#1
Ik trap af.
Prisoner's Dilemma
Er is een ernstig misdrijf gepleegd. Twee gewapende mensen worden gepakt en het lijkt erop dat het de daders zijn, maar het bewijs ontbreekt. Ze worden apart in de cel gezet en kunnen niet met elkaar communiceren. De openbaar aanklager doet elke verdachte het volgende voorstel:
wat kan een gevangene het beste doen (optimale strategie)? Een coöperatieve strategie (zwijgen) of een niet-coöperatieve strategie (bekennen)?
Onverwachte Executie
Een rechter vertelt een veroordeelde gevangene dat hij de volgende week op een doordeweekse dag om 12.00 uur zal worden opgehangen, maar dat de executie een verrassing voor de gevangene zal zijn. Hij zal de dag van de ophanging pas weten als de beul die dag op zijn celdeur klopt. Na over zijn straf nagedacht te hebben, trekt de gevangene de conclusie dat hij aan de ophanging zal ontsnappen.
Zijn redenering bestaat uit verschillende delen. Hij begint met te concluderen dat de "verrassingsophanging" niet op vrijdag kan zijn, want als hij donderdag nog niet is opgehangen, is nog maar één dag over - en dus zal het geen verrassing zijn als hij op vrijdag wordt opgehangen. Omdat in het vonnis van de rechter was bepaald dat de ophanging een verrassing voor hem zou zijn, concludeert hij dat het vrijdag niet kan plaatsvinden. Vervolgens redeneert hij dat de verrassingsophanging ook niet op donderdag kan zijn, omdat vrijdag al is geëlimineerd en als hij woensdagmiddag niet is opgehangen, moet de ophanging op donderdag plaatsvinden, waardoor een donderdagophanging ook geen verrassing is. Door soortgelijke redenering concludeert hij dat het ophangen ook niet op woensdag, dinsdag of maandag kan plaatsvinden. Blij trekt hij zich terug in zijn cel, ervan overtuigd dat het ophangen helemaal niet zal plaatsvinden.