#1
Hey DF'ers
Ik ben nieuw op het forum en dit is mijn eerste post , dus ik zal me even voorstellen.
Ik ben een 19 jarige jongen dat net een jaartje bezig is met het experimenteren van verschillende drugs (MDMA, LSD,cannabis,speed,GHB,ketamine,methoxetamine,alcohol en truffels).
Ik ben altijd een vrij sociale jongen geweest dat graag bij vrienden was.
Nu heb ik tijdens mijn drugsgebruik altijd hetzelfde probleem gehad, en krijg dit sinds vorige week ook in mijn dagelijks leven.
Namelijk altijd als ik een nachtje uitging op MDMA en het stofje begon uit te werken kreeg ik het gevoel dat ik in me broek plaste, ik dacht bij mezelf dat ik me hier niet teveel zorgen over moest maken aangezien ik nooit in me broek heb geplast.
Tijdens mijn truffeltrip toen ik mijn 'piek' bereikte kreeg ik het gevoel dat ik in mijn broek had gepoept, ik probeerde onopvallend te voelen en voelde ook daadwerkelijk poep en begon het toen ook te ruiken, ik ben toen rap naar het toilet gestapt om daar te weten te komen dat er helemaal niets aan de hand was.
Toen ik begon aan mijn LSD trip was mijn enige angst dat ik weer het gevoel ging krijgen dat ik in men broek zou poepen of plassen, tegen mijn verwachting in kreeg verliep mijn trip goed en is het vervelende gevoel weggebleven TOT ik 's ochtends besloot naar huis te gaan(samen met nog een vriend) we wandelde naar de bus en alles verliep vlot tot het moment dat ik opstapte,
Het leek alsof mijn bijna uitgewerkte trip harder werd en ik werd angstig. Toen kreeg ik het gevoel dat ik mezelf had beplast na te voelen aan mijn been kon ik mezelf geruststellen dat dit niet zo was maar toch bleef het gevoel aanhouden, eindelijk thuis aangekomen ben ik meteen naar het toilet gegaan,heb toen even uitgerust en ben toen naar buiten gegaan om te chillen met een groepje vrienden.
De weg naar hun verliep vlotjes, maar eens ik aankwam begon het weer helemaal opnieuw, het gevoel dat er urine langs mijn been naar beneden stroomt was er weer en ik sloeg lichtjes in paniek en ben toen rap naar huis vertrokken.
Dit allen is gebeurd voor de zomervakantie begon, in de zomervakantie zelf heb ik nergens last van gehad en was alles normaal tot het voorlaatste weekend dat ik ging feesten.
Het was de eerste keer da ik Speed ging gebruiken, en het zal ook mijn laatste blijven.
Ik heb heel de nacht doorgefeest zonder zorg en mezelf goed vermaakt, en niet overdreven in mijn gebruik. Toen het ochtend werd begon de hel los te slaan, weer kreeg ik het nare gevoel dat ik in mijn broek had geplast en ben toen rap naar het toilet te gaan om te plassen, toen het feestje gedaan was zijn we naar een vriend thuis gewandeld en heel de weg lang voelde ik druppel voor druppels heel traag langs mijn been glijden maar als ik met me hand voelde was het gewoon droog, eens aangekomen hebben we heel de dag liggen blowen en ben 's avonds naar andere vrienden gegaan om te gaan slapen, de weg naar ginder was een hel doordat het gevoel weer terugkwam.
eens aangekomen lieten ze me 2 zakjes zien, ze hadden 2g speed gekocht en vroegen of ik nog een nachtje wakker bleef.
Ik dacht het is vakantie ik laat mezelf voor de laatste keer gaan en heb toen nog een nachtje gesnoven, toen ik de volgende avond richting huis vertrok begon het meest helse uurtje in mijn leven.
