#1
Nooit en te nimmer weer trippen zonder je tripmaat, Thumb :P
Solotrip met suïcidale gedachten
9 antwoorden
2 weergaven
18-5-2026
#2
Mooi meegenomen dat je er nog wat aan gehad hebt. Misschien dat heeeeel soms fout gaan lang zo slecht nog niet is. (zeg ik terwijl ik nog nooit ernstig fout ben gegaan)
Toffe moeder heb je trouwens! Misschien stiekem iets té tof maarja zo houd je het leven wel spannend
Toffe moeder heb je trouwens! Misschien stiekem iets té tof maarja zo houd je het leven wel spannend
#3
Zit je nu te posten op je eigen trip report?BakjeSenseo zei:Nooit en te nimmer weer trippen zonder je tripmaat, Thumb :P
OT
Klinkt als een heftige ervaring! Ik had niet verwacht dat 10 gram atlantis je zo van gebracht zou brengen. Ik ben ooit nog van plan om een solo trip te doen. Dit verhaal maakt me weer goed duidelijk hoe het fout kan gaan. Ondanks de risico's lijkt het me wel mooi om een keer te doen!
Heeft je moeder trouwens nog over je drugsgebruik gepraat?
#4
BakjeSenseo zei:Nooit en te nimmer weer trippen zonder je tripmaat, Thumb :P
soldiermoney zei:Zit je nu te posten op je eigen trip report?![:confused:]()
Haha goed lezen wie het geschreven heeft en wat de titel is
Tot nu toe had hij alleen met mij getript vandaar
#5
soldiermoney zei:Klinkt als een heftige ervaring! Ik had niet verwacht dat 10 gram atlantis je zo van gebracht zou brengen. Ik ben ooit nog van plan om een solo trip te doen. Dit verhaal maakt me weer goed duidelijk hoe het fout kan gaan. Ondanks de risico's lijkt het me wel mooi om een keer te doen!
Heeft je moeder trouwens nog over je drugsgebruik gepraat?
Ik heb het er niet meer over gehad met mijn moeder, over het algemeen is ze niet heel moeilijk hiermee. Ze wilde zelfs wel een keer spacecake met me proberen
Het was zeker heftig, maar ondanks dat het 'fout' ging vond ik het toch een mooie ervaring.
#6
Mooi report, het is heerlijk om te lezen dat je zo open was/ben naar je moeder.
Solo, tja tricky? maar je hield jezelf wel sterk en bent niet geheel onverstandig. Goed bezig je gedachten te focussen naar jouw zin.
Leuk om te lezen![:sunglasses:]()
Solo, tja tricky? maar je hield jezelf wel sterk en bent niet geheel onverstandig. Goed bezig je gedachten te focussen naar jouw zin.
Leuk om te lezen
#7
Paddo's (truffels) blijft een grillig goedje. En het is ook niet zo dat naarmate je meer ervaring krijgt, dat dan de duistere kanten afnemen. Hoewel je natuurlijk wel kunt leren om er beter mee om te gaan, maar dat is ook maar tot op zekere hoogte (zodat er geen ongelukken gebeuren.) Het is deel van het spel. Je kunt er iets van leren.
Overigens, de setting en mindset was verre van ideaal. Dus als dat beter was geweest was de kans op een pracht-ervaring wel groter geweest. Maar voor mij is de belangrijkste reden voor een goede set en setting dat er geen ongelukken gebeuren.
Over dat suïcidale, dergelijke gedachten hoeven niet perse uit jezelf te komen. Misschien pik je wel dingen op uit de 'ether' (je staat in verbinding met het de mensheid, het hele universum, dus er kan van alles bovenkomen [of mss heeft je buurman wel degelijke gedachten endat jij dat oppikt, alles kan])
Maar mss ontdek je dat ergens in jou wel degelijk deze zaken een wortel hebben. Dan is het zeker iets om op te reflecteren en kijken hoe en wat. En dan dus des te meer reden om de volgende keer de set en setting beter te maken. Mss ben je is een paar dagen alleen thuis, en trek er dan is een hele dag voor uit met voorbereiding, en dat je niet de stress hebt dat je de volgende dag weer afspraken hebt zoals school.
