Eerste paddotrip (truffels)

@RozeOlifant: ik heb je ff een privébericht gestuurd om te kijken of we tot iets kunnen komen

Vandaag heb ik voor het eerst ervaring opgedaan met psychedelica. Ik had eerder weinig ervaring met drugs, behalve XTC. Daar ben ik vorig jaar tijdens het ADE mee begonnen en dat vond ik waanzinnig! Inmiddels enkele party’s met pil verder en een behoorlijke dosis studie over XTC en andere geestverruimende middelen verder bedacht ik me dat het tijd was voor een volgende stap. Ik had altijd al een stil verlangen naar LSD gehad (als actief psycholoog moet je dat nu eenmaal geprobeerd hebben ) en na mijn scheiding vorig jaar is nu de tijd aangebroken om me als psychonaut verder te ontwikkelen.
Ik had me zoals gezegd goed voorbereid; veel gelezen, fora opgezocht zoals deze en een aantal weken geleden een bezoek aan de smartshop gebracht. Daar nog eens goed voorgelicht en begonnen met een op salvia gebaseerde ‘psychedelische kruidenthee’ (#Slice Power Spice). Dit deed weinig behalve een lekker rustgevend gevoel, beetje zweverig en fijne dromen. Had ik ook niet verwacht overigens. Dit was een beginnetje, maar vergelijkbaar met mijn XTC ervaring was dit te licht. Afgelopen week dus besloten om vandaag (zaterdag) de echte stap te wagen: Magic Truffles.
Vooraf goed voorbereid weer: locatie bepaald (thuis, eigen appartement), wat had ik nodig (eten, muziek e.d.) en vrienden ingelicht (zouden als achterwacht fungeren en ik zou me voor de trip ‘uit melden’ en na afloop weer ‘in melden’. Mochten ze niets horen dan zou één van hen direct naar mij toekomen. Deze afspraak ook met vriendin gemaakt, behalve het komen, want zij woont id US ).
Nadat ik een brunch had genoten verder niets meer gegeten en rond 14u ging ik richting smartshop. Daar aangekomen (ik wist al wat ik wilde, maar toch nog me even laten voorlichten door de overigens zeer aantrekkelijke juffrouw vd shop ) aangegeven dat ik voor de P. Tampanensis wilde gaan. Was dit niet te heftig voor een eerste keer? De dame vond het een goede keus, temeer daar ik echt de beleving van visuals wilde in mijn trip, iets dat de (lichtere) variant (Mexicana) niet zo had. Na nog wat goede tips en een boekje mee met nog meer trip-tips, liep ik (enigszins nerveus door een omgeving met coffeeshops en wietrokende drugstoeristen) terug naar mijn autootje.
Rond 16u weer thuisgekomen begon ik rustig met de voorbereidingen op mijn trip. Ik begon met het nog eens nalopen van mijn flatje: alles netjes?, opruimen van wat laatste zaken (ben lichtelijk obsessief en een pluisje op het kleed of vlekje op het aanrecht deed me denken dat ik dar wellicht teveel op zou gaan focussen en in een ‘bad trip’ getrokken zou worden ). Verder mijn spullen klaargelegd: muziek op orde, aanteken blok, boeken om de inslagtijd mee te doden en voor tijdens de trip (met mooie visuals erin), eventuele risicovolle spullen opgeborgen en mijn eten en drinken voor tijdens de reis klaargezet (potje (verse gember) thee (tegen misselijkheid), schaaltje noten, salade en wat fruit). Van de shop had ik de tip gehad om vlak voor het innemen van de truffels toch nog wat lichts te nuttigen, dus had ik me maar een beschuit met muisjes gemaakt
Om 17u begonnen: uit-melding aan vrienden en vriendin, telefoon en computer uit en de juiste muziek op. Ik had gekozen voor de Gayatri mantra (van Deva Premal; rustige meditatie/trance muziek). Vervolgens gestart met eten van de beschuit en daartussendoor de truffels. Op advies van de shop had ik ze verdeeld in twee porties: 7,5g en 2,5g. Dit zou de scherpe randjes van de trip wat afhalen. Begonnen dus met de 7,5g eerst. De smaak viel niet tegen. Ik ben normale truffel wel gewend (ben ik gek op) en eet ik regelmatig rauw, wat enigszins aarde-achtig/notig is. Deze waren zeer notig (walnoten) met een wat scherpe nasmaak. Goed kauwen tussen de beschuithappen door om alles op te laten nemen door mijn mondslijmvlies. Ik was wel bezorgt voor eventuele misselijkheid, maar goed, we zouden zien. En toen begon het wachten; beetje lezen, lekker in mijn luie stoel voor het raam in het zonnetje zitten, beetje ronddolen. Er gebeurde niets. 10, 20 minuten, niets. Toch maar even die 2,5 g erbij gegeten, slokje gemberthee erbij. Wachten weer. Niets. ‘WTF! Het zal bij wel weer niet werken!’ De dame in de shop zei vlak voor het naar buiten lopen nog ‘als het niets doet, kun je een joint erbij roken.’ Voor mij ff geen optie, want dat had ik nog nooit gedaan… Grappig is overigens wel dat je dan dat je elke plotselinge verandering in huis gaat opvatten als de start van je trip: een geluid door de buren gemaakt, het begint! O nee, was gewoon de buurman… Verandering van kleur in de woonkamer, het begint! O nee, gewoon de zon die achter een wolk gaat… Gelukkig ervaar ik totaal geen misselijkheid. Dat is tenminste iets en die tip van de shop blijkt wonderwel te werken! (nogmaals dank! )
