#1
Ruim 200.000 Nederlanders slikken langdurig opioïden
12 antwoorden
6 weergaven
18-5-2026
#2
Nieuwsuur en de Groene Amsterdammer hebben samengewerkt om te achterhalen hoeveel Nederlanders langdurig opioïde pijnstillers gebruiken.
Lees hier de longread in de Groene Amsterdammer:
https://www.groene.nl/artikel/geef-me-mijn-medicijnen
Een stille epidemie: ruim 200.000 langdurige opioïdengebruikers
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/22...im-200-000-langdurige-opioidengebruikers.html
Het aantal Nederlanders dat jaarlijks een opioïde voorgeschreven krijgt is opgelopen tot ruim 1 miljoen. Een op de vijf gebruikt de zware pijnstiller langer dan drie maanden, blijkt uit cijfers van Zorgverzekeraars Nederland. Nieuwsuur en platform voor onderzoeksjournalistiek Investicokregen toegang tot die nieuwe cijfers.
In 2017 waren er 218.435 langdurige gebruikers. Dat is een stijging van ruim zestig procent in acht jaar tijd. Experts spreken van een 'stille epidemie'.
Afhankelijkheid dreigt
Vooral het hoge aantal langdurige gebruikers baart deskundigen zorgen. Met name de pijnstiller oxycodon wordt vaak te langdurig voorgeschreven, zeggen zij. Bij gebruik langer dan een aantal weken dreigt al afhankelijkheid en neemt het verslavingsrisico toe, zegt Albert Dahan, hoogleraar Anesthesiologie van het LUMC en pijnonderzoeker.
"Als je pijnstillers langdurig gebruikt dan zie je dat de pijnstilling steeds minder wordt, terwijl de bijwerkingen blijven bestaan. Als je stopt met gebruiken, krijg je griepachtige verschijnselen en krijg je opnieuw de behoefte aan een dosis, terwijl de pillen eigenlijk nauwelijks nog werken. Dan kun je spreken van een verslaving."
BEKIJK OOK
Gebruik en voorschrijfgedrag onderzocht op basis van declaraties (NTvG)
Wat is oxycodon?
Oxycodon is een opioïde, net als bijvoorbeeld morfine. Het is een pil die je kan doorslikken en heel snel pijnstillend werkt. Het middel werd tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het eerst bereid. Een aantal jaar geleden werd het in de Verenigde Staten verder ontwikkeld.
Als je ernstige pijn hebt, bijvoorbeeld na een operatie of een ongeluk, wordt vaak een opioïde zoals oxycodon uit de kast gehaald. De pijnstiller hoeft volgens experts medisch nooit langdurig voor te worden geschreven, behalve bij terminale patiënten.
De pil activeert in je lichaam de zogenoemde opiaatreceptor. Die zorgt ervoor dat je hersenen dopamine aanmaken, een zeer verslavende stof. Je krijgt een rush; je voelt je ontzettend fijn en bent erg blij dat je het middel genomen hebt. Daarin lijkt het heel erg op heroïne, zegt Dahan. "En dat is het nare. Mensen vinden het lekker, het kan aanleiding zijn tot verslaving en je komt er moeilijk vanaf."
Het gebruik van oxycodon verviervoudige in de periode 2010-2017. In de Verenigde Staten stond oxycodon aan de basis van een verslavingsepidemie die al aan zeker 200.000 Amerikanen het leven kostte. Dahan: "Ik verwacht hier geen Amerikaanse toestanden. Maar er is hier wel sprake van een stille epidemie. Het zijn in potentie levensgevaarlijke geneesmiddelen."
Dion slikte dertig oxycodons per dag
Dion van Eck kan hierover meepraten. Hij was verslaafd aan oxycodon en raakte via die verslaving ook aan de methadon. Op een bepaald moment slikte hij dertig pillen oxycodon per dag. "Toen ik ging afkicken ging ik door een hel. Je hebt pijn op plaatsen waar het nooit pijn heeft gedaan."
Dion begon oxycodon te gebruiken toen hij hevige rugpijn had. Hij probeerde eerste andere middelen, maar die werkten nauwelijks. Via zijn moeder, die het middel gebruikte tegen haar reuma, kon hij aan oxycodon komen. Het werkte gelijk. "Dat was perfect. Ik voelde me er goed bij en de pijn was weg. Alsof je op een stapel met veertjes ligt."
Na een tijdje kreeg hij het ook voorgeschreven van zijn huisarts. "Ik kreeg zestig stuks per week en dat was eigenlijk na twee dagen al op. De rest vulde ik aan met methadon. Dat haalde ik via internet."
