I'm giving up smoke

Dag lezers,

Stoppen met blowen, dat is wat ik moet doen.

Laat ik mijzelf eerst eens even voorstellen. Ik ben Bourgondiër, een jongen van bijna 30 jaar die al zo'n 10 jaar dagelijks blowt en rookt, met een aantal korte periodes van onthouding. Drugs vind ik sowieso wel leuk, maar bij wiet ligt echt mijn zwakte.
Vorig jaar heb ik zo'n twee a drie maanden niet geblowd en daarbij had ik ook de hulp ingeschakeld van verslavingszorg. Met oud en nieuw dacht ik: nu mag het wel een keer.
Dus ik naar de shop om één zakje te halen, maar daar bleef het natuurlijk niet bij. Vrij snel daarna blowde ik weer dagelijks. Gelukkig ben ik wel mindere hoeveelheden wiet gaan roken. Daar waar ik eerder dagelijks zo'n 2 gram wiet rookte, rook ik nu zo'n 0,8 gram per dag. Ik blow alleen 's avonds, maar dat vind ik nog steeds te veel. Het kost een godsvermogen en ik word er niet bepaald socialer, energieker, gemotiveerder en gezonder van. Het blijft wel lekker natuurlijk, maar dat hoeft niet elke dag.

Ik heb mijzelf de laatste maanden vaker voorgenomen om te stoppen of te minderen, maar elke keer stel ik die "laatste dag" uit.
Sinds een week ben ik er serieus mee bezig en ik heb hier ook gesprekken over gevoerd met mensen die dichtbij mij staan.
Eigenlijk wil ik niet helemaal stoppen, maar soms ben ik bang dat dat mij niet lukt. Misschien dat ik eerst echt een lange tijd gestopt moet zijn voordat ik het weer kan proberen.
Of misschien kan ik wel helemaal nooit meer blowen. We gaan het zien.

Dit topic heb ik aangemaakt om dagelijks mijn ervaring (moeilijkheden of meevallers, openbaringen, you name it) te delen van het in eerste instantie twee weken lang stoppen met blowen. Dit klinkt misschien als een makkie, maar ik zeg twee weken om het makkelijker vol te houden. "Voor altijd" of " een maand" klinkt zo lang. Na die twee weken verleng ik het wel weer, eerst maar eens zien.
Wat ik hoop is dat ik motivatie haal uit het dagelijks schrijven van een update. Een soort van dagboek bijhouden. Niet echt mijn ding, maar ik houd wel van schrijven.
Ik ben benieuwd of het mij gaat helpen om hier van mij af te schrijven. Het lijkt mij in ieder geval waardevol om jullie ervaringen/tips te lezen en de mijne met jullie te delen.

Woensdag lijkt mij een mooi moment om voor twee weken afscheid te nemen: lekker midden in de week en voor ik het weet is het weekend. De wiet die ik nog heb liggen is dan ook op, en de rest van de zooi (grinder, vloei etc.) gooi ik weg. Geen verleiding.
Vanaf woensdag dus een dagelijkse update! Ik ben benieuwd welke reacties ik dan te lezen krijg als ik weer inlog.

Ik weet dat ik het kan, maar kan ik het na verloop van tijd ook alleen af en toe in het weekend?


Met vriendelijke groet,

Bourgondiër

Succes!

Bourgondiër zei:

maar kan ik het na verloop van tijd ook alleen af en toe in het weekend

Klik om te vergroten...

Eens verslaafd, altijd verslaafd.
Een kruimel teveel en 3 gram te weinig.
Twee gezegdes die vaak wel op gaan.

Maar het ligt natuurlijk aan meer factoren. Zolang je niet drugs gaat gebruiken om je emoties te verstoppen etc lukt het op den duur misschien wel. In iedergeval moet dat denk ik niet het doel zijn. Eerst back to earth

Kordie zei:

Eens verslaafd, altijd verslaafd.
Een kruimel teveel en 3 gram te weinig.
Twee gezegdes die vaak wel op gaan.

