#1
Hallo allemaal.
Na al een tijdje artikelen hier te hebben gelezen heb ik besloten om me deze morgen te registreren en een stukje te schrijven in hopenlijk het juiste forum, zo niet excuus.
De titel zegt eigenlijk alles. De reden dat ik dit schrijf is hoop op enige herkenning maar als je dit leest en iets wil vragen of een mening of advies hebt is dat ook goed natuurlijk.
Laat ik beginnen om te zeggen dat ik amper andere gebruikers ken, ik begin hiermee omdat het relevant is. Tot mijn 38e was paracetamol het enige medicijn dat ik kende, ik ben nu 52 en mijn god, wat is er een hoop veranderd.
Ik heb op mijn 38e een grote operatie aan mijn pancreas gehad, lang op de IC gelegen, op het randje maar uiteindelijk het overleefd. Dit was echter de periode waar ik in aanraking kwam met morfine vanwege de hevige pijnen. Even voor alle duidelijkheid, ik heb tot op de dag van vandaag nog nooit een druppel alcohol gehad, tot mijn 38e dus geen enkele vorm van drugs behalve op mijn 14e een paar keer trekjes van een joint gehad. Lag ik de hele nacht in bed te draaien.
Laat ik tot de kern komen die overigens met zeer veel schaamte gepaard gaat maar dat is gelukkig niet te zien.
Ik ben aan de morfine blijven hangen en om het te verduidelijken, oxycodon. Ooit begonnen met 20 of 30 mg per dag waar ik me heerlijk bij voelde want ik merkte namelijk dat ik twee trauma's uit mijn leven veel gemakkelijker aankan.
Welnu, dit is volledig uit de hand gelopen. Ik krijg het uiteraard niet meer van de huisarts, twee keer succesvol afgekickt in kliniek maar toch weer terug gevallen. Wat in 2015 30 mg was is in 2020 opgelopen naar 400 mg die ik binnen de 24 uur weg slik....Het kan niet anders dan dat ik een enorme tolerantie heb opgebouwd. Maar dat prettige gevoel dat ik ooit bij 30 mg kreeg krijg ik bij 400 niet eens meer. Ik slik dat om niet ziek te worden en omdat ik uiteraard verslaafd ben. Ik neem de oxy over van iemand die ze van de huisarts krijgt.
Maar nu komt het. Bij de instelling waar ik cliënt geweest ben hebben ze me uiteindelijk op methadon gezet. Begonnen met 35 mg en opgebouwd naar 50 mg.
Vandaag de dag krijg ik het van de huisarts en zit ik inmiddels op 100 mg per dag, althans zo is het voorgeschreven.
Dit is hoe het nu gaat. Om de twee weken op dinsdag haal ik mijn medicatie op bij de apotheek, waaronder de methadon. Dertien zakjes van 100 mg, 5 tabletten van 20 mg. Meestal is dit zondag op......... En dit gaat al heel lang zo dus ik slik 1300 mg gedeeld door vijf dagen 260 mg per dag. Niet dat ik dat exact zo doe maar dit lijkt me dan een juiste berekening.
Als ik de methadon heb, is dat ook het enige dat ik gebruik. Wel twee keer geloof ik gebeurd dat ik ook nog 150 mg of zoiets aan oxy erbij genomen hebt maar dat was twee keer. Als de methadon op is dan ga ik naar de kennis om de oxy te nemen, omdat ik niet aan methadon kan komen maar ik wordt in ieder geval niet ziek en kan functioneren.
Nu komt eigenlijk mijn vraag. Van mijn huisarts de volgende opmerking al gehoord, ' jij bent de patiënt in de praktijk met de hoogste dosering methadon' en dan doelt hij op de 100 mg, hij is niet op de hoogte van wat ik hier schrijf.
Van de paar mensen die van mijn gebruik weten al heel vaak gehoord, niet normaal wat jij wegslikt. Als ik op internet zoek kom ik deze doseringen helaas ook niet tegen.
Ja, ik gebruik het woord helaas. Ik gebruik en met mij vele anderen maar toch voel ik me 'alleen', of zoals de titel zegt ben ik dan echt de enige. Ik vind mijn leven op dit moment uiteraard verschrikkelijk en ik hoop dat er hier wat mensen zijn die dit wellicht herkennen, mag, kan ook van een ander middel zijn. Heb je advies, een mening, graag. Heb je een vraag dan zal ik hem beantwoorden.
Ik hoop dat ik duidelijk ben geweest over waarom ik dit schrijf. Nooit drugs gebruikt en zulke loei hoge doseringen. Zoals ik al vermelde eerder, ik moet dan denk ik wel een enorme tolerantie hebben opgebouwd. Het moge duidelijk zijn dat ik zonder totaal niet functioneren kan. Heb zondag en maandag zonder iets gezeten en dan kom ik echt in de hel terecht, zo snel en zo enorm ziek wordt ik.
Als laatste toevoeging om compleet te zijn. Drie weken geleden zat ik ook zonder en heb ik voor het eerst cocaïne gebruikt in mijn leven. Ik had de hoop dat mijn afkick verschijnselen wellicht minder zouden zijn maar nee hoor, dat helpt niks.
En toch heb ik dan de laatste drie weken heel regelmatig een halve gram gekocht en ik weet nog niet waarom. Maar goed, dat kan ik gelukkig laten voordat het te laat is.
Bij voorbaat bedankt voor het lezen en eventuele reacties.
Ik wens jullie allen een prettige dag..
