#1
Speciaal voor dit report een account aangemaakt, mijn eerste tripreportje 
Ik heb reeds zo'n 4,5 jaar ervaring met wiet/hasj en een half jaar met xtc. Afgelopen zaterdag was het dan toch tijd voor iets nieuws: truffels... Voorstel van een vriend was om bij hem thuis een avondje te spacen, ieder z'n ding te laten doen, paps was een paar dagen pleite
In het geval van mij en R betekende dat onze eerste keer truffels! Het is een lang en uitgebreid report, hopelijk wel de moeite om te lezen.
Locatie: Huis van L
Tripsitter: Sv (ruime ervaring met diverse drugs)
Truffelaars: Ik & R (stelletje), M
LSD'ers: L, Sb, O, T & Ro (stelletje)
Overig (MDMA, wiet, Salvia, Alcohol, lachgas): N, W, E
Een grote groep dus, deels kennissen, deels goede vrienden. Sv wilde prima tripsitten en dat stelde me gerust daar hij een zeer goede bekende van mij is.
Voorbereiding:
Dagen van tevoren loop ik al voorbereidingen te treffen, omdat ik een controlfreak ben, omdat ik weet dat alles plannen me rust in m’n kop geeft en domweg voor de voorpret. Met Sv betreed ik dinsdag voor het eerst in mijn leven een smartshop en kijk mijn ogen uit. We kunnen het niet laten om samen een grammetje Salvia te kopen (15x extract) ‘voor de leuk’ en zoeken een doosje truffels uit, High Hawaiians. Volgens Sv vrij sterke, daarnaast bevat het doosje iets meer dan normaal, namelijk 22 gram dus volgens hem prima om te delen voor mij en R als beginnende trippers.
Woensdag is R jarig en een groot deel van de vriendengroep komt opdraven voor een door mij georganiseerde surpriseparty. Dolle pret, veel bier en joints en Sv tovert een bong tevoorschijn waarmee we dan besluiten voor het eerst Salvia te gebruiken, deels ook ter mentale voorbereiding voor zaterdag want los van een gekke lachgas hallucinatie heb ik geen idee hoe het is om te trippen. Ik ben zenuwachtig en laat de andere aanwezigen eerst een poging wagen voordat ik me aan de Salvia waag. Ik kan echter ook voor geen meter met een bong omgaan maar terwijl Sv vraagt of ik al wat merk trekt de aarde me naar haar toe, alles om me heen wordt een energie, materie doet er niet meer toe. De energiegolven zigzaggen in alle kleuren van de regenboog. Wat is trippen een leuke bezigheid!![:hearteyes:]()
Ik kan niet meer wachten tot zaterdag!
Voor ik het weet is de dag des oordeels aangebroken, ik ben zenuwachtig en toch ook niet. We hebben ons zo goed voorbereid, wat kan er nog mis gaan? Ik heb een mandje met tripspeeltjes aangelegd, er zitten ook stiften in en een ‘tripboek’ waarvoor ik grootse plannen heb, hopelijk wordt het één groot gezamenlijk tripreport met tekeningetjes en mooie quotes. R komt thuis van zijn werk terwijl ik een flinke fruitsalade bouw voor onze medetrippers. We roken een jointje ter ontspanning, eten een lichte maaltijd en stappen op de fiets naar de locatie.
De locatie is het huis van L, we zijn hier nooit eerder geweest dus kijken onze ogen uit, iedereen is het er over eens dat het een perfect triphuis is. In de woonkamer is een eiland, nee een continent gecreëerd van matrassen en dekentjes met de L-vormige bank en de tv er omheen. We laten een enorme zak vol kleine en grote knuffels ontploffen op het continent, het beste idee ooit, waarna iedereen als een stel kinderen een knuffelgevecht houdt.![:grin:]()
In de keuken dropt iedereen volop eten en drinken. We verkennen de rest van het huis en de tuin, die niet heel groot is maar er is voor de rokers een ideale lounge hoek onder het afdakje, wel zo fijn met de voorspelde regen. Onder een ander afdak hangt een hangmat en er is genoeg te zien in de tuin, een vijvertje etc.
