#1
Snap ik, snap ik. Wat ik bedoelde is dat het, als een ouder een hulpvraag over medicatie stelt, best wel klote overkomt als er dan wordt geroepen dat het belachelijk is dat überhaupt te overwegen zonder dat de context duidelijk is?? Ouderschap is al zo eng en moeilijk en onzeker. Ik snap ook jouw en @Zanza 's argumenten, ook bij ons thuis is dit een groot drama geweest, maar vragen stellen ipv oordelen lijkt me wat meer op zn plek ofzo. Maar goed, in zn algemeenheid benader ik dingen vaak wat voorzichtiger😇Wat voorral bedoeld wordt is denk ik dat als je kind een fase heeft Waar die extreem druk gedrag vertoont en de ouders het niet kunnen handelen dat dat kind vrij snel via een arts met adhd gediagnoseerd wordt wat al vrij snel gebeurt en zeker voor een kind heel makkelijk gelabelt,
Dat men er goed over na moet denken of dat het kind ECHT adhd vertoont en dat het het functioneren negatief beinvloed of dat je gwn een kleine drukke opdonder hebt die opgroeit. En of je dan wel of niet je kind op zware medicijnen laat zetten zoals ritalin of dexamfetamine.
En daar ben ik het volledig mee eens. Het hoort niet zo simpel te zijn om een klein kind die niet voor zichzelf kan beslissen en maar moet doen wat de ouders zeggen op zulke zware medicatie te zetten. Voor veel kinderen heeft dit namelijk een negatieve invloed. En dit hoor je dan ook vaak vandaar de opmerking van deze persoon.
Maar ik snap jou ook zeker voor mensen die adhd hebben, kan de medicatie echt heel hulpzaam zijn en een positieve invloed hebben ✌🏼
