#1
Mijn vorige trip report was een beetje erg lang dus ik zal proberen het dit keer kort te houden.
ik schrijf dit nu vrij laat na de trip zelf (bijna 2 maanden geleden) maar ik kan mij alles nog zeer goed herinneren...
een vriend van mij (M) was in de vakantie keer een paar dagen alleen thuis. dus we dachten: truffeltijd!![:grin:]()
.
In Eindhoven de truffels gaan halen en ik had altijd dolphins delight 10 gram gepakt, maar wou dit keer eens iets heftigers aangezien ik merkte dat ik de keren daarvoor na 2 uur al vrijwel uitgetript was en de visuals niet zo sterk waren.
Dus werd mij aangeraden om Cosmic Connectors te pakken.
Een bakje van 15 gram gehaald maar was niet van plan die gelijk allemaal op te eten.
De verkoper zei ook dat ik gewoon eerst de helft kon doen of 10 gram en daarna altijd nog kon zien of ik meer zou willen.
De trip
Eenmaal weer bij M thuis de truffels afgewogen en 10 gram gepakt. Deze truffels waren iets groter en ook veel zuurder dan de Dolphins die ik gewend was. De laatste grote truffel van mn 10 gram portie kreeg ik niet meer door mijn keel omdat ie van binnen heel zacht (sponzig) was en het leek voor mij alsof de truffel gewoon rot was. Hij smaakte nu niet meer alleen maar zuur maar dus ook sponzig en gewoon ronduit ranzig. Ik had dus denk ik uiteindelijk maar 8 gram op.
10 minuten nadat ik ze op had merkte ik al veranderingen in de omgeving. De houten planken van de laminaat vloer begonnen al als ski's langs elkaar te glijden en de boekenkast, tv, lampen en muren begonnen al vaag te bewegen. Het was nog erg licht buiten en ik had al snel het gevoel dat ik naar buiten wilde. Eenmaal samen met M uit de deur naar buiten gestapt kwam er heel even een vlaag van rust over mij heen maar gelijk daarna begon ik me goed misselijk te voelen en een beetje onrustig.
We liepen buiten verder langs een rivier door het gras heen. Ik bleef me misselijk voelde en melde dit uiteindelijk ook aan M. We liepen richting een bankje waar we even rustig konden zitten maar er waren nog vrij veel menen buiten. Ik werd steeds misselijker en onrustiger en voelde al aan dat dit niet goed ging. Ik durfde niet om me heen te kijken want als ik al naar de grond keek was het gras al knalgroen en leek zo dichtbij te zijn alsof ik het vanaf 60cm hoog aan het bekijken was. Elk grassprietje kwam op me af en was overweldigend qua kleur.
Eenmaal bij een ander bankje aangekomen keek ik naar de tegels. Deze werden steeds omstebeurd kleiner en groter en dansten omhoog en omlaag en heen en weer. Er lagen allemaal platgedrukte kauwgoms op de tegels en deze leken ook groter te worden en te bewegen (wegkruipend als slakken). Ik zei tegen M dat ik in het gras wilde gaan liggen want de misselijkheid en duizeligheid werd als maar erger.
Uiteindelijk lag/zat ik vlakbij de rivier in het gras. het huis van M, de 2 bankjes en het plekje waar ik nu zat liggen vrij ver uit elkaar maar het leek voor mij alsof het zo in 1 kleine kamer het gepassen. Ik was voor mijn gevoel binnen no-time op een andere plek.
Ik bleef een beetje rustig rondkijken en zag dat ik echt hard aan het trippen was. In de lucht/wolken zag ik van die Azteken tekeningen (cirkels), aan de overkant van de rivier stond een rij bomen en had de dag ervoor Lord of the Rings gezien... deze bomen leken dus allemaal Ents voor mij en zachtjes te bewegen en me aan te kijken. Dit vond ik nog wel mooi om te zien maar ook intimiderend. De bladeren van de boom boven mij bewoog op een zeer onnatuurlijke manier en vloeide steeds in elkaar door. Ik was er aan gewend dat alles lijkt te ademen als je truffels op hebt maar nu bewoog alles egt veel te heftig. Daarbij kwam ook nog eens dat ik het vage gevoel had dat ik doodging of elk moment knock-out kon gaan.
Toen ik weer even naar de bomen voor mij keek, leken deze ineens allemaal naar achter te vallen. alsof er een schokgolf ze omblies. Dit gebeurde zon 3 a 4 keer na elkaar als ik even met mn ogen dicht en weer open deed en dit gaf mij dus ook een erg raar gevoel. Ook zag ik een soort van schild door de lucht heen schieten. alsof er een koepel om de aarde heen zat.