- Dave
Na al een tijdje artikelen hier te hebben gelezen heb ik besloten om me deze morgen te registreren en een stukje te schrijven in hopenlijk het juiste forum, zo niet excuus.
De titel zegt eigenlijk alles. De reden dat ik dit schrijf is hoop op enige herkenning maar als je dit leest en iets wil vragen of een mening of advies hebt is dat ook goed natuurlijk.
Laat ik beginnen om te zeggen dat ik amper andere gebruikers ken, ik begin hiermee omdat het relevant is. Tot mijn 38e was paracetamol het enige medicijn dat ik kende, ik ben nu 52 en mijn god, wat is er een hoop veranderd.
Ik heb op mijn 38e een grote operatie aan mijn pancreas gehad, lang op de IC gelegen, op het randje maar uiteindelijk het overleefd. Dit was echter de periode waar ik in aanraking kwam met morfine vanwege de hevige pijnen. Even voor alle duidelijkheid, ik heb tot op de dag van vandaag nog nooit een druppel alcohol gehad, tot mijn 38e dus geen enkele vorm van drugs behalve op mijn 14e een paar keer trekjes van een joint gehad. Lag ik de hele nacht in bed te draaien.
Laat ik tot de kern komen die overigens met zeer veel schaamte gepaard gaat maar dat is gelukkig niet te zien.
Ik ben aan de morfine blijven hangen en om het te verduidelijken, oxycodon. Ooit begonnen met 20 of 30 mg per dag waar ik me heerlijk bij voelde want ik merkte namelijk dat ik twee trauma's uit mijn leven veel gemakkelijker aankan.
Welnu, dit is volledig uit de hand gelopen. Ik krijg het uiteraard niet meer van de huisarts, twee keer succesvol afgekickt in kliniek maar toch weer terug gevallen. Wat in 2015 30 mg was is in 2020 opgelopen naar 400 mg die ik binnen de 24 uur weg slik....Het kan niet anders dan dat ik een enorme tolerantie heb opgebouwd. Maar dat prettige gevoel dat ik ooit bij 30 mg kreeg krijg ik bij 400 niet eens meer. Ik slik dat om niet ziek te worden en omdat ik uiteraard verslaafd ben. Ik neem de oxy over van iemand die ze van de huisarts krijgt.
Maar nu komt het. Bij de instelling waar ik cliënt geweest ben hebben ze me uiteindelijk op methadon gezet. Begonnen met 35 mg en opgebouwd naar 50 mg.
Vandaag de dag krijg ik het van de huisarts en zit ik inmiddels op 100 mg per dag, althans zo is het voorgeschreven.
Dit is hoe het nu gaat. Om de twee weken op dinsdag haal ik mijn medicatie op bij de apotheek, waaronder de methadon. Dertien zakjes van 100 mg, 5 tabletten van 20 mg. Meestal is dit zondag op......... En dit gaat al heel lang zo dus ik slik 1300 mg gedeeld door vijf dagen 260 mg per dag. Niet dat ik dat exact zo doe maar dit lijkt me dan een juiste berekening.
Als ik de methadon heb, is dat ook het enige dat ik gebruik. Wel twee keer geloof ik gebeurd dat ik ook nog 150 mg of zoiets aan oxy erbij genomen hebt maar dat was twee keer. Als de methadon op is dan ga ik naar de kennis om de oxy te nemen, omdat ik niet aan methadon kan komen maar ik wordt in ieder geval niet ziek en kan functioneren.
Nu komt eigenlijk mijn vraag. Van mijn huisarts de volgende opmerking al gehoord, ' jij bent de patiënt in de praktijk met de hoogste dosering methadon' en dan doelt hij op de 100 mg, hij is niet op de hoogte van wat ik hier schrijf.
Van de paar mensen die van mijn gebruik weten al heel vaak gehoord, niet normaal wat jij wegslikt. Als ik op internet zoek kom ik deze doseringen helaas ook niet tegen.
Ja, ik gebruik het woord helaas. Ik gebruik en met mij vele anderen maar toch voel ik me 'alleen', of zoals de titel zegt ben ik dan echt de enige. Ik vind mijn leven op dit moment uiteraard verschrikkelijk en ik hoop dat er hier wat mensen zijn die dit wellicht herkennen, mag, kan ook van een ander middel zijn. Heb je advies, een mening, graag. Heb je een vraag dan zal ik hem beantwoorden.
Ik hoop dat ik duidelijk ben geweest over waarom ik dit schrijf. Nooit drugs gebruikt en zulke loei hoge doseringen. Zoals ik al vermelde eerder, ik moet dan denk ik wel een enorme tolerantie hebben opgebouwd. Het moge duidelijk zijn dat ik zonder totaal niet functioneren kan. Heb zondag en maandag zonder iets gezeten en dan kom ik echt in de hel terecht, zo snel en zo enorm ziek wordt ik.
Als laatste toevoeging om compleet te zijn. Drie weken geleden zat ik ook zonder en heb ik voor het eerst cocaïne gebruikt in mijn leven. Ik had de hoop dat mijn afkick verschijnselen wellicht minder zouden zijn maar nee hoor, dat helpt niks.
En toch heb ik dan de laatste drie weken heel regelmatig een halve gram gekocht en ik weet nog niet waarom. Maar goed, dat kan ik gelukkig laten voordat het te laat is.
Bij voorbaat bedankt voor het lezen en eventuele reacties.
Ik wens jullie allen een prettige dag..
- Dave