Ik blijf erbij: de setting was te a-relaxed.
(en o ja: veel trippers merken dat door languit te liggen je makkelijker weg gaat spacen in een mindloop bv. Dus als je je angstig voelt, kun je het beste rechtop gaan zitten en diep adem halen. En bv lekker een glaasje vruchtensap wegnippen. Zeker als je glucosespiegel makkelijk zakt moet je wat gezond drinken/eten bij de hand hebben. Suiker helpt niet echt om de trip af te doen zwakken (gelukkig maar eigenlijk), maar het helpt wel je energie op pijl te houden, zodat je helder van de trip kunt genieten. Een trip zonder voedsel is voor mij een ticket to disaster. Ik heb ook wel is gedacht tegen het eind van een trip: als er nu een trein over me heen rijdt, dan is dat niet onwelkom. en toen ging ik wat eten en toen verdween dat gemoed als sneeuw voor de zon. Het was dus voor 100% een glucose kwestie. Sommige mensen zijn hier nu eenmaal heel gevoelig voor. Streng vasten is voor mij dus ook ongezond. Jammer dat er zo weinig over bekend is binnen de tripwereld.)
Overigens, de setting en mindset was verre van ideaal. Dus als dat beter was geweest was de kans op een pracht-ervaring wel groter geweest. Maar voor mij is de belangrijkste reden voor een goede set en setting dat er geen ongelukken gebeuren.
Over dat suïcidale, dergelijke gedachten hoeven niet perse uit jezelf te komen. Misschien pik je wel dingen op uit de 'ether' (je staat in verbinding met het de mensheid, het hele universum, dus er kan van alles bovenkomen [of mss heeft je buurman wel degelijke gedachten endat jij dat oppikt, alles kan])
Maar mss ontdek je dat ergens in jou wel degelijk deze zaken een wortel hebben. Dan is het zeker iets om op te reflecteren en kijken hoe en wat. En dan dus des te meer reden om de volgende keer de set en setting beter te maken. Mss ben je is een paar dagen alleen thuis, en trek er dan is een hele dag voor uit met voorbereiding, en dat je niet de stress hebt dat je de volgende dag weer afspraken hebt zoals school.
Ik blijf erbij: de setting was te a-relaxed.
(en o ja: veel trippers merken dat door languit te liggen je makkelijker weg gaat spacen in een mindloop bv. Dus als je je angstig voelt, kun je het beste rechtop gaan zitten en diep adem halen. En bv lekker een glaasje vruchtensap wegnippen. Zeker als je glucosespiegel makkelijk zakt moet je wat gezond drinken/eten bij de hand hebben. Suiker helpt niet echt om de trip af te doen zwakken (gelukkig maar eigenlijk), maar het helpt wel je energie op pijl te houden, zodat je helder van de trip kunt genieten. Een trip zonder voedsel is voor mij een ticket to disaster. Ik heb ook wel is gedacht tegen het eind van een trip: als er nu een trein over me heen rijdt, dan is dat niet onwelkom. en toen ging ik wat eten en toen verdween dat gemoed als sneeuw voor de zon. Het was dus voor 100% een glucose kwestie. Sommige mensen zijn hier nu eenmaal heel gevoelig voor. Streng vasten is voor mij dus ook ongezond. Jammer dat er zo weinig over bekend is binnen de tripwereld.)