Kort voordat alle trippers en de sitter gearriveerd zijn, zo rond 20.00 uur, beginnen de LSD mensen alvast; dat zijn L, Sb, T, Ro en O. R en ik kijken gefascineerd toe, we hebben nog nooit zegeltjes gezien. Wij zelf willen om 21.00 uur beginnen, dan heeft er zo’n 3 uur tussen gezeten na onze laatste maaltijd. We zetten onze telefoons vast uit, geen zin in invloeden van buitenaf. Sitter Sv en mede truffeltripper M arriveren en M geeft na enige tijd aan misschien toch al om 20.30 te willen beginnen. We gaan naar de keuken, Sv verdeelt het doosje van mij en R en het doosje van M uiteindelijk in 3 individuele porties, dus zo’n 14-15 gram pp. M smikkelt haar truffels zo uit het bakje. W is nieuwsgierig en probeert een mini stukje voor de smaak. R en ik peuzelen onze portie op toastjes met kruidenkaas en snappen niet wat er zo smerig aan zou moeten zijn. Totdat de walnootsmaak plaats maakt voor een behoorlijk bittere nasmaak, maar ook dit doet ons weinig.
De trip:
Al snel krijgen M en ik last van onze maag. We worden niet kotsmisselijk maar het valt niet heel goed. Volgens Sv is dit alleen maar een goed voorteken voor onze trip, ik houd me maar vast aan die gedachte hoewel ik denk dat hij dit alleen maar zegt om me gerust te stellen. Om wat afleiding te zoeken tot het zo ver is gaan we buiten roken, het is niet zo heel koud en we vermaken ons daar prima op de loungeset. Ik denk na over de tripreports die ik heb gelezen en de beschreven visuals. Ik zie niet echt gras golven ofzo maar zit toch een beetje om me heen te kijken omdat ik me lichamelijk toch behoorlijk funny begin te voelen. Lopen de terrastegels nou zo scheef? Het zal wel, het gras beweegt nog altijd niet. Het valt me op dat de witte muur binnen behoorlijk de kleuren overneemt die de tv uitzendt, en langzaam maar zeker komen de visuals toch echt. Ik ga toch maar weer naar binnen, de misselijkheid wegspoelen met een slokje water en even naar de wc. De tegels hebben een interessant patroon en hoe langer ik er naar kijk, hoe meer dit lijkt te bewegen…![:openmouth:]()
Ik kijk even weg, en ze bewegen nog steeds, krijgen diepte, de witte spikkeltjes zijn rijstkorrels geworden.
Terug in de keuken ontdekken M, R en ik een kalender aan de muur die beweegt! Ik haal hem los van de muur en gefascineerd bekijken we elk plaatje. De vissen ademen en zwemmen, het koraal golft door de zeestroming, maar toch is het een stukje papier. Alles is 3D. Ik kan me hier enorm over verbazen, ben me bewust van het feit dat ik aan het hallucineren ben maar het is zo mateloos interessant en leuk! :P Halverwege de kalender arriveert N, hij wordt afgezet met de auto door een vriend die een dame bij zich heeft, nou M en ik schrokken een beetje, deze mevrouw heeft een soort medusa haar dat een eigen leven leidt, beweegt continu en is erg druk. Ze pleurt vrijwel meteen op de grond met haar fles drank. De ‘taxi’ wordt vriendelijk verzocht zsm het pand te verlaten en zijn gezelschap vooral heel snel mee te nemen. N was wél welkom en lag in een scheur om hoe M en ik hem verder spaceten op de kalender. Niet veel later heb ik ‘plafond dienst’, ik zit met open mond van verbazing mijn ogen uit te kijken naar het plafond, een wit vlak maar wow wat gebeurt daar veel! Indiase danseressen in kleurrijke sari’s doen fractaldansjes met tijgers, geweldig! Ik kan er maar niet over uit en moet Sv even melden hoe leuk trippen is.
