#1
Als iemand die bewustzijn als fundamenteel ziet, zeg ik dat overal waar je zult gaan, je bewustzijn zult vinden. In de verste uithoeken van de kosmos. Omdat bewustzijn voorwaardelijk is voor elke ervaring en zelfs elke ervaring gemaakt is van bewustzijn. (want hoe kun je in werkelijkheid het waargenomene losmaken van de waarnemer? Dat kan alleen in de conceptuele voorstelling.)Bewustzijn is mss niet uniek.. maar vooralsnog is aarde wel de enige plek die we kennen waar het bestaat.. best bijzonder![]()
Maar ja, dat is vanuit het standpunt dat bewustzijn fundamenteel is, bekeken. En zorgt natuurlijk voor verwarring als je dit vanuit het meer conventionele 'materie is fundamenteel' standpunt bekijkt.
Wellicht zijn wij als mensen wel vrij uniek in ons zelf-reflectieve bewustzijn. Dus dat we intellectueel kunnen reflecteren op onszelf. Maar wie weet, bestaat er leven op andere planeten die dat ook doet.
Ik heb hier vetplantjes op mijn balkon staan en daar groeien nu stengels uit waar op het eind bloemetjes uit bloeien. Soms draai ik die potten even om zodat alles zon krijgt, maar ik blijf me erover verwonderen hoe die stengels zich naar de zon toe bewegen. Ik geloof niet dat er in die planten zelf een soort intelligentie - een mind - zit, maar zeker wel dat er een intelligentie is die dat aanstuurt, wellicht vanuit een non-lokale "plek".Ons concept van bewustzijn is gebaseerd op dat we hersenen hebben of daarvoor nodig is. Stefano Mancuso denkt daar anders over. Mijn vriendin zag van hem onlangs een mooie docu op tv over.
In 2008 verwierp een groep van 36 Europese biologen het concept “neurobiologie”. Zij waren van oordeel dat aan planten geen intelligentie kon toegeschreven worden, aangezien ze geen localiseerbare hersenen hebben,[1] Mancuso en medestanders erkennen deze kritiek, maar wijzen op het bijzondere aanpassings- en communicatievermogen van planten, en voeren aan dat intelligentie niet noodzakelijk in hersencellen is opgeslagen.
![]()
Stefano Mancuso - Wikipedia
nl.wikipedia.org