#8
@kapitein-x
De setting was inderdaad niet goed, hier had ik niet goed over nagedacht wat dom van me was. Hier zal ik de volgende keer meer tijd aan besteden. Door middel van een beter opgeruimde ruimte en ook vooral een playlist. ik had de I-Pod namelijk een deel van de tijd aan en op shuffle waardoor mijn gemoedstoestand ook min op meer op shuffle stond. Ook heb ik gelezen dat in een donkere ruimte de 'visioenen' het sterkste zijn. Waarschijnlijk heeft dat bijgedragen aan bepaalde heftige gedachten. Misschien zit het ook in me, want bij mijn vorige truffeltrip vond ik het een verontrustende gedachte dat ik zomaar wat leefde en niet een allesbepalend doel heb.
Bedankt voor de tips!
De setting was inderdaad niet goed, hier had ik niet goed over nagedacht wat dom van me was. Hier zal ik de volgende keer meer tijd aan besteden. Door middel van een beter opgeruimde ruimte en ook vooral een playlist. ik had de I-Pod namelijk een deel van de tijd aan en op shuffle waardoor mijn gemoedstoestand ook min op meer op shuffle stond. Ook heb ik gelezen dat in een donkere ruimte de 'visioenen' het sterkste zijn. Waarschijnlijk heeft dat bijgedragen aan bepaalde heftige gedachten. Misschien zit het ook in me, want bij mijn vorige truffeltrip vond ik het een verontrustende gedachte dat ik zomaar wat leefde en niet een allesbepalend doel heb.
Bedankt voor de tips!
#9
En dat is waarom paddo's zo leuk zijn. Je leert ervanduimpje zei:@kapitein-x
De setting was inderdaad niet goed, hier had ik niet goed over nagedacht wat dom van me was. Hier zal ik de volgende keer meer tijd aan besteden. Door middel van een beter opgeruimde ruimte en ook vooral een playlist. ik had de I-Pod namelijk een deel van de tijd aan en op shuffle waardoor mijn gemoedstoestand ook min op meer op shuffle stond. Ook heb ik gelezen dat in een donkere ruimte de 'visioenen' het sterkste zijn. Waarschijnlijk heeft dat bijgedragen aan bepaalde heftige gedachten. Misschien zit het ook in me, want bij mijn vorige truffeltrip vond ik het een verontrustende gedachte dat ik zomaar wat leefde en niet een allesbepalend doel heb.
Bedankt voor de tips!
Niet dat je voortaan in het donker moet trippen of je muziek niet meer op shuffle zetten, maar voor jezelf uitzoeken wat voor 'n doel je jezelf wilt stellen
#10
Inleiding
Ik had een tijdje geleden bedacht dat sinds ik elke donderdag de eerste 3 uur vrij heb, ik wel een doordeweekse solotrip kon houden van 's avonds laat tot in de nacht. Ik zou dan voor de tweede keer gaan truffelen en voor de eerste keer alleen trippen.
Toen ik donderdagmiddag terug fietste van school wist ik: vanavond wil ik trippen. Het moest gewoon, punt. Bovendien vond ik de champignons bij het avondeten een teken dat ik gelijk had :P.
Na het eten om half 6, waarbij ik nauwelijks wat naar binnen had gewerkt, besloot ik een vriend van 18 te bellen of hij voor mij naar de coffee-/smartshop wilde, dit kwam hem echter niet goed uit.
Ik had deze avond training en besloot om na het trainen verder te zoeken.
Toen ik weer thuis was vroeg ik het op msn aan een andere meerderjarige vriend. Hij wilde dit wel doen en zo gezegd stonden we om half 10 bij de shop. Nadat hij 10 gram Atlantis truffels en een 6'je wiet voor mij gehaald had bedankte ik hem en ging huiswaarts.
Toen ik thuis kwam ging ik al redelijk snel naar mijn kamer, ik had mijn ouders verteld dat ik moe was en waarschijnlijk vroeg zou gaan slapen.
Kwart voor 10 werkte ik de eerste helft naar binnen. Ik startte hierna msn en at langzaam aan de rest op. Iets na 10 uur was het bakje leeg.
