Vervelend gevoel bij terugval

Echt een terugval is het niet, maar ik voel me toch vervelend dat ik na ruim een maand weer oxazepam nodig had. Herinnert me er weer aan dat ik niet voor niks bij de psychiater zit en ik nog niet helemaal "normaal" ben.

Ik ben weer helemaal paranoia geworden door Dit. Ik moest naar m'n werk, en ik kon het niet hebben om daar te flippen, dus ik had alsnog oxazepam nodig.. Ik was bijna van plan om met de psych te overleggen dat ik geen medicatie meer nodig heb, maar blijkbaar toch wel dus...

2 dagen later kon ik nog steeds niet slapen erdoor, het ene belachelijke complottheorie na de andere, die een half uur later al te belachelijk voor woorden klinkt, maar 5 minuten later dient een nieuwe zich alweer aan. Nu heb ik *eindelijk* weer wat rust..

Ik weet niet echt waar ik dit verder kan posten, maar het voelt toch heel klote dat ik er toch niet vanaf ben. Als dit verkeerd staat, mogen mods het gerust de prullenbak in gooien.

Bij voorbaat dank
AT ~

Kan me je situatie voorstellen AT. Het is lullig als je denkt dat je zonder oxazepam kan, en het dan toch moet nemen. Toch vind ik het goed dat je het wel hebt genomen, want als het nodig is dan is het nodig....je maakt er geen misbruik van!

Ik vind het gevoel dat het me geeft ook niet bepaald recreatief fijn zeg maar.. Misschien omdat ik het al snel associeer met dat het niet goed met me gaat (omdat ik het vooral veel gebruikte in depressief en psychotische periodes), en het een soort wrang bijgevoel geeft van, "het gaat weer slecht met je" of zo, moeilijk uit te leggen.

Het is gewoon heel naar, ik dacht eindelijk dat ik weer helemaal "normaal" was. Misschien is het stom om me druk te maken over een pilletje maar gewoon het feit dat het weer nodig was, dat ik niet gewoon als "normale" mensen kon functioneren zonder. Nyah, ik heb nu weer rust dus ik heb het niet meer nodig.

Het is dan vooral dat ik de meest absurde gedachtes krijg, dat ik bijvoorbeeld niet bij mensen met telefoons in de buurt durf te staan (omdat ik door telefoons word afgeluisterd), overal op zoek ben naar microfoontjes, iedereen die even naar me kijkt voor iemand werkt, dat soort ideeën, waarvan ik achteraf de belachelijkheid vaak wel inzie, wat het alleen nog maar erger maakt omdat ik me schaam voor mezelf dat ik zo "gek" kan zijn. Met oxazepam word ik veel rustiger en wordt relativeren weer mogelijk, waardoor ik gewoon m'n werk kon doen zonder al te veel problemen. Ik neem nooit vaker dan 3 dagen achter elkaar oxazepam (om gewenning/verslaving te voorkomen, en vooral om zelf met m'n eigen problemen te leren dealen i.p.v het te dempen). Ik heb een tijd geleden (ruim een jaar) wel een paar maanden misbruik gemaakt ervan, maar gelukkig had ik toen de knoop doorgehakt daarmee, en ben ik ermee gestopt.

Vooruitgang gaat niet in 1 rechte stijgende lijn. Het gaat met ups en downs, maar als je er over een langere tijdsspanne naar kijkt zie je dat het vooruitgang is.
Oftewel:
Zoals ik van jou lees had je het vroeger vaak nodig, daarna waarschijnlijk minder en nu dus zeer incidenteel. Uiteindelijk kom je er ook, accepteer dat het gebeurd is en beschouw het als verleden (dat is het ook). Nu is het Nu.

Hoi AT,

Klote voor je dat je weer zo'n terugval had. Maar goed dat er oxazepam is! En dat je het genomen hebt.

Maak je niet zo druk over "normaal", want een normaal mens ben ik nog niet tegengekomen in mijn leven. En....dat ben ik zelf ook niet eerlijk gezegd.

Pillen dienen de mens indien noodzakelijk! Jij gebruikt ze op die manier, dus is er voor mij niets aan de hand.

Ik hoop echt voor je dat je van die wanen af kunt komen. Dat lijkt mij geen pretje om mee te moeten leven. Maar goed, daarvoor loop je al bij de psychiater. Die dingen kosten gewoon tijd en die moet je er ook maar voor uittrekken. Je bent goed bezig, maak je geen zorgen.

Come on!

Bedankt voor de goede raad, vooral omdat ik veel afkraakberichtjes had verwacht! En hoeveel ik neem hangt af van de intensiteit van de gedachtes en of ik moet functioneren; In dit geval was het 50 MG oxazepam, omdat ik ook nog moest werken en ook echt compleet in alles iets zag wat te maken had met politie/afluistering/big brother idee.

Stel, ik zit op m'n kamer en heb constant dialogen in m'n hoofd die ik niet stil krijg maar die ook niet erg storend zijn, maar waarvan ik bijv. slecht slaap, neem ik 12,5 mg of 25 (kwart of een halve oxaze).

Soms ook helemaal niet, als ik bijv. niet erg lekker in m'n vel zit, maar ik nog prima kan functioneren. Het ding is, m'n familie heeft totaal geen ervaring met psychische stoornissen en mijn ouders hadden met psychiatrie altijd iets van een "ver-van-mijn-bed" probleem, het stereotype idee van een extreem psychotisch iemand die in een dwangbuis in een inrichting zeg maar, hoe fout dat ook mag zijn - Vaak hebben ze er ook enorm veel moeite mee om het te accepteren of kwets ik ze ermee. Dat vind ik ook redelijk naar zeg maar...

Nou ja, voor zover ik nu weet voel ik me prima, en ik hoop dat dat een tijdje aanhoudt, en misschien is het niet meer nodig =). Heb het wel altijd bij me voor het geval dat, maar stiekem hoop ik dat het geval niet meer zal voorkomen!

Jammer dat je ouders zo'n verkeerd beeld hebben over de psychiatrie en je ziektebeeld. Ik vind dat je het prima doet. Je gaat namelijk in mijn ogen erg verantwoord om met de oxazeam 50.
Voel je niet schuldig kerel als je er eens eentje moet pakken!

Dankjewel voor de positieve reacties in ieder geval, ik zal erover nadenken.. En tja, ik weet niet of ik er zo verantwoord mee omga omdat ik echt verantwoord ben, of omdat ik ze gewoon niet zo geweldig vind als recreatieve drug.. Nyah, het is wel zo dat ik in het laatste jaar enorm veel ben veranderd ten goede wat betreft dit.