Praktijkervaringen Ritalin

hallo,
Allereerst mijn deelneming.
Ik denk dat je tijd nodig hebt om zo'n verschrikkelijk verlies te verwerken. En dat het geen schande is om verdrietig en machteloos te zijn in deze tijd. Rouwen heeft tijd nodig
Als je nu Ritalin gaat slikken, krijg je kunstmatige energie (zoals met coke), maar op de lange termijn is dit geen oplossing en zal het alleen maar in de weg staan van het verwerken van je verlies.
Ik nam zelf Ritalin om een andere reden, mijn vader stierf in die periode aan alvleesklierkanker en ik verwerkte het emotioneel helemaal niet omdat Ritalin me veranderde in een perfect functionerende, emotieloze machine. Ik functioneerde wel perfect op mijn werk dankzij Ritalin, maar dat is het niet waard, wat ik daardoor emotioneel verloor was veel meer dan zo'n stomme baan. Ik ben ook bijna eenzaam omdat mijn behoefte aan andere mensen bijna tot stilstand kwam onder Ritalin.
En uiteindelijk bleek dat ik niet eens aan ADD leed, maar aan iets anders dat psychotherapeutisch behandeld moet worden en niet met medicatie.

Zoek hulp en stap niet over op een ander middel, vooral omdat je kleine kinderen hebt en emotioneel voor hen open moet blijven staan

Hoi hoi,


Ik wil morgen starten met Ritalin. Waarom? Ik ben aardig verslaafd geraakt aam Oxcycodon en na een paar jaar heb ik het punt bereikt dat het niet meer doet waar ik het in de eerste instantie voor slikte. Energie en rust in me hoofd en geen stemminngswisselingen. Ik ben het niet gaan innemen voor pijn, maar paar jaar geleden zat ik een burn out, maar ook kinderen en een zieke man waar ik ook voor moest zorgen en met alle liefde dee.
Voor de zomer heb ik mijn man verloren aan de vreselijke ziekte kanker. En nu achtergebleven met 4 kids, waarvan de oudste 10 is. En zij zijn achtergebleven met een moeder die steeds vaker ziek is doordat mijn lichaam gewoon op is, o.a. door de oxy. Mijn kinderen weten verder niet dat ik verslaafd ben, gelukkig zijn ze nog te jong om te weten wat verslaafd zijn inhoudt. Ik heb verder geen verplichtingen op vlak van werken want zit in de ziektewet. Maar thuis kan ik het mij niet permitteren om ziek te zijn of pas uit me bed te komen uurtje voor de kinderen uit zijn. Ik wil een levendige moeder zijn, die gewoon fit genoeg is om fris en fruitig de kinderen op te halen, naar sport te brengen etc etc. Gewoon de basis. Ik droom daar letterlijk over, gewoon leven ipv alleen bestaan en verder automatische piloot. Ik heb een opname staan in april voor detox van de oxcycodon, tenmiste als alles goed gaat, het is namelijk al eerder niet doorgegaan, omdat ik uit medelijden voor me kinderen en thuis niet kunnen loslaten, ik de opname datum wou verzetten. Maar tot me nieuwe opname datum nog 1 dag zo brak en met allemaal kwaaltjes mijn dagen doorbrengen trek ik niet meer. Ik wil gewoon een beetje energie hebben om sochtens fris op te kunnen staan, mijn dagelijkse dingen te kunnen doen en savonds weer op tijd naar bed. Ik heb mijn hoop gevestigd op Ritalin
Wat is nou een goede dosering, ik heb die van 10mg. Met oxcycodon zit ik op 40mg per dag. Ik kom van 120mg, maar omdat het bijna tot niets meer doet en ik er juist alleen maar koppijn door krijg ben ik gaan zakken en zit ik nu al tijdje op 40mg per dag. Ik slik ook oxzazepam 10mg, soms 20mg per dag. Iemand bekend met de combi Oxcycodon en Ritalin? Kan ik daardoor snel een overdosis hebben? Of kan Ritalin ook soms als vervanger werken, dus dat ik geen afkickverschijnselen zou kunnen ervaren als ik het alleen bij Ritalin hou en geen oxcycodon inneem? Ik vraag hier naar de praktijk ervaringen, misschien dat iemand deze combi ook wel slikt of juist niet vanwege een slechte ervaring. Ik heb verder geen adhd of add, ben op migraine na redelijk gezond, tenminste dat was ik voor ik verslaafd raakte aan oxcycodon. Kan je snel verslaafd raken aan Ritalin? Of is dat ook per persoon verschillend?