R, L en Sb besluiten een rondje te gaan lopen door de buurt en ik ga mee. We horen N in de verte hard lachen in zijn Salvia trip. Ik voel me dronken, stoned, alles tegelijk en dat alleen van de truffels. Wat een wereldreis, maar ik hoef geen moeite te doen, mijn benen doen het werk en ik hoef alleen rond te kijken. Ik kijk wederom mijn ogen uit. Kitscherige beeldjes in voortuinen maken dat we plots door het Sprookjesbos lopen. De kale takken van de bomen zijn een beetje eng en ik besluit hier dan maar niet te lang op te focussen maar lekker naar de levende plantjes te kijken. De volgende keer maar in een omgeving zónder dode bomen, want ze strekken hun armen naar me uit, willen me meenemen naar een donker oord en daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik huppel dus vrolijk verder. Schijt aan de takken.![:wink:]()
Het is al wat later dus we komen weinig mensen tegen. De mensen die we tegen komen storen me niet, ik vind het juist enorm grappig. Wij lopen door het sprookjesbos, maar voorbijgangers hebben geen idee. Ik verbaas me over een motorkap die onder de druppeltjes zit maar Sb vindt dit niet zo’n plan aangezien op de oprit iemand z’n leren tas in staat te sprayen, en roept me snel terug bij het groepje. Bij elke bocht wordt overlegd of we verder gaan of terug en we lopen zo uiteindelijk een behoorlijk rondje, ik denk 3 kwartier tot een uur. L en Sb trippen een beetje maar R en ik behoorlijk. R vindt het wel jammer dat zijn visuals iets minder sterk zijn. Ik zie alles normaal en toch spacend, hij ziet enkel de natuur trippy doen. Auto’s bijvoorbeeld blijven onveranderd. Ik word me bewust van meer tegenstrijdigheden, ook in mijn gevoel. Ik wil best doorlopen maar ook terug.
Eenmaal terug bij het triphuis kan ik me moeilijk vinden in de vibe die binnen op het continent hangt. T en Ro balen hard dat ze nog niks voelen van de LSD, te hard want ze zijn zelfs een beetje chagrijnig ervan. Ik zoek buiten in de rokerslounge de positiviteit op. Sb houdt z’n kop maar niet over hoe we moeten roken omdat dat zo lekker is, en ik ga weer tegenstrijdig lopen denken want ik irriteer me ergens mateloos aan hoe vaak me dat die avond is verteld terwijl ik echt wel weet hoe lekker roken is, want dat loop ik toch aardig veel te doen. Anderzijds vind ik het niks aan, dat roken, ik voel die peuk niet echt tussen m’n vingers, en ik zuig wel maar waar blijft de rook? Sv maakt continu rondjes langs verschillende trippers en komt ons ook checken. Hij is de lijm geworden die de groep verbindt. De groep is echter veel te groot en er zijn te veel verschillende trips gaande. Ik krijg een joint aangereikt en twijfel even of dat een goed idee is, maar ik voel me op zich prima, geniet van de visuals en de joint heeft weinig effect, behalve een goddelijk smaakje en dat ik tenminste wél voel dat ik rook.
R en ik gaan in de hangmat liggen en ik loop wat slap te lullen als altijd, ik kan m’n klep niet houden en spreek alle gedachten hardop uit. R hoort het aan maar kan zich er niet bijzonder in vinden, hij komt al wat terug uit z’n trip en vindt dat ook erg jammer. Ik ook, want ik kan niet meer met hem ‘levelen’ en we zoenen wel wat maar ik voel er niks bij en besef dat truffels voor mij een behoorlijke moodkiller zijn. Ik maak me zelfs een beetje druk of R zich niet mateloos aan me irriteert want hij zegt maar weinig.
We wisselen af en toe af tussen binnen en buiten en worden een beetje moe en loom. Ik ben nog altijd misselijk. M komt weer tot leven na een tijd lang in haar eigen wereldje te hebben gezeten, ze heeft haar eigen muziek zitten luisteren en in haar schriftje zitten schrijven maar neemt me nu mee naar de vijver. We luisteren op de vlonder naar de brulkikker en ze neuriet een liedje voor me. Alles is zo sereen, zo vredig. Als ik R vraag te komen kijken is de kikker weer stil. Natuurlijk… Ik ben een beetje klaar met de drukte en ga in m’n eentje in de hangmat liggen. De babbelende en spacende mensen hoor ik nog prima en dat is goed, ik wil niet écht alleen zijn. In de hangmat voel ik mezelf in een totaal andere fase van de trip belanden, de visuals worden wat minder aanwezig maar zijn er nog wel en ik word een beetje filosofisch en serieus. Ik denk na over het leven. Altijd maar lol maken, altijd maar drugs, altijd maar m’n zorgen uit de weg gaan… Het hoeft niet altijd grappig en leuk te zijn, het mag ook wel eens serieus zijn. W komt kijken hoe het is en een glaasje water brengen en terwijl ik mijn gedachten met hem deel besef ik ook dat het misschien geen goed idee is hierin te blijven hangen maar gewoon lekker terug te gaan naar de groep, de gezelligheid weer opzoeken. Met R, L en O blijf ik veelal buiten op de bank hangen met sigaretten en jointjes, af en toe wat koffie. Ik ben behoorlijk stoned en giechelig en lach me rot om O die al een uur over zijn koekje doet, “maar het is ook zo’n groot koekje”.![:grin:]()
Binnen wordt een doosje lachgas patronen tevoorschijn getoverd, ik voel me weer redelijk nuchter dus wil me er wel aan wagen. 1 patroontje is voldoende om me weer even zo te voelen als in mijn trip, de visuals komen weer even terug. Ik vertel R dat als hij een flashback wil hij het ook eens moet proberen. Een tijdje blijf ik binnen plakken, kletsen met mensen die ik weinig heb gezien tijdens m’n trip, zo nu en dan lachgas erbij. Ik voel de drang om te tekenen en pak het tripboek erbij, wat tot mijn teleurstelling nog door niemand is aangeraakt. Mijn handen doen het werk vanzelf, en voor het eerst in mijn leven teken ik een soort mandala.
