#1
Proloog
Het plan was om met een vriend van me te trippen, het ging zijn eerste keer worden. Maar hij had afgebeld want hij geraakte niet weg van thuis. Daar zat ik dus met 2 x 10 gram Truffels Pajateros, de Dragon's Dynamite. Zou ik het erop wagen om alleen te doen? Tuurlijk.
De set en setting zagen er als volgend uit: ik was verkouden en voelde me een beetje blue omdat ik m'n vriendin miste. De trip ging beginnen in mijn kamer, daarna verdergaan in de kamer van m'n zus (die er niet was) met wat cartoons op de televisie. Ik zou wel zien hoe het ging eindigen. Ik had het vreemde gevoel alsof het zo moest zijn. Alsof... het tijd was voor de catharsis in m'n leven. Het werd bijna tijd en ik voelde me met elke minuut steeds zenuwachtiger worden. Het was tijd.
22 uur
Ik had de tien gram zeer fijn gekauwen en weggeslikt met heet water. Vervolgens ging ik op een matras liggen in m'n zus haar kamer en zette ik Family Guy op. Na 5 minuten al irriteerde de show me en zette ik The Simpsons movie op. Ik voelde het na een kwartiertje al opkomen. It was time.
22. 30 uur
M'n lichaam voelde ontzettend zwaar aan. Ik bleef naar het plafond staren en naar de verschillende patronen die verschenen. Het plafond leek te ademen. Het was echt gek. Ik kon totaal niet volgen met de film en snapte ook niks van wat er gebeurde. Ik was nog maar een half uur verder en zat al enorm ver heen. Het ging te snel, dacht ik. Ik ga een bad trip krijgen! Ik werd bang, tot ik dacht: âhet zijn de truffels maar. Binnen een paar uur is het gedaan. Waarom in godsnaam bang worden?â
Dit maakte ik mezelf een kwartier lang wijs tot ik het uiteindelijk geloofde. Dan ging ik in m'n eigen kamer op bed liggen en begon de trip pas echt.
23.00 uur - 00. 00 uur
Ik lag op mijn bed te hallucineren en te vechten tegen de angst. Tegen de drang om m'n ouders, - die in de kamer ernaast aan het slapen waren - mee te delen dat ik paddo's gedaan had en naar het ziekenhuis moest.
Plots veranderde er iets. Ik voelde me sterker worden. Ik dacht: âja, tripmiddelen zijn duidelijk niet weggelegd voor mij.â Dus ik besloot de mushroom-stopper te gebruiken. 4 valeriaanpillen en 2 dextro-engerie. Ik voelde de trip minderen, maar het bleek een illusie te zijn. Ik hoorde een volwassenen versie van mezelf denken. Ik voelde me als een man denken. Dit klinkt misschien raar maar het was zo. Ik zei dat drugs niets meer voor mij waren. Dat het tijd werd om het leven en de maatschappij te aanvaarden zoals ze is. Dat het tijd werd om volwassen te worden. Die gedachte kalmeerde me, totâŠ
mân maag opeens raar begon te doen en ik snel naar het toilet liep om te kotsen. Briljant! De middeltjes die me zouden redden uitkotsen, nu zit je nog uren vast! Hahahahaha⊠En het was zo. Toen ik terug in bed ging liggen begon het. Het vreemdste dat ik ooit in mân leven zou meemaken waarschijnlijk. En oh God, het was zo fantastisch en gruwelijk angstaanjagend tegelijkertijdâŠ
00.0 uur â 2.30 uur
Herinner je je die scĂšne in The Matrix toen Neo wakker werd in een soort van cocon, naast nog biljoenen anderen cocons? Dat dit de echte zin van het leven was? Dat we allemaal in een soort van⊠kunstmatige slaap gehouden werden? Wel, ik werd net als Neo wakker. Met mân ogen toe in bed zat ik in een totaal andere wereld. Ik zat IN de zin van het leven. En ik overdrijf niet, het was net als de Matrix-scĂšne! Mijn filosofische obsessie was over: ik wist eindelijk wat dit allemaal betekende.
Wat er vervolgens gebeurde is te raar voor woorden: maar ik verloor mezelf gewoon. Ik kon een vogel worden, ik kon de lucht worden. Ik kon vliegen als ik dat wou! Maar ik ging het niet proberen, want ik had mezelf raar genoeg onder controle. En waarom zou ik in godsnaam uit een raam springen? Je ziet eenden toch ook niet de lift nemen hé? Stijg dan op van de grond (inside joke, hahaha).
