Total loss of reality

bobsacamano zei:

Ik zou me ook gezegend voelen als ik een keer een bad trip zou hebben. Volgens Shulgin is het een geschenk als je die krijgt.

Klik om te vergroten...

Neem 70 gram paddo's en ga je hevig verzetten tegen elke nare gedachte die opkomt. Succes gegarandeerd. Ik weet niet hoe gezegend je je dan voelt echter. :P Ik ben het niet eens met Shulgin dat een bad trip een geschenk is. De diepere trips met ook negatieve gevoelens zijn zeker wel een geschenk vind ik, maar een 'bad trip' is het (imo) pas echt als jij er die waarde aan geeft.

Zoals ik wel vaker heb gezegd geloof ik niet in 'bad trips' in de zin van dat het je zomaar kan overkomen als een soort willekeurig iets. Als jij je heel makkelijk laat meevoeren in trips, dan is er praktisch geen kans om bad te gaan. De weerstand IS de "bad trip".

Hey Man,

Welkom op het forum en bedankt voor je bijdrage in je eerste post. Heel leuk report, vind het interessant om te lezen hoe jij van een good trip naar een "bad trip" ging. Ik heb bad trip tussen "" gezet omdat ik niet kan zeggen dat het persee bad was. Maar goed heb even geen andere benaming.

Ik vond het duistere gedeelte van je report wel interessant. Ik zou me ook gezegend voelen als ik een keer een bad trip zou hebben. Volgens Shulgin is het een geschenk als je die krijgt.

Hoe heb je zelf de duistere kant op dat moment ervaren? En hoe kijk je er nu op terug, heb je nog over de bad trip gedacht en er conclusies uit getrokken?

Ik had net een heel verhaal getypt, en dat is helaas verloren gegaan, dus dan maar de iets ingekorte versie.

Als eerste wil ik U allen danken voor de positieve reacties, deze zijn zeer op prijs gesteld!

bobsacamano zei:

Hey Man,

Welkom op het forum en bedankt voor je bijdrage in je eerste post. Heel leuk report, vind het interessant om te lezen hoe jij van een good trip naar een "bad trip" ging. Ik heb bad trip tussen "" gezet omdat ik niet kan zeggen dat het persee bad was. Maar goed heb even geen andere benaming.

Ik vond het duistere gedeelte van je report wel interessant. Ik zou me ook gezegend voelen als ik een keer een bad trip zou hebben. Volgens Shulgin is het een geschenk als je die krijgt.

Hoe heb je zelf de duistere kant op dat moment ervaren? En hoe kijk je er nu op terug, heb je nog over de bad trip gedacht en er conclusies uit getrokken?

Klik om te vergroten...

Het was zeer zeker een geschenk, ik heb dit al vaker meegemaakt maar nooit zo heftig. Ik heb wel is voor de poort naar de hemel (de Vierde Dimensie?) gestaan, samen met haar. Ik heb het ook wel is betreden voor een ander, maar nog nooit mocht ik er voor mezelf naar binnen. Het was een compleet andere wereld waarin alles samengesmolten was, er was geen verschil tussen fysiek of mentaal, alleen de wil van de zielen gold, en mijn ziel mocht varen met hen. Als ik terugkijk observeerde ik misschien niet eens mijn mentale, maar het zielvolle.

Qua conclusies zijn er een handjevol, op een rijtje gezet;

-Ik mag egoïstischer zijn

-Compleet alleen was ik, misschien zal ik ook wel compleet alleen blijven. Het is misschien geen mooi vooruitzicht, maar als dat is waar mijn geluk ligt wie ben ik dan om te klagen?

-Ik hoef alleen mezelf dingen te bewijzen, wat anderen verlangen doet er niet toe. Ik weet ten slotte wat goed voor mezelf is, positieve kritiek is daarentegen altijd op prijs gesteld!

-Ik heb mijn thuis gevonden, mijn eigen warmte.

-Ik mis haar zielsveel

vet report en prettig geschreven.

Ik heb ook eens getript in een leeg appartement (van een vriendin). Er was nog niks gedaan, er was nog een betonnen vloer, de muren waren nog kaal etc. We hebben het wel wat opgeleukt met gekleurde sjaals met printjes voor de ramen, kaarsjes etc. Ze had een kandelaar die een mega vet effect op de muren gaf en bovenin zat een gat waar kaarslicht opscheer tegen het plafond, dit was een soort cirkel, alsof de volle maan boven ons scheen.
Maar kan me voorstellen dat je het een beetje kaal vond, dit hadden we ook in het begin. (en dan waren wij nog met z'n tweeën)

leuk geschreven! leest makkelijk weg en klinkt als een interessante ervaring ondanks dat ie wat duister was

Voorwoord
Dit was de eerste keer alleen trippen in mijn nieuwe huis, de voornaamste reden van de trip was om te kijken of ik een gewenning aan eenzaamheid kon creëren. Het pand was nog vrij leeg en dit alles maakte dat het een trip was om nooit te vergeten.