Het is alweer bijna 6 uur geleden en R en ik zijn nu echt wel uitgetript, maar de avond is nog in volle gang en we willen niet toegeven aan de behoefte om te slapen. Sb heeft al een halve pil naar binnen gewerkt omdat de LSD maar weinig doet en wij pakken met hem mee bij om maar wakker te blijven, verder heb ik ook wel zin om er nog even een gezellige avond van te maken. In mijn trip voelde ik me niet altijd even sociaal en ik hou toch wel erg van dat verliefde gevoel en de empathie van MDMA. Al snel kunnen R en ik dan ook weer lekker kroelen tussen de dekens en knuffels.![:hearteyes:]()
R verdwijnt ergens op de avond nog 2x om een rondje te lopen maar ik blijf. Sv heeft er alle vertrouwen in dat het goed komt voor de rest van de avond, hij en M zijn moe en stoned en vertrekken naar huis om te slapen. Meer mensen haken af maar ik vermaak me nog prima en Sb, ik en R werken nog twee keer op de avond een halfje naar binnen. We chillen wat met youtube filmpjes erbij en zo nu en dan buiten lekker roken onder een dekentje is ook erg fijn.
Wanneer de pillen wat uitwerken en we ook niet meer bijpakken omdat het laat/vroeg zat is en je toch een keer moet stoppen lijkt het of de LSD pas echt gaat werken. O gedraagt zich nog redelijk maar ligt wel vaak in een deuk, Sb kan niks anders meer uitbrengen dan hoezeer hij “naar de petverderrie” is en L hallucineert zich te pletter. Ik ben een zeehond en hij snapt niks meer van de heftige appels in de fruitsalade. Het duurt allemaal wel erg lang, ik krijg door het restantje MDMA in m’n bloedbaan mijn typische ‘zorgspace’ waarbij ik voor L een boterhammetje smeer en continu koffie loop te zetten voor iedereen. L is het zat, heeft het gehad met zijn space maar het gaat maar door, ondanks eten, vitaminepillen, druivensuiker etc. Er zit niks anders op voor hem dan zijn tijd uitzitten en hij weet het toch nog een beetje positief in te zien. Ik begin me mateloos te irriteren aan de 100000ste keer dat Sb het woord “petverderrie” roept en R valt tegen me aan in slaap. T en Ro zijn juist weer wakker maar ook bij hun is de LSD pas laat gaan werken en terwijl Ro zich klaar maakt om te gaan sporten en met T ontbijt zijn ze beide nog steeds van het padje. Stelletje gekken.
Ik ben er klaar mee, het is alweer middag geworden ondertussen en ik besluit dankbaar gebruik te maken van het aanwezige ligbad. Misschien komt het door de warmte van het water, misschien door het slaapgebrek, maar ik merk nog wat visuals op zo hier en daar. Ook de wc-tegels doen nog gek en als ik mijn telefoon weer aan zet dansen de letters en ademt mijn achtergrond. Het is rotweer geworden buiten, het stormt en niemand wil nog naar buiten. Er wordt opgeruimd, een vriend komt ons leven redden door pizza te brengen. De LSD mensen trippen ein-de-lijk een beetje uit. We kijken een slechte film en gaan uiteindelijk dan toch naar huis om heeeeeerlijk het klokje rond te slapen en worden als herboren wakker op maandag.