Op een gegeven moment was de rugpijn weg. Maar Dion had steeds meer middelen nodig om zich normaal te kunnen voelen en te kunnen functioneren, zegt hij. "Ik voelde me meer en meer een junkie. Mijn hele leven draaide erom: als mijn methadon dealer niet kon leveren moest ik naar de huisartsenpost en dan zat ik daar dagen over te stressen. Je bent er eigenlijk constant mee bezig en dat hoort niet. Je hebt in je leven meer dingen te doen dan bezig te zijn met je verslaving."
Gewenning
Uiteindelijk is Dion gaan afkicken. "Dat was echt een hel. De oxycodon was ik eigenlijk al vergeten. Het ging toen meer om de methadon. Toen ik mijn eerste dag zonder methadon zat heb ik als een kleuter liggen rollen op de grond van de pijn. Het was onmenselijk. Je hebt pijn op plaatsen waar het nooit pijn heeft gedaan. Alle spieren en huid voelen alsof je kokend en ijskoud water over je heen krijgt."
Dion is nu clean. Hij waarschuwt anderen voor oxycodon. "De gewenning eraan gaat heel snel. Het gaat echt heel snel."
Hoogleraar Dahan geeft dezelfde waarschuwing. Hij vindt dat huisartsen te snel middelen als oxycodon voorschrijven. "Pijnbehandeling is een mensenrecht. Maar ik denk dat we daarin wat zijn doorgeschoten en dat we te makkelijk de weg zijn ingeslagen van het voorschrijven van oxycodon."
Herhaalrecept vaak automatisch
Als het middel wordt voorgeschreven in het ziekenhuis krijgt een patiënt vaak automatisch een herhaalrecept bij de huisarts, zegt Dahan. "Dat vind ik onnodig. Dat is zelfs levensgevaarlijk. We merken al dat het aantal patiënten dat wordt opgenomen met een vergiftiging sterk toeneemt."
Hij vindt dat huisartsen bij krachtige pijnstillers de herhaalrecepten beter moeten controleren. En er zou volgens hem nieuw onderzoek moeten komen naar een andere manier om pijn te stillen. "Bij heel ernstige pijn zal je toch de keuze van de opiaten moeten maken. Maar ik denk dat je wel op zoek kan naar nieuwe oxycodon die minder verslavend is, minder bijwerkingen heeft en waarbij minder kans is op intoxicatie en overlijden."
En, zegt hij, we moeten accepteren dat een beetje pijn bij het leven hoort. "Je hoeft niet elk pijntje rigoureus aan te pakken."
Reactie minister
Minister Bruno Bruins voor Medische Zorg noemt de toename van aantal langdurige opioïdengebruikers 'zorgelijk'. Communicatie tussen artsen, apothekers en ziekenhuizen over herhaalrecepten en de afbouw van zware pijnstillers gaat niet altijd goed, zegt hij tegen Nieuwsuur.
"Maatschappelijke ontwrichting als gevolg van zware pijnstillers zoals in Amerika is hier nog niet aan de hand, maar ik vind het wel zaak dat we maatregelen nemen", aldus Bruins. "Ik wil de maatschappelijke ontwrichting voor zijn. Ik ga volgende week met alle betrokken partijen om tafel."
Lees hier de longread in de Groene Amsterdammer:
https://www.groene.nl/artikel/geef-me-mijn-medicijnen
Een stille epidemie: ruim 200.000 langdurige opioïdengebruikers
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/22...im-200-000-langdurige-opioidengebruikers.html
Het aantal Nederlanders dat jaarlijks een opioïde voorgeschreven krijgt is opgelopen tot ruim 1 miljoen. Een op de vijf gebruikt de zware pijnstiller langer dan drie maanden, blijkt uit cijfers van Zorgverzekeraars Nederland. Nieuwsuur en platform voor onderzoeksjournalistiek Investicokregen toegang tot die nieuwe cijfers.
In 2017 waren er 218.435 langdurige gebruikers. Dat is een stijging van ruim zestig procent in acht jaar tijd. Experts spreken van een 'stille epidemie'.
Afhankelijkheid dreigt
Vooral het hoge aantal langdurige gebruikers baart deskundigen zorgen. Met name de pijnstiller oxycodon wordt vaak te langdurig voorgeschreven, zeggen zij. Bij gebruik langer dan een aantal weken dreigt al afhankelijkheid en neemt het verslavingsrisico toe, zegt Albert Dahan, hoogleraar Anesthesiologie van het LUMC en pijnonderzoeker.
