Tweede keer XTC: hoe het niet moet.

Tweede keer XTC: hoe het niet moet.

Vervolg op het verhaal: eerste keer XTC, ultiem geluk.
Achtergrondinfo: vrouw, 22 jr, 1.74m, 70 kg
Datum: 17 februari 2012, einde van de middag
Setting: thuis met mijn vriend
Dosis: ongeveer 3 pillen verdeeld over de nacht
Stemming: SIKED!

Deel 1
Nadat mijn eerste keer XTC zo onbeschrijflijk geweldig was, kon ik niet wachten het weer te gebruiken. Maar mijn vriend is niet meer zo bekend meer met het wereldje, en degene van wie hij het de eerste keer had gekregen bleek opgepakt te zijn. Zelf ken ik al helemaal niemand die gebruikt. Iemand die mijn vriend kent maakte steeds beloftes, maar kwam iedere keer met excuses waarom hij het nog niet had. Ook zijn we helemaal niet (meer) thuis in de wereld van hardcore, techno ed. Kortom, we zaten een tijdje zonder XTC. Ik baalde ontzettend, want nu ik eenmaal de smaak van drugs had geproefd, wilde ik alleen maar MEER! Uiteindelijk duurde het ongeveer 3 maanden voor we het goedje weer in handen hadden.

Maar laat ik eerst een uitstapje maken naar wat we voor die tijd allemaal uit hebben gespookt. Doordat we niet aan XTC konden komen begonnen we te experimenteren met andere soorten drugs. Eerst hasj, maar ik heb zelfs nog nooit een sigaret gerookt dus toen ik wat rook inhaleerde, schrok ik me kapot van de pijn die dat in je keel doet. Daarom een hasj-cake gemaakt, maar het beviel niet zo goed omdat ik veel te veel had gehad. Vervolgens de smartshop geplunderd met verschillende soorten truffels, passiebloem, herbal XTC, kratom en ten slotte salvia, in de hoop dat roken tegen die tijd minder zeer zou doen. De eerste twee keer truffels waren geen succes, waarschijnlijk omdat we te weinig hadden genomen. De derde keer was een groot succes, en ik maakte voor het eerst kennis met de wondere wereld van hallucinaties en niet te stoppen lachbuien (voor een verslag van deze ervaring: zie hier). Toch was er geen enkel middel wat ook maar enigszins in de buurt kwam van het heerlijke gevoel wat ik had gevoeld toen ik voor het eerst XTC probeerde. Inmiddels hadden we ook maar een waterpijp aangeschaft waardoor ik ook af en toe wat pure hasj kon roken, maar het is niet echt mijn ding. Lichamelijk vind ik het vrij onprettig, en ik word er wat para van en denk de hele tijd dat mijn omgeving mindfucks met me aan het uithalen is. Seks met hasj is wel ontzettend lekker though. Ten slotte nog wat leuke ervaringen met salvia gehad (zie hier en hier), wat zeer geslaagd was, maar nog steeds kwam niets in de buurt van XTC.

Eigenlijk kun je wel zeggen dat het behoorlijk uit de hand aan het lopen was. Het idee was ‘eens een keer’ een drug te proberen, maar toen dat zo goed bevallen was ging ik helemaal los. Ik denk niet dat er ook maar iemand is die dat van mij verwacht had, ik ben toch dat lieve stille meisje met die goede cijfers aan de universiteit? Ik zag wel in dat we fout bezig waren nu we meerdere keren in de week drugs gebruikten, maar toch voelde het allemaal veel te leuk en spannend.

Op een dag was het dan eindelijk zo ver: we hadden XTC gekregen. 10 kleine oranje pilletjes met olifantjes erop, volgens internet getest op 178 mg. Mijn vriend was vrij op de dag dat hij het kreeg, ik moet eerst nog even naar school. Toen ik terug kwam zat hij al gehaast op me te wachten, en nog voor ik mijn tas neer kon zetten slikte hij de eerste pil weg. Ook ik kon niet wachten tot het zo ver was, en slikte daarom iets meer dan de helft van het pilletje weg. Vervolgens ging ik even wat kleding passen die net via de post geleverd was. Ik was hier net een kwartiertje mee bezig toen ik al wat bodyload voelde. Bijzonder, omdat het de vorige keer zo lang had geduurd voor ik wat voelde. Dit belooft nog wat, dacht ik. Ik was nog even wat in de weer en mijn vriend zette in de woonkamer een dansbaar muziekje op en begon al wat rond te dansen en de kamer gezellig te maken. Een minuut of 20 na de inname kwam ik bij hem zitten, lopen ging even niet zo lekker omdat mijn zicht wat rokerig werd en ik al een behoorlijke bodyload had. Nog geen euforie of meer energie. Ik verbaasde me over wat ik allemaal al voelde, mijn vriend voelde nog niet zo veel. Hij ging even lekker zittende kleding aantrekken en ik ging staan om zachtjes te bewegen op de muziek. De gordijnen deed ik nog even wat verder dicht.