Slot:
Al met al een hele ervaring, erg leuk maar het kan nog zoveel leuker… R is teleurgesteld in de korte duur van de trip en is nieuwsgierig geworden naar LSD, ik in mindere mate, ik denk ook dat hij wellicht een grotere portie truffels had moeten pakken. Helaas was de groep veel te groot voor een écht gezellig sfeertje en er waren te veel mensen die andere drugs deden, ik weet nu wel zeker dat truffels beslist geen partydrugs zijn. Ondanks de vele verhalen en reports is het gevoel niet uit te leggen! Achteraf gezien had ik wellicht beter géén xtc meer kunnen gebruiken maar ik was nog niet klaar met de avond. Over anderhalve maand willen Sv, M, R en ik eens thuiskweek paddo’s proberen in de natuur en overdag. Een nieuwe voor op de bucketlist!
Ik heb reeds zo'n 4,5 jaar ervaring met wiet/hasj en een half jaar met xtc. Afgelopen zaterdag was het dan toch tijd voor iets nieuws: truffels... Voorstel van een vriend was om bij hem thuis een avondje te spacen, ieder z'n ding te laten doen, paps was een paar dagen pleite
In het geval van mij en R betekende dat onze eerste keer truffels! Het is een lang en uitgebreid report, hopelijk wel de moeite om te lezen.Locatie: Huis van L
Tripsitter: Sv (ruime ervaring met diverse drugs)
Truffelaars: Ik & R (stelletje), M
LSD'ers: L, Sb, O, T & Ro (stelletje)
Overig (MDMA, wiet, Salvia, Alcohol, lachgas): N, W, E
Een grote groep dus, deels kennissen, deels goede vrienden. Sv wilde prima tripsitten en dat stelde me gerust daar hij een zeer goede bekende van mij is.
Voorbereiding:
Dagen van tevoren loop ik al voorbereidingen te treffen, omdat ik een controlfreak ben, omdat ik weet dat alles plannen me rust in m’n kop geeft en domweg voor de voorpret. Met Sv betreed ik dinsdag voor het eerst in mijn leven een smartshop en kijk mijn ogen uit. We kunnen het niet laten om samen een grammetje Salvia te kopen (15x extract) ‘voor de leuk’ en zoeken een doosje truffels uit, High Hawaiians. Volgens Sv vrij sterke, daarnaast bevat het doosje iets meer dan normaal, namelijk 22 gram dus volgens hem prima om te delen voor mij en R als beginnende trippers.
Woensdag is R jarig en een groot deel van de vriendengroep komt opdraven voor een door mij georganiseerde surpriseparty. Dolle pret, veel bier en joints en Sv tovert een bong tevoorschijn waarmee we dan besluiten voor het eerst Salvia te gebruiken, deels ook ter mentale voorbereiding voor zaterdag want los van een gekke lachgas hallucinatie heb ik geen idee hoe het is om te trippen. Ik ben zenuwachtig en laat de andere aanwezigen eerst een poging wagen voordat ik me aan de Salvia waag. Ik kan echter ook voor geen meter met een bong omgaan maar terwijl Sv vraagt of ik al wat merk trekt de aarde me naar haar toe, alles om me heen wordt een energie, materie doet er niet meer toe. De energiegolven zigzaggen in alle kleuren van de regenboog. Wat is trippen een leuke bezigheid!
Voor ik het weet is de dag des oordeels aangebroken, ik ben zenuwachtig en toch ook niet. We hebben ons zo goed voorbereid, wat kan er nog mis gaan? Ik heb een mandje met tripspeeltjes aangelegd, er zitten ook stiften in en een ‘tripboek’ waarvoor ik grootse plannen heb, hopelijk wordt het één groot gezamenlijk tripreport met tekeningetjes en mooie quotes. R komt thuis van zijn werk terwijl ik een flinke fruitsalade bouw voor onze medetrippers. We roken een jointje ter ontspanning, eten een lichte maaltijd en stappen op de fiets naar de locatie.
De locatie is het huis van L, we zijn hier nooit eerder geweest dus kijken onze ogen uit, iedereen is het er over eens dat het een perfect triphuis is. In de woonkamer is een eiland, nee een continent gecreëerd van matrassen en dekentjes met de L-vormige bank en de tv er omheen. We laten een enorme zak vol kleine en grote knuffels ontploffen op het continent, het beste idee ooit, waarna iedereen als een stel kinderen een knuffelgevecht houdt.