"Als je pijnstillers langdurig gebruikt dan zie je dat de pijnstilling steeds minder wordt, terwijl de bijwerkingen blijven bestaan. Als je stopt met gebruiken, krijg je griepachtige verschijnselen en krijg je opnieuw de behoefte aan een dosis, terwijl de pillen eigenlijk nauwelijks nog werken. Dan kun je spreken van een verslaving."
BEKIJK OOK
Gebruik en voorschrijfgedrag onderzocht op basis van declaraties (NTvG)
Wat is oxycodon?
Oxycodon is een opioïde, net als bijvoorbeeld morfine. Het is een pil die je kan doorslikken en heel snel pijnstillend werkt. Het middel werd tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het eerst bereid. Een aantal jaar geleden werd het in de Verenigde Staten verder ontwikkeld.
Als je ernstige pijn hebt, bijvoorbeeld na een operatie of een ongeluk, wordt vaak een opioïde zoals oxycodon uit de kast gehaald. De pijnstiller hoeft volgens experts medisch nooit langdurig voor te worden geschreven, behalve bij terminale patiënten.
De pil activeert in je lichaam de zogenoemde opiaatreceptor. Die zorgt ervoor dat je hersenen dopamine aanmaken, een zeer verslavende stof. Je krijgt een rush; je voelt je ontzettend fijn en bent erg blij dat je het middel genomen hebt. Daarin lijkt het heel erg op heroïne, zegt Dahan. "En dat is het nare. Mensen vinden het lekker, het kan aanleiding zijn tot verslaving en je komt er moeilijk vanaf."
Het gebruik van oxycodon verviervoudige in de periode 2010-2017. In de Verenigde Staten stond oxycodon aan de basis van een verslavingsepidemie die al aan zeker 200.000 Amerikanen het leven kostte. Dahan: "Ik verwacht hier geen Amerikaanse toestanden. Maar er is hier wel sprake van een stille epidemie. Het zijn in potentie levensgevaarlijke geneesmiddelen."
Dion slikte dertig oxycodons per dag
Dion van Eck kan hierover meepraten. Hij was verslaafd aan oxycodon en raakte via die verslaving ook aan de methadon. Op een bepaald moment slikte hij dertig pillen oxycodon per dag. "Toen ik ging afkicken ging ik door een hel. Je hebt pijn op plaatsen waar het nooit pijn heeft gedaan."
Dion begon oxycodon te gebruiken toen hij hevige rugpijn had. Hij probeerde eerste andere middelen, maar die werkten nauwelijks. Via zijn moeder, die het middel gebruikte tegen haar reuma, kon hij aan oxycodon komen. Het werkte gelijk. "Dat was perfect. Ik voelde me er goed bij en de pijn was weg. Alsof je op een stapel met veertjes ligt."
Na een tijdje kreeg hij het ook voorgeschreven van zijn huisarts. "Ik kreeg zestig stuks per week en dat was eigenlijk na twee dagen al op. De rest vulde ik aan met methadon. Dat haalde ik via internet."
Op een gegeven moment was de rugpijn weg. Maar Dion had steeds meer middelen nodig om zich normaal te kunnen voelen en te kunnen functioneren, zegt hij. "Ik voelde me meer en meer een junkie. Mijn hele leven draaide erom: als mijn methadon dealer niet kon leveren moest ik naar de huisartsenpost en dan zat ik daar dagen over te stressen. Je bent er eigenlijk constant mee bezig en dat hoort niet. Je hebt in je leven meer dingen te doen dan bezig te zijn met je verslaving."
Gewenning
Uiteindelijk is Dion gaan afkicken. "Dat was echt een hel. De oxycodon was ik eigenlijk al vergeten. Het ging toen meer om de methadon. Toen ik mijn eerste dag zonder methadon zat heb ik als een kleuter liggen rollen op de grond van de pijn. Het was onmenselijk. Je hebt pijn op plaatsen waar het nooit pijn heeft gedaan. Alle spieren en huid voelen alsof je kokend en ijskoud water over je heen krijgt."
Dion is nu clean. Hij waarschuwt anderen voor oxycodon. "De gewenning eraan gaat heel snel. Het gaat echt heel snel."
Hoogleraar Dahan geeft dezelfde waarschuwing. Hij vindt dat huisartsen te snel middelen als oxycodon voorschrijven. "Pijnbehandeling is een mensenrecht. Maar ik denk dat we daarin wat zijn doorgeschoten en dat we te makkelijk de weg zijn ingeslagen van het voorschrijven van oxycodon."
