#1
PTSS is in het engels hetzelfde als in het nederlands. Dat kan toch haast geen toeval zijn?
PTSS is in het engels hetzelfde als in het nederlands. Dat kan toch haast geen toeval zijn?
Kan ook.Oh das waar ook. Ik zat te denken aan syndroom, maar dat is aangeboren.
Kan ook.
Maar ik dacht dat
Opm.PTS (Post Traumatische Stress) is het naampje voor de normale maar heftige emoties na een heftige gebeurtenis. In die fase werkt hulp het beste, hoe beter je er dan mee kan omgaan, met je omgeving en goeie hulp, hoe kleiner de kans dat de 'wond gaat etteren' en het zich ontwikkelt tot PTSS (of PTSD).
Wij (bij de infanterie) noemden zo'n persoon altijd een geestelijk verzorger.Voor " ongelovige" militairen is er een " humanist".
Wat een zeer herkenbaar verhaal!!Sorry maar.. om te beginnen. Waar de FCK zijn hun mee bezig!
Ik ben veteraan, en door carrière en levensloop in jeugd loop ik al ruim 22/23 jaar met C-PTSD. Van trauma’s vanaf kind af aan tot extreem traumatiserende gebeurtenissen op uitzendingen.
de kern tot hulp moet zijn: eerst onderdrukken (waar ik geen fan van ben) met behulp van medicijnen. En dan het traject ingaan van geestelijke gezondheidszorg met een krachtig behandelplan.
Bij mij hebben ze ook de eerste jaren mij volgepompt met Oxazepam en ongeveer 12 andere verdovende middelen omtrent angstremmers en soortgelijke.
Mijn flashbacks werden erger daardoor, omdat door medicijnen ik nooit wist hoe ik emoties kon reguleren en kon incasseren.
Het volpompen heeft dus geen zin, al helemaal biet als het een neveneffect toont waar jij dus last van hebt.
ik herken veel hiervan uit eigen ervaringen en situaties. En ik zeg je echt, vecht dit aan. Want dit gaat nergens over en nergens naar toe.
ik ben zelf niet super lang van medicijnen af. Ik denk een jaar of 4/5 maximaal en nog kan ik emoties niet altijd even goed reguleren met dank aan het wegstoppen, verdoven en onderdrukken door jarenlang vol gestopt te zijn. Ook natuurlijk de vervorming van hersendelen en vooral de Hippocampus werkt bij C-PTSD’ers nadelig. En dat is iets waar je zonder medicatie, en juiste behandeling voor klaar gestoomd moet worden. Emotie regulatie trainingen, EMDR behandelingen, medicijnen voor laatste doeleinden en noodzakelijk voor slaap, maar niet voor volledige onderdrukking. Puur als assistent.
helaas denken ze bij mensen die C-PTSD hebben het een simpel goed idee is om ons medicijnen voor te schrijven en te vertellen “leef er maar mee”
maar na jaren vechten en zoeken heb ik natuurlijke therapieën gehad en hiervoor gezeten, behandeld en alles zonder medicijnen uiteindelijk gedaan.
ja het blijft ontzettend moeilijk, ja het blijft een impact. Maar uit mijn ervaring weet ik dat medicijnen op lange duur veel meer kapot gaan maken en het in ook jouw geval veel ondraaglijker wordt.
ik weet niet welke mogelijkheden je hebt om dit aan te vechten en tot hoe ver je handen gebonden zijn. Maar als je meer wilt weten/delen en of spuien je mag me altijd berichten zodat we als C-PTSD genoten hier over kunnen praten en je je boel kan laten relativeren en kan laten varen.
Weet dat je er niet alleen voor staat en weet dat er mogelijkheden bestaan om deze onverdraagzaamheid om te zetten naar iets wat verdraagzamer kan worden.
sorry voor mijn begin maar ik ben fel tegen getraumatiseerde vol te stoppen met medicijnen als “oplossing”
Een psychiater of anders een huisarts die meer bekend is met psychische problemen.Wie kan mij adviseren over de angst en slaap medicatie?
Ik vind het echt niet normaal dat ze er zo mee omgaan! Wegdrukken is echt geen oplossing!Sorry maar.. om te beginnen. Waar de FCK zijn hun mee bezig!
Ik ben veteraan, en door carrière en levensloop in jeugd loop ik al ruim 22/23 jaar met C-PTSD. Van trauma’s vanaf kind af aan tot extreem traumatiserende gebeurtenissen op uitzendingen.
de kern tot hulp moet zijn: eerst onderdrukken (waar ik geen fan van ben) met behulp van medicijnen. En dan het traject ingaan van geestelijke gezondheidszorg met een krachtig behandelplan.
Bij mij hebben ze ook de eerste jaren mij volgepompt met Oxazepam en ongeveer 12 andere verdovende middelen omtrent angstremmers en soortgelijke.
Mijn flashbacks werden erger daardoor, omdat door medicijnen ik nooit wist hoe ik emoties kon reguleren en kon incasseren.