Hoe dan ook, ik vergat mezelf gewoon en ik werd Ă©Ă©n met het Zijn. De stem van een buitenlander mompelde onverstaanbare dingen in mân hoofd en ik werd terug een beetje bang. Is dit het einde? Sliep ik, sliep ik niet? Zat ik nog wel in mân kamer? Was ik gek geworden? Was ik dood? Ik wist het helemaal niet meer. Ik maakte mezelf maar wijs dat âik niet gek geworden ben, ik ben vergiftigd. Dit gaat niet voor altijd duren.â En ik relaxte. Wat boeide het allemaal? Dit zal de laatste keer zijn dat ik dit doe, dacht ik verwonderd. Dus laten we ervan genieten.
Wat ik ervoer kan alleen maar als volgende beschreven worden:
âToday a young man on acid realised that all matter is just energy condensed to a slow vabration, that we are all one consciousness experiencing itself subjectively, there is no such thing as death, life is only a dream and we are the imagination of ourselves.â - Bill Hicks
Prachtig. Ik begreep opeens waarom we hier zijn. Dat studeren belangrijk is om onze hersenen te trainen en kennis te vergaren over deze planeet. Dat de zin van het leven onbeschrijfbaar is. Dat al die discussies over god en al die haat zinloos is: beleef gewoon Ă©Ă©n keertje wat ik gisterennacht beleefd heb en je zult het allemaal begrijpen. Ik zal nooit fatsoenlijk kunnen uitleggen wat ik beleefd heb, maar misschien is het zo wel het beste. Zo blijft het leven een mysterie. Life is life.
Epiloog
Liefde en kunst. Of in Ă©Ă©n woord: schoonheid. Daar gaat het allemaal om. En mân eigen weg vinden op dit planeetje. In dit bestaan. Mijn drugsdagen zijn voorbij. Enkel af en toe een pilsje en een puur jointje voor mij. Ik besef nu dat het leven meer is dan wat iedereen denkt. Dat het niet draait om geld, macht, seks met zo veel mogelijk mensen. Nee: het draait om gelukkig zijn, gelukkig maken en schoonheid. De volgende trip is ook al gepland: als ik 25 ben en alleen woon. In de volgende fase van mân leven. Nog zes jaartjes wachten. En leven.
Het plan was om met een vriend van me te trippen, het ging zijn eerste keer worden. Maar hij had afgebeld want hij geraakte niet weg van thuis. Daar zat ik dus met 2 x 10 gram Truffels Pajateros, de Dragon's Dynamite. Zou ik het erop wagen om alleen te doen? Tuurlijk.
De set en setting zagen er als volgend uit: ik was verkouden en voelde me een beetje blue omdat ik m'n vriendin miste. De trip ging beginnen in mijn kamer, daarna verdergaan in de kamer van m'n zus (die er niet was) met wat cartoons op de televisie. Ik zou wel zien hoe het ging eindigen. Ik had het vreemde gevoel alsof het zo moest zijn. Alsof... het tijd was voor de catharsis in m'n leven. Het werd bijna tijd en ik voelde me met elke minuut steeds zenuwachtiger worden. Het was tijd.
22 uur
Ik had de tien gram zeer fijn gekauwen en weggeslikt met heet water. Vervolgens ging ik op een matras liggen in m'n zus haar kamer en zette ik Family Guy op. Na 5 minuten al irriteerde de show me en zette ik The Simpsons movie op. Ik voelde het na een kwartiertje al opkomen. It was time.
22. 30 uur
M'n lichaam voelde ontzettend zwaar aan. Ik bleef naar het plafond staren en naar de verschillende patronen die verschenen. Het plafond leek te ademen. Het was echt gek. Ik kon totaal niet volgen met de film en snapte ook niks van wat er gebeurde. Ik was nog maar een half uur verder en zat al enorm ver heen. Het ging te snel, dacht ik. Ik ga een bad trip krijgen! Ik werd bang, tot ik dacht: âhet zijn de truffels maar. Binnen een paar uur is het gedaan. Waarom in godsnaam bang worden?â
Dit maakte ik mezelf een kwartier lang wijs tot ik het uiteindelijk geloofde. Dan ging ik in m'n eigen kamer op bed liggen en begon de trip pas echt.
23.00 uur - 00. 00 uur
Ik lag op mijn bed te hallucineren en te vechten tegen de angst. Tegen de drang om m'n ouders, - die in de kamer ernaast aan het slapen waren - mee te delen dat ik paddo's gedaan had en naar het ziekenhuis moest.