Opweg richting de tram voelde ik me een beetje bekeken en werd onrustig maar kon mezelf onder controle houden, eenmaal dat ik op de tram zat kwam het plasgevoel weer terug maar doordat ik zo paranoide was maakte ik het mezelf alleen maar erger, heel de rit naar huis was een pure hel en ik heb me nog nooit zo bang gevoeld.
Ik weet dat het dom van me was om een heel weekendje wakker te blijven, en besef ook dat de paranoia van het lang wakkerblijven was.
Sinds 2 weken zijn mijn lessen op de hogeschool beginnen en die zijn geen lachertje, een uurtje in de les gaat alles nog vlot tot ik plots het gevoel weer krijg dat ik in me broek heb geplast of gepoept, ik slaag hierdoor helemaal in paniek maar voel me gevangen in het klaslokaal dit houd meestal een halfuur aan voor ik de moed bijeenraap om te vragen of ik naar het toilet kan gaan.
Eens ik op het toilet zit blijkt dan dat ik kurkdroog ben en zelfs helemaal niet moet plassen of poepen. Met een gerust hart ga ik terug naar de les om dan een uurtje later weer hetzelfde te ondergaan. ik krijg paniekaanvallen in de klas en kan mezelf met moeite onder controle houden, op busritten heb ik meestal geen probleem, het is echt wanneer ik in de klas of aula zit.
Ik heb mezelf diazepam gekocht maar probeer deze te houden als laatste reddingsmiddel.
Heeft iemand een jullie waardoor dit probleem is ontstaan? is dit door het drugsgebruik?
Weet iemand hoe ik dit kan oplossen?
Ik krijg mezelf zover niet om naar de huisarts te gaan, of het aan mijn ouders te vertellen.
TL;DR
In de klas of aula krijg ik het gevoel dat ik in mijn broek plas en of poep en krijg hierdoor een paniekaanval (ik heb nog niet in mijn broek geplast of gepoept het is enkel het gevoel dat ik krijg), ik heb dit nooit eerder gehad in een nuchtere situatie enkel een paar keer tijdens mijn drugsgebruik
Ik ben nieuw op het forum en dit is mijn eerste post , dus ik zal me even voorstellen.
Ik ben een 19 jarige jongen dat net een jaartje bezig is met het experimenteren van verschillende drugs (MDMA, LSD,cannabis,speed,GHB,ketamine,methoxetamine,alcohol en truffels).
Ik ben altijd een vrij sociale jongen geweest dat graag bij vrienden was.
Nu heb ik tijdens mijn drugsgebruik altijd hetzelfde probleem gehad, en krijg dit sinds vorige week ook in mijn dagelijks leven.
Namelijk altijd als ik een nachtje uitging op MDMA en het stofje begon uit te werken kreeg ik het gevoel dat ik in me broek plaste, ik dacht bij mezelf dat ik me hier niet teveel zorgen over moest maken aangezien ik nooit in me broek heb geplast.
Tijdens mijn truffeltrip toen ik mijn 'piek' bereikte kreeg ik het gevoel dat ik in mijn broek had gepoept, ik probeerde onopvallend te voelen en voelde ook daadwerkelijk poep en begon het toen ook te ruiken, ik ben toen rap naar het toilet gestapt om daar te weten te komen dat er helemaal niets aan de hand was.
Toen ik begon aan mijn LSD trip was mijn enige angst dat ik weer het gevoel ging krijgen dat ik in men broek zou poepen of plassen, tegen mijn verwachting in kreeg verliep mijn trip goed en is het vervelende gevoel weggebleven TOT ik 's ochtends besloot naar huis te gaan(samen met nog een vriend) we wandelde naar de bus en alles verliep vlot tot het moment dat ik opstapte,
Het leek alsof mijn bijna uitgewerkte trip harder werd en ik werd angstig. Toen kreeg ik het gevoel dat ik mezelf had beplast na te voelen aan mijn been kon ik mezelf geruststellen dat dit niet zo was maar toch bleef het gevoel aanhouden, eindelijk thuis aangekomen ben ik meteen naar het toilet gegaan,heb toen even uitgerust en ben toen naar buiten gegaan om te chillen met een groepje vrienden.
