Ahh lekker ganja roken en ontspannen, fuck alles. Inderdaad het naar binnen keren. Het onderdrukken van gevoelens. Voel mezelf niet meer wie ik was zoals vroeger voordat ik ermee begon 15 jaar geleden. Het is nu meer blowen omdat het gewoon zo is, het moet, al is het maar een klein stickie per dag. Het is enorm moeilijk om er van af te blijven. En zelfs mensen die niet blowen en niet weten dat je blowt (collega's etc) merken toch wel dingen op. Ik hou enorm van wiet maar het heeft ze duistere kant voel me soms net een skunkjunk. Ik lees mee misschien heeft iemand nog tips om er van af te komen
Greetz
uit ervaring kan ik zeggen dat, als jij het gevoel hebt te moeten stoppen met blowen... dat je dat zeker moet doen. Het zal even moeilijk zijn en ik herken zeker wat je omschrijft maar uiteindelijk is het het waard!Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow
Dit verhaal schrijf ik omdat ik ergens mee struggle. Ik kamp al een tijdje, een hele tijd, met het gevoel dat ik moet stoppen met blowen. Ik voel me onzeker en terneergeslagen in periodes waarin ik blow. Ik ga in mezelf gekeerd zitten en ben erg vergeetachtig. Ik skip verantwoordelijkheden en ik slaap er slecht door. Het blowen opzich vind ik leuk, alleen kan ik mezelf niet controleren hiermee. Ik kan het niet bij een keer in het weekend houden, als ik eenmaal smoke wil ik meer en meer smoken. Ik voel me de dag nadat ik gesmoked heb een beetje nerveus en dat gevoel kan alleen weggenomen worden door een andere joint, of door een paar dagen niet te blowen. Ik zit al erg lang in deze cyclus. Ik denk zelfs al 3 of 4 jaar. Ik wissel periodes waarin ik niet blow af met periodes waarin ik heel veel blow. Het begint altijd met weer een keer blowen met een van mijn vrienden, want al mijn vrienden blowen, en veel ook. Ik vind het dan weer super leuk en heb weer een positieve vibe bij smoken. Ik denk op zulke momenten ook altijd dat ik er wel voor ga zorgen deze keer dat ik niet veel ga smoken, ik heb mezelf immers al bewezen door een tijdje niet te smoken hiervoor. Van de eerste keer blowen komt eigenlijk al vrij snel de tweede keer, vaak de dag daarna al. Ik zit dan weer in die smoke vibe waarin je constant weer wilt blowen. Ik zit altijd gelijk weer in die vibe, een soort roes noem ik het. Deze roes verdwijnt na 3 0f 4 dagen niet smoken. Op die momenten denk ik ook altijd bij mezelf dat ik het fijn vind om niet te smoken, ik ben dan helder, socialer en meer naar buiten gericht. Ik zie op zulke momenten in dat ik beter niet kan smoken en voel me chill zonder. Echter, na een tijdje zwakken de positieve dingen van het niet smoken af in mijn hoofd en ga ik weer steeds meer positieve dingen zien van blowen en ga ik het steeds meer missen. Het is super chill, je bent heerlijk in je eigen space en kan enorm goed en snel en diep nadenken. Na een tijdje steek ik dan ook weer een joint op met vrienden, met de gedachte dat ik het allemaal nu in de hand heb en dat ik, zoals ik eerder schreef, er wel voor kan zorgen dat ik incidenteel blow en dat het geen negatieve effecten op mij heeft als ik het zo aanpak. Echter is dit nog nooit zo gelopen. Altijd weer trap ik in dezelfde val en gaat het van kwaad tot erger, smoke ik meer en meer en ga ik me weer steeds slechter voelen over dat ik smoke, ga ik het op momenten doen waarvan ik weet dat het beter is om niet te doen en voel ik me slecht als ik het doe en heb gedaan. Dit gaat bij mij altijd zo. Ik stop altijd weer een tijdje op momenten dat ik er echt weer diep in zit, en dan begint de cyclus opnieuw. Ik zou graag willen dat ik het incidenteel kon doen, maar ik heb mezelf al zo vaak bewezen dat dit niet te doen is. Echter kom ik er ook niet vanaf, er komt altijd weer een moment waarop de druk zo groot is dat ik weer ga blowen. Hoe zien jullie dit? Herkennen andere mensen dit? En hoe gaan anderen hiermee om?
Succes! Dat zeg ik ook constant, totdat ik in het weekend weer overhoud en maandag er toch weer voor kies om het op te maken. Dag daarna denk ik van: Ja heb nou toch al gesmoked, kan ik net zo goed de hele week doen.ik ga sinds vandaag weer alleen in het weekend blowe![:)]()
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."