Wiet verslaving zonder problemen?

Heheh ja ik ben precies jij. Rookte ook elke avond wiet (1-2 jonko's met mn ventje), ondervond er ook 0 problemen door en heb ook moeite met mezelf wietverslaafd te noemen... Ik wil daarom wel even mijn ervaring delen gezien ik recent een stoppoging doe. Misschien hebbie er wat aan🤷🏻‍♀️

Nu dus 1,5 maand gestopt en dat zet ik nog even door. Vooral omdat ik nieuw werk kreeg en ik bang was dat het mn cognitieve vermogens onbewust toch aanpakte. Maar ook omdat, net zo als de meeste middelen, het me toch leuker lijkt om het weer af en toe in het weekeind te doen en weer echt lachkicks enzo te ervaren. Die tolerantie maakt t niet echt gezelliger en uiteindelijk kwam het toch vooral neer op op de bank zitten en vreten nadat ik had geblowd. Ook niets mis mee, want ik dacht ook die ontspanning nodig te hebben na een zware werkdag. Maar je ontspanning ergens anders uit halen is natuurlijk veel gezonder. Ik las bijvoorbeeld nog nauwelijks voor mn plezier, terwijl dat mn lievelings hobby was. Dat zijn dus inderdaad wel "negative impacten die je door de jaren heen niet meer zo ziet" waar je het over had. Het maakt je gewoon wel een mini beetje luier en emotioneel afgevlakter. Natuurlijk lang niet zo erg als bij een hevige wietverslaving waarbij je de hele dag flink doorblowt.

Ik ben dus ook niet van plan volledig te stoppen, nog niet in elk geval. Maar in die 1,5 maand ben ik wel een beetje mezelf tegen gekomen en kan ik inderdaad wel zeggen dat het gewoon een verslaving was... Geen ernstige, een zeer milde misschien wel. Maar het fockt wel gewoon met je hoofd en het is eigenlijk helemaal niet leuk iedere avond naar welk middel dan ook te verlangen. Ik heb 2 weken terug 1 keer gedacht "ah, nou kendie wel weer af en toe" toen ik een weekeind niet naar de stad ging. Dat was natuurlijk een grote leugen naar mezelf en de dag erna een teken voor mij dat die verslaving er echt wel zat. Ik vond dat stiekem best prettig, want omdat ik nooit nadelen heb ondervonden, ondervind ik nu ook weinig voordelen van het stoppen wat het dan wel weer een beetje doelloos laat voelen. Mijn omgeving is wel kei trots op me en er ook best blij mee (ook een teken dat het dus echt wel "iets" met me deed, dagelijks blowen). De eerste week was ik ook intens emotioneel. Iets wat ik wel kende, want voor ik dagelijks blowde was ik sowieso wel het overemotionele meisje van de meeste groepen, en daar ligt veelal ook mijn kracht. Het was dus best een beetje confronterend dat ik dat dus had onderdrukt al die tijd. Naja, nav van de post van @Neo-Shulginist blijf ik er zeker 1,5 maand nog even vanaf... Misschien zelfs wel langer, want ik wil gewoon niet terugvallen naar te regelmatig blowen en hoe langer ik stop hoe groter de kans van slagen.

TheRealKoekert zei:

Het was gewoon wat ik deed en wie ik was.

Klik om te vergroten...

Oja. Dit vind ik ook wel een belangrijke. Ik vond het stiekem wel lache "de stoner" te zijn. Dus over dat beeld over jezelf moet je ook heenkomen... Dit had ik nog veel meer toen ik stopte met roken en kan echt een moeilijke zijn, zeker na 10 jaar blowen.

Ik hoop dat het je een beetje opweg helpt! Die afkick is misschien wel nodig om uiteindelijk te kunnen minderen en weer meer uit het leven, maar ook meer uit het blowen te kunnen halen! En eerlijk: de afkick viel me echt mee. Na een week dacht ik er 's avonds al niet meer aan. Echte ernstige cravings heb ik sowieso niet ervaren en af en toe denk ik nog van 😏😏😏 maar dat kan ik ook snel van me afschudden, zeker als mn vriend of anderen dan vet blij zijn DAT ik het van me af heb geschud (maw: betrek je omgeving er echt bij).

Liefs en knuffels!

Heb de laatste tijd veel nagedacht. Over mijzelf, mijn verslaving en waar het uit voort komt. Want meestal komt een verslaving niet uit de lucht vallen en heeft het een achterliggende reden. En ik denk nu dat ik heel veel dingen in mijn leven niet goed verwerkt heb. En dat ik al die jaren dingen ombewust heb proberen weg te stoppen met blowen ipv te verwerken. Maar weg stoppen is geen oplossing. Het moet alsnog een keer naar buiten komen of verwerkt worden. Ik denk ook dat ik last heb van een milde depressie naast mijn (milde) wiet verslaving. En het een is zeer waarschijnlijk het gevolg van het ander.