CEV's en vrolijkheid
Om 22.10 begon het feest al. Ik probeerde mijn hoofd leeg te maken en concentreerde me op mijn ademhaling. Ik sloot mijn ogen en begon al vrij snel allemaal vormen in verschillende kleuren te zien. Het waren vooral vierkanten op elkaar gestapeld met allemaal uitsteeksels. Hierbij waren de contouren erg scherp en de kleuren levendig. Alles bewoog voort en de vormen veranderden af en toe opeens. Zo nu en dan deed ik mijn ogen even open en praatte ik op msn. Ik had een paar mensen op msn gemeld dat ik ging trippen en met een jongen heb ik nog een tijdje gepraat tijdens de trip, al werkte het toetsenbord niet echt mee. Ik verklaarde hem dat ik besefte dat ik er bewondering had dat hij zo onafhankelijk en positief was.
Ik voelde me fijn in deze fase en was nogal hyper, mijn gedachten gingen steeds sneller
De nadenkfase
Na een tijdje besloot ik om de laptop maar weg te doen en lekker in mijn bed te gaan liggen. Ik deed het licht uit omdat het bijna 11 uur was en ik dacht dat mijn moeder elk moment boven kon komen.
Na een tijdje CEV's gehad te hebben kwam ik een nadenkfase terecht. Ik bedacht mezelf dat de maatschappij eigenlijk iets heel vreemds is en dat we een heel systeem hebben opgebouwd met banen en belastingen en uitkeringen. We gaan er hierbij vanuit dat we altijd vooruitgang boeken, terwijl het simpelste geluk waarschijnlijk bestaat in een simpele samenleving. Ik kwam op het idee dat het fijn zou zijn om later naar een land met een warm klimaat te wonen of in een tijd/plaats waar er geen centraal gezag is.
Ook was ik er van overtuigd dat ik voor een feestje van morgen als cadeau best al mij geld kon weggeven omdat dat niks zou uitmaken.
Ook dacht ik dat ik wel met school zou kunnen stoppen omdat dat mij redelijk nutteloos leek. Waarom willen we onze kennis allemaal uitbreiden en een goede baan hebben. Ik kon mijn tijd dacht ik beter besteden met vrienden en een leuke vriendin, een simpele baan zou genoeg zijn voor onderhoud.
Kort gesprek met mams en gezichtsvervormingen
Vanaf dit punt worden de herinneringen minder en is de chronologie niet optimaal.
Op een bepaald moment moest ik naar de wc, ik stond op uit bed en keek in de spiegel. Mijn pupillen waren erg groot en ik mijn aangezicht bewoog heen en weer. Ook had ik een wat enge lach op mijn gezicht. Ik ging naar de badkamer en toen ik hier in de spiegel keek was deze lach nog opvallender. Ik vond mezelf er maniakaal uitzien. Hier had ik geen problemen mee en ik probeerde het te verergeren. Ik stond daar als een maniak voor de spiegel en kreeg een gloed om me heen. Ik voelde me net een soort Stalin.
Hierna ging ik weer naar mijn kamer, mijn moeder was inmiddels op haar kamer en hier kwam ik langs. Ze zei tegen me dat ze dacht dat ik al sliep. Ik deed de deur open en ging bij haar op bed zitten, ik wou graag een filosofisch gesprek met haar. Maar ik snapte dat dit niet er in zat en wou weer weg gaan. Ik kwam echter voor geen meter uit mijn woorden en begreep dat ik vreemd over kwam. Mijn moeder vroeg of er iets aan de hand was en ik vertelde haar dat ik truffels had gehad. Ze wist dat ik het eerder had gedaan, maar niet precies wat het is. Ze reageerde wat negatief maar dit viel opzich wel mee. Dit hele gebeuren kan echter net zo goed voor de 'badkamerscene' zijn geweest.