Kort voordat alle trippers en de sitter gearriveerd zijn, zo rond 20.00 uur, beginnen de LSD mensen alvast; dat zijn L, Sb, T, Ro en O. R en ik kijken gefascineerd toe, we hebben nog nooit zegeltjes gezien. Wij zelf willen om 21.00 uur beginnen, dan heeft er zo’n 3 uur tussen gezeten na onze laatste maaltijd. We zetten onze telefoons vast uit, geen zin in invloeden van buitenaf. Sitter Sv en mede truffeltripper M arriveren en M geeft na enige tijd aan misschien toch al om 20.30 te willen beginnen. We gaan naar de keuken, Sv verdeelt het doosje van mij en R en het doosje van M uiteindelijk in 3 individuele porties, dus zo’n 14-15 gram pp. M smikkelt haar truffels zo uit het bakje. W is nieuwsgierig en probeert een mini stukje voor de smaak. R en ik peuzelen onze portie op toastjes met kruidenkaas en snappen niet wat er zo smerig aan zou moeten zijn. Totdat de walnootsmaak plaats maakt voor een behoorlijk bittere nasmaak, maar ook dit doet ons weinig.
De trip:
Al snel krijgen M en ik last van onze maag. We worden niet kotsmisselijk maar het valt niet heel goed. Volgens Sv is dit alleen maar een goed voorteken voor onze trip, ik houd me maar vast aan die gedachte hoewel ik denk dat hij dit alleen maar zegt om me gerust te stellen. Om wat afleiding te zoeken tot het zo ver is gaan we buiten roken, het is niet zo heel koud en we vermaken ons daar prima op de loungeset. Ik denk na over de tripreports die ik heb gelezen en de beschreven visuals. Ik zie niet echt gras golven ofzo maar zit toch een beetje om me heen te kijken omdat ik me lichamelijk toch behoorlijk funny begin te voelen. Lopen de terrastegels nou zo scheef? Het zal wel, het gras beweegt nog altijd niet. Het valt me op dat de witte muur binnen behoorlijk de kleuren overneemt die de tv uitzendt, en langzaam maar zeker komen de visuals toch echt. Ik ga toch maar weer naar binnen, de misselijkheid wegspoelen met een slokje water en even naar de wc. De tegels hebben een interessant patroon en hoe langer ik er naar kijk, hoe meer dit lijkt te bewegen…
Terug in de keuken ontdekken M, R en ik een kalender aan de muur die beweegt! Ik haal hem los van de muur en gefascineerd bekijken we elk plaatje. De vissen ademen en zwemmen, het koraal golft door de zeestroming, maar toch is het een stukje papier. Alles is 3D. Ik kan me hier enorm over verbazen, ben me bewust van het feit dat ik aan het hallucineren ben maar het is zo mateloos interessant en leuk! :P Halverwege de kalender arriveert N, hij wordt afgezet met de auto door een vriend die een dame bij zich heeft, nou M en ik schrokken een beetje, deze mevrouw heeft een soort medusa haar dat een eigen leven leidt, beweegt continu en is erg druk. Ze pleurt vrijwel meteen op de grond met haar fles drank. De ‘taxi’ wordt vriendelijk verzocht zsm het pand te verlaten en zijn gezelschap vooral heel snel mee te nemen. N was wél welkom en lag in een scheur om hoe M en ik hem verder spaceten op de kalender. Niet veel later heb ik ‘plafond dienst’, ik zit met open mond van verbazing mijn ogen uit te kijken naar het plafond, een wit vlak maar wow wat gebeurt daar veel! Indiase danseressen in kleurrijke sari’s doen fractaldansjes met tijgers, geweldig! Ik kan er maar niet over uit en moet Sv even melden hoe leuk trippen is.
R, L en Sb besluiten een rondje te gaan lopen door de buurt en ik ga mee. We horen N in de verte hard lachen in zijn Salvia trip. Ik voel me dronken, stoned, alles tegelijk en dat alleen van de truffels. Wat een wereldreis, maar ik hoef geen moeite te doen, mijn benen doen het werk en ik hoef alleen rond te kijken. Ik kijk wederom mijn ogen uit. Kitscherige beeldjes in voortuinen maken dat we plots door het Sprookjesbos lopen. De kale takken van de bomen zijn een beetje eng en ik besluit hier dan maar niet te lang op te focussen maar lekker naar de levende plantjes te kijken. De volgende keer maar in een omgeving zónder dode bomen, want ze strekken hun armen naar me uit, willen me meenemen naar een donker oord en daar heb ik dus helemaal geen zin in. Ik huppel dus vrolijk verder. Schijt aan de takken.
