1-P-LSD met therapeutisch en filosofisch doel

Eik zei:

Waarom denk je overigens dat het "fout" zal gaan als je het nog een keer doet?

Klik om te vergroten...

Waarschijnlijk gaat het niet fout, maar het zit wel in me achterhoofd. Het blijft altijd een beetje eng experimenteren met psychedelica, en zeker met een waarvan de dosering in microgrammen zit.

Fyrckant zei:

Je zou ook wat benzo’s kunnen kopen om de scherpe randjes eraf te halen als je het gevoel krijgt niet verder te willen op het pad waar de trip je brengt. Ik heb ze wel liggen maar ongebruikt. Nou vraag ik me wel af hoe zinvol dat is als het doel van je volgende trip therapeutisch van aard is. Confrontatie met minder leuke dingen hoort daar nou eenmaal bij.

Klik om te vergroten...

Ik heb clonazelam 0,5 achter de hand. En ik snap dat er eventueel confrontaties met minder leuke dingen naar boven kunnen komen daar ben ik op voorbereid. Wat ik niet wil is dat de trip zo overweldigend zowel visueel als mentaal wordt dat ik niet meer kan functioneren. Want dit gebeurde namelijk bij 2-CE. Ik kreeg visuals plotseling als een kudde woedende stieren op me afgevuurd en voelde me zo buitenaards en wereldvreemd dat ik alleen maar in een hoekje kon zitten denkend "Please laat dit ophouden". En een uur of twee ging het weer wat beter. Kan ook niet zeggen dat ik daar later last van heb gehad, maar het was gewoon heel vervelend. Ik heb toen serieus overwogen om naar de eerste hulp te gaan omdat ik dacht dat ik een veel potentere stof had genomen. Ik weet niet of je ooit gehoord hebt van dat incident waarin 2-CB-FLY verkeerd gelabeld was als Bromo-DragonFLY? Toen ik daar eenmaal aan dacht werd ik echt een donker gat in gezogen.

Nou is die kans vrijwel nihil aangezien ik dezelfde zegels als een keer heb geprobeerd.

Als je tevreden bent met de intensiteit van 100ug, dan zou ik daar lekker op blijven zitten. Er is voldoende bewijs dat het bij hogere doses een steeds wildere kermis wordt. Ik vond 180ug (ook mijn eerste en enige keer) visueel nogal intens maar mentaal gek genoeg heel goed te doen behalve wat (komische) mindfuckery. Misschien kwam dat doordat ik twee tripsitters had waar ik m’n ei steeds kwijt kon. Toen die gingen slapen vond ik het mentaal ineens veel zwaarder maar toen zat ik al wel in de comedown.

Persoonlijk vind ik microdosing tot nu toe nuttiger voor persoonlijke ontwikkeling. Doe dat nu een tijdje en ik begin wel wat dingetjes te merken in m’n dagelijks leven waar de MD wel eens positief bijgedragen aan kan hebben.

Dirkjan zei:

Waarschijnlijk gaat het niet fout, maar het zit wel in me achterhoofd. Het blijft altijd een beetje eng experimenteren met psychedelica, en zeker met een waarvan de dosering in microgrammen zit.

Klik om te vergroten...

Een beetje gezonde spanning is alleen maar goed. Dat geeft aan dat je respect hebt voor het middel en er niet roekeloos mee omgaat. Zelf voel ik ook altijd wat spanning voordat ik een serieuze trip ga doen. Dit kan varieeren van een beetje gezonde spanning als ik een bekend middel/dosis doe tot knikkende knietjes als ik me nog eens aan de DMT ga wagen...

Fyrckant zei:

Persoonlijk vind ik microdosing tot nu toe nuttiger voor persoonlijke ontwikkeling. Doe dat nu een tijdje en ik begin wel wat dingetjes te merken in m’n dagelijks leven waar de MD wel eens positief bijgedragen aan kan hebben.

Klik om te vergroten...

Ik vind microdoseren ook heerlijk maar ik heb juist het idee dat de macrodoseringen "nuttiger" zijn geweest in het veranderen van mijn kijk op de wereld en dus op mijn dagelijkse leven. Microdoseren geeft me, in het algemeen, een hele goede dag waarin ik creatief en helder nadenk en ik me meestal wat evenwichtiger voel. Het geeft me niet de diepere inzichten die "macrodoseren" me geeft.