*wat mij het meest aan het schrikken bracht was dat toen ik voor me keek en even met mn hoofd naar rechts draaide om iets tege M te zeggen, ik op het moment dat ik mn hoofd draaide een ontzettend hard knarsend geluid hoorde (alsof je op zand kauwt) en dit gecombineerd met dat mijn beeld helemaal wit met grijze vlekken werd!?* Ik weet ook niet meer zeker of het grijze vlekken waren of dat ik ook egt iets zag maar voelde me er heel ongemakkelijk bij en ik zag het ook maar in een flits.
Ik vond het echt niet meer fijn en vroeg aan M of ik een energy drank blikje mocht om even wat suiker binnen te krijgen en hierdoor hopelijk het trippen iets te verminderen. Wat ik eigenlijk op dat moment wou was gewoon helemaal uit mn trip zijn. Want alles wat ik nu verteld heb gebeurde in zon half uur/klein uurtje.
Na wat gedronken te hebben en nadat M me een beetje gekalmeerd had begon alles wat rustiger te bewegen. De Ents aan de overkant vond ik er nu gewoon cool uitzien en alles bewoog nu vredig inplaats van spastish.
We liepen uiteindelijk weer naar een bankje en toen begonnen de mooie visuals. Ik keek mooi uit op een grote open gras vlakte met in de verte een kleuren explosie in de lucht. Aan de horizon zag ik het roodgloeiend overlopen in oranje/geel/groen/paars en uiteindelijk als ik naar boven keek blauw(de zon ging net onder). In de verte zag ik op de wolken paarse (nee geen roze) olifantjes dansen. Als ik rechts van mij keek zag ik een soort van vulkaan die lava uitspuwde. Het schild wat ik af en toe door de lucht zag schieten zag ik nogsteeds maar vond dit nu niet meer vervelend. De rest van de avond was alles nogsteeds heel helder ookal was het eigenlijk pikkedonker buiten. Toen we op het bankje zaten hoorde ik op een gegeven moment een zangerige vrouwenstem tegen me praten/zingen. Ver hierna toen we uiteindelijk weer binnen waren en ik bij de achterdeur een sigaretje zat te roken hoorde ik ook een mannenstem in me oor fluisteren. Het enige wat ik van woorden eruit kon halen waren: *weinig* en *tijd*.
Daarna maar tv gekeken en op Discovery Channel een prachtige documantaire gezien over het hitteschild van de aarde en het weer op de zon.
Ik heb ongeveer 7 uur visuals gehad maar na het drinken van de energy drank was iniedergeval het hele heftige voorbij. De rest van de avond vond ik geweldig maar wat er in het eerste uur gebeurde had tog wel een flinke impact op me.
Kom maar met de reacties![:grin:]()
.
ik schrijf dit nu vrij laat na de trip zelf (bijna 2 maanden geleden) maar ik kan mij alles nog zeer goed herinneren...
een vriend van mij (M) was in de vakantie keer een paar dagen alleen thuis. dus we dachten: truffeltijd!
In Eindhoven de truffels gaan halen en ik had altijd dolphins delight 10 gram gepakt, maar wou dit keer eens iets heftigers aangezien ik merkte dat ik de keren daarvoor na 2 uur al vrijwel uitgetript was en de visuals niet zo sterk waren.
Dus werd mij aangeraden om Cosmic Connectors te pakken.
Een bakje van 15 gram gehaald maar was niet van plan die gelijk allemaal op te eten.
De verkoper zei ook dat ik gewoon eerst de helft kon doen of 10 gram en daarna altijd nog kon zien of ik meer zou willen.
De trip
Eenmaal weer bij M thuis de truffels afgewogen en 10 gram gepakt. Deze truffels waren iets groter en ook veel zuurder dan de Dolphins die ik gewend was. De laatste grote truffel van mn 10 gram portie kreeg ik niet meer door mijn keel omdat ie van binnen heel zacht (sponzig) was en het leek voor mij alsof de truffel gewoon rot was. Hij smaakte nu niet meer alleen maar zuur maar dus ook sponzig en gewoon ronduit ranzig. Ik had dus denk ik uiteindelijk maar 8 gram op.
10 minuten nadat ik ze op had merkte ik al veranderingen in de omgeving. De houten planken van de laminaat vloer begonnen al als ski's langs elkaar te glijden en de boekenkast, tv, lampen en muren begonnen al vaag te bewegen. Het was nog erg licht buiten en ik had al snel het gevoel dat ik naar buiten wilde. Eenmaal samen met M uit de deur naar buiten gestapt kwam er heel even een vlaag van rust over mij heen maar gelijk daarna begon ik me goed misselijk te voelen en een beetje onrustig.
We liepen buiten verder langs een rivier door het gras heen. Ik bleef me misselijk voelde en melde dit uiteindelijk ook aan M. We liepen richting een bankje waar we even rustig konden zitten maar er waren nog vrij veel menen buiten. Ik werd steeds misselijker en onrustiger en voelde al aan dat dit niet goed ging. Ik durfde niet om me heen te kijken want als ik al naar de grond keek was het gras al knalgroen en leek zo dichtbij te zijn alsof ik het vanaf 60cm hoog aan het bekijken was. Elk grassprietje kwam op me af en was overweldigend qua kleur.
