Wie: ik
Waar: bij mij thuis
Wat: morfine (pil 10 mg vertraagde afgifte)
Enige tijd geleden verraste een vriend van mij me met een morfinepil. Omdat ik ook zelf bewust ben van de risico's zat ik erg te twijfelen wat ik zou doen, ik heb in het opiatengedeelte van dit forum nog een topic geopend om advies te vragen:
http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=19&t=51824 Ik zat lang te twijfelen wat ik zou doen, de pil terug geven of toch een keer proberen. Ook zat ik er aan te denken om een tweede pil te vragen, omdat 10 mg toch wat weinig is en ik liever één keer goed het effect wilde ervaren dan dat ik te weinig zou merken en het nog een tweede keer zou willen proberen om het goed te kunnen ervaren.
Ik heb lang nagedacht, opiaten zijn niet iets waar ik licht over denk. Behalve algemene informatie heb ik ook de persoonlijke verhalen van (ex)verslaafden op oa dit forum gelezen over het tot stand komen van een verslaving. Ik ben me ervan bewust dat ik niet de eerste ben die denkt dat die wel een keer een krachtig opiaat kan uitproberen zonder gevolgen. Het feit dat downers niet mijn ding zijn en dat ik oa ghb en sos bij een paar keer uitproberen heb kunnen laten hebben ervoor gezorgd dat mijn nieuwsgierigheid het won van mijn bezorgdheid. Het effect bleek idd wat tegen te vallen en eigenlijk vond ik het niet echt een report waard, maar aangezien er bijna geen reports over morfine zijn heb ik besloten om toch een report te schrijven.
Omdat de pil een vertraagde afgifte heeft was het noodzakelijk om de pil fijn te stampen om het effect enigszins te kunnen voelen. Ik heb geen hamer thuis, dus ik legde de pil op het aanrecht en ramde erop met het heft van een stanleymes. Ik kwam er achter dat de pil nogal hard was en niet echt wilde breken. Rammen had dus niet zoveel zin, dus ik pakte een tang in de hoop dat de pil dan zou breken. Dit bleek een effectieve manier te zijn, binnen 10 seconden was de pil grotendeels tot poeder gereduceerd. De grote berg poeder die van de pil kwam verbaasde me. Er zaten nog een aantal kleine brokjes tussen het poeder, deze verpulverde ik nog apart met de tang, aangezien ze te hard waren om met een mesje fijn te hakken. Toen de pil voldoende fijngemaakt was, legde ik een lijn. Normaal vind ik dat je pillen niet moet snuiven, maar ik wilde zeker zijn dat ik enig effect zou voelen van de morfine. Ik heb een paar foto's gemaakt om te laten zien hoeveel poeder van de pil kwam:
Rond 18:00 was het moment van de waarheid aangebroken. Het wegwerken van de lijn was aardig wat werk, maar uiteindelijk zat alles in mijn neus. Ik ging gamen om de tijd te doden totdat de morfine zou gaan werken, ik vind het altijd fijn om min of meer actief bezig zijn terwijl ik wacht op de inslag, omdat ik anders teveel op de klok ga letten. Ik heb niet op de tijd gelet, maar naar mijn idee begon ik na een minuut of 10 een licht rustgevend effect te voelen. Het effect stelde niet veel voor, dus ik besloot om nog even door te blijven gamen. Na ongeveer een kwartier merkte ik dat ik wat minder scherp was en besloot daarom te stoppen met gamen.
Ondertussen was het rond 18:45 en vond ik het tijd om te gaan eten en zette een pizza in de oven. Ruim een kwartier later was de pizza klaar en at ik die liggend op de bank, voor de tv, op. Het effect was intussen iets sterker geworden, maar nog steeds licht. Ik voelde me ontspannen, het voelde zuiverder dan andere downers, zoals alcohol en ghb. Ik vond het nog het meest weghebben van diazepam, maar dan ook nog met een lichamelijk kalmerend effect. Het voelde onschuldig, gewoon lekker relaxt op de bank hangen nagenietend van het weekend. Ik moest denken aan
het topic van Berbatov over het ontstaan van zijn verslaving en zie zijn verhaal als een goede waarschuwing. Waar het bij oa pep en sos al gelijk duidelijk is dat je ermee uit moet kijken, voelde de morfine alsof het totaal geen kwaad doet.
Rond 20:15 belde mijn moeder om te vragen of ik even langs kon komen om ergens mee te helpen. Eigenlijk had ik niet zo'n zin om weg te gaan, maar door de lage dosis kon ik gewoon normaal functioneren en waren mijn pupillen ook normaal, dus ik zei ik zou komen en ging naar mijn ouders. Er was niet aan mij te merken, maar ik op een gegeven moment stond ik enige tijd en voelde ik met uiteindelijk warm en koud tegelijk worden, had het idee dat ik moest zweten. Een beetje het gevoel bij een voedselvergiftiging voordat de misselijkheid op komt zetten. Ik wist dat ik snel weer weg moest, zodat ik weer kon gaan zitten en ik me hopelijk weer goed zou gaan voelen. Ik was klaar met helpen, dus rondde het gesprek af en ging naar huis. Eenmaal buiten voelde ik me weer helemaal goed en dat bleef gelukkig zo.
Rond 21:30 was ik weer thuis en ging weer op de bank liggen en tv kijken. Het kalmerende effect was nog onveranderd. Zo ongeveer 22:45 begon ik me moe te voelen en ging wat meer plat op de bank liggen en viel uiteindelijk in slaap (wat dus niet mijn bedoeling was). Na een tijdje begon ik weer een beetje wakker te worden, maar het duurde nog enkele minuten voordat ik mezelf zover kreeg om op te staan. Het effect was inmiddels weg. Ik keek op de klok en zag dat het intussen ongeveer 1:30 was. Aangezien ik de volgende dag vroeg op moest staan om te werken, was ik daar niet zo blij mee. Ik maakte me klaar om naar bed te gaan en legde wat van mijn voorgeschreven dex en een glas water klaar op mijn nachtkastje om te zorgen dat ik de volgende dag niet in slaap zou vallen nadat de wekker af zou gaan.
Ik ben me bewust van de risico's van opiaten en was eigenlijk van plan om nooit een opiaat uit te proberen, maar ergens was ik toch wel nieuwsgierig. Toen ik morfine aangeboden kreeg zat ik erg te twijfelen, omdat het toch een van de sterkste opiaten is. Maar aan de andere kant heb ik zoiets van als ik dan toch een opiaat uitprobeer, kan ik net zo goed gelijk een wat sterkere uitproberen en het dan gelijk afsluiten. De dosis was te laag om het complete effect te voelen, maar toch voelde ik zeker iets. Het stelde niet echt veel voor, maar ik vond het op zich wel een fijne ervaring om relaxt na te genieten van het weekend. Ergens zou ik het nog een keer willen proberen, met een hogere dosis, zodat ik het effect goed kan voelen en het dan afsluiten. Maar voorlopig blijf ik er maar van af en ik zie wel of ik het nog wel een keer wil proberen. Ik weet dat recreatief gebruik van opiaten vaak een doodlopende weg is, dus ik ben zeker niet van plan om er een gewoonte van te maken. Ik vind dat je alles een keer gedaan moet hebben in het leven en heb wel meer soorten drugs uitgeprobeerd zonder ermee door te gaan, dus ik denk dat ik dit ook wel bij één of twee keer kan laten. Ik weet dat ik niet de eerste ben die dit zegt en dat ik niet moet denken dat ik speciaal ben. Ik heb geen spijt en vind het toch wel interessant om het een keer uitgeprobeerd te hebben.