Nu inmiddels 3 dagen niet geblowd. En tot nu toe gaat het mij wel goed af. Heb er minder moeite mee dan gedacht. Ik slaap gewoon goed. Ik word met minder slaap fitter wakker. Heb meer energie gedurende de dag. Zit beter in mijn vel. Ik leefde toch in een soort permanente waas al die tijd. En die nare dromen vallen tot nu toe ook wel mee. Savonds na werk denk ik af en toe wel aan blowen maar ik weet nu waarvoor ik het doe. Waar ik eerst geen probleem zag in mijn verslaving zie ik dat nu wel. En dat is essentieel.

Ik probeer nu elke dag 20 minuten te sporten. Dit zou helpen bij depressie en ook met het slapen. Verder ook gestopt met koffie en ben ik weer wat gezonder gaan eten. Waar ik wel mee zit is het volgende. Het idee was eigenlijk niet om helemaal te stoppen met wiet. Ik wil zo nu en dan nog kunnen genieten van een lekker wietje. Alleen weet ik niet zo goed hoe ik het aan moet pakken. Maar waarschijnlijk is het toch te vroeg om deze zaterdag al te gaan blowen. Misschien het weekend daarop. Ik kijk het even aan.

Mooie inzichten gehad de afgelopen tijd lijkt het!

Dat in die waas leven herken ik wel van blowen ja. Echt een soort bubbel waar je in leeft ofzo.
Overigens gaan depressie en verslaving best vaak hand in hand. Het is dan een beetje een kip / ei verhaal welke er eerst was. Maar meestal houden ze elkaar wel erg goed in stand. Dat zie je veel bij alcohol verslaving, maar ook bij veel andere middelenverslavingen.

Als die cirkel eenmaal doorbroken wordt, kan het zomaar omslaan. Hopelijk gebeurt dat voor jou ook!

Succes de komende tijd!

TheRealKoekert zei:

Ik sta er best voor open om te proberen om een week lang niet te blowen puur om te kijken hoe dat is. En dat zal al lastig genoeg zijn. 3 maanden lukt mij echt nooit. Dat zou betekenen dat ik niet eens verslaafd ben als ik op eigen kracht in een keer kan stoppen. 3 maanden is geen pauze maar gewoon volledig afkicken.

Klik om te vergroten...

Nahhh dat ben ik niet echt met je eens. Voor mij geldt dat in elk geval niet. Ik heb jaren zonder jointje gedaan (30 jaar geleden begonnen). Toch kon de trek bij mij onverwachts terugkomen. Door een festival of een leuk feest. Ik ben weer wiet gaan roken door een verhuizing en een ongeluk drie jaar geleden. En tja toen kwam mijn oude favoriet 'hasj' weer om de hoek. Die eerste paar hijsjes maakten dat ik letterlijk:'Ohoh', dacht.
En ja, ik hou van roken. Ik gebruik momenteel heel weinig (1 a 2x per maand) en ik heb kleine doses voor-gevacumeerd. Ik moet echt streng zijn want sjonge... Ik kan ver weg gaan wanneer ik de teugels laat vieren. Vandaar dat ik ook nooit iets anders heb uitgeprobeerd.
Dus om te antwoorden op je vraag: wanneer ben je verslaafd.
Zo'n lijstje met vragen scheelt mij eerlijk gezegd geen drol. Ik weet dat ik verslaafd ben omdat... Zodra ik maar even de teugels laat vieren en denk: 'och voor een keertje'. Ik mijn grens verleg, ik mijzelf compleet kan verliezen. Dit is in dat geval mijn rondje: Ik begin steeds vroeger op de dag te roken, ik draai alvast mn peukjes vantevoren zodat ik weet hoeveel ik rook. Ondanks dat ik mijzelf vertel hoe laat ik mag roken ben ik er de hele tijd in mn hoofd mee bezig. Na langere tijd dagelijks roken begin ik mij te isoleren. Omdat ik niet wil dat mensen het weten of kunnen ruiken. Stel dat ik twee maanden dagelijks rook, dan komt er een periode dat ik na het roken van 1 jointje al direct moe ben. Ook ben ik nogal gevoelig op paranormaal gebied (familie dingetje) wat maakt dat ik het onzichtbare begin te voelen. Wat ik nuchter niet in die gradatie heb. Aangezien ik jarenlang eens per maand rookte. Vanwege mijn gezin. Ben ik daar nu weer op terug gegaan. Zo heb ik een fijne creatieve high. Vol muziek en tekeningen en oneindig veel ideeën. En liefdevolle, gulle gevoelens naar mn medemens. Zonder dat ik er in blijf hangen. Of ik helemaal ooit echt zonder zal willen? Dat kan ik nu nog niet zeggen. Ik weet wel dat het elke dag roken me saai en slaperig maakt. Dus dat voorkom ik koste wat het koste aan zelfbeheersing. Dan maar een beetje streng voor mezelf. Binnenkort ga ik beginnen met mezelf te behandelen met microdosis truffels voor 10 weken. Heel benieuwd of ik zo het trauma van het ongeluk goed kan verwerken. Ik ga het in elk geval niet combineren met roken. En ik heb gelezen dat het me kan helpen bij mijn verslaving.
Ik ben benieuwd waar jij nog toe gaat komen. Liefs xx