Het is al wat later dus we komen weinig mensen tegen. De mensen die we tegen komen storen me niet, ik vind het juist enorm grappig. Wij lopen door het sprookjesbos, maar voorbijgangers hebben geen idee. Ik verbaas me over een motorkap die onder de druppeltjes zit maar Sb vindt dit niet zo’n plan aangezien op de oprit iemand z’n leren tas in staat te sprayen, en roept me snel terug bij het groepje. Bij elke bocht wordt overlegd of we verder gaan of terug en we lopen zo uiteindelijk een behoorlijk rondje, ik denk 3 kwartier tot een uur. L en Sb trippen een beetje maar R en ik behoorlijk. R vindt het wel jammer dat zijn visuals iets minder sterk zijn. Ik zie alles normaal en toch spacend, hij ziet enkel de natuur trippy doen. Auto’s bijvoorbeeld blijven onveranderd. Ik word me bewust van meer tegenstrijdigheden, ook in mijn gevoel. Ik wil best doorlopen maar ook terug.
Eenmaal terug bij het triphuis kan ik me moeilijk vinden in de vibe die binnen op het continent hangt. T en Ro balen hard dat ze nog niks voelen van de LSD, te hard want ze zijn zelfs een beetje chagrijnig ervan. Ik zoek buiten in de rokerslounge de positiviteit op. Sb houdt z’n kop maar niet over hoe we moeten roken omdat dat zo lekker is, en ik ga weer tegenstrijdig lopen denken want ik irriteer me ergens mateloos aan hoe vaak me dat die avond is verteld terwijl ik echt wel weet hoe lekker roken is, want dat loop ik toch aardig veel te doen. Anderzijds vind ik het niks aan, dat roken, ik voel die peuk niet echt tussen m’n vingers, en ik zuig wel maar waar blijft de rook? Sv maakt continu rondjes langs verschillende trippers en komt ons ook checken. Hij is de lijm geworden die de groep verbindt. De groep is echter veel te groot en er zijn te veel verschillende trips gaande. Ik krijg een joint aangereikt en twijfel even of dat een goed idee is, maar ik voel me op zich prima, geniet van de visuals en de joint heeft weinig effect, behalve een goddelijk smaakje en dat ik tenminste wél voel dat ik rook.
R en ik gaan in de hangmat liggen en ik loop wat slap te lullen als altijd, ik kan m’n klep niet houden en spreek alle gedachten hardop uit. R hoort het aan maar kan zich er niet bijzonder in vinden, hij komt al wat terug uit z’n trip en vindt dat ook erg jammer. Ik ook, want ik kan niet meer met hem ‘levelen’ en we zoenen wel wat maar ik voel er niks bij en besef dat truffels voor mij een behoorlijke moodkiller zijn. Ik maak me zelfs een beetje druk of R zich niet mateloos aan me irriteert want hij zegt maar weinig. We wisselen af en toe af tussen binnen en buiten en worden een beetje moe en loom. Ik ben nog altijd misselijk. M komt weer tot leven na een tijd lang in haar eigen wereldje te hebben gezeten, ze heeft haar eigen muziek zitten luisteren en in haar schriftje zitten schrijven maar neemt me nu mee naar de vijver. We luisteren op de vlonder naar de brulkikker en ze neuriet een liedje voor me. Alles is zo sereen, zo vredig. Als ik R vraag te komen kijken is de kikker weer stil. Natuurlijk… Ik ben een beetje klaar met de drukte en ga in m’n eentje in de hangmat liggen. De babbelende en spacende mensen hoor ik nog prima en dat is goed, ik wil niet écht alleen zijn. In de hangmat voel ik mezelf in een totaal andere fase van de trip belanden, de visuals worden wat minder aanwezig maar zijn er nog wel en ik word een beetje filosofisch en serieus. Ik denk na over het leven. Altijd maar lol maken, altijd maar drugs, altijd maar m’n zorgen uit de weg gaan… Het hoeft niet altijd grappig en leuk te zijn, het mag ook wel eens serieus zijn. W komt kijken hoe het is en een glaasje water brengen en terwijl ik mijn gedachten met hem deel besef ik ook dat het misschien geen goed idee is hierin te blijven hangen maar gewoon lekker terug te gaan naar de groep, de gezelligheid weer opzoeken. Met R, L en O blijf ik veelal buiten op de bank hangen met sigaretten en jointjes, af en toe wat koffie. Ik ben behoorlijk stoned en giechelig en lach me rot om O die al een uur over zijn koekje doet, “maar het is ook zo’n groot koekje”.