Oké dit was het, hoop dat iemand iets van advies kan geven aan de hand van eigen ervaring. Niets innemen en dit zo verder volhouden tot me opname is mentaal niet meer te doen. Ik lig met lichamelijke kwaaltjes op de bank voor het grootste gedeelte van de dag, wat mij echt depressieve gevoelens geeft en in een depressie terecht komen zit ik al helemaal niet te wachten. Het rouw proces is al zwaar zat, het maakt het niet makelijker als ik dan ook nog eens vanwege nul Energie hele dagen maar filmpjes lig te kijken. En het is zo frusterend ook.

Groetjes een wanhopige moeder op zoek naar energie 🤦🏽‍♀️

Super heftig zeg de situatie waar je inzit.

Voorbereiden op de detox en geen andere middelen gaan gebruiken. Dan maak je alles nog erger als dat het nu al is. Geen 1 middel gaat jou helpen.
Je moet hier eerst allemaal doorheen voordat je weer fris en fruitig kan zijn. (En misschien voor nu dat idee ook maar loslatenen focussen op Rouwen afkicken enzooo.)

Sowieso je man verliezen en voor 4 kids en jezelf moeten zorgen zal niet makkelijk zijn en erg zwaar en tijd voor jezelf zal niet hebben.
Belangrijk is wel dat je dat ergens kunt nemen. Want anders hou je het niet vol.
Ook jij moet dingen kunnen verwerken en adem kunnen halen. 🍀

Heb maar medelijden met je kids als je niet de detox ingaat en niet goed voor jouzelf doet zorgen daar hebben ze veel meer aan.

Ik neem aan dat de kids dan veilig bij opa&oma zijn of ergens anders als je in detox gaat?

Ik denk dat roesmiddelen in jouw leven op dit moment eerder onderdeel van het probleem zijn dan onderdeel van de oplossing.

Je bent al enorm uitgeput en Ritalin zal tijdelijk de illusie creëren van energie, maar je eigenlijk verder uitputten. Uiteindelijk ben je dan nog verder van huis.

Het is tijd om aan de bel te trekken bij je huisarts of een andere behandelaar. Je hebt hulp nodig en als je eerlijk bent over hoe het er voor staat dan kan ik bijna niet voorstellen dat je die hulp niet zou krijgen. Ga alsjeblieft niet door met zelfmediceren. Dat loopt verkeerd af.

(Voor alle zekerheid zeg ik toch maar even: Niet zonder overleg met een arts stoppen met de oxycodone en oxazepam, want dat kan gevaarlijk zijn.)

Beste @InNeedofEnergy Je toont aardig wat zelfinzicht in het bovenstaande bericht. Ik ben vooral blij dat je inziet dat je nu door je gebruik je emoties onderdrukt en daarmee nog niet echt toekomt aan de rouw om het verlies van je man.

Je hebt denk ik gewoon een andere mindset nodig: Om een goede moeder te zijn moet je ook goed voor jezelf zorgen en tijd nemen voor jezelf en voor je herstel. Dat is niet egoïstisch maar komt de mensen waarvan je houdt juist ten goede.

Je hebt gelukkig een aardig sterk netwerk en daar mag je je gelukkig mee prijzen. Als je tot aan je opname extra hulp nodig hebt zou ik gewoon aan de bel trekken. En ja, absoluut niet je opname weer afzeggen 😅 Die opname heb je gewoon nodig. Heel veel sterkte de komende tijd!

Hey mama.. jij probeert al die ballen in de lucht te houden.. maar dit is gewoon te veel. Vier kinderen in je eentje, dat is niet niks! Het is tijd om ook aan jezelf te denken, en beter voor jezelf te zorgen. Ze zijn van jou afhankelijk, zorg echt dat je van die verslaving afkomt. Door met Ritalin te gaan rommelen, heb je er straks nog een probleem bij.

Gecondoleerd met het verlies van je man. Wat erg zeg! Als je straks afgekickt bent, gaan de emoties harder binnenkomen. Krijg je dan therapie voor rouwverwerking?

Ik lees dat je steun krijgt van je moeder en een vriendin, wat fijn.
Heb je al gepraat met een maatschappelijk werker? Misschien is een buurtgezin wat voor je. Dat is een soort van oppasgezin waar je kinderen 1 of meerdere dagdelen naartoe kunnen, zodat jij even op adem kan komen.


Ik wens je heel veel sterkte! 😘

Wanneer ga je de detox in?