Eik zei:

Een beetje gezonde spanning is alleen maar goed. Dat geeft aan dat je respect hebt voor het middel en er niet roekeloos mee omgaat. Zelf voel ik ook altijd wat spanning voordat ik een serieuze trip ga doen. Dit kan varieeren van een beetje gezonde spanning als ik een bekend middel/dosis doe tot knikkende knietjes als ik me nog eens aan de DMT ga wagen...


Ik vind microdoseren ook heerlijk maar ik heb juist het idee dat de macrodoseringen "nuttiger" zijn geweest in het veranderen van mijn kijk op de wereld en dus op mijn dagelijkse leven. Microdoseren geeft me, in het algemeen, een hele goede dag waarin ik creatief en helder nadenk en ik me meestal wat evenwichtiger voel. Het geeft me niet de diepere inzichten die "macrodoseren" me geeft.

Klik om te vergroten...

Wow wat een prachtig antwoord. Ik wou dat ik ooit antwoord kon geven op een df-mod manier.
Nee maar serieus mooi geschreven

Afgelopen week heb ik voor het eerst 100 µg 1-P-LSD geprobeerd, met een aantal dagen daarvoor 60 µg als voorzichtige test dosis. De dosis van 60 µg was meer vervelend dan fijn. Het was het nét niet. Geen visuals, maar voelde me heel raar. Veel rare trippende gedachtes. Toen ik 100 µg nam had ik wel een fijne ervaring. Het was heel bijzonder en uniek. Het was best intens maar niet zo erg dat ik het gevoel had de controle compleet kwijt te raken. Ik had visuals maar ze waren niet super overweldigend. Met open ogen zag ik dingen golven en draaien en zag ik hier en daar wat kleuren. Met gesloten ogen zag ik steeds intenser wordende draaikolken van blokjes en bolletjes. Het was allemaal goed te handelen. Maar als ik in deze toestand op mijn werk zou staan zou ik COMPLEET GEK worden.

Ik heb hiervoor alleen nog 2-CB en 2-CE als tripmiddel gebruikt, maar het valt me op dat 1-P-LSD totaal niet te vergelijken valt. Ik zou 2c's eerder omschrijven als MDMA met wat leuke kleurtjes. 1-P-LSD is totaal anders. Het viel me vooral ook op hoe je gedachtes veranderen. Het was alsof ik alles voor het eerst zag. Alles was zo vreemd en buitenaards. Ik kon niet eens mijn telefoon bedienen want ik snapte het gewoon niet meer.

Er was een bepaalde soort euforie, maar niet zoals bij MDMA of 2c's. Het was meer een filosofische euforie. Ik begon op een hele speciale manier over dingen te denken, alsof ik plotseling realiseerde hoe bijzonder het leven is. Ik heb best een aantal issues op het moment en mijn jeugd is verre van probleemloos geweest maar het was alsof ik er op een hele andere manier tegenaan kon kijken. Het was alsof ik weer 6 jaar was (ik ben 26). Een beetje dat gevoel dat je vroeger had toen je nog niet kon lezen, en je naar letters keek als plaatje, en niet als betekenis. En sinds je hebt leren lezen, zal je nooit meer terug kunnen gaan naar die tijd. Vroeger toen ik klein was las ik de Donald Duck puur om plaatjes te kijken en had ik enorm veel fantasie; ik maakte mijn eigen verhalen in mijn hoofd. Sinds ik ouder ben geworden is dit verdwenen. 1-P-LSD heeft mij die kinderlijke fantasie weer even laten ervaren. Alsof alles nieuw was. De visuals waren leuk, maar wat mij echt is bijgebleven is hoe dit spul je manier van denken veranderd.

Ik heb nog één zegel van 120 µg 1-P-LSD over. Ik wil voorlopig nog een aantal weken wachten om mijn tolerantie te verlagen. Maar mijn ervaring heeft mij wel aan het denken gezet. Ik heb niet veel vrienden of familie, maar de handvol die ik heb zijn totaal niet in drugs geïnteresseerd. Geen sigaret, geen wijntje, geen joint, niets.