Het volpompen heeft dus geen zin, al helemaal biet als het een neveneffect toont waar jij dus last van hebt.
ik herken veel hiervan uit eigen ervaringen en situaties. En ik zeg je echt, vecht dit aan. Want dit gaat nergens over en nergens naar toe.
ik ben zelf niet super lang van medicijnen af. Ik denk een jaar of 4/5 maximaal en nog kan ik emoties niet altijd even goed reguleren met dank aan het wegstoppen, verdoven en onderdrukken door jarenlang vol gestopt te zijn. Ook natuurlijk de vervorming van hersendelen en vooral de Hippocampus werkt bij C-PTSD’ers nadelig. En dat is iets waar je zonder medicatie, en juiste behandeling voor klaar gestoomd moet worden. Emotie regulatie trainingen, EMDR behandelingen, medicijnen voor laatste doeleinden en noodzakelijk voor slaap, maar niet voor volledige onderdrukking. Puur als assistent.
helaas denken ze bij mensen die C-PTSD hebben het een simpel goed idee is om ons medicijnen voor te schrijven en te vertellen “leef er maar mee”
maar na jaren vechten en zoeken heb ik natuurlijke therapieën gehad en hiervoor gezeten, behandeld en alles zonder medicijnen uiteindelijk gedaan.
ja het blijft ontzettend moeilijk, ja het blijft een impact. Maar uit mijn ervaring weet ik dat medicijnen op lange duur veel meer kapot gaan maken en het in ook jouw geval veel ondraaglijker wordt.
ik weet niet welke mogelijkheden je hebt om dit aan te vechten en tot hoe ver je handen gebonden zijn. Maar als je meer wilt weten/delen en of spuien je mag me altijd berichten zodat we als C-PTSD genoten hier over kunnen praten en je je boel kan laten relativeren en kan laten varen.
Weet dat je er niet alleen voor staat en weet dat er mogelijkheden bestaan om deze onverdraagzaamheid om te zetten naar iets wat verdraagzamer kan worden.
sorry voor mijn begin maar ik ben fel tegen getraumatiseerde vol te stoppen met medicijnen als “oplossing”
Grotendeels mee eens.Ik vind het echt niet normaal dat ze er zo mee omgaan! Wegdrukken is echt geen oplossing!
Dat is het probleem. Je denkt je beter te voelen omdat je dingen niet voelt op dat moment, maar eigenlijk druk je alles weg en verwerk je niks.Grotendeels mee eens.
Slaap-medicatie, angstremmers en een enkele antidepressiva kunnen ook een nuttige functie hebben maar voorzichtig, spaarzaam en moet wel ge-ent zijn op wat iemand nodig heeft. Niet om gevoelens weg te drukken.
Als die gevoelens onderdrukt worden door medicatie kun je ze ze ook niet aanpakken. Maar als je ze (tijdelijk) nodig zijn om effe door te kunnen, ook weer niet helemaal afwijzen.
Yep. Ik voel me zelf liever 'kut' dan dat ik niks voel, but that's me.Dat is het probleem. Je denkt je beter te voelen omdat je dingen niet voelt op dat moment, maar eigenlijk druk je alles weg en verwerk je niks.
Klopt, en door je op dat moment kut te voelen en te accepteren dat je je zo voelt en het ook echt toelaat, voel je je daarna vaak beter.Yep. Ik voel me zelf liever 'kut' dan dat ik niks voel, but that's me.
Klopt, en door je op dat moment kut te voelen en te accepteren dat je je zo voelt en het ook echt toelaat, voel je je daarna vaak beter.
Dat kan ik me ook voorstellen dat dat niet zomaar over gaat, ik had het ook alleen over je even kut voelen.yep, maar dat lukt niet als depressieve klachten heel heftig zijn, angsten en paniek groot zijn, en herbelevingen, nachtmerries en flashbacks opspelen.
Daar ging deze post over.
Daar kan ik mij iets bij voorstellen...Cannabis onderdrukt, maar heeft als vervelende bijwerking dat ik alle shittoestanden van toen ook weer helemaal naar boven komen bij mij.
Mag ik het nóg een keertje ervaren.
Nee. Thc werkt niet positief bij me.
Hoi, ik heb Complexe PTSS en de laatste tijd heb ik bijna dagelijks flashbacks en vaak nachtmerries. Deze zijn echt heel heftig. Tegen de pijn krijg ik permanente toediening morfine (Sendolor 20mg/ml) toedieningssnelheid 4,10 mg/uur middels een pomp en Oxycodon. Tegen de angst krijg ik zo nodig Oxazepam tablet 2,5 mg Max 2 tabl. pd. en voor het slapen zo nodig Temazepam 10 mg Max 3 per week. Eigenlijk helpt de Oxazepam helemaal niet, en de Temazepam? Single malt whisky in redelijke hoeveelheden werkt stukken beter. Momenteel ben ik in zo'n toestand dat ik dit leven door al die pijn en vooral de angsten en flashbacks niet echt acceptabel begin te vinden. Tegen de pijn kan ik wel wat lopen "rommelen" dmv de instellingen van de pomp etc. maar die angsten ervaar ik als onacceptabel. De verpleeghuisarts kan ik daarvan niet overtuigen. Wie kan mij adviseren over de angst en slaap medicatie?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."