#1
Gisteren heb ik voor de eerste keer in m'n leven deftig salvia geprobeerd. We hadden een 40x extract, een bong en niks te doen.
Ik had ooit een gesprek gehad met iemand die mij dit totaal afraadde, die zei "alles, maar geen salvia, dat spul is echt vuil". Ik vond dat maar overdreven en hij had het zelf nooit gedaan dus ik liet me er niet door afschrikken. Ik had ook nog nooit een bad trip gehad (heb enkel ervaring met truffels en paddo's). Ik dacht eerlijk gezegd dat bad trips iets waren voor mensen die oftewel onervaren zijn en te overweldigd zijn oftewel met erg negatieve gevoelens worstelen. Boy was I wrong.
We zitten in de tuin op een bankje. Ik vul de bong en neem alles binnen en hou het zo lang mogelijk. Ik adem uit en neem meteen nog een heis. Een seconde hierna verlies ik alle controle.
Ik kan het bijna niet beschrijven maar ik stond doodsangsten uit. Het leek alsof de realiteit aan het afsluiten was en iets mij "kwam halen". Het was zo fucking beangstigend. In mijn hoofd was ik aan het schreeuwen maar achteraf bleek dat ik toen enkel wat aan het kreunen was. Het was super onbehaaglijk en, zonder zeveren, ik dacht even dat ik doodging. Alsof iets tegen me zei "heel jouw leven, jouw vrienden en familie, heel jouw realiteit dat is maar een fractie van alle realiteiten die er zijn en voor jou eindigt het hier, kom gedaan ermee". Ik zou graag nog wat andere bad trips lezen om dit beter te kunnen beschrijven.
Ik ben uiteindelijk terug bij zinnen beginnen komen in de zetel binnen, ik had totaal geen idee wat ik allemaal gedaan had ondertussen. Gelukkig waren al mijn andere vrienden toen nuchter en die hebben me een beetje begeleid maar in mijn trip leken dat absoluut geen vrienden. Sterker nog, mijn wereld was aan het instorten en zij namen dat niet eens serieus. Ik moest vechten om mijn leven met hen te kunnen verder zetten en zij hielpen me niet eens. Zo was het gevoel in mijn hoofd.
Pas terug in de zetel leek het alsof de realiteit zoals ik ze elke dag ervaar aan het terugkomen was en ik niet meer dreigde eruit gesleurd te worden. Maar ergens bleef het gevoel wel hangen en de kat die op de TV stilstond leek helemaal in 3D te zijn (maar dan niet uit de TV maar in de TV 3D).
Nooit meer salvia voor mij. Dit is de eerste drug die ik niemand zou aanraden.
Ik had ooit een gesprek gehad met iemand die mij dit totaal afraadde, die zei "alles, maar geen salvia, dat spul is echt vuil". Ik vond dat maar overdreven en hij had het zelf nooit gedaan dus ik liet me er niet door afschrikken. Ik had ook nog nooit een bad trip gehad (heb enkel ervaring met truffels en paddo's). Ik dacht eerlijk gezegd dat bad trips iets waren voor mensen die oftewel onervaren zijn en te overweldigd zijn oftewel met erg negatieve gevoelens worstelen. Boy was I wrong.
We zitten in de tuin op een bankje. Ik vul de bong en neem alles binnen en hou het zo lang mogelijk. Ik adem uit en neem meteen nog een heis. Een seconde hierna verlies ik alle controle.
Ik kan het bijna niet beschrijven maar ik stond doodsangsten uit. Het leek alsof de realiteit aan het afsluiten was en iets mij "kwam halen". Het was zo fucking beangstigend. In mijn hoofd was ik aan het schreeuwen maar achteraf bleek dat ik toen enkel wat aan het kreunen was. Het was super onbehaaglijk en, zonder zeveren, ik dacht even dat ik doodging. Alsof iets tegen me zei "heel jouw leven, jouw vrienden en familie, heel jouw realiteit dat is maar een fractie van alle realiteiten die er zijn en voor jou eindigt het hier, kom gedaan ermee". Ik zou graag nog wat andere bad trips lezen om dit beter te kunnen beschrijven.
Ik ben uiteindelijk terug bij zinnen beginnen komen in de zetel binnen, ik had totaal geen idee wat ik allemaal gedaan had ondertussen. Gelukkig waren al mijn andere vrienden toen nuchter en die hebben me een beetje begeleid maar in mijn trip leken dat absoluut geen vrienden. Sterker nog, mijn wereld was aan het instorten en zij namen dat niet eens serieus. Ik moest vechten om mijn leven met hen te kunnen verder zetten en zij hielpen me niet eens. Zo was het gevoel in mijn hoofd.
Pas terug in de zetel leek het alsof de realiteit zoals ik ze elke dag ervaar aan het terugkomen was en ik niet meer dreigde eruit gesleurd te worden. Maar ergens bleef het gevoel wel hangen en de kat die op de TV stilstond leek helemaal in 3D te zijn (maar dan niet uit de TV maar in de TV 3D).
Nooit meer salvia voor mij. Dit is de eerste drug die ik niemand zou aanraden.