Dank je wel voor jouw reactie MDMaap. Je hebt wel gelijk, ze hebben zich aan de zwijgplicht te houden. Weet je, ik doe zo mijn best, ik ben best actief en sta wel heel goed in het leven. Sporten is helaas nooit zo mijn ding geweest, maar hard werken kan ik wel. Vanmorgen een enorme klus gehad waar ik best tegenop keek, maar alles ging goed. Ging best opgewekt naar de apotheek en dacht nu krijg ik de echte Lyrica, want ik heb niets aan die nep pregabeline, die pijn gaat er echt niet van over. Dat spul breng ik gewoon weer terug naar de apotheek. Kon wel janken, maar ging toch aardig vrolijk naar een familielid. Diegene die me ooit in haar buik heeft gedragen en kreeg me daar toch een negatieve klap. Had mijn woordje wel klaar, maar wilde absoluut geen ruzie. Moest alleen wel heel erg huilen en dat is voor mij niet normaal. Heb buiten een sigaret gerookt, want schaamde me ook om zo jankend de straat op te fietsen. Ja en toen belde ik maar gewoon de dokter. Ik zei alweer geen echte Lyrica, ik vertelde nog eens over die enorme zenuwpijn pijn en ik begon zo te huilen. Echt belachelijk. Ik heb gewoon heel direct gevraagd of ze bereid zijn om mij te helpen met een ander verslavingsprobleem. Ik snikte en huilde, echt dit is niet normaal. ''Och meisje toch, natuurlijk helpen we je''. Ik moest morgen langskomen en dan bespreken we alles.
Ik kan niet stoppen met huilen, herken jij dat ook ? Ik ben alleen nog maar aan het huilen sinds ik daar was. Die vrouw heeft me binnen no time helemaal de grond ingetrapt, simpel alleen omdat zij haar rust wilde. Maar ja hoe erg het ook maar is, ik heb de dokter gebeld, ik heb het verteld, misschien wel goed dat dit gebeurde. Maar ik wil geen contact meer met zulke ik-betrokken mensen die gewend zijn een ander af te kraken tot op het bot. Misschien vraag ik ook een intern psychiater die daar werkt, ook al weet ik dat zij problemen met haar gevoelens heeft. Maar ik zie nu pas hoe erg dat is, dit is echt narcistisch. Denk dat het ook de oxycodon is die me dit zo duidelijk laat zien.
Echt ik snap niet waarom ik zo huil, ik kan er maar niet mee stoppen, huilen, janken, snikken, kan er niet mee stoppen. Ik heb geloof ik nog nooit zoveel gehuild als nu vanaf 13 uur. Terwijl ik zo blij ben dat ik het lef had om de dokter te bellen. Och meisje toch...ja dit meisje heeft zich diep in de nesten gewerkt. En wat die dokter tijdens een cake feest verteld interesseert me ook niet. Mocht zei dat zo interessant vinden is dat niet mijn probleem. Mijn probleem is dat ik hier snel met hulp en een gericht schema vanaf wil.
Wat goed van jou dat jij het hebt gered om daar vanaf te komen. Ik voel me wel een junkie, ook nu met intussen 20 mg per dag. Mag ik vragen hoeveel jij daarvan nam ? Je hoeft geen antwoord te geven hoor, maar ja, ach weet je, ik weet niet wat dit voor een wondermiddel is. Ik snap het niet, alleen dat het nu met de afbouw tegen mij werkt. Vroeger met die GHB daar was ik echt veel beter van op de hoogde, heb dat verantwoord af kunnen bouwen, omdat ik ook die sterke wil had. Echt nooit weer aangeraakt omdat ik er echt bang voor ben geworden.
Oh wat gebeurd er met mij ? Ja die dokter kan me misschien wel beter helpen, maar ik ben ook super blij met dit forum en jullie fijne reacties. Jullie zijn mensen die me begrijpen, dat doet ook heel goed.
Natuurlijk hou ik jullie op de hoogde...
Groeten Lizz