Herhaalrecept vaak automatisch
Als het middel wordt voorgeschreven in het ziekenhuis krijgt een patiënt vaak automatisch een herhaalrecept bij de huisarts, zegt Dahan. "Dat vind ik onnodig. Dat is zelfs levensgevaarlijk. We merken al dat het aantal patiënten dat wordt opgenomen met een vergiftiging sterk toeneemt."
Hij vindt dat huisartsen bij krachtige pijnstillers de herhaalrecepten beter moeten controleren. En er zou volgens hem nieuw onderzoek moeten komen naar een andere manier om pijn te stillen. "Bij heel ernstige pijn zal je toch de keuze van de opiaten moeten maken. Maar ik denk dat je wel op zoek kan naar nieuwe oxycodon die minder verslavend is, minder bijwerkingen heeft en waarbij minder kans is op intoxicatie en overlijden."
En, zegt hij, we moeten accepteren dat een beetje pijn bij het leven hoort. "Je hoeft niet elk pijntje rigoureus aan te pakken."
Reactie minister
Minister Bruno Bruins voor Medische Zorg noemt de toename van aantal langdurige opioïdengebruikers 'zorgelijk'. Communicatie tussen artsen, apothekers en ziekenhuizen over herhaalrecepten en de afbouw van zware pijnstillers gaat niet altijd goed, zegt hij tegen Nieuwsuur.
"Maatschappelijke ontwrichting als gevolg van zware pijnstillers zoals in Amerika is hier nog niet aan de hand, maar ik vind het wel zaak dat we maatregelen nemen", aldus Bruins. "Ik wil de maatschappelijke ontwrichting voor zijn. Ik ga volgende week met alle betrokken partijen om tafel."
#3
Tja.
Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden, ik kreeg het ook aangeboden na een enkeloperatie in het ziekenhuis en wel meteen een heel pak van dat spul. Ik heb geweigerd, wat me een pijnlijke eerste 24 uur opleverde maar daarna ging het wel weer.
Maar goed, meer dan 1 procent van de bevolking is dus verslaafd aan opioiden wat dus een groot probleem is. Als er maatregelen worden genomen en de beschikbaarheid drastisch gaat afnemen zal een deel van die 1% overstappen naar het goedkopere heroine.
Ik heb het zelf aan den lijve ondervonden, ik kreeg het ook aangeboden na een enkeloperatie in het ziekenhuis en wel meteen een heel pak van dat spul. Ik heb geweigerd, wat me een pijnlijke eerste 24 uur opleverde maar daarna ging het wel weer.
Maar goed, meer dan 1 procent van de bevolking is dus verslaafd aan opioiden wat dus een groot probleem is. Als er maatregelen worden genomen en de beschikbaarheid drastisch gaat afnemen zal een deel van die 1% overstappen naar het goedkopere heroine.
#4
Ik hoor vaak het verhaal dat mensen langdurig Tramadol voorgeschreven krijgen wat na bepaalde tijd niet meer het effect geeft waar ze op hopen. Dat dan vervolgens de volgende stap Oxycodon is maar dat huisartsen dit meestal weigeren voor te schrijven omdat de stap naar Oxycodon vaak een enkeltje bergafwaarts is.
Een verhaal dat ik zowel uit persoonlijke kring als via PM heb vernomen. Ik reageer dan ook standaard dat er een vrij goede reden is waarom huisartsen dat vaak niet willen voorschrijven met gemixte reacties. De één zegt dat het sowieso al een kwestie van aftellen is en de ander brengt daar verder niets op in.
Nu ligt het met dermate stevige middelen wel net iets anders maar in Vlaanderen werd ik er echt gestoord van dat een herhaalrecept voor Methylfenidaat niet mogelijk was. Ik had vaak het gevoel dat ze bewust mijn portemonnee liepen te kloppen. Uiteindelijk nadat er herhaald indirect werd gepolst naar de risicochecklist en de dosering werd afgebouwd had ik het afgekapt en was ik op zelfmedicatie over gestapt.
Bij het wel of niet voorschrijven van zwaardere pijnstilling mag er best wat tijd worden vrij gemaakt om even naar de individuele casus te kijken.
Een verhaal dat ik zowel uit persoonlijke kring als via PM heb vernomen. Ik reageer dan ook standaard dat er een vrij goede reden is waarom huisartsen dat vaak niet willen voorschrijven met gemixte reacties. De één zegt dat het sowieso al een kwestie van aftellen is en de ander brengt daar verder niets op in.
