De afgelopen week heb ik me gestort op een reeks verschillende soorten dissociatieve middelen ('disso's'). Gisteravond stond deschloroketamine (DCK) op het menu. Spoiler: ik snap het nut van dat spul niet helemaal.
Eerder kon je lezen dat ik:
-
3-MeO-PCP verrassend lekker vond
-
2-FDCK saaier vond dan ketamine
-ook wel eens MXE en ketamine heb geprobeerd (check de comments)
Dit keer had ik een zakje deschloroketamine voor me liggen. Het poeder was een beetje beige-bruin met een zandstructuur. Ik keek nog even op Psychonautwiki om de dosering te dubbelchecken. Uit de tabel met doseringen begreep ik dat 20 milligram wel een aardige startdosis zou zijn. Als ik dan niet genoeg voelde kon ik nog wel 15 milligram erbij nemen.
Ik begon dus een lijntje van 20 milligram te snuiven, rond een uurtje of 19.00. Het prikte een beetje in mijn neus. Dat verraste me een beetje, omdat ik ketamine, MXE, 3-MeO-PCP en 2-FDCK niet echt vond prikken in de neus. Het prikkende gevoel was gelukkig niet heel ernstig.
Anders dan met ketamine komt dit spul best langzaam opzetten. Pas na een paar minuten merkt ik heel voorzichtig de eerste effecten. Ik voelde dat ik wat coördinatie over mijn lichaamsbeweging verloor. Eerst bleef het daarbij. Maar gedurende een half uur bleef dat gevoel telkens een beetje opbouwen. Mijn ogen leker op een of andere manier wat dieper in hun kassen te liggen. Ik voelde bovendien een lichte spanning in mijn buik, waarvan ik niet zeker wist of die werd veroorzaakt door het middel, of meer door de spanning van een nieuw middel uitproberen. Nog voordat ik de piek bereikte besloot ik dat het nog wel wat harder kon. Ik pakte er nog een lijntje van 15 milligram bij, om zo op een 'strong' dosis uit te komen.
Ik bleef verrassend helder in mijn hoofd. Het was zelfs lastig herkennen dat ik onder invloed was, omdat ik in mijn gezichtsveld eigenlijk niks zag gebeuren. Alles leek gewoon scherp en helder. Ook hoorde ik geen gekke geluidjes. Maar als ik probeerde rond te lopen dan voelde ik wel dat mijn bewegingen met wat meer vertraging verliepen dan ik verwachtte. Daardoor zwalkte ik een klein beetje en had ik moeite om tafels en stoelen te ontwijken.
Echt recreatief vond ik deze ervaring niet. Ik snap niet helemaal wat het nut is van je coördinatie verliezen. Tenzij je dat hilarisch vindt natuurlijk, niet meer goed kunnen rondlopen. Maar dat was wel zo'n beetje het enige gevoel wat ik van dit spul kreeg. De rest voelde heel normaal aan eigenlijk.
Ondertussen kreeg ik wel zin om te eten. Ik heb toen nog maar een tweede portie asperges gekookt en twee eieren, als aanvullend avondeten. Het koken verliep op zich goed, alleen vergat ik een keer het gas aan te zetten en vond ik het lastig om de tijd bij te houden. Ik was ook vergeten een wekker te zetten. Hoewel ik het idee had dat ik best nuchter was, bleek mijn geheugen dus wel een stuk verminderd. Dat had ik op zich wel door. Maar ik voelde me heel normaal.
Dat bleef zo totdat ik 's avonds voor het slapen nog even probeerde te masturberen. Dat ging op zich aardig, tot ik een hoogtepunt bereikte. Precies op dat moment voelde het alsof mijn geslachtsdeel verdoofd was. Hoewel ik mijn lichaam kon voel schokken, kwamen daar niet de golven van warm puur plezier bij kijken. Het was alsof mijn lichaam een orgasme beleefde, maar ik daar niet van kon meegenieten.
Wat een domper zeg.