Suïcidale gedachten
Ik ging weer naar mijn kamer en ging liggen. Ik schat de tijd tussen half 1 en 1 uur nu en de trip werd heviger. Ik was steeds aan het denken en het thema van mijn gedachten verplaatste zich van de sociologie naar 'het leven'. In mijn vorige truffeltrip was ik tot de conclusie gekomen dat ik geen doel had in mijn leven. Nu bedacht ik me dat 'het leven' opzich nutteloos was en dat we misschien wel een beschaving hebben opgebouwd maar eigenlijk gewoon gelijk zijn aan andere dieren. Ik begon me minder fijn te voelen en vroeg me af waarom ik zou moeten door leven als het leven geen zin had. Dit klinkt allemaal zeer negatief maar eigenlijk constateerde ik dit allemaal erg neutraal. Ik begon aan zelfdoding te denken, dit omdat de zin niet zag van een nutteloos iets voort te zetten. Ik bedacht me dat er beneden een mes was, maar dit was een te pijnlijke manier. Een plotselinge dood leek me het 'aantrekkelijkst', hierbij was voor een trein springen mijn favoriet.
Hierna kwam in mij op dat zelfdoding onnatuurlijk is en dat het tegen ons instinct in gaat. Ik begon weer wat normaler na te denken en schrok van wat ik gedacht had.
Het was al eerder deze avond in me opgekomen dat slapen iets heel moois was en ik vond de trip eigenlijk wel lang genoeg geweest nu, ik wou slapen. Ik ging naar beneden om suikerklontjes te halen. Bewapend met een kilopak suiker en een flink aantal suikerklontjes kwam ik weer boven.
Ik heb verder in de nacht af en toe wat suikerklontjes gegeten, maar dit aantal heeft de trip nauwelijks lichter gemaakt neem ik aan.
Meer gezichtsvervormingen en andere visuals
Ik probeerde te slapen na het verorberen van een aantal suikerklontjes en kreeg te maken met de nasleep van mijn eerder genoemde gedachten. Dit resulteerde in een aantal paniekmomentjes waarbij ik vurig wenste dat de trip voorbij was.
Ik kwam tot de conclusie dat slapen niet zou lukken en besloot het licht maar aan te doen. Toen ik mijn aandacht tot het plafond richtte begon ik hier allemaal gekleurde patronen in te zien. Dit werd sterker en mijn plafond leek wel een regenboog. Ik vond dit erg mooi en dit vrolijkte me weer flink op.
Ik besloot zo nog even een jointje te gaan roken. Ik stond op van mijn bed en toen ik in de spiegel keek zag ik er niet bepaald florissant uit. Ik leek wel ziek, ik probeerde dit te verergeren en slaagde hier glansrijk in. Op een bepaald moment werd de huid van mijn gezicht groen, wat ik best vermakelijk vond.
Hierna groeiden er hoorntjes uit mijn hoofd, toen ik op bed ging zitten en de attributen pakte om een joint te draaien wist ik ook nog hoorntjes uit een gezicht op de hoes van een plaat te toveren.
Het kostte me even voor dat ik de joint gedraaid had maar wat was het het waard. Ik genoot van de geur en de smaak. Er hing een heerlijke walm in mijn kamer en ik voelde me erg fijn.
Ik kwam opnieuw in een nadenkfase terecht en was er van overtuigd dat alles wat ik zag beïnvloed werd door mijn brein en dat ik zelf kon bepalen wat ik wilde zien. Ik concentreerde mij op een schoorsteen van een huis tegenover het mijne. Ik wou deze schoorsteen weg denken en weet redelijk zeker dat dit voor een seconde ook lukte, dit gaf me een voldaan gevoel.
Een klein nadeel was, was dat toen ik rond een uur of half 3 naar het toilet ging ik mijn moeder per ongeluk wakker maakte die ook naar de wc ging en de wietgeur rook. Ze zeurde nog wat over 2 verschillende dingen op één avond en kwam mijn kamer later nog binnenvallen om te kijken of alles uit was. Hierna viel ik redelijk snel in slaap, ik schat rond een uur of 3, kwart over 3.
