Een belangrijk verschil is dat ik van LSD heel energiek word, en van psilocybine juist moe en loom. Bij truffels kan ik blijven hangen in een donkere zware sfeer, steeds maar weer bij dezelfde gedachtes en conclusies uitkomen. Ik wil dan alleen maar liggen en blijf nadenken zonder dat ik er iets van begin te begrijpen, voel me warrig en zweverig maar niet echt op een manier dat ik er veel van leer. Maar fysiek dus wel veel comfortabeler.
Bij LSD word ik juist veel actiever en creatiever, inderdaad meer sturing over welke kant ik op wil (spriritueel, zelfreflectie, vermaak, filosofisch, het ligt eraan met welke mindset ik erin stap), alles is super scherp, en er worden enorm veel gedachten op me afgevuurd ipv steeds blijven hangen in hetzelfde. Ik leer zo veel dat ik het amper op kan slaan, intellectueel daagt het me uit, maar spiritueel zijn de mogelijkheden ook eindeloos. Ook heeft de lange werkingsduur voor mij een beter therapeutisch effect. Dit zijn maar enkele voorbeelden, ik ben vrij lyrisch over LSD.
Voor mijn gevoel zijn de mogelijkheden met psyilocibine beperkter (mede dus door het gebrek aan energie). Maar heb er ook weer niet zo veel ervaring mee (en ook niet met hoge doseringen) dus het is niet helemaal een eerlijke vergelijking, maar de truffeltrips die ik heb gehad zorgen er nu niet direct voor dat ik het weer wil gaan doen. Zeker omdat de mogelijkheden om te trippen ook beperkt voor me zijn aangezien ik een gezin heb, dus veel momenten om te experimenteren met verschillende psychedelica én doseringen zijn er niet (meer), dus dan kies ik eerder voor iets waarvan ik zeker weet dat ik er veel aan ga hebben. Alleen is die pijn nu dus wel een dealbreaker. Dus ik moet de afweging opnieuw gaan maken.