En dan ineens… om de kleinste dingen begin ik te lachen. De vezels van mijn tapijt, het beeld dat me aanstaart vanuit de andere kant van de kamer. Een onbedwingbare, hilarische slappe lach maakt zich van me meester. En dan begin ik ineens diverse tintelingen in mijn spieren te voelen. Niet onprettig. Eigenlijk wel aangenaam. Ik sta op en voel dat het begonnen is. Ik kan niet meer normaal lopen. Mijn lichaam is van rubber en al mijn bewegingen ongecoördineerd. Ik blijf grijnzen en grinniken. Een heerlijk, euforisch gevoel maakt zich van me meester! Vergelijkbaar als met de eerste keer XTC. Mijn aandacht wordt door alles getrokken en ik blijf als versteend staren naar van alles. Mijn behang (zie foto), dat ineens begint te bewegen en de meest fantastische geometrische patronen begint te vibreren. Lachte die muur nu ineens naar me?? Mijn tapijt, dat een golvend oppervlak van witte wervelende wolken is geworden. Ik herinner me dat ik voor het raam sta en naar buiten kijk. Daar niets bijzonders. Dan zie ik ineens de overbuurvrouw beneden uit de garagebox komen met hubby en kind, op weg voor een fietstochtje. Wees even geïnformeerd dat zij echt helemaal mijn type is en het enige dat ik kan doen is versteend en ongegeneerd naar haar staren terwijl ik denk (tig keer gaat dit door mijn hoofd) ‘wat is zij lekker! Wat is zij ongelooflijk lekker!’ (gelukkig heeft ze me niet gezien, ik woon op de bovenste verdieping, 5 hoog :P ). Met deze plezierige onset rol ik vol de trip in en een orgastisch feest is wat me vervolgens nog zo’n 3,5 uur in de ban houdt: ik wordt van detail naar detail getrokken, voel me euforisch/opgewonden, met regelmatige beelden van de overbuurvrouw die van alles en nog wat met me doet (jullie begrijpen wel wat ). Soms sta ik minutenlang te staren naar een meloen in de ijskast aangezien het patroon op de schil ervan fantastische patronen maakt, dan rol ik weer door naar een slappe lach, omdat een object me vanuit de kamer apart aankijkt, loop ik naar de gang om te plassen, blijf ik minutenlang grijnzend hangen, want het patroon van de stof van mijn bankje vibreert en nodigt me lachend uit te blijven kijken. Het is geweldig! Zeker met de intussen veranderde muziek (DJ set van Solomun Tomorowland 2015 opgezet). De beats rollen mijn oren binnen alsof engelen zelf aan het zingen zijn en bij de minste of geringste ervaring voelt het alsog ik klaarkom. Als ik mijn ogen sluit heb ik sterke CEV’s. Fantastische geometrische patronen. Ik wordt door tunnels, gangen, hallen gezogen van diverse kleuren en vormen. Draken vliegen voorbij, slangen. Ik zit op een paard, mijn overbuurvrouw rijdt bovenop me en dat alles op de beats van Solomun. Soms blijf ik minutenlang (geen idee hoe lang, want het besef van tijd is totaal vergaan) gewoon volledig versteend zitten in mijn stoel, op de beat van de muziek en reis met mijn ogen dicht langs deze fantastische landschappen.
Interessant is dat mijn bewegingen traag en vaag verlopen. Een hap van mijn salade nemen, een nootje eten, een slokje thee, ik moet er echt moeite voor doen en er goed bij nadenken. Het brengt me weer de slappe lach. En ook de tijdsbeleving is bizar geweldig. Zo sta je op en actief, tot je ergens aan blijft plakken en sta je minuten stil als versteend. Compleet ‘random’! Wel is mooi om te ervaren dat ondanks dit alles er nog steeds volledig bewustzijn is. Geen gevoel van verlies van controle. Alles is zoals het er was alleen komt het anders binnen; beter, mooier, zachter, interessanter en vooral grappiger!
Ik besluit wat actiever te worden en ben benieuwd hoe een pijp roken zal gaan. Ik zoek (geloof dat ik er minutenlang over gedaan heb) mijn pijpspullen bij elkaar en stop mijn pijp, steek hem aan en het is fantastisch! Het alleen al naar mijn gezicht brengen van mijn pijp is een feest! Het ziet eruit alsof de pijp zelf mijlenver weg is en het mondstuk vlak bij. Mijn pijp is meters lang geworden. Ik schiet weer in de lach. Ik neem een teug en blaas de rook uit. Geweldig! De rook kringelt als in slowmotion omhoog. Het hele roken gaat in slowmotion aan me voorbij. De rookkringels vormen een eigen show, voor mij, op de maat van de muziek…
En dan is het ineens voorbij… Het is 20:30u. Ik voel plots een helderheid opkomen die ik kwijt was. Het voelt een beetje als een kater en ik begin me licht zorgelijk te maken. Kalmeer mezelf door te zeggen dat de ervaring in golven komt en er zo weer een sterkere beleving terugkomt. Maar dat gebeurt niet. De bewegingen in de ruimte nemen af, worden steeds minder en ook de CEV’s worden mager. Ik kan me ook weer beter bewegen; sneller, gecoördineerder. Zo tegen 21u is het echt helemaal voorbij. Ik besef me dat het over is. Ben wat teleurgesteld, maar voel me enorm relaxed. Ik laat de muziek lekker doorspelen en begin langzaam met een beetje de keuken opruimen en besluit wat te eten te maken voor mezelf (naast wat ik, beperkt, genuttigd had). Ik heb ineens best wel trek en maak een lekkere biefstuk. Merk wel dat ik nog een beetje ‘pap in de armen’ heb en ongeconcentreerd ben (laat bijna een koekenpan in de fik vliegen door oververhitte olie) en heb de neiging alles heel rap te doen. Het voelt een beetje als ADHD. Ik ga lekker eten, meld me weer in bij vrienden en vriendin en besluit een trip-rapport te schrijven. Lekker nog ene beetje naspacen met Solomun continue op de achtergrond, gordijnen dicht, kaarsjes aan, beetje wierook en een goede sigaar.
Al met al was deze ervaring subliem! Jammer dat het korter duurde dan ik dacht, maar zeker de moeite waard en een opmaat voor verdere trips. Zoals ik tegen mijn vriend schreef: Het was in één woord AWESOME – als één lang, 4 uur durend orgasme.
Een vraag die me nog bezig houdt, en heeft iemand daar hier ervaring mee, is of nicotine (in dit geval het roken van mijn pijp) een negatief effect heeft op de trip? Ik vond het namelijk zo opvallend dat zodra ik mijn pijp gerookt had de ervaring echt ineens vrij snel stil viel. Het echte trippen was binnen een 10-20 minuten weg.