En toen ineens: BOEM.

De XTC klapt keihard in. Een keihard gevoel van euforie, energie, en een ontzettend zacht en troebelig gevoel overvalt me. In één klap voelt het vest wat ik aanheb ENORM ZACHT aan mijn armen, net zoals de vorige keer dat ik had genomen, maar dan veel meer van ‘gewoon’ naar ‘niet normaal zacht’, terwijl het de vorige keer geleidelijker was gegaan. WOWOWOWOWOW! Wat een inslag! Alle lasten vallen van mijn schouders en ik bevind me in een compleet andere wereld, een compleet andere realiteit, dimensie? Mijn zicht is vreemd, heel zacht en rokerig en alles trilt hard. Ik voel me een beetje een alien in een compleet andere wereld, ik kan me de ‘gewone’ wereld even niet meer voorstellen. Dit is nog beter dan de eerste keer, nog heftiger!! De muziek klinkt heerlijk en ik begin te dansen, oh wat voelt dat lekker! Mijn lichaam is net klei, zo zacht en vervormbaar. Mijn vriend is inmiddels teruggekomen en bij hem begint het ook goed op te komen, maar nog niet zo hard als bij mij. Ik dans hard en ik ontdoe me van de meeste kleding, waardoor ik alleen nog een hemdje en een kort broekje aanheb, dit omdat ik het zo lekker warm heb en ik me nog lichter voel met weinig kleding aan. Ik snap nu waarom mensen zo graag dansen onder invloed, de vorige keer had ik daar echt totaal geen zin in maar nu voelt het perfect, en ik heb ook veel meer energie, in tegenstelling tot de eerste keer. Ik kijk even naar mijn vriend en ik vind hem er opeens ontzettend prachtig, lief, perfect uitzien. Zijn stem klinkt ook hemels, ZO mooi. Ik schreeuw wel 10 keer uit hoeveel ik van hem hou. Ik vertel dat ik zo lekker bij hem kom zitten, als ik klaar ben met dansen. Ik besef me wat ik 3 maanden heb moeten missen en heb bijna medelijden met mezelf dat ik dit heerlijke gevoel zo lang heb moeten missen. Mijn vriend zegt dat het alleen nog maar beter gaat voelen als we meer nemen. Ik roep uit dat beter echt onmogelijk is en kijk hem vol verbazing en met open mond aan, want ik geloof gewoon niet dat ik me beter kan voelen als dit. Maar we voelen ons zo geweldig dat we niet twijfelen en nog wat bijpakken, terwijl de eerste pil nog maar net is ingeslagen. Ik neem het halfje wat nog over was, wat mijn vriend allemaal neemt weet ik niet, maar ik weet dat hij meer opheeft en meer gaat nemen, vanwege al zijn ervaring en zijn gewicht (ongeveer 90 kg). Hij rookt er ook af en toe een jointje bij. Ik ga even op de grond op het kleed zitten en kijk naar de kleine paasmannetjes die we laatst hadden gekocht. Ik zet er één recht omdat die op zijn neus was gevallen, en ik moet bijna huilen omdat ik het zo zielig voor hem vind. De paasmannetjes zien er ZO lief uit, ik huil uit ontroering, want een ontzettende lieve wezentjes! Ik ga weer zitten op het kleed en heb even een heel fijn gesprek met mijn vriend. En vanaf hier gaat het de verkeerde kant op.