Hey thanks voor jullie reacties.
Ik waardeer het enorm dat jullie de moeite hebben genomen om heel me topic te lezen en een eerlijk advies te geven.

Geloof me, Ik heb zo een spijt dat ik voor de kerstvakantie heb uitgesteld, ik was al zoveel verder geweest als ik op dat moment even heel egoïstisch thuis had losgelaten en juist de keus had gemaakt voor mezelf en ook voor kids op lange termijn. Dan was ik nu al bijna terug geweest.
Ik heb ook een hele verkeerde mindset al paar jaar, op elk vlak kijken op dat moment wat goed is voor me kinderen en toen ook mij man. Waardoor ik al jaren met "hulp" van oxcycodon alleen nog maar als moeder (en voor de zomer Echtgenote/verzorger) door het leven ga. Zelfs een burn out accepteerde ik niet, omdat ik van mening was dat iedereen voorgaat en ik hoe dan ook moet doorgaan. Ik was de pilaar waar heel het gezin op steunde. Kijk wat mijn domme mindset mij heeft opgeleverd, zwaar verslaafd aan opiaten, al 2 jaar ziek thuis, daarnaast me man die overleden is.

En idd ik denk alleen maar oké wat voor pilletje gaat me komende tijd nog ff de boost geven om nog ff te knallen. Is toch ernstig dat ik alleen op dit soort ideeën kan komen, ipv dat ikhet durf aan te dikken zodat ik misschien wel eerder terecht kan. Dan denk ik weer als ik het iets te dramatisch in kleur bij de arts krijg ik straks een zorgmelding voor me kinderen. Terwijl ze echt niet wordem verwaarloosd in de zin van schoon huis, eten, dagroutine etc, op tijd naar school en zo kan ik nog wel ff doorgaan. Toen ik eenmaal steeds vaker achterstand had in me huishouden, heb ik een schoonmaakster genomen en die komt nog steeds 2 halce dagen per week. En 9 van de 10 x doen we het gewoon samen, want als zij er eenmaal is heb ik wel genoeg kracht om niet toe te geven aan me kwaaltjes en toch aan de slag te gaan. Dat is zo raar Maar goed wat me kinderen wel tekort komen is een actieve vrolijke moeder en in mij beleving is dat juist vanwege de dood van hun vader zo belangrijk dat ze dat in mij zien.


dat is ook elke x de reden dat ik zo graag energie wil, elke x kom ik uit "het moet voor de kinderen" bla bla bla of praat ik mezelf ook in dat ik het mij niet kan "permiteren" om zo zwak te blijven. Je leest het, 1 grote Mindf in my hoofd. dus ja toen dacht ik laat ik maar Ritalin proberen, heb het alleen nog niet durven innemen omdat ik bang ben dat het straks iets geks doet icm de Oxy en Oxzazepam. Benzwaar toe aan een detox en verdere behandeling, elke dag denk ik, ik hou dit geen dag meer vol. Ik zal niet thuis zomaar cold turkey gaan afkicken, nee heb de opname staan maar het duurt nog 2 maanden en das nog heel lang.

Wat opvang van mijn kinderen betreft, das allemaal geregeld mijn moeder komt aan huis full time oppassen. En een vriendin brengt ze naar de training en wedstrijden. zo is het een beetje geregeld op dat vlak. Mijn moeder woont een straat verder als mij em die is hier nu ook al paar keer week om me te helpen met de kinderen. En als ik eenmaal ontslagen ben zal ze er ook nog ff full time zijn, omdat het dan pas echr begint. Weer het dagelijkse leven en alle taken etc, nou das best spannend als ik er bij stil sta. Want het rouwen om mijn mam is ook een zorg, want ben ook bang dat juist straks als ik (hoop) ik beter ben juist het verdriet pas echt komt. Ook al werkt de oxcycodon niet meer qua energie, het dekt natuurlijk wel me emotie op dit moment. Maar de kliniek weet overal van af en me zorgen hierover.
Aan de andere kant heb ik zo een zin om weer te leven na jaren overleven dat ik ook weer hoop dat na de nodige therape ik juist op een goede manier leer om te gaan met al het verdriet en alles wat ik mezelf verwijt. En er voor ga waken dat er juist een gezonde balans is in draaglast/draagkracht.


Pfffff wat een getter he, sorry en neem het jullie ook niet kwalijk als je ff doorsctolt.

Nogmaals bedankt voor jullie advies wat de Ritalin betreft