Super report! En zo leuk om te lezen hoe je zo'n geweldige eerste trip hebt!

Een vraag die me nog bezig houdt, en heeft iemand daar hier ervaring mee, is of nicotine (in dit geval het roken van mijn pijp) een negatief effect heeft op de trip? Ik vond het namelijk zo opvallend dat zodra ik mijn pijp gerookt had de ervaring echt ineens vrij snel stil viel. Het echte trippen was binnen een 10-20 minuten weg.

Klik om te vergroten...

Dat van die nicotine weet ik niet, maar het valt me wel op dat als ik tijdens trips dingen ga doen die niet echt goed voor me zijn, maar die puur gedaan worden voor een snel pleziertje, dat ik uit de trip wordt gehaald. Bijvoorbeeld ongezond eten/snacken, oppervlakkige tv kijken, met m'n smartphone spelen en in het geval van paddo's of truffels zelfs wiet roken. Dat haalt me uit de diepte van zo'n trip. Dergelijke dingen doe ik dus niet meer en mis ik ook niet, omdat het zoveel meer voldoening geeft om dingen te doen die goed voor me zijn. Gezond eten tijdens de nasleep bijvoorbeeld. Wat jij zegt over dat je op het laatst wat teleurgesteld was dat het afgelopen was vind ik best wel vreemd. Er zijn namelijk niet veel momenten (lees: geen) die me dieper vervuld achterlaten dan de nasleep van een paddo, truffel of lsd trip. Ik ben er dan compleet content mee dat de trip dan voorbij is en dat ik weer zo'n onvoorstelbaar prachtige ervaring mee heb gemaakt. Maar ik moet daarbij zeggen dat ik altijd op een zeer introspectieve manier trip met meditatie en zo, wat daar waarschijnlijk heel veel invloed op heeft.