Plots veranderde er iets. Ik voelde me sterker worden. Ik dacht: âja, tripmiddelen zijn duidelijk niet weggelegd voor mij.â Dus ik besloot de mushroom-stopper te gebruiken. 4 valeriaanpillen en 2 dextro-engerie. Ik voelde de trip minderen, maar het bleek een illusie te zijn. Ik hoorde een volwassenen versie van mezelf denken. Ik voelde me als een man denken. Dit klinkt misschien raar maar het was zo. Ik zei dat drugs niets meer voor mij waren. Dat het tijd werd om het leven en de maatschappij te aanvaarden zoals ze is. Dat het tijd werd om volwassen te worden. Die gedachte kalmeerde me, totâŠ
mân maag opeens raar begon te doen en ik snel naar het toilet liep om te kotsen. Briljant! De middeltjes die me zouden redden uitkotsen, nu zit je nog uren vast! Hahahahaha⊠En het was zo. Toen ik terug in bed ging liggen begon het. Het vreemdste dat ik ooit in mân leven zou meemaken waarschijnlijk. En oh God, het was zo fantastisch en gruwelijk angstaanjagend tegelijkertijdâŠ
00.0 uur â 2.30 uur
Herinner je je die scĂšne in The Matrix toen Neo wakker werd in een soort van cocon, naast nog biljoenen anderen cocons? Dat dit de echte zin van het leven was? Dat we allemaal in een soort van⊠kunstmatige slaap gehouden werden? Wel, ik werd net als Neo wakker. Met mân ogen toe in bed zat ik in een totaal andere wereld. Ik zat IN de zin van het leven. En ik overdrijf niet, het was net als de Matrix-scĂšne! Mijn filosofische obsessie was over: ik wist eindelijk wat dit allemaal betekende.
Wat er vervolgens gebeurde is te raar voor woorden: maar ik verloor mezelf gewoon. Ik kon een vogel worden, ik kon de lucht worden. Ik kon vliegen als ik dat wou! Maar ik ging het niet proberen, want ik had mezelf raar genoeg onder controle. En waarom zou ik in godsnaam uit een raam springen? Je ziet eenden toch ook niet de lift nemen hé? Stijg dan op van de grond (inside joke, hahaha).
Hoe dan ook, ik vergat mezelf gewoon en ik werd Ă©Ă©n met het Zijn. De stem van een buitenlander mompelde onverstaanbare dingen in mân hoofd en ik werd terug een beetje bang. Is dit het einde? Sliep ik, sliep ik niet? Zat ik nog wel in mân kamer? Was ik gek geworden? Was ik dood? Ik wist het helemaal niet meer. Ik maakte mezelf maar wijs dat âik niet gek geworden ben, ik ben vergiftigd. Dit gaat niet voor altijd duren.â En ik relaxte. Wat boeide het allemaal? Dit zal de laatste keer zijn dat ik dit doe, dacht ik verwonderd. Dus laten we ervan genieten.
Wat ik ervoer kan alleen maar als volgende beschreven worden:
âToday a young man on acid realised that all matter is just energy condensed to a slow vabration, that we are all one consciousness experiencing itself subjectively, there is no such thing as death, life is only a dream and we are the imagination of ourselves.â - Bill Hicks
Prachtig. Ik begreep opeens waarom we hier zijn. Dat studeren belangrijk is om onze hersenen te trainen en kennis te vergaren over deze planeet. Dat de zin van het leven onbeschrijfbaar is. Dat al die discussies over god en al die haat zinloos is: beleef gewoon Ă©Ă©n keertje wat ik gisterennacht beleefd heb en je zult het allemaal begrijpen. Ik zal nooit fatsoenlijk kunnen uitleggen wat ik beleefd heb, maar misschien is het zo wel het beste. Zo blijft het leven een mysterie. Life is life.
Epiloog
Liefde en kunst. Of in Ă©Ă©n woord: schoonheid. Daar gaat het allemaal om. En mân eigen weg vinden op dit planeetje. In dit bestaan. Mijn drugsdagen zijn voorbij. Enkel af en toe een pilsje en een puur jointje voor mij. Ik besef nu dat het leven meer is dan wat iedereen denkt. Dat het niet draait om geld, macht, seks met zo veel mogelijk mensen. Nee: het draait om gelukkig zijn, gelukkig maken en schoonheid. De volgende trip is ook al gepland: als ik 25 ben en alleen woon. In de volgende fase van mân leven. Nog zes jaartjes wachten. En leven.
