#1
Wel was het natuurlijk even wennen in het begin. Zo heb ik nog een jaar daarna gehad dat telkens als ik naar buiten liep ik met mijn hand in mijn broekzak voelde, en ik dacht 'SHIT IK BEN MIJN AANSTEKER VERGETEN', waarna ik me realiseerde 'ohja, wacht, ik rook niet meer'. Maar na een jaar was die gedachte dus ook uit mijn hoofd.
Dit is heel herkenbaar 🤣
De enige reden dat ik gestopt blijf is doordat ik me voorhoud dat het slechts één sigaret kost om weer helemaal verslaafd te raken. Dat werkt heel goed. Want ik kan echt geen enkele reden bedenken waarom ik zou willen beginnen met een rookverslaving.
Voor mij werkt het precies zo. En dat maakt gestopt blijven na een jaar eigenlijk heel eenvoudig. Ik ben weleens terug gaan roken na een stoppoging van 9 maanden en een poging van 1 jaar en 3 maanden.
Waarom?
Omdat ik mezelf wijs maakte dat ik er wel weer eentje kon roken. En de andere keer dat ik het 'nodig' had voor mijn concentratievermogen.
Guess what... Eentje kon dus niet en ik rookte zo weer vast.
En wat betreft de concentratie. Dat werkte voor een week. Daarna was ik weer net zo ongeconcentreerd als een poffertje omdat ik burn-out achtige symptomen had. Maar nu zat ik ook weer vast aan een rookverslaving.
Nu weet ik gewoon. Ik steek die eerste niet meer op. No matter what!
Af en toe roken werkt voor mij echt absoluut niet. En ik zou het risico ook niet meer willen nemen om toch terug te vallen in vast roken en wéér van voor af aan te beginnen.