Maar ik zou er niet teveel van denken. Je bent nog nieuw met trippen en als je ermee doorgaat zal de ervaring zich anders gaan vormen en je zult meer en meer leren hoe je zelf het liefste tript. Trippen is wel degelijk iets waar je jezelf in ontwikkelt (hopelijk komt dit niet te pretentieus over ). Zo te horen is LSD ook wel wat voor jou. Dat duurt lekker lang: 10 tot 12 uren (de piek wel korter dan dat, maar toch).

Dankjewel, Mindless!

Je opmerking over 'snel pleziertje' deel ik wel. Met XTC merk ik dat ook altijd; je voelt je overall geweldig, maar als je echt concentreert op de muziek en als het ware in meditatie gaat, dan vlieg je echt een andere wereld binnen en voel je meer dan geweldig, het wordt bijzonder. Bijna als trippen, maar dan zonder de 'reality distortion'. Met deze trip merkte ik hetzelfde. Als je dingen gaat doen wordt het minder intens dan als je gaat zitten en focussen op iets (object of introspectief). Mediteren is goed om weer even aan herinnerd te worden. Doe ik regelmatig en vreemd genoeg nu niet gedaan (wel met meditatiemuziek begonnen). Met een volgende trip ga ik daar zeker mee ad slag.
LSD staat idd op de verlanglijst en ahgi komen de zegeltjes ergens komende week binnen

Als je van visuals houd is LSD wel het middel om te proberen.

Wat de nicotine betreft denk ik dat het weinig invloed op het verloop van je trip heeft als je gewend bent regelmatig te roken.

Persoonlijk merk ik zelfs invloed op het trippen in het algemeen(op elke stof) wanneer ik vergeet te roken, normaal ben ik net een schoorsteen, en heb ik ooit half opgerookte sigaretten uren tussen mijn lippen. Andere trips rook ik juist de ene sigaret na de andere. dat heeft wel invloed op mijn trips(ketamine, lsd en mescaline).

Volgens mij ben je best wel een toffe psycholoog. wanneer ik je verhaal lees.

Thanks, MeejheM, voor advies en compliment

Leuk tripreport Trinity! En leuk hier medepsychologen te treffen, ik ben ook psychologe van achtergrond maar werk als onderzoeker

Ik heb er respect voor dat je alleen deze ervaringen aangaat. Ik durf dat zelf niet zo goed (toevallig opende ik hier net een topic over - het feit dat ik geen vrienden heb die mijn interesse delen maakt dat ik niet met drugs kan experimenteren zoals ik zou willen). Vind je alleen trippen niet beangstigend? Het lijkt me zo eenzaam op de een of andere manier, zeker als je na de trip die overweldigende ervaring niet kan delen... of wanneer het tijdens je trip even niet zo lekker gaat - uit ervaring weet ik dat paddotrips echt ups en downs kunnen hebben. Al klinkt die van jou lekker positief gelukkig!

Roze olifant zei:

Ik heb er respect voor dat je alleen deze ervaringen aangaat. Ik durf dat zelf niet zo goed (toevallig opende ik hier net een topic over - het feit dat ik geen vrienden heb die mijn interesse delen maakt dat ik niet met drugs kan experimenteren zoals ik zou willen).

Klik om te vergroten...

Ik ben Trinity niet, maar ik wil hier wel graag op reageren. Als je steeds samen met anderen tript en dit een belangrijke factor is tijdens het trippen, dan houdt je het experimenteren toch op een manier tegen. Je houdt er dan de sociale factor in. Maar trippen is juist een grens oplossend/vernietigend iets. Als je er diep in gaat, ga je juist compleet voorbij de hele sociale wereld. Mensen erbij hebben en daarmee praten is als grote borden in je kamer hebben staan met daarop teksten als "vergeet niet dat je aan het trippen bent", "ga niet te ver van de realiteit". Vrij beperkend in je experimentatie vind ik. En zelfs nu al houdt de (sociale) wereld van taal/symbolen je tegen in je interesse, terwijl het allermooiste (imo) van psychedelica juist is dat je krijgt wat je nodig hebt, niet wat je wilt.