Binnen wordt een doosje lachgas patronen tevoorschijn getoverd, ik voel me weer redelijk nuchter dus wil me er wel aan wagen. 1 patroontje is voldoende om me weer even zo te voelen als in mijn trip, de visuals komen weer even terug. Ik vertel R dat als hij een flashback wil hij het ook eens moet proberen. Een tijdje blijf ik binnen plakken, kletsen met mensen die ik weinig heb gezien tijdens m’n trip, zo nu en dan lachgas erbij. Ik voel de drang om te tekenen en pak het tripboek erbij, wat tot mijn teleurstelling nog door niemand is aangeraakt. Mijn handen doen het werk vanzelf, en voor het eerst in mijn leven teken ik een soort mandala.
Het is alweer bijna 6 uur geleden en R en ik zijn nu echt wel uitgetript, maar de avond is nog in volle gang en we willen niet toegeven aan de behoefte om te slapen. Sb heeft al een halve pil naar binnen gewerkt omdat de LSD maar weinig doet en wij pakken met hem mee bij om maar wakker te blijven, verder heb ik ook wel zin om er nog even een gezellige avond van te maken. In mijn trip voelde ik me niet altijd even sociaal en ik hou toch wel erg van dat verliefde gevoel en de empathie van MDMA. Al snel kunnen R en ik dan ook weer lekker kroelen tussen de dekens en knuffels.
Wanneer de pillen wat uitwerken en we ook niet meer bijpakken omdat het laat/vroeg zat is en je toch een keer moet stoppen lijkt het of de LSD pas echt gaat werken. O gedraagt zich nog redelijk maar ligt wel vaak in een deuk, Sb kan niks anders meer uitbrengen dan hoezeer hij “naar de petverderrie” is en L hallucineert zich te pletter. Ik ben een zeehond en hij snapt niks meer van de heftige appels in de fruitsalade. Het duurt allemaal wel erg lang, ik krijg door het restantje MDMA in m’n bloedbaan mijn typische ‘zorgspace’ waarbij ik voor L een boterhammetje smeer en continu koffie loop te zetten voor iedereen. L is het zat, heeft het gehad met zijn space maar het gaat maar door, ondanks eten, vitaminepillen, druivensuiker etc. Er zit niks anders op voor hem dan zijn tijd uitzitten en hij weet het toch nog een beetje positief in te zien. Ik begin me mateloos te irriteren aan de 100000ste keer dat Sb het woord “petverderrie” roept en R valt tegen me aan in slaap. T en Ro zijn juist weer wakker maar ook bij hun is de LSD pas laat gaan werken en terwijl Ro zich klaar maakt om te gaan sporten en met T ontbijt zijn ze beide nog steeds van het padje. Stelletje gekken.
Ik ben er klaar mee, het is alweer middag geworden ondertussen en ik besluit dankbaar gebruik te maken van het aanwezige ligbad. Misschien komt het door de warmte van het water, misschien door het slaapgebrek, maar ik merk nog wat visuals op zo hier en daar. Ook de wc-tegels doen nog gek en als ik mijn telefoon weer aan zet dansen de letters en ademt mijn achtergrond. Het is rotweer geworden buiten, het stormt en niemand wil nog naar buiten. Er wordt opgeruimd, een vriend komt ons leven redden door pizza te brengen. De LSD mensen trippen ein-de-lijk een beetje uit. We kijken een slechte film en gaan uiteindelijk dan toch naar huis om heeeeeerlijk het klokje rond te slapen en worden als herboren wakker op maandag.
Slot:
Al met al een hele ervaring, erg leuk maar het kan nog zoveel leuker… R is teleurgesteld in de korte duur van de trip en is nieuwsgierig geworden naar LSD, ik in mindere mate, ik denk ook dat hij wellicht een grotere portie truffels had moeten pakken. Helaas was de groep veel te groot voor een écht gezellig sfeertje en er waren te veel mensen die andere drugs deden, ik weet nu wel zeker dat truffels beslist geen partydrugs zijn. Ondanks de vele verhalen en reports is het gevoel niet uit te leggen! Achteraf gezien had ik wellicht beter géén xtc meer kunnen gebruiken maar ik was nog niet klaar met de avond. Over anderhalve maand willen Sv, M, R en ik eens thuiskweek paddo’s proberen in de natuur en overdag. Een nieuwe voor op de bucketlist!
Uiteindelijk ben ik er maar ingeklommen om het tegendeel te bewijzen. 