Conclusie
Na 2 eerdere, geslaagde trips. Waarvan één op truffels en één op mdma is dit mijn raarste trip geweest. Het was een ongeplande trip waarbij ik me het grootste deel van de tijd niet positief voelde. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de weinige voorbereiding, maar dit past nogal bij mij als chaotisch persoon. Het sporten van te voren was misschien ook niet handig. Toch had deze trip met negatieve gedachten en rare gezichtsvervormingen iets fijns, al is dat niet precies het juiste woord. Ik vond het een zeer interessante trip, maar vind sommige gedachten toch wel wat verontrustend. Al denk ik met grote zekerheid te weten dat ik mezelf nooit iets aan had gedaan. Al met al, een interessante trip die vooral op het hoogtepunt niet fijn was, maar waarbij ik achteraf geen verkeerd gevoel heb.
De trip was behoorlijk hard voor 10 gram Atlantis. Dit komt doordat ik weinig had gegeten die dag, om kwart voor 6 had ik een hele lichte maaltijd gegeten. Mijn gewicht helpt ook mee, ik weeg maar 60 kilogram. Bovendien denk ik dat het sporten van te voren een versterkende uitwerking heeft gehad, hier had ik eerder dingen over gelezen.
Ik had een tijdje geleden bedacht dat sinds ik elke donderdag de eerste 3 uur vrij heb, ik wel een doordeweekse solotrip kon houden van 's avonds laat tot in de nacht. Ik zou dan voor de tweede keer gaan truffelen en voor de eerste keer alleen trippen.
Toen ik donderdagmiddag terug fietste van school wist ik: vanavond wil ik trippen. Het moest gewoon, punt. Bovendien vond ik de champignons bij het avondeten een teken dat ik gelijk had :P.
Na het eten om half 6, waarbij ik nauwelijks wat naar binnen had gewerkt, besloot ik een vriend van 18 te bellen of hij voor mij naar de coffee-/smartshop wilde, dit kwam hem echter niet goed uit.
Ik had deze avond training en besloot om na het trainen verder te zoeken.
Toen ik weer thuis was vroeg ik het op msn aan een andere meerderjarige vriend. Hij wilde dit wel doen en zo gezegd stonden we om half 10 bij de shop. Nadat hij 10 gram Atlantis truffels en een 6'je wiet voor mij gehaald had bedankte ik hem en ging huiswaarts.
Toen ik thuis kwam ging ik al redelijk snel naar mijn kamer, ik had mijn ouders verteld dat ik moe was en waarschijnlijk vroeg zou gaan slapen.
Kwart voor 10 werkte ik de eerste helft naar binnen. Ik startte hierna msn en at langzaam aan de rest op. Iets na 10 uur was het bakje leeg.
CEV's en vrolijkheid
Om 22.10 begon het feest al. Ik probeerde mijn hoofd leeg te maken en concentreerde me op mijn ademhaling. Ik sloot mijn ogen en begon al vrij snel allemaal vormen in verschillende kleuren te zien. Het waren vooral vierkanten op elkaar gestapeld met allemaal uitsteeksels. Hierbij waren de contouren erg scherp en de kleuren levendig. Alles bewoog voort en de vormen veranderden af en toe opeens. Zo nu en dan deed ik mijn ogen even open en praatte ik op msn. Ik had een paar mensen op msn gemeld dat ik ging trippen en met een jongen heb ik nog een tijdje gepraat tijdens de trip, al werkte het toetsenbord niet echt mee. Ik verklaarde hem dat ik besefte dat ik er bewondering had dat hij zo onafhankelijk en positief was.
Ik voelde me fijn in deze fase en was nogal hyper, mijn gedachten gingen steeds sneller
De nadenkfase
Na een tijdje besloot ik om de laptop maar weg te doen en lekker in mijn bed te gaan liggen. Ik deed het licht uit omdat het bijna 11 uur was en ik dacht dat mijn moeder elk moment boven kon komen.