Roze olifant zei:

Vind je alleen trippen niet beangstigend? Het lijkt me zo eenzaam op de een of andere manier, zeker als je na de trip die overweldigende ervaring niet kan delen... of wanneer het tijdens je trip even niet zo lekker gaat - uit ervaring weet ik dat paddotrips echt ups en downs kunnen hebben. Al klinkt die van jou lekker positief gelukkig!

Klik om te vergroten...

Angst is inderdaad wel een kwestie waar je mee krijgt te doen met alleen trippen. Zelf denk ik dat dit mede de reden is waarom psychedelica meer is dan alleen vermaak. Je krijgt niet alleen maar mooie dingen te zien, maar bent bezig om je eigen angsten onder ogen te komen. Dit is nou juist de reden dat trippen op deze manier zo'n voldoening geeft: je haalt narigheid in je onderbewuste omhoog en laat het los. En angst kun je voelen, zonder dat je het je laat overmannen.

Eenzaamheid daarentegen is iets wat we zelf creëren. Als je alleen bent, ben je niet automatisch ook eenzaam, want dat laatste bepaal je zelf met je geloof daarin. Als je goed diep gaat, is eenzaamheid nog slechts een abstract idee. Dan kom je namelijk in werelden waar je intiem verbonden mee bent en waar er werkelijke communicatie is tussen jou en die werelden. Of die werelden/dimensies nou iets anders zijn als jou of dat het je (hogere) zelf is die tegen je praat, doet er niet toe, want je weet zonder te hoeven steunen op geloof dat je er thuis bent.

Ik zou je interesse dus niet al teveel af laten hangen van de interesses van je vrienden.

@ Mindless: bedankt voor je reactie. Ik denk zeker dat je gelijk hebt! En ik geloof ook zeker dat alleen trippen je uiteindelijk 'dieper' brengt (dit weet ik niet uit eigen ervaring, maar meer uit de vele tripreport die ik uit interesse heb gelezen).

Ik denk dat het bij mij een stukje onervarenheid is waarom ik zo reageerde. Vergeleken met de meeste mensen op dit forum heb ik een zeer beperkte ervaring. Ik heb slechts 2x een paddotrip gehad en dit is 10 jaar geleden. Dit waren mijn eerste ervaringen met psychedelica die ik toendertijd als erg heftig en intens maar ook erg interessant heb ervaren. De afgelopen jaren heb ik vooral XTC gebruikt; een totaal andere drug natuurlijk (ook leuk, daar niet van, maar het geeft niet de inzichten van de hallucinogene drugs). Ik zou nu graag verder gaan met experimenteren denk aan paddo's nog een keer, LSD, 2CB etc., maar ik heb geen mensen in mijn omgeving die deze interesse delen. Dit maakt voor mij de drempel om er aan te beginnen hoog. Ik zou de ervaring súper graag met iemand die ik vertrouw aangaan, maar zolang diegene er niet is, vind ik het toch te spannend. Ik geloof meteen dat alleen trippen minder beperkend is, maar voor de eerste keren is het misschien toch verstandig/geruststellend om er iemand bij te hebben, omdat je niet weet wat je kunt verwachten.

Van de eerste keer paddo's kan ik me nog herinneren dat ik na de trip echt even mensen nodig had om de enorme verbazing/overweldiging van de ervaring mee te bespreken. En tijdens de uitwerking (wat ik toen ook wat minder vond, zo half er nog inzitten en half niet meer) vond ik het ook fijn dat ik ze nabij had.

Of zie jij dat anders?

Nee ik ook hoor, bij de eerste keer paddo's. En ik bedoel ook zeker niet dat je nu maar alleen moet gaan trippen. Dat is iets wat je alleen voor jezelf kunt beslissen of je dat wilt. Maar aan de andere kant, als het een grote interesse van je is, is het jammer dat je dergelijke ervaringen niet krijgt omdat je vrienden andere interesses hebben.

Bij mijn eerste keer paddo's had ik trouwens niet echt de instelling om diep introspectief te gaan trippen. Die interesse was er gewoon niet, maar is er gekomen door de ervaringen zelf. Het heeft toen een tijd geduurd voordat ik echt begon met alleen trippen. Bij die eerste keren had ik er nog wel behoefte aan om erover te praten met vrienden, maar nu gaat het zo ver/diep dat mijn vrienden dat niet echt begrijpen en ik vind dat verder ook helemaal prima. Het zijn nog steeds mijn vrienden, maar over sommige dingen denken we gewoon anders en bepaalde dingen zijn ook gewoon hartstikke lastig om over te praten (Denk alleen al aan ego-oplossingen. Hoe leg je sowieso aan iemand uit dat alles één is?). Maar ik denk dat ik mede daardoor ook weleens reports schrijf, om sommige dingen toch een plekje te kunnen geven. Ik voel dat ik het dan van me af wil schrijven. Misschien is dat ook een idee voor jou?

