Vraag over medicijnen

Dankjewel.
Er is niet echt een tijd. Het is heel onzeker, weken, maanden, jaren? Ze weten het niet omdat het geen wat ik heb zo weinig voorkomt, dat er vrijwel geen medische kennis over is.

Ik heb vorige week de Seroxat gekregen, maar ben na 2 dagen gestopt, wat is dat vreselijk naar spul zeg. Het gaat nu even redelijk, ik durf momenteel weer wat beter naar buiten.

Helaas neemt de pijn wel snel toe. Ik probeer het zolang als ik kan vol te houden op de huidige dosering, ik wil liever niet nog hoger, maar ik weet niet hoelang ik dit vol ga houden, het word met de dag heftiger nu.

In de bijsluiter van de oxycodon staat wel dat je er psychische klachten van kunt krijgen. Volgens mij is de helft van de medicijnen die ik slik vooral tegen de bijwerkingen van de andere. Ik moet ook heel erg vaak overgeven, daar krijg ik wel zofran voor, maar het is echt heel erg moeilijk om voldoende te eten. Als ik misselijk ben, kan ik net zo goed niks eten want het komt er toch gelijk weer uit. Dus momenteel erg moeite om voldoende te eten. Ik denk dat ik echt op de grens zit van net genoeg eten om te functioneren, maar daar houd het dan ook mee op.

Wat een ontzettend herkenbaar verhaal!!

Als je graag privé meer wil praten, je mag me altijd een pb-tje sturen.
Zit ook in de chronische pijn / vermoeidheid mallemolen en kom ook vaak hier terecht bij het googlen naar info over medicatie
Vandaar dat ook ik hier terecht ben gekomen.

Ik begrijp niet dat je arts niet mee wil zoeken naar andere oplossingen voor je pijn en angstproblemen.

Als je het moest zien zitten en het is haalbaar voor je, weet ik wel een adres van een goede osteopaat, omgeving Brussel. Super goede ervaring mee en hij gaat met jou gans je leven bekijken en je lichaam!
Waar je op die moment bv pijn hebt, kan hij ook al losmaken.
Hij heeft mij in één behandeling verlost van kaakpijn waar ik al 2 jaar mee rond liep en amper nog door kon eten of praten en heeft een punt in mijn bovenrug, tussen mijn schouders, los gemaakt wat nog geen andere kiné of chiropractor ooit was gelukt.
Scheelt heel wat in medicatie!

Bovendien heeft ie mij goede voorschriften gegeven voor voeding, supplementen (deze zijn wel erg duur) en mij verteld wat mijn lichaam ongeveer nodig heeft (en dat heeft ook al veel veranderd!).
Zo ben ik ook te weten gekomen dat veel van mijn problemen samen hingen met mijn spijsverteringsstelsel en hormonaal stelsel, waardoor ik me ook heb laten castreren (wegname eierstokken, omdat ik hypergevoelig was voor oestrogeen, bijna gestorven!!).

Ook wil ik al ff reageren dat je echt wel een andere pijnstiller kan gebruiken, want een angstremmer moeten gaan nemen omdat je slecht op die pijnstiller reageert, dat lijkt me nu toch echt te gek voor woorden.
Er zijn heus verschillende opïoden!
Het is proberen natuurlijk, hebben wij ook moeten doen, van de ene naar andere medicatie, maar je moet nog kunnen functioneren en hoe meer pillen je inneemt, hoe meer neveneffecten en hoe meer langetermijn schade je lichaam oploopt, dat is het echt niet waard.

Met paracetamol en ibuprofen zou ik toch ook opletten hoor. Langdurig gebruik van paracetamol is best gevaarlijk voor je lever (al zegt een HA altijd maar dat het ongevaarlijk is, dat is echt niet zo, ik neem het zelden tot nooit in hoor, mijn arme lever moet al genoeg ondergaan!), een pijnstiller in een klasse hoger als paracetamol is een aanslag op je maag en darmen, daar een brufen bij op en je gaat zo af op maagontstekingen / maagzweren, prikkelbare darm, noem maar op. Je voeding wordt niet meer verteerd, je krijgt net meer ontstekingen etc.
Dat is ook te vermijden.

