Stoppen cravings ooit

Jade2012 zei:

Hallo allemaal,

Nieuw hier, lees al wel een tijdje mee. Afgelopen 3 jaar heb ik veel verschillende soorten drugs gebruikt.
Op een gegeven moment kon ik niet meer slapen en ben ik met verschillende pammetjes gaan gebruiken.
Het was wachten tot het mis ging en dat gebeurde. Ik kreeg vreselijke paniekaanvallen. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en met hulp overal mee kunnen stoppen.
Nu een half jaar niks meer gebruikt maar nog steeds heb ik cravings.. gaat dit ooit over?
Of is dit iets blijvends?

Ik hoor graag jullie ervaringen. Alvast bedankt!
Groetjes

Klik om te vergroten...

Naar mate de tijd vordert zal het minder worden maar de drugs blijft in je ziel gekerft

dupont zei:

Gaat over. Voor mij heeft het programma van NA me geholpen. Vereist wel structureel aandacht en actie, maar trek heb ik vrijwel nooit meer.

Klik om te vergroten...

Dank, ga ik in gedachten houden.

Jade2012 zei:

Hallo allemaal,

Nieuw hier, lees al wel een tijdje mee. Afgelopen 3 jaar heb ik veel verschillende soorten drugs gebruikt.
Op een gegeven moment kon ik niet meer slapen en ben ik met verschillende pammetjes gaan gebruiken.
Het was wachten tot het mis ging en dat gebeurde. Ik kreeg vreselijke paniekaanvallen. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en met hulp overal mee kunnen stoppen.
Nu een half jaar niks meer gebruikt maar nog steeds heb ik cravings.. gaat dit ooit over?
Of is dit iets blijvends?

Ik hoor graag jullie ervaringen. Alvast bedankt!
Groetjes

Klik om te vergroten...

Tijd is je grootste vriend in deze. Je kunt cravings zien als een parabool. In het begin zijn ze intens (hoog), duren ze wellicht lang voor je gevoel en komen ze frequent voor. Naarmate de tijd vordert neemt de intensiteit af, zo ook de frequentie en de duur van de craving. Van tijd tot tijd zullen ze eens de kop op blijven steken. Stop ze niet weg, maar praat over je craving met mensen die je vertrouwt. Maak het bespreekbaar en analyseer het ook. Waar komt de craving vandaan? Welke behoefte zit daar eigenlijk onder? In welke situatie deed de craving zich voort? Je zult dan patronen ontdekken (bijvoorbeeld: hoge craving wanneer je vaker stress op werk hebt) en daar kun je mee aan de slag. De craving leidt tot een paradoxaal gevoel: je wilt jezelf belonen met het middel omdat je vindt dat je het waard bent; tegelijkertijd wijs je jezelf af door naar het middel te grijpen. Omarm de paradox voor dat moment, maar handel er niet naar. Dan verwijnt 'ie vanzelf en kun jij met onderliggende patronen aan de slag en uiteindelijk is het antwoord dan: ja, grotendeels. Cravings stoppen grotendeels ooit.

Damius zei:

Tijd is je grootste vriend in deze. Je kunt cravings zien als een parabool. In het begin zijn ze intens (hoog), duren ze wellicht lang voor je gevoel en komen ze frequent voor. Naarmate de tijd vordert neemt de intensiteit af, zo ook de frequentie en de duur van de craving. Van tijd tot tijd zullen ze eens de kop op blijven steken. Stop ze niet weg, maar praat over je craving met mensen die je vertrouwt. Maak het bespreekbaar en analyseer het ook. Waar komt de craving vandaan? Welke behoefte zit daar eigenlijk onder? In welke situatie deed de craving zich voort? Je zult dan patronen ontdekken (bijvoorbeeld: hoge craving wanneer je vaker stress op werk hebt) en daar kun je mee aan de slag. De craving leidt tot een paradoxaal gevoel: je wilt jezelf belonen met het middel omdat je vindt dat je het waard bent; tegelijkertijd wijs je jezelf af door naar het middel te grijpen. Omarm de paradox voor dat moment, maar handel er niet naar. Dan verwijnt 'ie vanzelf en kun jij met onderliggende patronen aan de slag en uiteindelijk is het antwoord dan: ja, grotendeels. Cravings stoppen grotendeels ooit.

Klik om te vergroten...

Dankje! Wat een super uitleg daar heb ik zeker wat aan!

Vandaag weer ervaren wat craving is.
Conclusie: het blijft in je sluimeren (althans in mij)

In periode van stress ben ik gevoelig voor alcohol en sederende middelen.
Vandaag las ik iets in de app van het ziekenhuis wat mij onrustig en boos maakte. Kidswaren ook super druk.
Op zo'n moment beginnen de radars te draaien: "hoe kom ik aan alcohol?" of "zal ik even langs de coffeeshop gaan?"
Want ik wil me dan graag verdoven.

Ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit aan cravings toe geef.
Ook ik neem ook nu nog nog wel eens de buitenbocht en beland in de grindbak. Maar gelukkig niet meer tegen de bandenstapel.

Op momenten van cravings als vandaag ga ik iets doen.
Ik ben bv een stukje gaan autorijden. Lekker muziekje aan. Beetje rond kijken in het natuurgebied waar ik reed.
Uur later terug naar huis en het gevoel is weg. Of weg is verkeerd gezegd, het is minder geworden en hier kan ik dan mee handelen.

Dat heeft er ook alles mee te maken dat ik de verantwoordelijkheid heb te nemen voor een gezin/partner.
Ik kan hier niet op zondagmiddag bezopen thuis komen of stinkend naar de wiet. Zo simpel is het ook.
Gelukkig kan ik dit wel zien. Dat was jaren geleden wel anders. Dan had ik lak aan alles en iedereen.