Nu ligt het met dermate stevige middelen wel net iets anders maar in Vlaanderen werd ik er echt gestoord van dat een herhaalrecept voor Methylfenidaat niet mogelijk was. Ik had vaak het gevoel dat ze bewust mijn portemonnee liepen te kloppen. Uiteindelijk nadat er herhaald indirect werd gepolst naar de risicochecklist en de dosering werd afgebouwd had ik het afgekapt en was ik op zelfmedicatie over gestapt.
Er staat mij een extreem pijnlijke ingreep bij de tandarts bij en deze bleef aanhouden dat ik hoge doseringen paracetamol en ibuprofen moest nemen wat helemaal niets leek te doen. De tandarts die een paar maanden later daarop volgde moest hard lachen om mijn verhaal en meldde dat paracetamol en ibuprofen inderdaad niets tegen zenuwpijn betekenen. Vele grammen sloeg ik achterover en alsnog lag ik in foetushouding te vergaan op momenten.Ik heb geweigerd, wat me een pijnlijke eerste 24 uur opleverde maar daarna ging het wel weer.
Bij het wel of niet voorschrijven van zwaardere pijnstilling mag er best wat tijd worden vrij gemaakt om even naar de individuele casus te kijken.
#5
Goed dat deze informatie wordt verspreid.
Maar ik vermoed dat het heel vaak ook genomen wordt om zorgen te vergeten. Dat de pijn misschien alweer is verminderd, maar men het blijft gebruiken omdat je zo makkelijk je zorgen "kwijtraakt" door een pilletje te nemen. Dat is eigenlijk veel te aantrekkelijk voor veel mensen met niet zo'n sterke wil om dat te weerstaan.
Vraag me af hoe handig het is om middelen als oxycodon geneesmiddelen te noemen, want wat genezen ze dan? Het lijkt een klein iets, maar niet goed ingelichte mensen horen dit, nemen het vervolgens en voelen zich heel erg goed. Dat samen maakt de drempel ook wel heel laag om het (vaak) te nemen. Immers, je neemt een door de dokter voorgeschreven 'geneesmiddel' die ook nog eens heel goed voelt om te gebruiken.Het gebruik van oxycodon verviervoudige in de periode 2010-2017. In de Verenigde Staten stond oxycodon aan de basis van een verslavingsepidemie die al aan zeker 200.000 Amerikanen het leven kostte. Dahan: "Ik verwacht hier geen Amerikaanse toestanden. Maar er is hier wel sprake van een stille epidemie. Het zijn in potentie levensgevaarlijke geneesmiddelen."
En zo gaat het dus vaak. Via familie of vrienden middelen krijgen die niet voor jou zijn voorgeschreven. Mensen hebben vaak grote voorraden liggen omdat ze veel teveel krijgen voorgeschreven of opsparen.Dion begon oxycodon te gebruiken toen hij hevige rugpijn had. Hij probeerde eerste andere middelen, maar die werkten nauwelijks. Via zijn moeder, die het middel gebruikte tegen haar reuma, kon hij aan oxycodon komen. Het werkte gelijk. "Dat was perfect. Ik voelde me er goed bij en de pijn was weg. Alsof je op een stapel met veertjes ligt."
Het leek me een goed idee om mensen niet meer zelf thuis zware pijnstillers te laten nemen, maar dat ze daarvoor dagelijks ergens naar toe moeten waar dat allemaal strikt gereguleerd en in de gaten gehouden wordt. Met misschien uitzonderingen in extreme gevallen. Maar ja, dan krijg je natuurlijk dat mensen nog meer uit het illegale circuit gaan halen...Na een tijdje kreeg hij het ook voorgeschreven van zijn huisarts. "Ik kreeg zestig stuks per week en dat was eigenlijk na twee dagen al op. De rest vulde ik aan met methadon. Dat haalde ik via internet."
Dit ja...En, zegt hij, we moeten accepteren dat een beetje pijn bij het leven hoort. "Je hoeft niet elk pijntje rigoureus aan te pakken."
Maar ik vermoed dat het heel vaak ook genomen wordt om zorgen te vergeten. Dat de pijn misschien alweer is verminderd, maar men het blijft gebruiken omdat je zo makkelijk je zorgen "kwijtraakt" door een pilletje te nemen. Dat is eigenlijk veel te aantrekkelijk voor veel mensen met niet zo'n sterke wil om dat te weerstaan.
Ben bang dat zoiets ook heel makkelijk hier kan gebeuren..."Maatschappelijke ontwrichting als gevolg van zware pijnstillers zoals in Amerika is hier nog niet aan de hand, maar ik vind het wel zaak dat we maatregelen nemen", aldus Bruins. "Ik wil de maatschappelijke ontwrichting voor zijn. Ik ga volgende week met alle betrokken partijen om tafel."