Ik zou toch es kijken wat je kan doen om je medicatie anders in te nemen, of gewoon algemeen, andere medicatie, die beter geschikt voor je is, waar je minder neven effecten van hebt etc.

Ik neem bv alleen nog maar Valtran Retard en druppels en om kalm te blijven, alprazolam (ik heb een paniekstoornis, dus de angst komt niet van de pijnmedicatie en ik heb ook erge spierspasmes, waarvoor de alprazolam ook goed werkt, van tranxene werd ik net helemaal knettergek).

Alsjeblief, blijf weg van alle anti depressiva! Die schrijven ze maar al te graag voor aan pijn patiënten, maar ik ken er niet veel die er goed bij varen hoor.
Het is zulk een grote rommel en bij veel van die producten is niet eens geweten in hoeverre ze op lange termijn wel veilig zijn.
Seroxat is voor velen een AD die net depressie en zelfs zelfmoord veroorzaakt... Afblijven!

Eveneens is een natuurdiëtiste zeker een optie, maar ook hier, dit is volle pot betalen en mag je toch weer een goede 50€ per consult rekenen. Echter ook weer wel de moeite waard.
Voeding is je belangrijkste medicijn, ik vaar erwel bij om mijn voeding aan te passen.

Van in een rolstoel zitten ben ik geëvolueerd naar ondertussen elke dag kunnen wandelen en ik kan zowaar af en toe weer es lopen, springen, een sprintje doen etc.
Het kan heus verbeteren, stabiliseren, maar daar gaat een reguliere arts je niet graag mee verder helpen.

Hoe meer chemisch spul jij inneemt, hoe minder goed je erbij vaart, hoe meer de farmaceutica aan je verdient, hoe meer doktersvisites je nodig hebt etc, jij houdt zo het wereldje mee draaiende en dat willen ze niet zomaar kwijt uiteraard

Er zijn betere manieren.

Je mag me altijd contacteren, waar ik kan helpen, doe ik dat met veel plezier!
Ik had het ook allemaal niet gekunnen zonder hulp van anderen, zonder veel info te krijgen etc.

Een beetje late reactie:

cannabis is ook een prima pijnstiller, als je er bijvoorbeeld the van zet schijn je niet de hele dag stoned te zijn. reguliere(zonder drugs) pijnbestrijding heb je ook fora over trouwens.

Kan jij je vragen overzichtelijk nummeren onder elkaar? dan kan ik quoten en makkelijker en gericht reageren.
Misschien heb je ondertussen al antwoord op bepaalde vragen of zijn er nieuwe vragen bij gekomen, laat maar weten, dan zal ik mijn best doen zo goed mogelijk je vragen te beantwoorden.

Na lang twijfelen heb ik mij hier aangemeld omdat ik wat vragen heb over mijn medicijnen. Telkens als ik op internet iets wil opzoeken over mijn medicijnen kom ik hier terecht, dus ik denk dat ik hier wellicht ook de juiste antwoorden kan krijgen.

Door ziekte slik ik veel pijn medicatie. Wat ik helemaal niet prettig vind, eigenlijk wil ik er vanaf omdat het gewoon slecht voelt (het voelt als drugs, dat is het natuurlijk ook een beetje, en ik begrijp dat dit forum misschien juist voor de andere kant is, maar hoop dat jullie mij begrijpen). Echter raad mijn arts mij aan om niet te stoppen, sterker nog ze wil de dosis alweer op gaan hogen omdat ik nog steeds erg veel pijn heb. Maar ik durf het niet meer. Ik heb hier natuurlijk al wat rond gelezen, en ben ook erg geschrokken van sommige stukjes.

Wat ik nu slik is:
3x per dag 40mg oxycodon retard (hier wil de dokter 3x60 van maken, en daarna misschien nog meer) ik heb ook tabletjes van 10 en 20 mg, soms neem ik al wel eens 50 of 60mg.
20mg tranxene (pas sinds kort, ik heb waarschijnlijk door de medicijnen last gekregen van paniek aanvallen)
naar wens 10mg oxycodon snelwerkend. (soms neem ik dat 2 keer per dag, soms een paar dagen niet, ligt aan de pijn)
20-40mg temazepam (ik doe letterlijk geen oog dicht zonder, volgens de dokter een bijwerking van de oxycodon)
Soms dormicum, vooral voor bepaalde onderzoeken of scans.
soms codeine (als ik verkouden ben en erg moet hoesten, omdat hoesten extreem pijnlijk is. Dus om die prikkel te onderdrukken.)
En verder de gewone dingen als 3-4x 1000mg pcm, en 600 brufen naar wens.