@RozeOlifant; dank voor je leuke berichtje. idd fijn om hier collega's tegen te komen

Ik deel wel de mening van Mindless én ik begrijp jou (RozeOlifant) ook heel goed! Ik heb een beetje dezelfde situatie: geen mensen in mijn buurt om het direct mee te delen en/of samen aan te gaan als je wat onzeker bent. Voor mij was die paddotrip dan ook heel spannend om te doen, aangezien ik geen idee had wat er zou gebeuren en nu ook wil ik het graag van me afpraten met diverse mensen om me heen (wat in deze maatschappij blijkbaar niet kan )
Wel een zus en zwager die regelmatig met mij samen op parties ad xtc gaan en met wie ik het ook kan delen, net als mijn twee vrienden, maar om mensen nu lastig te vallen deelgenoot te worden van je trip gaat me te ver. Grappig overigens dat toen ik de truffels ging halen bij de smartshop en hun mijn situatie uitlegde ik vroeg of zij mij in contact konden brengen met een sitter. Eh, nee dus. Ze vond het wel een heel goed idee en zou iets kunnen zijn voor op hun forum. Wie weet...

Ik denk dat goede voorbereiding (in de trant van veel lezen, je goed informeren) en rustig starten met lage doses belangrijk is. Dan raak je eraan gewend en kun je steeds (veilig!) iets verder gaan. En ik heb al gemerkt, in de beperkte ervaring die ik heb, dat (iig voor mij) je je vooral niet moet verzetten tegen de 'gekheid' die soms met druggebruik gepaard gaat. Veel van de 'horror' die rond gebruik samenhangt kennen mensen alleen uit films, die altijd de meest dramatische, slechte kanten laat zien en waarbij dan ineens 'iedereen slachtoffer is' van drugs. Dat is natuurlijk allemaal dramatische hollywood shit en zedenprekerij... Gevolg is wel dat iedereen denkt dat als je LSD of zo gaat gebruiken je gelijk een junk bent en 'kapot gaat' of denkt dat je kunt vliegen en uit het raam loopt. Zo ver ik weet is dat echt flauwekul. Bad trips komen naar mijn idee vooral, omdat mensen dergelijke beelden hebben en als ze dan iets 'aparts' waarnemen nav het gebruik ze gelijk denken dat dat niet OK is (het mag er ahw niet zijn). Je schiet dan in de angst en aangezien de meeste tripmiddelen volgens mij je ervaring waarop je focust versterken, blijf je hangen in versterkte angst en vervolgens zit je in een vicieuze cirkel.
Vanuit mijn achtergrond (ook) als Mindfulness trainer weet ik dat negatieve emoties of ongemak je gewoon moet laten zijn vanuit het perspectief 'ik kan het verdragen als het er is'. Vanuit die houding is het dan geen thema meer, maar een leerzame ervaring...

Hopelijk heb je hier iets aan. En (beetje gekke opmerking wellicht zo op het einde en weet niet of dit hier gebruikelijk is en hoe dat dan überhaupt moet) als je verlegen zit om een 'tripmaatje', dan mag je een beroep op me doen. Laat maar weten.

@ Mindless: als ik weer ga experimenteren, ga ik zeker ook weer tripreports schrijven. Ik deed dat eerder gewoon op mijn computer, voor mezelf, maar nu kan dat op dit forum. De XTC-report worden op termijn wel wat saai, hoe geweldig ik XTC ook vind, je schrijft altijd ongeveer hetzelfde, alles is mooi, iedereen is lief, etc. Overigens heb ik van 10 jaar geleden nog mijn 2 paddotrip-reports, hilarisch om terug te lezen!

@ Trinity: ik snap wel wat je zegt ja, dat het te ver gaat om mensen deelgenoot te laten zijn van je trip. Het is ook iets heel persoonlijks, trippen. De 2 keren dat ik paddo's heb gebruikt, was ik met andere mensen. Maar ondanks dat was het niet echt sociaal. Iedereen is tijdens zo'n ervaring bezig met zichzelf. Begrijpen doe je elkaar meestal niet omdat je vaak op andere golflengtes zit. En als het wat minder gaat, kun je elkaar ook niet echt helpen, iedereen leeft een beetje in z'n eigen wereldje. Het is in die zin dan ook een totaal andere drug dan XTC, waarbij je wél heel erg 'met elkaar' bent. Toch vond ik de nabijheid van mensen heel fijn. Gewoon, om de heftigheid en de verbazing samen te beleven. En de wat mindere momenten.