#6
Tja, het is makkelijk praten voor mensen die geen hevige chronische pijn hebben.
Ik gebruik nu 3 jaar Oxycodon. Ik gebruik het in lage dosering (max 3x 10 mg per dag) en dan alleen zodat het de scherpste randjes van de pijn afhaalt. Ik heb nog steeds altijd pijn maar met Oxycodon ben ik tenminste wel in staat om boodschappen te doen of met mijn kinderen te spelen.
Ik gebruik het niet elke dag om gewenning te voorkomen en omdat ik mijn hoofd zo helder mogelijk wil houden. Na een paar dagen gebruik moet ik van mezelf minstens 2 dagen pauze (en dat betekent dat ik dan veel in bed lig van de pijn). Dit heeft tot nu toe altijd gewerkt want ik heb nog nooit last gehad van afkickverschijnselen. Neem ook wel eens langere pauzes van 1 of 2 weken. Bij mij geeft het verder totaal geen positieve effecten behalve pijnstilling, maar een fijne roes heb ik nog nooit ervaren, eerder het tegenovergestelde want ik word juist onrustig en opgefokt van Oxycodon (vandaar ook dat ik de dosering laag hou) en de lichamelijke bijwerkingen zijn ook vervelend (aanhoudende misselijkheid, hoofdpijn, jeuk, geen geluiden kunnen verdragen).
Vanwege dit soort nieuwsberichten zijn mijn artsen steeds meer aan het pushen om mij van de Oxycodon af te krijgen. Ik heb zelfs al een hoop andere opiaten mogen proberen omdat ze me daar nog liever aan hebben dan aan de Oxycodon (tramadol, morfine, fentanyl en buprenorfine) maar geen van alle werken zo goed als Oxycodon en bij sommigen waren de bijwerkingen te heftig. Het liefst willen ze me natuurlijk helemaal van de opiaten af, ik zou zelf ook willen dat ik zonder kon, maar leven met zo veel pijn is voor mij geen leven...
Ik begrijp dat Oxycodon een verslavend middel is, maar er zijn echt mensen voor wie het niet verslavend werkt en die het nodig hebben vanwege ernstige pijnklachten en die er geen misbruik van maken. Hopelijk worden zij hier niet de dupe van.
Ik gebruik nu 3 jaar Oxycodon. Ik gebruik het in lage dosering (max 3x 10 mg per dag) en dan alleen zodat het de scherpste randjes van de pijn afhaalt. Ik heb nog steeds altijd pijn maar met Oxycodon ben ik tenminste wel in staat om boodschappen te doen of met mijn kinderen te spelen.
Ik gebruik het niet elke dag om gewenning te voorkomen en omdat ik mijn hoofd zo helder mogelijk wil houden. Na een paar dagen gebruik moet ik van mezelf minstens 2 dagen pauze (en dat betekent dat ik dan veel in bed lig van de pijn). Dit heeft tot nu toe altijd gewerkt want ik heb nog nooit last gehad van afkickverschijnselen. Neem ook wel eens langere pauzes van 1 of 2 weken. Bij mij geeft het verder totaal geen positieve effecten behalve pijnstilling, maar een fijne roes heb ik nog nooit ervaren, eerder het tegenovergestelde want ik word juist onrustig en opgefokt van Oxycodon (vandaar ook dat ik de dosering laag hou) en de lichamelijke bijwerkingen zijn ook vervelend (aanhoudende misselijkheid, hoofdpijn, jeuk, geen geluiden kunnen verdragen).
Vanwege dit soort nieuwsberichten zijn mijn artsen steeds meer aan het pushen om mij van de Oxycodon af te krijgen. Ik heb zelfs al een hoop andere opiaten mogen proberen omdat ze me daar nog liever aan hebben dan aan de Oxycodon (tramadol, morfine, fentanyl en buprenorfine) maar geen van alle werken zo goed als Oxycodon en bij sommigen waren de bijwerkingen te heftig. Het liefst willen ze me natuurlijk helemaal van de opiaten af, ik zou zelf ook willen dat ik zonder kon, maar leven met zo veel pijn is voor mij geen leven...
Ik begrijp dat Oxycodon een verslavend middel is, maar er zijn echt mensen voor wie het niet verslavend werkt en die het nodig hebben vanwege ernstige pijnklachten en die er geen misbruik van maken. Hopelijk worden zij hier niet de dupe van.
#7
Er moet wel onderscheid gemaakt worden tussen mensen die echt niet zonder kunnen en mensen die er misbruik van maken ja. Ik snap dat het heel vervelend is dat jij nu de dupe hiervan wordt.