Ik weet niet meer hoe we erop kwamen, maar mijn vriend verteld me plots iets heel ergs uit zijn verleden. Ik weet van zijn PTSS en dat hij veel heeft meegemaakt, maar dit had ik echt niet verwacht. Ik kijk hem voor mijn gevoel eerst een eeuwigheid met de grootst mogelijk opengesperde ogen aan, met een kaak die op de vloer valt. Dan sla ik hem op zijn been en roep heel vaak zijn naam uit, en roep met luide stem hoe hij dit eerder tegen mij had moeten zeggen, hoe hij dit verborgen had kunnen houden, hoe hij dit niet onder invloed had moeten zeggen. We huilen allebei hard en hij zegt dat hij het gewoon zo moeilijk vindt over die dingen te praten, en dat het eigenlijk alleen onder invloed lukt. Ik ben vooral zo van slag omdat ik het niet vind kunnen dat hij dit onder invloed vertelt, zulke dingen moet je niet op zulke momenten vertellen. Ook al snap ik het wel, praten gaat veel makkelijker onder invloed, dat heb ik zelf ook. Ik huil met mijn hoofd op zijn knie en heb zo veel medelijden met hem, maar tegelijkertijd zit het me echt niet lekker dat hij het me nooit eerder had verteld.

Het is nu ruim een uur na de eerste inname. Ik maak een verkeerde beweging met mijn kaak en het doet ontzettend zeer en het blijft zeer doen. Ik voel me ook ineens wat opgefokt. Mijn hart klopt hard en mijn lichaam en handen trillen heel erg. Ik kan niet eens staan omdat m’n benen zo trillen en m’n hart er nog harder van gaat kloppen. Ik word onrustig en wil van alles tegelijk doen, maar tegelijkertijd gaat dat helemaal niet omdat mijn lichaam dat even niet aankan. Ik raak wat geïrriteerd, terwijl het leuke aan XTC juist was dat ik totaal geen irritaties meer heb. Ik weet niet goed wat ik wil, zitten is niet goed, liggen is niet goed, praten is niet goed, bewegen is niet goed, en ik kan maar niet plassen terwijl ik zo nodig moet. Ik ijsbeer wat heen en weer, ga liggen op het kleed, ga zitten, ga weer wat ijsberen en opnieuw zitten, maar ik hou het allemaal nog geen minuut vol. Wat is dit? Waar is die euforie nou gebleven?


Tot zover deel 1. Deel 2 komt nog, maar vond het voor nu wel even lang genoeg.

Pas op dat je niet te veel in huis neemt, je bent er blijkbaar erg gevoelig voor! Twee a drie maanden is juist goed om er tussen te houden. Je lichaam is dan volledig hersteld en je serotonine is weer to the max gevuld. Ik heb het ook wel eens twee of drie keer achter elkaar gedaan met bijvoorbeeld een week ertussen, maar het effect is absoluut niet hetzelfde. Ik doe het nu weer om de 2 a 3 maanden en allemachtig wat is het effect veel beter dan zeg!

Pas ook op dat je niet te veel op één avond neemt, dat kan het euforische gevoel ook verpesten. Ik zie dat je 70kg weegt, het advies voor vrouwen voor een goede dosis is met jouw gewicht ongeveer 70mg. Als je boven de 140 a 150mg uit gaat, zal de euforie waarschijnlijk niet echt meer toenemen omdat al je serotonine dan al gereleased is.

Bij te veel MDMA zal er een deel in je lichaam omgezet worden naar MDA, waarvan je meer vaag wordt, strak gaat staan en zelfs kunt gaan hallucineren. Dit onderdrukt het love-effect en dat is natuurlijk zonde. Als je pillen echt getest zijn op 178mg (vrij onwaarschijnlijk als je het op internet hebt opgezocht, alleen het testcentrum kan dat met zekerheid zeggen) dan zou dat betekenen dat je een dosis van 534mg MDMA hebben binnengehad. Niet raar dat de euforie dan verdwijnt en ook niet vreemd dat je zo'n pijn aan je kaken krijgt... Dat je vriend zegt dat het alleen maar beter wordt als je meer neemt is dus onzin, de euforie maakt plaats voor vaagheid en dit willen de meesten mensen niet.

Misschien een tip voor klapperende/pijnlijke kaken, neem een magnesium tabletje. Dat helpt je kaken ontspannen!

