#1
Dag
Ben nieuw op dit forum maar ik lees goeie en serieuze dingen hier, en ik heb een vraag die misschien in de topic 'relaties / drugs' thuishoort, maar hier zitten de (ex) heroine gebruikers dus vandaar....
Ik heb zelf ervaring met allerlei soorten drugs, erg leuke ervaringen, maar ben er nooit echt ver in gegaan en gebruik nu eigenlijk al jaren helemaal niets meer. Ookal heeft overmatig coke gebruik van partners me al 2 relaties gekost, ik heb drugs nooit als een probleem gezien. Alleen de heroine gebruikers heb ik altijd geschuwd, want dat wereldje was voor mij voor de 'zielige gevallen', en dan heb ik het over mijn eigen ervaringen met de gebruikers ervan.
Hierbij gelijk excuses voor degenen die zich hierdoor beledigd voelen, want dat is niet mijn bedoeling!!
Nu heb ik een relatie met een man waar ik erg gek op ben. Het begon met seks (áltijd mijn initiatief) maar nu duurt het al 2,5 jaar en we worden langzaam wel steeds closer en dan ga je toch een beetje hopen op meer. Maar hij toont nooit echt interesse dus ik dacht dat hij het gewoon voor de makkelijke seks deed en eigenlijk niet verliefd was. Kan ik wel mee leven, heb dus daarom nooit verdere verwachtingen gehad...
En nu heeft hij me ineens verteld dat hij heel veel jaren (12) constant aan de heroine verslaafd is geweest, maar nu ook alweer 7 jaar clean is. En dat vind ik dus echt kut.
Ook al lijkt hij mijn aanwezigheid wel op prijs te stellen, hij doet er niet echt moeite voor. Raakt me bijna niet aan, zegt nooit iets compliments, moet echt alles uit hem trekken, en dat is aardig lastig. En nu weet ik dus waaraan het ligt: zijn gevoelens zijn gewoon afgestompt door jarenlang die troep roken.
Mijn vraag aan de heroine gebruikers is: wordt dat ooit beter? gaat die onverschilligheid ooit weer plaats maken voor echt gevoel als liefde, blijdschap of gewoon interesse?? Kan een ex-junk ooit weer echt liefhebben?? Of weer echt zin in seks krijgen? Of gewoon echt iets om het leven geven? Ik heb het gevoel dat ik hem nooit echt zal 'hebben' als je dat zo kunt noemen omdat er bij hem gewoon een stukje dood is van binnen. En nu ook de wetenschap dat hij zo'n nare junk was, waar ik eigenlijk totaal geen respect voor had altijd.. bah!!
Maar na al die tijd ben ik gewoon om hem gaan geven en ik weet niet wat ik nou moet doen. Geeft het zoveel problemen dat ik er beter een eind aan kan maken? Of zegt dit alles dat hij juist wel om me geeft en me nu zoveel vertrouwd dat hij verder in de relatie wil? Als ik het hem vraag krijg ik geen normaal antwoord want hij kan daar niet echt over praten. Geeft van die vage, onvershillige antwoorden. Hij weet het antwoord op mijn vragen niet en hij voelt er ook niet veel bij dat zegt hij zelf, maar wil ook niet dat ik bij hem weg ga.
Doe ik mezelf tekort als ik met hem blijf? Blijft hij altijd gevoelig voor een terugval? Dit maakt me slapeloos (zit ik hier doordeweeks 's nacht weer achter de pc) en dat ik me de hele tijd ziek voel. Denken dat hij niets om me geeft was makkelijker. Maar ik ben nu eenmaal gek op hem
Jeetje mineetje wat een lang verhaal maar ik zit er echt mee!
Ben nieuw op dit forum maar ik lees goeie en serieuze dingen hier, en ik heb een vraag die misschien in de topic 'relaties / drugs' thuishoort, maar hier zitten de (ex) heroine gebruikers dus vandaar....
Ik heb zelf ervaring met allerlei soorten drugs, erg leuke ervaringen, maar ben er nooit echt ver in gegaan en gebruik nu eigenlijk al jaren helemaal niets meer. Ookal heeft overmatig coke gebruik van partners me al 2 relaties gekost, ik heb drugs nooit als een probleem gezien. Alleen de heroine gebruikers heb ik altijd geschuwd, want dat wereldje was voor mij voor de 'zielige gevallen', en dan heb ik het over mijn eigen ervaringen met de gebruikers ervan.
Hierbij gelijk excuses voor degenen die zich hierdoor beledigd voelen, want dat is niet mijn bedoeling!!
Nu heb ik een relatie met een man waar ik erg gek op ben. Het begon met seks (áltijd mijn initiatief) maar nu duurt het al 2,5 jaar en we worden langzaam wel steeds closer en dan ga je toch een beetje hopen op meer. Maar hij toont nooit echt interesse dus ik dacht dat hij het gewoon voor de makkelijke seks deed en eigenlijk niet verliefd was. Kan ik wel mee leven, heb dus daarom nooit verdere verwachtingen gehad...
En nu heeft hij me ineens verteld dat hij heel veel jaren (12) constant aan de heroine verslaafd is geweest, maar nu ook alweer 7 jaar clean is. En dat vind ik dus echt kut.
Ook al lijkt hij mijn aanwezigheid wel op prijs te stellen, hij doet er niet echt moeite voor. Raakt me bijna niet aan, zegt nooit iets compliments, moet echt alles uit hem trekken, en dat is aardig lastig. En nu weet ik dus waaraan het ligt: zijn gevoelens zijn gewoon afgestompt door jarenlang die troep roken.
Mijn vraag aan de heroine gebruikers is: wordt dat ooit beter? gaat die onverschilligheid ooit weer plaats maken voor echt gevoel als liefde, blijdschap of gewoon interesse?? Kan een ex-junk ooit weer echt liefhebben?? Of weer echt zin in seks krijgen? Of gewoon echt iets om het leven geven? Ik heb het gevoel dat ik hem nooit echt zal 'hebben' als je dat zo kunt noemen omdat er bij hem gewoon een stukje dood is van binnen. En nu ook de wetenschap dat hij zo'n nare junk was, waar ik eigenlijk totaal geen respect voor had altijd.. bah!!
Maar na al die tijd ben ik gewoon om hem gaan geven en ik weet niet wat ik nou moet doen. Geeft het zoveel problemen dat ik er beter een eind aan kan maken? Of zegt dit alles dat hij juist wel om me geeft en me nu zoveel vertrouwd dat hij verder in de relatie wil? Als ik het hem vraag krijg ik geen normaal antwoord want hij kan daar niet echt over praten. Geeft van die vage, onvershillige antwoorden. Hij weet het antwoord op mijn vragen niet en hij voelt er ook niet veel bij dat zegt hij zelf, maar wil ook niet dat ik bij hem weg ga.
Doe ik mezelf tekort als ik met hem blijf? Blijft hij altijd gevoelig voor een terugval? Dit maakt me slapeloos (zit ik hier doordeweeks 's nacht weer achter de pc) en dat ik me de hele tijd ziek voel. Denken dat hij niets om me geeft was makkelijker. Maar ik ben nu eenmaal gek op hem
Jeetje mineetje wat een lang verhaal maar ik zit er echt mee!
ik vindt het ook erg moeilijk om met mijn gevoelens te uiten, naar mijn vriendin en kindje van 1jaar