Maar het ligt natuurlijk aan meer factoren. Zolang je niet drugs gaat gebruiken om je emoties te verstoppen etc lukt het op den duur misschien wel. In iedergeval moet dat denk ik niet het doel zijn. Eerst back to earth

Klik om te vergroten...

In die gezegdes kan ik mij helaas bijzonder goed vinden. Zou willen dat ik het tegendeel kan bewijzen, maar de behoefte om vanavond te blowen is zeker aanwezig. Volgens mij kan je dat best verslaving noemen.

Ik ben niet gaan blowen om (bewust) emoties of gevoelens te temperen, maar ergens vrees ik dat ik dat onbewust toch wel doe. Maar zoals je zegt: eerst back to earth. Eerst maar eens zien hoe het mij vanavond afgaat en of ik mijzelf ervan kan weerhouden om naar de shop te lopen. Deze is tot 22.30 uur open, dus heb nog even te gaan..

Leuke referentie naar snoop dogg. Je weet alleen wel dat hij niet echt gestopt is 😜? Heb je ook al bedacht wat je dit jaar gaat doen als oud en nieuw aangebreekt? Aangezien je aangeeft dat je vorige stoppoging op die dag nat ging?

Succes, hopelijk valt je afkick mee!

Koffieb00n zei:

Leuke referentie naar snoop dogg. Je weet alleen wel dat hij niet echt gestopt is 😜? Heb je ook al bedacht wat je dit jaar gaat doen als oud en nieuw aangebreekt? Aangezien je aangeeft dat je vorige stoppoging op die dag nat ging?

Succes, hopelijk valt je afkick mee!

Klik om te vergroten...

Haha, thanks. Ben mij er inderdaad van bewust dat hij niet echt gestopt is, maar vandaar ook de referentie. Stoppen of pauzeren. Al denk ik dat die ouwe Snoop niet eens een pauze inlast haha.

Met oud en nieuw heb ik wel leuke feestjes in het verschiet waar waarschijnlijk ook wel andere drugs op tafel komen. Alleen moet ik nu zelf gaan afwegen of ik dan überhaupt wel drugs wil doen. Het gaat het niet-blowen sowieso bemoeilijken. Maar misschien is het ook weleen dag om te zeggen: "nu mag het, mits ik het morgen niet weer doen". Maar dat is vooraf natuurlijk makkelijk zeggen.

Bedankt, ik ga mijn best doen!

Succes Bourgondiër! 💪

Ik heb ook al een paar keer zitten afwegen om er mee te stoppen. Al moet ik zeggen dat ik al een poosje gestopt ben met dagelijks blowen, 1 of 2 jointjes in het weekend is wel prima.

Je zegt zelf dat je het nog eventueel alleen in het weekend zou willen doen maar wiet is een beetje een insluiper. Meestal zie ik overal positieve praat over cannabis maar op den duur haalt het je mentaal een beetje in en houdt het je onder zijn groene duim.

Sommige mensen beginnen er paranoïde van te raken, sommige mensen gebruiken het om “normaal” te functioneren wat natuurlijk de omgekeerde wereld is, voor sommige mensen is het gewoon gewenning. “Oh, ik heb niks te doen, er is niemand thuis. Fuck it, we steken er een aan.”

Meestal wordt het op een gegeven ook gebruikt om problemen te onderdrukken, stress van je schouders af te laten glijden. Ik ken het gevoel maar al te goed na wat hectische werkweken of familie/relatiedrama. Het is dan ook wel erg moeilijk om op zulke momenten niet aan een jointje te denken voor wat escapisme.

Het venijnige zit em eigenlijk niet eens met het cold turkey stoppen, dat levert hooguit wat emotionele onstabiliteit en zeer levendige dromen voor een paar dagen. Maar het is bij cannabis op lange termijn extreem lastig om er van af te blijven. De meeste mensen kunnen met een beetje wilskracht zo een maand stoppen, maar er zal toch een keer iets tegenvallen in je leven en dan is het heel moeilijk om niet naar een substantie te grijpen wat je van binnen en buiten kent, waarvan je weet dat je er wat stoom mee kan afblazen zonder directe consequenties.