#8
Ik denk dat het voor chronische pijn patienten etc een heel ander verhaal is. Daar zullen er vast een groot deel het echt nodig hebben zo een zware pijnstiller.
Maar dat soort middelen voorschrijven bij bv breuken, na operaties, tandarts etc is in mijn optiek het probleem. Natuurlijk doen zulke dingen pijn. Erge pijn misschien ook wel. Maar een poosje pijn is niet erg. Vervelend misschien maar niet erg en het gaat ook weer over.
Het is een ding uit de westersewereld. Ik heb in mijn leven veel gereisd in niet westerse armere landen. Daar gaan mensen heel anders om met pijn. Bij de meeste dingen worden helemaal geen pijnstillers voorgeschreven, zelfs geen paracetamol oid. En die mensen worden ook helemaal beter, overleven het ook, functioneren weer na een poosje. Zo was het in het westen ook tot enkele decennia geleden.
Dus ik vraag mij af: zijn wij westerlingen zo langzaam aan “mietjes” aan het worden? Kunnen we minder pijn hebben? Waarom kunnen we niet meer met pijn omgaan of het accepteren dat het nou eenmaal hoort na een breuk, operatie of anders?
Dat zal een mede oorzaak zijn.
Maar dat soort middelen voorschrijven bij bv breuken, na operaties, tandarts etc is in mijn optiek het probleem. Natuurlijk doen zulke dingen pijn. Erge pijn misschien ook wel. Maar een poosje pijn is niet erg. Vervelend misschien maar niet erg en het gaat ook weer over.
Het is een ding uit de westersewereld. Ik heb in mijn leven veel gereisd in niet westerse armere landen. Daar gaan mensen heel anders om met pijn. Bij de meeste dingen worden helemaal geen pijnstillers voorgeschreven, zelfs geen paracetamol oid. En die mensen worden ook helemaal beter, overleven het ook, functioneren weer na een poosje. Zo was het in het westen ook tot enkele decennia geleden.
Dus ik vraag mij af: zijn wij westerlingen zo langzaam aan “mietjes” aan het worden? Kunnen we minder pijn hebben? Waarom kunnen we niet meer met pijn omgaan of het accepteren dat het nou eenmaal hoort na een breuk, operatie of anders?
Dat zal een mede oorzaak zijn.
#9
De een heeft natuurlijk wel een hogere pijngrens dan een ander. Een andere beleving van pijn. Ik denk ook dat we over het algemeen nogal kleinzerig zijn in het westen hoor, vergeleken met veel niet-westerse culturen. Elk pijntje of ongemak is voor veel mensen al iets verkeerds. Maar ik heb bijvoorbeeld nooit wat gebroken. Ik weet niet hoe erg die pijn is, dus kan niet zeggen of iemand dan maar gewoon door die pijn heen moet bijten.
#10
@Mindless , helemaal waar. Hoogte van de pijngrens zal zeker uitmaken. Maar dan nog.
Ik heb in het verleden wel meerdere malen botbreuken, uit de kom, en andere trauma’s ervaren. Nooit zware pijnstillers geslikt of aangeboden gekregen van het ZH. Gewoon paracetamol of Ibuprofen of andere zulke middelen. Ja ik had pijn, soms behoorlijke pijn. Maar ik heb het gewoon overleefd en niks aan overgehouden.
Is mijn pijngrens hoog? Jazeker wel. Maar ik denk dat als ik met die breuken in het verleden wel die zware middelen had gebruikt mijn pijngrens nu lager zou zijn geweest. Juist omdat ik heb “leren omgaan” met pijn. Ik leg het misschien wat waardeloos uit maar ik hoop dat je het snapt.
Ik heb in het verleden wel meerdere malen botbreuken, uit de kom, en andere trauma’s ervaren. Nooit zware pijnstillers geslikt of aangeboden gekregen van het ZH. Gewoon paracetamol of Ibuprofen of andere zulke middelen. Ja ik had pijn, soms behoorlijke pijn. Maar ik heb het gewoon overleefd en niks aan overgehouden.
Is mijn pijngrens hoog? Jazeker wel. Maar ik denk dat als ik met die breuken in het verleden wel die zware middelen had gebruikt mijn pijngrens nu lager zou zijn geweest. Juist omdat ik heb “leren omgaan” met pijn. Ik leg het misschien wat waardeloos uit maar ik hoop dat je het snapt.