Ja, grappig dat mensen meteen denken dat je een junk bent als je zegt LSD te willen proberen. Je ziet ze denken: ai, dat is echt niet oké. 'Wow M., dat is echt heftig. Zou je dat wel doen?' Er hangt echt zo'n lading omheen. Zo jammer. En als het over XTC gaat, zien mensen een zwetende gabber voor zich die volledig strak staat en de hele nacht doorstoomt. Terwijl MDMA juist een heel zacht effect heeft, bij verstandig gebruik. Maar kunnen we het die mensen kwalijk nemen? Laten we eerlijk zijn: een drugservaring laat zich onmogelijk in woorden vatten en je kunt je, zonder ervaring te hebben, ook geen enkel beeld vormen van hoe het echt is. De ervaring is zóiets unieks, zóiets onbestaands in de dagelijkse realiteit (gewoon nuchter bedoel ik dan dus...), dat je het de mensen nooit kunt uitleggen. En ze gaan ook nooit weten hoe het is, want ze gaan het nooit proberen. Hun beelden worden gevormd door de media.

Je hebt gelijk wat betreft de bad trip denk ik. Acceptatie van wat je te zien krijgt, goed of slecht, is belangrijk tijdens de trip. Het lastige is dat je tijdsperceptie zo verstoord raakt. Tijdens mijn beide paddotrips had ik ups en downs, en ik ben tijdens de downs gelukkig nooit de controle verloren, ik bleef me er altijd van bewust dat ik paddo's gegeten had en dat het binnenkort wel weer goed kwam. Maar 'binnenkort' was een heel abstract begrip geworden omdat tijd niet meer bestond. Binnenkort kon ook 10 jaar zijn, bij wijze van. Dus ik snap wel dat mensen die wat minder relativeringsvermogen hebben 'bad' gaan, omdat het spul zo met je brein fuckt. Maar goed, dat is nu juist ook zo interessant. De realisatie dat alles relatief is, dat de hele werkelijkheid een product is van je brein...

Het lijkt me supertof om op dit forum eventuele tripmaatjes te ontmoeten! Ik ben daar inderdaad naar op zoek als mensen daarvoor open staan. Ik zie er naar uit om weer eens wat uit te proberen.

Roze olifant zei:

@ Mindless: als ik weer ga experimenteren, ga ik zeker ook weer tripreports schrijven. Ik deed dat eerder gewoon op mijn computer, voor mezelf, maar nu kan dat op dit forum. De XTC-report worden op termijn wel wat saai, hoe geweldig ik XTC ook vind, je schrijft altijd ongeveer hetzelfde, alles is mooi, iedereen is lief, etc. Overigens heb ik van 10 jaar geleden nog mijn 2 paddotrip-reports, hilarisch om terug te lezen!

Klik om te vergroten...

Post ze hier maar.

En ja, mdma reports zijn vaak wat hetzelfde ja. De ervaring zelf is dan vaak zo geweldig dat mensen dit willen delen d.m.v. een "trip" report, maar los van de dingen die jij opnoemt is er meestal niet veel interessants te melden. :P Maar ik denk dat dat ook te maken heeft met de manier waarop mensen mdma nemen. Zelf gebruik ik ook mdma en 6-apb (zeer overeenkomstige stof met mdma) op een introspectieve (d.m.v. meditatie) manier. Van die laatste heb ik een report geschreven, specifiek gericht op entactogenen gebruiken voor bewustzijnsverruiming Misschien dat dat interessant is voor je? Voor mij hebben entactogenen op die manier een veel grotere waarde gekregen.

Mooi report! Leuk om te lezen dat je zo'n fijne eerste keer hebt gehad. Ook best dapper dat je de eerste keer in je eentje bent gaan doen. Zoals anderen hier al noemen kun je in je eentje uiteindelijk veel dieper gaan natuurlijk, maar zeker voor een eerste keer maakt dat het natuurlijk wel extra spannend.

Je trip klinkt vooral erg amusant, heb je ook nog meer diepere inzichten over jezelf of het universum gehad? Voor mij persoonlijk waren mijn eerste paddo trips destijds ook best luchtig en vooral gefocust op de visuele veranderende waarneming. Die eerste paar trips voelde ik me echt net een klein kind wat alles voor het eerst ging ontdekken. Pas na enkele keren werden mijn trips steeds introspectiever en was trippen met anderen erbij ook steeds minder noodzakelijk aangezien ik meer in mijn eigen wereld terecht kwam.