De redenering en rationalisering is voor iedereen anders natuurlijk, ik vind een jointje in het weekend wel kunnen, mits je het kunt houden bij het weekend of speciale gelegenheden en je relaties en werk er niet onder lijden. Maar goed, wiet is zeker niet het heilige boontje zoals veel beginnende smokers insinueren.

Ik smoke zelf inmiddels al 9 jaar en kan al m’n potentiële verslavingen aardig in de hand houden. Toch denk ik wel dat ik wiet nooit meer los laat, het misbruiken ben ik al lang klaar mee en een lange break is helemaal niks mis mee, maar toch blijf je terugkomen, alsof je een oude vriend tegenkomt.

Voor stress, pijn, depressie is en blijft het toch een wondermiddel als ik het moet vergelijken met de pillen die je van je huisarts of therapeut zou meekrijgen en hoe diep je daarmee in de shit kan geraken.

lientje amfetamientje zei:

Succes Bourgondiër! 💪

Ik heb ook ... shit kan geraken.

Klik om te vergroten...

Bedankt Amfetalientje!

Bij wat je zegt sluit ik mij volkomen aan, zowel de positieve als de negatieve kanten van cannabis.
Het is ook gewoon gewenning, waarbij het makkelijker is om in het oude gedrag door te gaan dan de cyclus te doorbreken. Maar als die doorbraak er eenmaal is, kan het onwijs makkelijk gaan (het stoppen dan). Alleen is dat juist zo moeilijk, het doorbreken van een patroon. Het is niet voor niets zo dat gedragsverandering één van de moeilijkste veranderingen is die er bestaan, maar juist zo nodig is.

Ik ben wel erg benieuwd hoe jij uiteindelijk van je dagelijkse gebruik bent afgekomen. Heb je lang dagelijks geblowt? En hoe lang ben je er nu van af?
Was het lastig om het te beperken tot het weekend?
Zelf merk ik namelijk iedere keer dat ik denk "alleen in het weekend", ik ook denk "maar dan maakt het nu doordeweeks toch ook niet echt uit als ik een blowtje rook?". Dit komt mede door, zoals jij ook al benoemde, de positieve praat over en normalisering van cannabis. Raar hoe je psyche je van plannen kan afhouden waarvan je weet dat ze goed/beter voor je zijn.

En in het algemeen wil ik iedereen bedanken voor de reacties! Fijn om te lezen en hierdoor weet ik ook dat ik niet de enige ben die met dit probleem kampt.

Liefde van de Bourgondiër

Kordie zei:

Eens verslaafd, altijd verslaafd.

Klik om te vergroten...

Ik heb nooit meer enig moment zin om stoned te zijn of te roken. Dat geldt dus niet voor iedereen.

StraffeNeel zei:

Ik heb nooit meer enig moment zin om stoned te zijn of te roken. Dat geldt dus niet voor iedereen.

Klik om te vergroten...

Ik vind het ook een kut uitspraak maar volgens mij slaat het op het feit dat als je verslaafd ben geweest dat je genetisch dusdanig veranderd kan zijn dat je voor altijd gevoelig bent om in verlaving te vallen. Volgens mij ligt dat echt aan het middel en de duur van de verslaving, maar het is een reden dat sommige mensen letterlijk niet gestopt kunnen blijven.

Zelf heb ik ook geen zin om iets te gebruiken, maar als ik eenmaal de verboden vrucht heb geproefd zal dat niet bij een keertje blijven, de frequentie schiet meteen omhoog waarschijnlijk.

StraffeNeel zei:

Ik heb nooit meer enig moment zin om stoned te zijn of te roken. Dat geldt dus niet voor iedereen.

Klik om te vergroten...

Dat lijkt mij wel heel chill, om gewoon niet meer de behoefte te hebben.
Hoe zag jouw blowgedrag eruit als ik vragen mag? En duurde het lang voordat de trek verdween nadat je gestopt was?

Bourgondiër zei:

Dat lijkt mij wel heel chill, om gewoon niet meer de behoefte te hebben.
Hoe zag jouw blowgedrag eruit als ik vragen mag? En duurde het lang voordat de trek verdween nadat je gestopt was?

Klik om te vergroten...