Na een tijdje CEV's gehad te hebben kwam ik een nadenkfase terecht. Ik bedacht mezelf dat de maatschappij eigenlijk iets heel vreemds is en dat we een heel systeem hebben opgebouwd met banen en belastingen en uitkeringen. We gaan er hierbij vanuit dat we altijd vooruitgang boeken, terwijl het simpelste geluk waarschijnlijk bestaat in een simpele samenleving. Ik kwam op het idee dat het fijn zou zijn om later naar een land met een warm klimaat te wonen of in een tijd/plaats waar er geen centraal gezag is.
Ook was ik er van overtuigd dat ik voor een feestje van morgen als cadeau best al mij geld kon weggeven omdat dat niks zou uitmaken.
Ook dacht ik dat ik wel met school zou kunnen stoppen omdat dat mij redelijk nutteloos leek. Waarom willen we onze kennis allemaal uitbreiden en een goede baan hebben. Ik kon mijn tijd dacht ik beter besteden met vrienden en een leuke vriendin, een simpele baan zou genoeg zijn voor onderhoud.
Kort gesprek met mams en gezichtsvervormingen
Vanaf dit punt worden de herinneringen minder en is de chronologie niet optimaal.
Op een bepaald moment moest ik naar de wc, ik stond op uit bed en keek in de spiegel. Mijn pupillen waren erg groot en ik mijn aangezicht bewoog heen en weer. Ook had ik een wat enge lach op mijn gezicht. Ik ging naar de badkamer en toen ik hier in de spiegel keek was deze lach nog opvallender. Ik vond mezelf er maniakaal uitzien. Hier had ik geen problemen mee en ik probeerde het te verergeren. Ik stond daar als een maniak voor de spiegel en kreeg een gloed om me heen. Ik voelde me net een soort Stalin.
Hierna ging ik weer naar mijn kamer, mijn moeder was inmiddels op haar kamer en hier kwam ik langs. Ze zei tegen me dat ze dacht dat ik al sliep. Ik deed de deur open en ging bij haar op bed zitten, ik wou graag een filosofisch gesprek met haar. Maar ik snapte dat dit niet er in zat en wou weer weg gaan. Ik kwam echter voor geen meter uit mijn woorden en begreep dat ik vreemd over kwam. Mijn moeder vroeg of er iets aan de hand was en ik vertelde haar dat ik truffels had gehad. Ze wist dat ik het eerder had gedaan, maar niet precies wat het is. Ze reageerde wat negatief maar dit viel opzich wel mee. Dit hele gebeuren kan echter net zo goed voor de 'badkamerscene' zijn geweest.
Suïcidale gedachten
Ik ging weer naar mijn kamer en ging liggen. Ik schat de tijd tussen half 1 en 1 uur nu en de trip werd heviger. Ik was steeds aan het denken en het thema van mijn gedachten verplaatste zich van de sociologie naar 'het leven'. In mijn vorige truffeltrip was ik tot de conclusie gekomen dat ik geen doel had in mijn leven. Nu bedacht ik me dat 'het leven' opzich nutteloos was en dat we misschien wel een beschaving hebben opgebouwd maar eigenlijk gewoon gelijk zijn aan andere dieren. Ik begon me minder fijn te voelen en vroeg me af waarom ik zou moeten door leven als het leven geen zin had. Dit klinkt allemaal zeer negatief maar eigenlijk constateerde ik dit allemaal erg neutraal. Ik begon aan zelfdoding te denken, dit omdat de zin niet zag van een nutteloos iets voort te zetten. Ik bedacht me dat er beneden een mes was, maar dit was een te pijnlijke manier. Een plotselinge dood leek me het 'aantrekkelijkst', hierbij was voor een trein springen mijn favoriet.
Hierna kwam in mij op dat zelfdoding onnatuurlijk is en dat het tegen ons instinct in gaat. Ik begon weer wat normaler na te denken en schrok van wat ik gedacht had.