Goed het punt, mijn huisarts en specialist vinden dat het niet uitmaakt, en dat het kwaliteit van leven belangrijker is dan die troep in mijn lijf. Dat ben ik wel met ze eens, maar toch vind ik het eng, en ik ben bang dat ik misschien juist zieker word door de medicijnen. Ik heb helaas een beperkte levensverwachting vanwege mijn ziekte. Dus ook daarom zeggen de artsen, het maakt weinig uit.

Ik heb het idee dat de artsen geen eerlijke informatie geven omdat ze mij daar niet mee willen belasten. Ik voel me geestelijk steeds slechter, waarop de arts nu seroxat wil gaan geven bij de tranxene. Maar dat is weer van die 'troep'. En dan lees ik hier stukjes waarin ik allemaal enge dingen lees van combinaties van mijn medicijnen, mensen die veel lagere dosis als plezier drug gebruiken, dat betekend toch dat het wel gevaarlijk is?

Ik durf niet teveel te zeggen over mijn situatie omdat ik niet herkenbaar wil zijn. Wel wil ik kwijt dat ik een jong gezin heb (al voordat ik ziek werd) en dus zo lang mogelijk wil kunnen genieten daarvan, alleen weet ik niet wat het beste is, en de dokter is zo makkelijk, die blijft maar van alles uitschrijven.

Sorry voor het warrige verhaal, mijn vraag is eigenlijk, wat is jullie mening van deze medicijnen en de combinatie die ik van de dokter moet slikken? Graag eerlijke antwoorden, ook als ze niet positief zijn.

Heftig verhaal, op elk mogelijke manier in ieder geval sterkte!

De reden waarom mensen hier recreatief al lagere doseringen gebruiken dan wat jij dagelijks slikt, is omdat de meesten amper tolerantie hebben. Hoe langer je een medicijn slikt, hoe meer gewend je aan de effecten raakt en hoe minder effectief ze raken, dat betekend dat je gewoonweg een hogere dosering nodig hebt om hetzelfde effect te verkrijgen.

Over de vraag of je medicijnen gevaarlijk zijn, opiaten(oxycodon) zijn gevaarlijk als er niet correct mee omgegaan wordt. Benzodiazepines(tranxene) kunnen deze effecten versterken en daarom is het ook belangrijk om goed in de gaten te houden wat je lichaam wel/niet kan hebben. Als ik jouw verhaal lees lijkt het alsof je al een redelijke tolerantie opgebouwd hebt, dat is wat de risico's betreft een voordeel, je kunt gewoonweg meer hebben voordat er iets fout zal gaan. Daarnaast denk ik ook dat je wat dat betreft goed kunt vertrouwen op je arts en dat deze geen extreem gevaarlijke combinaties gaat voorschrijven. Of je meer oxycodon moet gaan slikken hangt echt van jezelf af, als je geen de pijn uit kunt staan had ik het persoonlijk zo lang mogelijk uitgesteld, maar ooit moet je een keer de afweging maken om, wanneer je medicijn niet goed genoeg werkt(door de hierboven beschreven tolerantie) of je te erge pijn ervaart, toch hoger te gaan zitten.

Of Seroxat iets voor je doet kom je ben ik bang maar op één manier achter, voor de één is het een geweldig medicijn en de ander wordt er een zombie van. Feit blijft dat de afkick hiervan verschrikkelijk is en het bijna nooit een lange termijn oplossing is.

Bovenal wil ik het je nogmaals op het hart drukken om dergelijke zorgen ook met je arts te bespreken, die mensen zijn echt niet gek en kunnen best objectieve informatie geven, de afweging moet je echter zelf maken. Hoop dat je hier wat aan hebt.