Ik heb dit gevoel met nicotine. Absoluut geen behoefte meer aan. Maar:
Dit heb ik meerdere malen in mijn leven ondervonden en ik weet dat mocht ik ergens een trekje van een peuk pakken, ik binnen no time weer full-time tabak roker ben.

Bourgondiër zei:

Dat lijkt mij wel heel chill, om gewoon niet meer de behoefte te hebben.
Hoe zag jouw blowgedrag eruit als ik vragen mag? En duurde het lang voordat de trek verdween nadat je gestopt was?

Klik om te vergroten...

Ik heb wel wat jaartjes elke dag geblowd. De eerste paar weken waren wat lastig, met name vanwege het slechte slapen. Op den duur kwamen de dromen weer en sliep ik heerlijk. In totaal denk ik een week of drie tot geen zin meer. Maar ik moet zeggen dat ik er ook helemaal klaar mee was voordat ik stopte.

Bourgondiër zei:

Bedankt Amfetalientje!

Bij wat je zegt sluit ik mij volkomen aan, zowel de positieve als de negatieve kanten van cannabis.
Het is ook gewoon gewenning, waarbij het makkelijker is om in het oude gedrag door te gaan dan de cyclus te doorbreken. Maar als die doorbraak er eenmaal is, kan het onwijs makkelijk gaan (het stoppen dan). Alleen is dat juist zo moeilijk, het doorbreken van een patroon. Het is niet voor niets zo dat gedragsverandering één van de moeilijkste veranderingen is die er bestaan, maar juist zo nodig is.

Ik ben wel erg benieuwd hoe jij uiteindelijk van je dagelijkse gebruik bent afgekomen. Heb je lang dagelijks geblowt? En hoe lang ben je er nu van af?
Was het lastig om het te beperken tot het weekend?
Zelf merk ik namelijk iedere keer dat ik denk "alleen in het weekend", ik ook denk "maar dan maakt het nu doordeweeks toch ook niet echt uit als ik een blowtje rook?". Dit komt mede door, zoals jij ook al benoemde, de positieve praat over en normalisering van cannabis. Raar hoe je psyche je van plannen kan afhouden waarvan je weet dat ze goed/beter voor je zijn.

En in het algemeen wil ik iedereen bedanken voor de reacties! Fijn om te lezen en hierdoor weet ik ook dat ik niet de enige ben die met dit probleem kampt.

Liefde van de Bourgondiër

Klik om te vergroten...

Het doorbreken van de cyclus kan lastig zijn, maar is zoals je zelf al noemt vooral de lifestyle verandering oftewel de gedragsverandering die het meest lastig is.

Bij mij een voorbeeld, ik ben geen feestbeest dus meestal ben ik in het weekend lekker thuis. Maarja, dan heb je altijd wel een stukje entertainment voor jezelf en hoe maak je dat nog interessanter? Met een biertje of een jointje natuurlijk.

Hoe verander je dat? Men zegt dan, ga lekker iets anders doen met je tijd. Een boek lezen/schrijven, muziek maken, tekenen, uitgaan, tijd spenderen met familie en vrienden. En in mijn gedachte zijn die activiteiten ook best leuk om te doen met een jointje erbij haha.

Wat mij vooral binnen de grenzen houdt is heel simpel: mijn werk. Dat brengt automatisch structuur en discipline in je leven. Ik moet vroeg opstaan en lange dagen maken met meestal 10 uur of langer en moet dagelijks veel dingen onthouden en technische informatie verstrekken en dat begon echt te moeizaam te worden als ik maar door bleef paffen. Dus ik kapte daar gewoon lekker mee, en zo krijgen je longen ook lekker de rust tijdens de werkweek.

Dagelijks smoken gaf bij mij trouwens ook een negatief zelfbeeld, de wierie begon tegen mij te “praten” zoals je dat weleens bij LSD en truffels kan krijgen. En meestal waren dat allemaal negatieve gedachtes of het begon een aantal persoonlijke problemen aan te kaarten. Dat was trouwens ook één van de redenen waarom ik ermee gestopt ben.