Terug gekomen van een joint of 2 en een biertje in de kroeg pak ik mijn bakje met shrooms erbij, whatsappend met een goede vriendin over of ik het nou wel of niet zou doen. Voor mij was vanaf het begin van de middag al wel duidelijk dat ik mijn stools wou opeten en zo gezegd zo gedaan. Tijd van inname lag rond 12 uur s'nachts, waarna ik een hasj jointje heb gerookt om een beetje te kalmeren (Ben toch wel vrij makkelijk influenced door wat mensen te melden hebben, blijkbaar ). Nadenkend over mijn stemming, zonder echt door te hebben dat de trip inwerkt, zit ik in mijn lege ruimte hem te spacen. Wat kan ik doen om me hier doorheen te helpen, behalve muziek op zetten? Zo gezegd zo gedaan; Bob Marley op gezet en Holy Moly wat een soul, de warmte en eerlijkheid van zijn stem was wat ik nodig had in de lege ruimte, de eenzaamheid weggenomen. Ik leg mijn matras neer met mijn heerlijk warme rode hoes. Toch mist er wat, de fysieke leegte is teveel, wat kan ik doen om het beter te maken? Ik weet het, ik zet de spulletjes die ik al heb staan om mijn matras heen alsof ik een soort pillowfort maak maar dan anders.

Ik ga weer liggen, helemaal in mijn nopjes omdat ik zo'n leuke situatie voor mezelf heb gecreëerd, een beetje spelend met mijn ketting, me proberen bewust te maken over hoe goed ik het al die jaren al doe, en dat ik blij ben eindelijk mijn eigen plekje te hebben (ik woon al niet meer thuis sinds ik 15 ben). De trip versneld zich, ik lig in wat mijn brein een echte stoner/hippie room vindt. Donker bruine houten muren, een paar kleedjes aan de wand, een prachtige paarse bong die belletjes blaast en een overall blauw staande ruimte. Met mijn mobiel naast mij op bed probeer ik dichter bij de muziek te komen, let your soul float to mine! Embracing the beauty of loneliness, was het elke dag maar zo'n feest...

Ik lig daar, snakkend naar een ziel voor gezelschap, compleet alleen in een tot nu toe geweldige trip. Plots ligt ze daar, ik streel haar over haar wang, zachtjes fluister ik, ik beweeg dichterbij en rub mijn cheek met die van haar. Poef, ze is weg, waar is ze naartoe, heb ik het verspeeld, nee dat kan niet, mijn warmte is weg, Bob Marley klinkt als de duivel, zijn stem vol met haat, wat gebeurt er, wat is dit, back into my empty room I fell.

Om te kalmeren rook ik een sigaretje, wat kan het kwaad zijn van een sigaretje? Ik begin me een beetje zorgen te maken, de sigaret brandt wel erg heftig, een grote hoeveelheid rook vult mijn kamer en ik voel mezelf in rook opgaan. Ik druk de sigaret uit en ga naar het toilet, kom terug en de ruimte is nog steeds compleet blauw. Ik heb toch niet iets in de fik gezet met mijn domme trippende kop, toch?

Vanaf dit punt raak ik compleet in de war, ik ga rustig liggen, proberend om het maar over me heen te laten komen. Tot mij komt de realisatie dat dit waarschijnlijk het virus (Ik was al een paar daagjes ziek) is dat maakt dat ik me zo voel. Snel drijf ik af naar een compleet andere wereld, ik zie mijn brein, de chaos die zich er bevind, maar vooral de vele warme kleuren die het bevat, kris kras gaan de lijnen door elkaar, allemaal leuk ingekleurd met vooral geel en rood. Het probleem is alleen dat ik niet kan nadenken, aangezien ik mijn eigen brein aanschouw, ik ben totaal de kluts kwijt.

Na ongeveer een uur snap ik eruit, en is dat gedeelte van de trip afgesloten, maar ben wel heel boos, boos op mezelf dat ik mezelf altijd zo ver push, dat ik zo vaak drugs gebruik, al dan wel niet in micro dosissen. Ik snak rust, ik wil slapen, maar dat kan niet omdat ik nog lichtelijk trip. Anders was ik niet zo boos hé... Ik rook het beetje hasj wat ik nog heb, en uit alle woede heb ik het jointje maar symbolisch voor de helft opgerookt, gooi ik het lekker weg

Nog maar een sigaretje op het balkon om te kalmeren, kijk ik omhoog naar de sterren. Ik heb er in jaren nog nooit zoveel gezien, en ze zijn allemaal zo prachtig helder en puur. Ik kruip lekker mijn nest in en val in slaap, diezelfde dag ontwaakt en cleansed, ben niet meer ziek en heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld.

Als je het tot hier haalt, you're awesome!

Welkom!

En erg mooie eerste post!
Leest lekker weg , en een bijzondere ervaring natuurlijk. Aanradertje
Dank voor het delen

Leuk geschreven!