#1
Ik ben er nog niet over uit wat ik een duisterder randje vind hebben: psilo of LSD. Ik heb leukere/mooiere/positievere ervaringen met psilo, maar dat is een oneerlijke vergelijking, want ik heb het ook een stuk vaker gedaan dan LSD.
Mijn eerste en enige (ik tel de tweede keer even niet mee want dit was een te lage dosis om volwaardige trip te heten - ook al was het wel bizarre shit) ervaring met LSD is dat ik het gewoon heel druk en chaotisch vond, en niet echt fijn. En al helemaal niet euforisch, verre van. Terwijl ik op truffels wel euforie heb beleefd, hoewel ik daar ook wel negatieve momenten mee heb gehad. Tijdens psilo-trips ga ik gewoon heel erg nadenken over het leven en de mensen om mij heen, dat kan positief zijn, maar kan ook wat donkerder of emotioneel worden. Dat nadenken had ik met LSD dan weer helemaal niet want daar kreeg ik de kans helemaal niet voor omdat het zo druk was.
Ik kom hier nog op terug wanneer ik mijn twee klaarliggende LSD-zegels heb verorberd.
Kan echter wel nog een hele tijd duren voordat ik daar mentaal aan toe ben. Dat is mijn gevoel bij LSD nu wel een beetje: dat ik er echt klaar voor moet zijn. Het heeft bij mij toch wel een soort ontzag teweeggebracht ofzo, angst zou ik het niet willen noemen, maar wel voorzichtigheid.
Mijn eerste en enige (ik tel de tweede keer even niet mee want dit was een te lage dosis om volwaardige trip te heten - ook al was het wel bizarre shit) ervaring met LSD is dat ik het gewoon heel druk en chaotisch vond, en niet echt fijn. En al helemaal niet euforisch, verre van. Terwijl ik op truffels wel euforie heb beleefd, hoewel ik daar ook wel negatieve momenten mee heb gehad. Tijdens psilo-trips ga ik gewoon heel erg nadenken over het leven en de mensen om mij heen, dat kan positief zijn, maar kan ook wat donkerder of emotioneel worden. Dat nadenken had ik met LSD dan weer helemaal niet want daar kreeg ik de kans helemaal niet voor omdat het zo druk was.
Ik kom hier nog op terug wanneer ik mijn twee klaarliggende LSD-zegels heb verorberd.