Vandaar dat ik er nu alleen in het weekend er eentje opsteek, ik heb geen verplichtingen en hoge verwachtingen van collega’s meer, geen structuur en discipline zijn meer van mij vereist, dus kun je lekker je gang gaan.

Ik weet zeker als je voet bij stuk houdt dat je echt wel van je wiet verslaving af kan komen, ik heb het ook een aantal keren een paar maanden volhouden.

Maar ik vind het gewoon heerlijk om zo nu en dan er eentje op te steken. Net zoals iemand een koud pilsje of een glaasje 12 jaar oude single malt scotch lekker vind op z’n tijd. (en laat ik die nou ook best lekker vinden 😋)

En wat doe je met nicotine, of is dat niet belangrijk?

Manu76 zei:

En wat doen je met nicotine, of is dat niet belangrijk?

Klik om te vergroten...

Ik ben een beetje een bijzondere druif wat dat betreft volgens mij. Ik mix m’n wiet gewoon met tabak maar aan tabak zelf heb ik geen behoefte.

Maar het maakt wiet uiteindelijk wel verslavender natuurlijk, soms rook ik weleens een paar sigaretten van een maatje op als ik een stimulant in m’n systeem heb maar buiten dat vind ik sigaretten gewoon vies haha. 😜

lientje amfetamientje zei:

Ik ben een beetje een bijzondere druif wat dat betreft volgens mij. Ik mix m’n wiet gewoon met tabak maar aan tabak zelf heb ik geen behoefte.

Maar het maakt wiet uiteindelijk wel verslavender natuurlijk, soms rook ik weleens een paar sigaretten van een maatje op als ik een stimulant in m’n systeem heb maar buiten dat vind ik sigaretten gewoon vies haha. 😜

Klik om te vergroten...

Ik heb hetzelfde, ik blow wel eens maar nog nooit hijsje van een sigaret genomen. Wel vape ik dus wel verslaafd aan nicotine

lientje amfetamientje zei:

moet dagelijks veel dingen onthouden en technische informatie verstrekken en dat begon echt te moeizaam te worden als ik maar door bleef paffen. Dus ik kapte daar gewoon lekker mee, en zo krijgen je longen ook lekker de rust tijdens de werkweek.

Dagelijks smoken gaf bij mij trouwens ook een negatief zelfbeeld, de wierie begon tegen mij te “praten” zoals je dat weleens bij LSD en truffels kan krijgen. En meestal waren dat allemaal negatieve gedachtes of het begon een aantal persoonlijke problemen aan te kaarten. Dat was trouwens ook één van de redenen waarom ik ermee gestopt ben.

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar dit. Ik merk dat ik mijn engineeringswerk ook veel beter uitvoer, omdat ik simpelweg dingen beter onthoud. En minder fouten maak omdat ik gewoon helder en scherper ben.

Wat jij benoemt over een negatief zelfbeeld heb ik ook lange tijd mee geworstelt. En sinds ik gestopt ben met blowen merk ik pas dat het aanzienlijk minder is geworden. Wiet maakte mij op den duur depressief. Al had ik dat zelf niet door toen ik er nog midden in zat. Ook precies hoe jij het omschrijft 'alsof het tegen mij praatte' is voor mij zo ontzettend herkenbaar. Ik had dat ook op de momenten dat ik niet blowde en greep toen altijd weer naar wiet om die stem te dimmen.

Zo'n onschuldig middeltje vind ik het onderhand ook niet meer..

Een negatief zelfbeeld. Daar heb ik de afgelopen tijd vaak feedback over gehad. Ik zie dat zelf als valse bescheidenheid, maar misschien is het toch wel een beetje waar.

Ook vinden sommige mensen me erg cynisch. Ik zie dat als humoristisch realisme.

30 jaar blowen heeft dat misschien ook niet verbeterd.

Goh. Zou dat na een flinke periode van onthouding beter kunnen worden?

Ik ben zonder voorbedachte rade nu aan de derde dag zonder THC begonnen. Gecombineerd met wandelen, fietsen en werken gaat het me ineens redelijk 'makkelijk' af.

Dit terwijl ik al 30 jaar vrijwel dagelijks veel blow.