Dit baart mij zorgen. Ik wil graag nogmaals 1-P-LSD gebruiken met een therapeutisch en filosofisch doel, maar ik heb geen handvat wanneer het misgaat. Ik heb totaal geen zin om naar de eerste hulp te gaan als het fout gaat. Maar tegelijkertijd wil ik deze ervaring opnieuw meemaken om aan mezelf te werken, want ik heb nogal wat issues op het moment, en daarbij ook een hele pijnlijke jeugd maar het lukt me niet om hier nuchter op een goede manier mee om te gaan.

Is er iemand die ervaring heeft met het gebruik van LSD of 1-P-LSD als therapeutisch doel? Zijn er nog tips die iemand me kan geven?

Ik denk dat ik wel een beetje snap wat je bedoelt. De eerste keer was ik ook aan het opbouwen, tot ik ineens perongeluk acht zegels binnen kreeg ipv twee.
De ervaring die ik toen had was absurd en het heeft me veel wijze lessen geleerd.
Maar ik wou ik direct weer, het is een beetje alsof je in een achtbaan gaat en dan direct weer wilt. Niet omdat het zo fijn voelt maar omdat het zo interessant is. Na een aantal dagen begon dat gevoel bij mij weg te zakken. Ik denk dat dat bij jou ook wel komt. Je hebt nu te zien gekregen wat jou dwarszit/meezit. Geef jezelf de tijd om er aan te werken.

Hoi @Dirkjan ,

Leuk om mee te lezen met jouw eerste "echte" LSD ervaring. Zelf vind ik LSD leuk op micro doseringen (8-25ug) en op tripdoseringen (100ug+). Daar tussenin vind ik het ook een beetje ongemakkelijk. Je bent dan te verward om je normale dagelijkse dingen te kunnen doen maar nog niet genoeg "in de trip" om je hieraan over te geven. Voor mij dus heel herkenbaar wat je zegt!

Dirkjan zei:

Ik heb hiervoor alleen nog 2-CB en 2-CE als tripmiddel gebruikt, maar het valt me op dat 1-P-LSD totaal niet te vergelijken valt. Ik zou 2c's eerder omschrijven als MDMA met wat leuke kleurtjes. 1-P-LSD is totaal anders. Het viel me vooral ook op hoe je gedachtes veranderen. Het was alsof ik alles voor het eerst zag.

Klik om te vergroten...

Absoluut herkenbaar en mee eens!

Trippen gaat uiteindelijk niet om de leuke kleurtjes... het gaat erom dat je op een andere manier over dingen na gaat denken. Dat je de wereld onbevangen (zoals een kind) kunt bekijken en je opnieuw kunt orienteren op hoe jij tegen de wereld en je eigen rol daarin aankijkt.

Dirkjan zei:

Dit baart mij zorgen. Ik wil graag nogmaals 1-P-LSD gebruiken met een therapeutisch en filosofisch doel, maar ik heb geen handvat wanneer het misgaat. Ik heb totaal geen zin om naar de eerste hulp te gaan als het fout gaat.

Klik om te vergroten...

Vervelend dat je geen andere mensen hebt om dit mee te delen. Waarom denk je overigens dat het "fout" zal gaan als je het nog een keer doet? Als je 100 ug goed aan kan dan kun je 120ug waarschijnlijk ook goed handelen. Als je gaat trippen loop je altijd het risico op een vervelende ervaring. Toch is dat risico heel beperkt als je verstandig en respectvol met psychedelica omgaat (alleen trippen als je je goed voelt, in een veilige omgeving en geen onverwacht hoge doseringen). Als je het verstandig aanpakt kun je best voorzichtig verder experimenteren met psychedelica om aan jezelf te werken. Ik ga er hierbij wel vanuit dat je geen aanleg voor schizofrenie of psychoses hebt....