Eenmaal bij een ander bankje aangekomen keek ik naar de tegels. Deze werden steeds omstebeurd kleiner en groter en dansten omhoog en omlaag en heen en weer. Er lagen allemaal platgedrukte kauwgoms op de tegels en deze leken ook groter te worden en te bewegen (wegkruipend als slakken). Ik zei tegen M dat ik in het gras wilde gaan liggen want de misselijkheid en duizeligheid werd als maar erger.
Uiteindelijk lag/zat ik vlakbij de rivier in het gras. het huis van M, de 2 bankjes en het plekje waar ik nu zat liggen vrij ver uit elkaar maar het leek voor mij alsof het zo in 1 kleine kamer het gepassen. Ik was voor mijn gevoel binnen no-time op een andere plek.
Ik bleef een beetje rustig rondkijken en zag dat ik echt hard aan het trippen was. In de lucht/wolken zag ik van die Azteken tekeningen (cirkels), aan de overkant van de rivier stond een rij bomen en had de dag ervoor Lord of the Rings gezien... deze bomen leken dus allemaal Ents voor mij en zachtjes te bewegen en me aan te kijken. Dit vond ik nog wel mooi om te zien maar ook intimiderend. De bladeren van de boom boven mij bewoog op een zeer onnatuurlijke manier en vloeide steeds in elkaar door. Ik was er aan gewend dat alles lijkt te ademen als je truffels op hebt maar nu bewoog alles egt veel te heftig. Daarbij kwam ook nog eens dat ik het vage gevoel had dat ik doodging of elk moment knock-out kon gaan.
Toen ik weer even naar de bomen voor mij keek, leken deze ineens allemaal naar achter te vallen. alsof er een schokgolf ze omblies. Dit gebeurde zon 3 a 4 keer na elkaar als ik even met mn ogen dicht en weer open deed en dit gaf mij dus ook een erg raar gevoel. Ook zag ik een soort van schild door de lucht heen schieten. alsof er een koepel om de aarde heen zat.
*wat mij het meest aan het schrikken bracht was dat toen ik voor me keek en even met mn hoofd naar rechts draaide om iets tege M te zeggen, ik op het moment dat ik mn hoofd draaide een ontzettend hard knarsend geluid hoorde (alsof je op zand kauwt) en dit gecombineerd met dat mijn beeld helemaal wit met grijze vlekken werd!?* Ik weet ook niet meer zeker of het grijze vlekken waren of dat ik ook egt iets zag maar voelde me er heel ongemakkelijk bij en ik zag het ook maar in een flits.
Ik vond het echt niet meer fijn en vroeg aan M of ik een energy drank blikje mocht om even wat suiker binnen te krijgen en hierdoor hopelijk het trippen iets te verminderen. Wat ik eigenlijk op dat moment wou was gewoon helemaal uit mn trip zijn. Want alles wat ik nu verteld heb gebeurde in zon half uur/klein uurtje.
Na wat gedronken te hebben en nadat M me een beetje gekalmeerd had begon alles wat rustiger te bewegen. De Ents aan de overkant vond ik er nu gewoon cool uitzien en alles bewoog nu vredig inplaats van spastish.
We liepen uiteindelijk weer naar een bankje en toen begonnen de mooie visuals. Ik keek mooi uit op een grote open gras vlakte met in de verte een kleuren explosie in de lucht. Aan de horizon zag ik het roodgloeiend overlopen in oranje/geel/groen/paars en uiteindelijk als ik naar boven keek blauw(de zon ging net onder). In de verte zag ik op de wolken paarse (nee geen roze) olifantjes dansen. Als ik rechts van mij keek zag ik een soort van vulkaan die lava uitspuwde. Het schild wat ik af en toe door de lucht zag schieten zag ik nogsteeds maar vond dit nu niet meer vervelend. De rest van de avond was alles nogsteeds heel helder ookal was het eigenlijk pikkedonker buiten. Toen we op het bankje zaten hoorde ik op een gegeven moment een zangerige vrouwenstem tegen me praten/zingen. Ver hierna toen we uiteindelijk weer binnen waren en ik bij de achterdeur een sigaretje zat te roken hoorde ik ook een mannenstem in me oor fluisteren. Het enige wat ik van woorden eruit kon halen waren: *weinig* en *tijd*.
Daarna maar tv gekeken en op Discovery Channel een prachtige documantaire gezien over het hitteschild van de aarde en het weer op de zon.
Ik heb ongeveer 7 uur visuals gehad maar na het drinken van de energy drank was iniedergeval het hele heftige voorbij. De rest van de avond vond ik geweldig maar wat er in het eerste uur gebeurde had tog wel een flinke impact op me.
Kom maar met de reacties
