#1
Binnen de verslavings wereld is algemeen aangenomen dat de bron van verslaving te vinden is in een verhoging van Dopamine(DA) in de Nucleas Accumbens(NA). Als wij mensen iets positiefs doen, op gebied van eten of sociale interactie bijvoorbeeld, kan het dopamine niveau stijgen tot wel de dubbele waarde en daaraan onlenen we een gevoel van genot, plezier etc. Het zogenaamde beloningssysteem wat ons lichaam heeft, en wat enorm belangrijk is op allerlei gebieden. Bij normale verhoging van DA in de NA kunnen mensen in een 'habit' raken, wat in de meeste gevallen positief is (echter met overstimulatie via vet/suiker is het minder wenselijk).
De meeste drugs hebben een stimulerende werking op dit dopamine niveau, van nicotine tot meth naar cannabis en het meeste wat er tussenin zit. Dit maakt dat je de drugs als prettig ervaart en je goed doet voelen. Het probleem is echter dat deze drugs je dopamine niveau dusdanig verhogen dat je het nooit kunt evenaren met natuurlijke 'stimulanten'. Denk bijvoorbeeld aan waardes als 3x , 5x maar voor meth zelfs 27x zo hoog.
Hiermee verneuk je je hele beloningssysteem en raakt je normale functioneren compleet uit de war. Waar je eerst tevreden werd van een lekker gekookte maaltijd, boeit het je niet meer omdat het niks in vergelijking staat met de dopamine die je van je drugs gewend bent. Waar je eerst een kick (dopamine) van kreeg van een dag goed doorwerken, vervalt al snel als je je gaat aanleren dat je paar biertjes mag na het werk (een stuk grotere dopamine boost dan je van een goeie dag werken kreeg).
Totzover ben ik er dus achter dat je heel erg voorzichtig moet zijn met hoe je je dopamine/beloningssysteem loopt te verhogen met alcohol en andere drugs. Waar ik echter nog niet achter ben is het effect van een drug die Inhiberende effecten heeft op je dopamine gehalte, zoals GHB en benzo's.
Daar zij uiteraard Lichamelijke verslavende kunnen zijn, zijn ze wel echt geestelijk verslavend? En is het niet meer zo dat als mensen door blijven gebruiken (ondanks evt. negatieve gevolgen) ze ofwel bang zijn voor lichamelijke afkickverschijnselen of bang zijn om zonder anxiety verlagende middelen over straat te gaan.
Maar dat ze niet zozeer blijven gebruiken omdat ze Geestelijk verslaafd zijn naar het middel, en dus cravings hebben en een onweerstaanbare wil om weer te gebruiken.
Stelling 1:
Dopamine stimulerende drugs moeten met uiterste zorg behandeld worden om niet het beloningssysteem uit balans te brengen
Stelling 2:
GHB is niet Geestelijk verslavend, wel Lichamelijk.
Vraag:
Wat is het effect op je beloningssysteem door inhiberende dopamine drugs?
De meeste drugs hebben een stimulerende werking op dit dopamine niveau, van nicotine tot meth naar cannabis en het meeste wat er tussenin zit. Dit maakt dat je de drugs als prettig ervaart en je goed doet voelen. Het probleem is echter dat deze drugs je dopamine niveau dusdanig verhogen dat je het nooit kunt evenaren met natuurlijke 'stimulanten'. Denk bijvoorbeeld aan waardes als 3x , 5x maar voor meth zelfs 27x zo hoog.
Hiermee verneuk je je hele beloningssysteem en raakt je normale functioneren compleet uit de war. Waar je eerst tevreden werd van een lekker gekookte maaltijd, boeit het je niet meer omdat het niks in vergelijking staat met de dopamine die je van je drugs gewend bent. Waar je eerst een kick (dopamine) van kreeg van een dag goed doorwerken, vervalt al snel als je je gaat aanleren dat je paar biertjes mag na het werk (een stuk grotere dopamine boost dan je van een goeie dag werken kreeg).
Totzover ben ik er dus achter dat je heel erg voorzichtig moet zijn met hoe je je dopamine/beloningssysteem loopt te verhogen met alcohol en andere drugs. Waar ik echter nog niet achter ben is het effect van een drug die Inhiberende effecten heeft op je dopamine gehalte, zoals GHB en benzo's.
Daar zij uiteraard Lichamelijke verslavende kunnen zijn, zijn ze wel echt geestelijk verslavend? En is het niet meer zo dat als mensen door blijven gebruiken (ondanks evt. negatieve gevolgen) ze ofwel bang zijn voor lichamelijke afkickverschijnselen of bang zijn om zonder anxiety verlagende middelen over straat te gaan.
Maar dat ze niet zozeer blijven gebruiken omdat ze Geestelijk verslaafd zijn naar het middel, en dus cravings hebben en een onweerstaanbare wil om weer te gebruiken.
Stelling 1:
Dopamine stimulerende drugs moeten met uiterste zorg behandeld worden om niet het beloningssysteem uit balans te brengen
Stelling 2:
GHB is niet Geestelijk verslavend, wel Lichamelijk.
Vraag:
Wat is het effect op je beloningssysteem door inhiberende dopamine drugs?