Het was al eerder deze avond in me opgekomen dat slapen iets heel moois was en ik vond de trip eigenlijk wel lang genoeg geweest nu, ik wou slapen. Ik ging naar beneden om suikerklontjes te halen. Bewapend met een kilopak suiker en een flink aantal suikerklontjes kwam ik weer boven.
Ik heb verder in de nacht af en toe wat suikerklontjes gegeten, maar dit aantal heeft de trip nauwelijks lichter gemaakt neem ik aan.
Meer gezichtsvervormingen en andere visuals
Ik probeerde te slapen na het verorberen van een aantal suikerklontjes en kreeg te maken met de nasleep van mijn eerder genoemde gedachten. Dit resulteerde in een aantal paniekmomentjes waarbij ik vurig wenste dat de trip voorbij was.
Ik kwam tot de conclusie dat slapen niet zou lukken en besloot het licht maar aan te doen. Toen ik mijn aandacht tot het plafond richtte begon ik hier allemaal gekleurde patronen in te zien. Dit werd sterker en mijn plafond leek wel een regenboog. Ik vond dit erg mooi en dit vrolijkte me weer flink op.
Ik besloot zo nog even een jointje te gaan roken. Ik stond op van mijn bed en toen ik in de spiegel keek zag ik er niet bepaald florissant uit. Ik leek wel ziek, ik probeerde dit te verergeren en slaagde hier glansrijk in. Op een bepaald moment werd de huid van mijn gezicht groen, wat ik best vermakelijk vond.
Hierna groeiden er hoorntjes uit mijn hoofd, toen ik op bed ging zitten en de attributen pakte om een joint te draaien wist ik ook nog hoorntjes uit een gezicht op de hoes van een plaat te toveren.
Het kostte me even voor dat ik de joint gedraaid had maar wat was het het waard. Ik genoot van de geur en de smaak. Er hing een heerlijke walm in mijn kamer en ik voelde me erg fijn.
Ik kwam opnieuw in een nadenkfase terecht en was er van overtuigd dat alles wat ik zag beïnvloed werd door mijn brein en dat ik zelf kon bepalen wat ik wilde zien. Ik concentreerde mij op een schoorsteen van een huis tegenover het mijne. Ik wou deze schoorsteen weg denken en weet redelijk zeker dat dit voor een seconde ook lukte, dit gaf me een voldaan gevoel.
Een klein nadeel was, was dat toen ik rond een uur of half 3 naar het toilet ging ik mijn moeder per ongeluk wakker maakte die ook naar de wc ging en de wietgeur rook. Ze zeurde nog wat over 2 verschillende dingen op één avond en kwam mijn kamer later nog binnenvallen om te kijken of alles uit was. Hierna viel ik redelijk snel in slaap, ik schat rond een uur of 3, kwart over 3.
Conclusie
Na 2 eerdere, geslaagde trips. Waarvan één op truffels en één op mdma is dit mijn raarste trip geweest. Het was een ongeplande trip waarbij ik me het grootste deel van de tijd niet positief voelde. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de weinige voorbereiding, maar dit past nogal bij mij als chaotisch persoon. Het sporten van te voren was misschien ook niet handig. Toch had deze trip met negatieve gedachten en rare gezichtsvervormingen iets fijns, al is dat niet precies het juiste woord. Ik vond het een zeer interessante trip, maar vind sommige gedachten toch wel wat verontrustend. Al denk ik met grote zekerheid te weten dat ik mezelf nooit iets aan had gedaan. Al met al, een interessante trip die vooral op het hoogtepunt niet fijn was, maar waarbij ik achteraf geen verkeerd gevoel heb.
De trip was behoorlijk hard voor 10 gram Atlantis. Dit komt doordat ik weinig had gegeten die dag, om kwart voor 6 had ik een hele lichte maaltijd gegeten. Mijn gewicht helpt ook mee, ik weeg maar 60 kilogram. Bovendien denk ik dat het sporten van te voren een versterkende uitwerking heeft gehad, hier had ik eerder dingen over gelezen.