De weg naar hun verliep vlotjes, maar eens ik aankwam begon het weer helemaal opnieuw, het gevoel dat er urine langs mijn been naar beneden stroomt was er weer en ik sloeg lichtjes in paniek en ben toen rap naar huis vertrokken.
Dit allen is gebeurd voor de zomervakantie begon, in de zomervakantie zelf heb ik nergens last van gehad en was alles normaal tot het voorlaatste weekend dat ik ging feesten.
Het was de eerste keer da ik Speed ging gebruiken, en het zal ook mijn laatste blijven.
Ik heb heel de nacht doorgefeest zonder zorg en mezelf goed vermaakt, en niet overdreven in mijn gebruik. Toen het ochtend werd begon de hel los te slaan, weer kreeg ik het nare gevoel dat ik in mijn broek had geplast en ben toen rap naar het toilet te gaan om te plassen, toen het feestje gedaan was zijn we naar een vriend thuis gewandeld en heel de weg lang voelde ik druppel voor druppels heel traag langs mijn been glijden maar als ik met me hand voelde was het gewoon droog, eens aangekomen hebben we heel de dag liggen blowen en ben 's avonds naar andere vrienden gegaan om te gaan slapen, de weg naar ginder was een hel doordat het gevoel weer terugkwam.
eens aangekomen lieten ze me 2 zakjes zien, ze hadden 2g speed gekocht en vroegen of ik nog een nachtje wakker bleef.
Ik dacht het is vakantie ik laat mezelf voor de laatste keer gaan en heb toen nog een nachtje gesnoven, toen ik de volgende avond richting huis vertrok begon het meest helse uurtje in mijn leven.
Opweg richting de tram voelde ik me een beetje bekeken en werd onrustig maar kon mezelf onder controle houden, eenmaal dat ik op de tram zat kwam het plasgevoel weer terug maar doordat ik zo paranoide was maakte ik het mezelf alleen maar erger, heel de rit naar huis was een pure hel en ik heb me nog nooit zo bang gevoeld.
Ik weet dat het dom van me was om een heel weekendje wakker te blijven, en besef ook dat de paranoia van het lang wakkerblijven was.
Sinds 2 weken zijn mijn lessen op de hogeschool beginnen en die zijn geen lachertje, een uurtje in de les gaat alles nog vlot tot ik plots het gevoel weer krijg dat ik in me broek heb geplast of gepoept, ik slaag hierdoor helemaal in paniek maar voel me gevangen in het klaslokaal dit houd meestal een halfuur aan voor ik de moed bijeenraap om te vragen of ik naar het toilet kan gaan.
Eens ik op het toilet zit blijkt dan dat ik kurkdroog ben en zelfs helemaal niet moet plassen of poepen. Met een gerust hart ga ik terug naar de les om dan een uurtje later weer hetzelfde te ondergaan. ik krijg paniekaanvallen in de klas en kan mezelf met moeite onder controle houden, op busritten heb ik meestal geen probleem, het is echt wanneer ik in de klas of aula zit.
Ik heb mezelf diazepam gekocht maar probeer deze te houden als laatste reddingsmiddel.
Heeft iemand een jullie waardoor dit probleem is ontstaan? is dit door het drugsgebruik?
Weet iemand hoe ik dit kan oplossen?
Ik krijg mezelf zover niet om naar de huisarts te gaan, of het aan mijn ouders te vertellen.
TL;DR
In de klas of aula krijg ik het gevoel dat ik in mijn broek plas en of poep en krijg hierdoor een paniekaanval (ik heb nog niet in mijn broek geplast of gepoept het is enkel het gevoel dat ik krijg), ik heb dit nooit eerder gehad in een nuchtere situatie enkel een paar keer tijdens mijn drugsgebruik