Dankjewel, hier heb ik zeker wat aan. Ik bespreek uiteraard alles met de dokter, en alles word goed in de gaten gehouden, ook door de apotheker natuurlijk, die controleert telkens goed of het kan en klopt.
Die tolerantie klopt, een tijdje geleden kreeg ik voor het eerst dormicum voor een onderzoek, de boodschap was, pas op binnen een half uur val je in slaap. Ik kreeg een doosje met 7,5 mg tabletten en ik had er geen goed gevoel bij, ik had het gevoel dat het niet zou werken. Dus 2 dagen voor het onderzoek heb ik thuis een tabletje genomen. (waar mijn man bij was uiteraard) om te kijken of dat inderdaad wel zo was. (het ging om een zeer lange mri scan, en ik vind dat ding zo eng nadat ik een keer moest overgeven erin terwijl mijn hoofd vast lag tussen allerlei klemmen en ik dus niet mijn hoofd om kon draaien en het veel te lang duurde voor er hulp kwam). En er gebeurde dus helemaal niets, ik werd er niet eens moe van! De huisarts gebeld en verteld (had wel van te voren gevraagd of ik het mocht uit proberen, dus ze wist dat ik dat zou doen) en toen zei ze neem er maar 2 voor de mri. Ik had geen tijd om het nog eens thuis te testen, dus heb ik dat gedaan voor de mri, maar ook daar werd ik niet eens moe van, hooguit iet wat loom en wel iets minder angstig, maar het 'pas op je valt zo in slaap' gedeelte, nee dat niet.
Ook schijnt het dat mijn lichaam medicijnen sneller afbreekt dan zou moeten, vandaar dat ik de retard 3x slik ipv de gebruikelijke 2x (werkt 12 uur normaal gesproken.)

De pijn is nu te doen, maar echt net op de grens, soms is het even niet te doen en neem ik wel extra pijnstilling. Maar het ziet er naar uit dat het steeds minder gaat werken weer.

Ik weet dat hier geen dokters zitten, maar de mensen hier hebben wel ervaring met deze medicijnen, en ik dacht, wellicht ook wat meer informatie, en dan de informatie die artsen achterwegen laten.

Ik heb overigens nooit een fijn gevoel ervaren van deze medicijnen, dus het verbaasd me dan wel weer dat mensen het ook voor de lol nemen, want ik heb echt geen idee wat er dan fijn aan is haha.

Heel erg bedankt voor je reactie. Het is wel een beetje geruststellend.

Laat ik beginnen met je te vertellen dat ik het verschrikkelijk vind wat je overkomt Onzeker!
Hoe het leven opeens 180 graden kan draaien is hier wel duidelijk aangetoond.

Ben zelf een ex-heroine verslaafde, en heb dus wel ervaring met opiaten, alhoewel ik nooit oxycodone heb gerpobeert. Heb wel eens gelezen hier dat fijn persen van de Oxy en het poeder dan snuiven kan maken dat ze sterken werken. Maar of dit nu een oplossing is voor jou, vrees van niet. Temeer daar je genoeg kunt krijgen.

Kan me voorstellen dat jij geen plezier beleeft aan deze medicatie, omdat je er heel anders in staat. En, je hebt inderdaad te maken met een hoge tollerantie.
Nu weet ik niet hoeveel tijd jou nog is gegeven, maar mocht dat enkele maanden of zelfs jaren zijn, dan zou ik me proberen erover heen te zetten dat je de medicatie maar niets vind. Denk dat de kwaliteit van leven, zeker nu op het eind, belangrijker is dan hoeveel je wilt slikken.
Dat je je rot voelt soms kan misschien liggen aan de temazepam. Slikte dat zelf een jaar lang met bijzonder grote hoeveelheden, en werd me daar toch een partij depressief van! En dat terwijl ze me in het begin juist lekker lieten voelen. Kan me niet goed voorstellen dat je panier aanvallen kunt krijgen, of je rot kunt voelen door Oxycodone, want die onderdrukt juist je gevoelens.

Helaas weet ik niet veel te zeggen waar je wat aan hebt, kan je enkel heel veel succes wensen en de tijd die je nog rest zo mooi mogelijk door te brengen.