Leuk om te lezen Opvallend vind ik dat jij zin krijgt in seks, lust krijgt. Dit is juist iets wat bij mij helemaal wegebt tijdens het gebruik van truffels. Alsof seks niet eens meer bestaat.

Psychedelibee zei:

Je trip klinkt vooral erg amusant, heb je ook nog meer diepere inzichten over jezelf of het universum gehad? Voor mij persoonlijk waren mijn eerste paddo trips destijds ook best luchtig en vooral gefocust op de visuele veranderende waarneming. Die eerste paar trips voelde ik me echt net een klein kind wat alles voor het eerst ging ontdekken. Pas na enkele keren werden mijn trips steeds introspectiever en was trippen met anderen erbij ook steeds minder noodzakelijk aangezien ik meer in mijn eigen wereld terecht kwam.

Klik om te vergroten...

Erg herkenbaar. Bij mij waren de eerste keren ook voornamelijk ontdekken wat voor effecten er waren. Erg gericht op de gekke wereld die ineens om je heen verschijnt. Na zo'n 3 trips werd ik ineens erg hard op m'n plaats gezet. Ik had buiten truffels ingenomen, gewoon zomaar tijdens het chillen met 2vrienden en 2 onbekenden. Het effect startte en ik voelde me eigenlijk direct ongemakkelijk. Gauw naar huis gefietst en thuis een bad genomen. Ik voelde me de heletijd erg nietig, ontroostbaar en uiteindelijk nederig, het voornemen voortaan truffels met respect te behandelen. Ik had het inzicht gekregen dat truffels meer zijn dan een lolletje. (dit had ik al gelezen uit tripreports, maar had ik voor mezelf ontkracht, omdat mijn eerste 3 keer trippen helemaal niet diep gingen)

@Mikoz en @Psychedelibee; mee eens! Voor een eerste keer gewoon maar eens helemaal opengesteld voor wat er gewoon komt. Volgende keren verwacht ik meer 'sturing' ook (zoals al eerder genoemd in deze thread) mbv meditatie.

mikoz zei:

Erg herkenbaar. Bij mij waren de eerste keren ook voornamelijk ontdekken wat voor effecten er waren. Erg gericht op de gekke wereld die ineens om je heen verschijnt. Na zo'n 3 trips werd ik ineens erg hard op m'n plaats gezet. Ik had buiten truffels ingenomen, gewoon zomaar tijdens het chillen met 2vrienden en 2 onbekenden. Het effect startte en ik voelde me eigenlijk direct ongemakkelijk. Gauw naar huis gefietst en thuis een bad genomen. Ik voelde me de heletijd erg nietig, ontroostbaar en uiteindelijk nederig, het voornemen voortaan truffels met respect te behandelen. Ik had het inzicht gekregen dat truffels meer zijn dan een lolletje. (dit had ik al gelezen uit tripreports, maar had ik voor mezelf ontkracht, omdat mijn eerste 3 keer trippen helemaal niet diep gingen)

Klik om te vergroten...

Komt vaker voor. De eerste keer of keren psilocybine zijn vaak redelijk luchtig bij mensen. Vooral gekke visuals zien en in de slappe lach liggen. Maar trip je wat vaker en zeker als je alleen begint te trippen, dan laat het zich aan je kennen voor wat het echt is. Dan kom je erachter dat het echt een soort persoonlijkheid heeft en dat het psilo is die de controle heeft, niet jij. Maar de striktheid heeft altijd een hoger doel, namelijk jou de confrontatie aan laten gaan met jezelf en jezelf te helen van onopgeloste kwesties in het onderbewuste. Ik zie de drug altijd als een soort strenge maar rechtvaardige leermeester.

Mindless zei:

Komt vaker voor. De eerste keer of keren psilocybine zijn vaak redelijk luchtig bij mensen. Vooral gekke visuals zien en in de slappe lach liggen. Maar trip je wat vaker en zeker als je alleen begint te trippen, dan laat het zich aan je kennen voor wat het echt is. Dan kom je erachter dat het echt een soort persoonlijkheid heeft en dat het psilo is die de controle heeft, niet jij. Maar de striktheid heeft altijd een hoger doel, namelijk jou de confrontatie aan laten gaan met jezelf en jezelf te helen van onopgeloste kwesties in het onderbewuste. Ik zie de drug altijd als een soort strenge maar rechtvaardige leermeester.

Klik om te vergroten...

Ben ik het helemaal mee eens. Mooi uitgelegd.