Ja, ik heb mijn lesje inmiddels wel geleerd. Na deze ervaring heb ik nog een tijd wekelijks gebruikt, maar dan wel met een veel lagere dosis als deze. Sommige van die ervaringen waren nog wel erg heftig, andere minder. Ook het vaag worden en hallucineren komt me inmiddels bekend voor, maar daar schrijf ik in het tweede deel nog wel over. Mijn vriend vind het vaag worden juist lekker, maar ik vind het zonde.

Ik gebruik voorlopig helemaal geen XTC meer ivm andere prioriteiten, maar mocht ik er ook weer aan beginnen zal ik zeker niet zo'n hoge dosis meer nemen en ook niet zo kort achter elkaar meer gebruiken.

Zo zie je maar dat het plots een vreemde kant kan opdraaien door iets wat gezegd word.
Wel echt sneu voor jullie dat zo'n mooi begin zo'n irritant einde heeft gekend.

Idd over zulke zware shit kan je beter praten als jullie nuchter zijn, al versta ik het ook wel dat het makkelijker gaat onder invloed maar spijtig genoeg heeft dit akkefietje jullie mooie ervaring naar de vaantjes geholpen.

Nou heb je gelijk de andere kant van de pil leren kennen ook

Toch weer leuk om te lezen allemaal!

groetjes!

heftig verhaal. Ik had nooit geweten dat xtc een 'andere kant' had. Dacht altijd dat het de 'ideale drug' was en de drug waar je 'niet fout op kon gaan'. Ik bedoel, serotonine, love gevoel, alles lekker en fijn? Blijkbaar niet dus.

Ga het zoiezo niet doen. Niet eens aan denken. Too risky. Misschien later, maar zoiest moet je niet inplannen. Ik overwin eerst mijn 2 verslavingen, daarna ga ik kijken in hoeverre die nieuwe levensstijl bij me past. Ik zorg eerst dat ik geen drugs meer wil gebruiken. Zo als ik me enkele dagen geleden voelde wil ik nooit meer, tis afgelopen voor mij

@mandragora: inderdaad, die nacht zeker de donkere kant van het pilletje leren kennen. Ik dacht dat die er niet was, maar wel dus... Lag ook aan de combinatie van een te hoge dosis, en iets heel rottigs horen. Wel van geleerd in ieder geval!

@L-123-R: nou ja, naar mijn idee kun je niet snel 'fout' gaan van XTC in de zin van in paniek raken, hyperventileren, in negatieve gedachtenloops blijven hangen etc, dus in dat opzicht zit je met XTC vrij veilig. Maar bij mij is het iig zo dat alles wel veel heftiger binnenkomt dan normaal, dus als je iets leuk vind wordt het HEEL leuk, maar als je iets kut vindt wordt het ineens onvoorstelbaar kut... Je kunt het dan op zich nog wel relativeren, maar doordat je zelfs van kleine dingetjes al ontzettend verwonderd en emotioneel kan worden, komt iets groots ook driedubbel zo hard aan. Maar een te hoge dosis speelt daar ook zeker een rol in. Zou er als ik jou was idd ook nog vanaf blijven, zo te horen heb jij nog een lastige weg te begaan... heel veel succes met het overwinnen van je verslavingen!

NiandraLades zei:

Wel van geleerd in ieder geval!

Klik om te vergroten...

Daar word je weer wijzer van

Emoties hebben nou eenmaal een sterke invloed om je mdma trip. Normaal gesproken voelen mensen zich prima in een feest setting en zijn er ook niet van dat soort diepgaande gesprekken. Maar ik sta er eigenlijk niet zo heel erg van te kijken dat het zo ineens om kan slaan. Al je emoties kunnen versterkt worden. Dus als je opeens iets heftigs te horen krijgt, kan je hier ook een stuk heftiger op reageren en daarmee dus in een heel andere 'trip' komen dan dat je normaal zou verwachten bij MDMA.

In de juiste setting kan het ook gebruikt worden om juist PTSS en andere psychologische klachten te verwerken (vroeger werd MDMA veel vaker door psychologen gebruikt). Maar dan moet je niet beide van het padje zijn en moet je weten wat je op zo'n moment wel en niet kan zeggen. Maar goed dat terzijde.

In mijn ogen is het dus heel begrijpelijk dat het zo gelopen is. Nog een laatste tip, laat je vriend wat professionele hulp zoeken voor zijn PTSS klachten. EMDR schijnt heel effectief te zijn, en dat bij al vrij weinig behandelingen.