Dirkjan zei:

Er was een bepaalde soort euforie, maar niet zoals bij MDMA of 2c's. Het was meer een filosofische euforie. Ik begon op een hele speciale manier over dingen te denken, alsof ik plotseling realiseerde hoe bijzonder het leven is. Ik heb best een aantal issues op het moment en mijn jeugd is verre van probleemloos geweest maar het was alsof ik er op een hele andere manier tegenaan kon kijken. Het was alsof ik weer 6 jaar was (ik ben 26). Een beetje dat gevoel dat je vroeger had toen je nog niet kon lezen, en je naar letters keek als plaatje, en niet als betekenis. En sinds je hebt leren lezen, zal je nooit meer terug kunnen gaan naar die tijd. Vroeger toen ik klein was las ik de Donald Duck puur om plaatjes te kijken en had ik enorm veel fantasie; ik maakte mijn eigen verhalen in mijn hoofd. Sinds ik ouder ben geworden is dit verdwenen. 1-P-LSD heeft mij die kinderlijke fantasie weer even laten ervaren. Alsof alles nieuw was. De visuals waren leuk, maar wat mij echt is bijgebleven is hoe dit spul je manier van denken veranderd.

Klik om te vergroten...

Welkom in de wereld van (1P-)LSD!

Je omschrijft mooi het LSD gevoel, waar je innerlijke kind je herinnert wat je hebt verloren door "volwassen" te worden. Dit ervaren we allemaal, dat schijnbaar kwijtraken van ons kostbaarste "bezit". Velen zullen tijdens hun leven nooit hun innerlijke kind terugzien, dus prijs jezelf heel gelukkig!

Dirkjan zei:

Dit baart mij zorgen. Ik wil graag nogmaals 1-P-LSD gebruiken met een therapeutisch en filosofisch doel, maar ik heb geen handvat wanneer het misgaat. Ik heb totaal geen zin om naar de eerste hulp te gaan als het fout gaat. Maar tegelijkertijd wil ik deze ervaring opnieuw meemaken om aan mezelf te werken, want ik heb nogal wat issues op het moment, en daarbij ook een hele pijnlijke jeugd maar het lukt me niet om hier nuchter op een goede manier mee om te gaan.

Klik om te vergroten...

Wat @Eik zegt hierboven.

Dirkjan zei:

Is er iemand die ervaring heeft met het gebruik van LSD of 1-P-LSD als therapeutisch doel? Zijn er nog tips die iemand me kan geven?

Klik om te vergroten...

Ga mediteren in het dagelijkse leven, zet een intentie om aan jezelf te werken vlak voor en tijdens trips en integreer zoveel als mogelijk wat je leert tijdens je trips in je leven!

Wat een mooie voornemens! 1P-LSD leent zich in mijn ogen zeer goed voor therapeutische en filosofische doelen. Ik had eigenlijk dezelfde vraag als Eik, waarom denk je dat je op de eerste hulp zou kunnen belanden? Heeft dit te maken met spookverhalen die de ronde gaan?
Ik lees dat je voorzichtig bent. Ik lees dat je intenties goed zijn. Ik lees dat je ingelezen bent, dat je niet stunt met doseringen, jezelf niet overschat en denkt aan een goede set en setting. Het kan zijn dat je een zware trip krijgt, maar die kunnen juist ook heel therapeutisch werken. Jij kunt dit prima aan.

Misschien is het voor je eigen geruststelling fijn om één iemand op de hoogte te stellen dat je gaat trippen. Kan ook iemand van DF zijn voorbeeld. Dat je diegene af en toe kunt appen om te laten weten wat er in je omgaat, of bellen als je het gevoel hebt dat het echt even niet goed gaat. Dat gebeurt hier wel vaker (zoals iemand die een tijdje terug teveel truffels had gegeten ( @verwondering). (Bellen/appen kan inderdaad wel een behoorlijke uitdaging zijn als je aan het trippen bent, maar met wat doorzettingsvermogen en geduld zou het op een niet al te hogere dosering wel moeten lukken).

Je zou ook wat benzo’s kunnen kopen om de scherpe randjes eraf te halen als je het gevoel krijgt niet verder te willen op het pad waar de trip je brengt. Ik heb ze wel liggen maar ongebruikt. Nou vraag ik me wel af hoe zinvol dat is als het doel van je volgende trip therapeutisch van aard is. Confrontatie met minder leuke dingen hoort daar nou eenmaal bij.