#11
Nu weinig tijd om hier heel uitgebreid op in te gaan maar ik heb dit al vaker vermeld in dit soort discussies: pijn bemoeilijkt het herstel en verzwakt het lichaam. Bijvoorbeeld: pijn heeft een negatief effect op de eetlust, wat tot een slechtere algemene conditie kan leiden. Pijn zorgt er ook voor dat iemand minder mobiel wordt, wat het gevaar op bloedklonters in ledematen en zelfs naar de longen vergroot. Daarnaast heeft het een negatieve invloed op iemands mentale welzijn.
Acute pijn moet dus gewoon behandeld worden met adequate medicatie, anders bestaat het risico op het ontstaan van chronische pijn met bijbehorende complicaties.
Ik vind dat er hier door sommigen iets te makkelijk wordt gesuggereerd dat we mogelijk een stel ‘mietjes’ zijn geworden en ik kan me voorstellen dat dit bij mensen met chronische pijn zoals @NiandraLades verkeerd kan vallen. Pijn verschilt daarnaast ook van persoon tot persoon, dus laten we gewoon maar niet oordelen over of iemand zich aanstelt (na een breuk bijvoorbeeld) of niet. Het heeft ook niet zoveel zin om ons gezondheidszorgsysteem in het westen te vergelijken met niet-westerse gezondheidszorgsystemem. Die systemen zijn vaak ook minder ontwikkeld dan het westerse systeem wat je breed genomen ook terug zult zien in de cijfers (aantallen complicaties, etc.).
Ik zeg niet dat ik het wijdverspreide frequent voorschrijven van opiaten toejuich en mensen die dit soort middelen voorgeschreven krijgen moeten intensief gemonitord, voorgelicht en begeleid worden, maar oordelen over andermans pijn - tsja, ik laat het persoonlijk liever aan de artsen over. Die zijn daar tenslotte voor opgeleid.
Acute pijn moet dus gewoon behandeld worden met adequate medicatie, anders bestaat het risico op het ontstaan van chronische pijn met bijbehorende complicaties.
Ik vind dat er hier door sommigen iets te makkelijk wordt gesuggereerd dat we mogelijk een stel ‘mietjes’ zijn geworden en ik kan me voorstellen dat dit bij mensen met chronische pijn zoals @NiandraLades verkeerd kan vallen. Pijn verschilt daarnaast ook van persoon tot persoon, dus laten we gewoon maar niet oordelen over of iemand zich aanstelt (na een breuk bijvoorbeeld) of niet. Het heeft ook niet zoveel zin om ons gezondheidszorgsysteem in het westen te vergelijken met niet-westerse gezondheidszorgsystemem. Die systemen zijn vaak ook minder ontwikkeld dan het westerse systeem wat je breed genomen ook terug zult zien in de cijfers (aantallen complicaties, etc.).
Ik zeg niet dat ik het wijdverspreide frequent voorschrijven van opiaten toejuich en mensen die dit soort middelen voorgeschreven krijgen moeten intensief gemonitord, voorgelicht en begeleid worden, maar oordelen over andermans pijn - tsja, ik laat het persoonlijk liever aan de artsen over. Die zijn daar tenslotte voor opgeleid.
#12
@Roze olifant
Feit is dat opioiden veel te snel worden voorgeschreven en je vaak oneindig kan gebruiken met herhaalrecepten, dus zijn de artsen momenteel onkundig in het voorschrijven van dat soort medicijnen en dus is het een goede zaak dat de manier waarop een en ander in zijn werk gaat eens goed onder de loep wordt genomen.
Feit is dat opioiden veel te snel worden voorgeschreven en je vaak oneindig kan gebruiken met herhaalrecepten, dus zijn de artsen momenteel onkundig in het voorschrijven van dat soort medicijnen en dus is het een goede zaak dat de manier waarop een en ander in zijn werk gaat eens goed onder de loep wordt genomen.
#13
@Roze olifant
Feit is dat opioiden veel te snel worden voorgeschreven en je vaak oneindig kan gebruiken met herhaalrecepten, dus zijn de artsen momenteel onkundig in het voorschrijven van dat soort medicijnen en dus is het een goede zaak dat de manier waarop een en ander in zijn werk gaat eens goed onder de loep wordt genomen.
Zeker, natuurlijk moet er goed naar gekeken worden, dat ontken ik ook nergens.
Nog een keer:
‘Ik zeg niet dat ik het wijdverspreide frequent voorschrijven van opiaten toejuich en mensen die dit soort middelen voorgeschreven krijgen moeten intensief gemonitord, voorgelicht en begeleid worden.’
Die automatische herhaalrecepten sta ik ook niet achter bij dit soort verslavende medicijnen.