#1
LSD is een drug waar ik altijd al interesse in had, maar waar ik me nooit klaar genoeg voor voelde om het uit te proberen. Ik ging al van een jonge leeftijd uit, het begon bij een commercieel festival toen ik 13 was en stroomde uit tot een consequente feestgewoonte van freepartyâs en goafeesten waarin ik me elk weekend opnieuw uitleefde. Omgaan met mensen uit een drugsmilieu en persoonlijk drugsgebruik ging daarmee gepaard. Ik had het altijd gehouden op drugs die gingen van cannabis tot pillen en snuifwaren en natuurlijk veel alcohol, psychedelica durfde ik niet. Men heeft mij altijd verteld dat je van psychedelica mentaal kunt veranderen, dat je beeld over de wereld volledig om kan slaan. Ik ben best wel een spiritueel en open-minded persoon van nature en ik voelde nooit de drang om met lsd en soortgelijke drugs te experimenteren totdat ik mij daar klaar voor voelde.
Lost Theory
Mijn eerste buitenlandse goa-festival was Lost Theory 2014 in Kroatië. Met een dolle vriendengroep zijn we daarheen geroadtript. Mijn goede vriend S. die mee was op de reis vertelde me dat als ik zou trippen ik zeker een tripsitter bij moest hebben die me door de ervaring heen zou leiden en ik dit voor de eerste keer best deed overdag en niet op te zware muziek. Desondanks er een mogelijkheid was om voor het eerst te trippen op Lost Theory heb ik dit toch niet gedaan, ik vond mezelf nog te jong en ik was er nog steeds niet klaar voor.
Ozora festival
In de zomer van 2016 heb ik besloten om naar een goa-festival te gaan in Hongarije, genaamd Ozora Festival. Ik was met een groep vrienden uit BelgiĂ« vertrokken met het vliegtuig, dus had niemand uiteraard drugs meegenomen. Ik had afgesproken met een van mijn oudste vriendinnen, E. (30 jaar) met heel veel feest- en tripervaring. Ik had mezelf voorgenomen om met haar voor het eerst een trip te pakken omdat ik ervan overtuigd was dat ze een goede tripsitter zou zijn. De derde dag van het 7 dagen-durende festival zat er een jonge gast bij ons op de camping die vloeibare lsd verkocht op een suikerklontje, 100mg voor 5 euro. E. zei dat het voor mij een goed idee was om met zoân lage dosis te beginnen dus hadden we beide een suikerklontje gekocht. Ik had in mijn hoofd gepland dat ik het suikerklontje rond een uur of 3 âs nachts wou innemen omdat ik dan de zonsopgang al trippend zou meemaken en dat was iets dat ik graag wou. We zijn die avond nuchter gaan feesten en hebben ongelofelijk veel lol gehad. Rond 2 uur âs nachts gingen we terug naar de camping om een trui te gaan halen en nog wat te drinken om vervolgens terug naar het feestdomein te vertrekken en onderweg ons suikerklontje te pakken.
De nacht
Toen we aankwamen bij de mainstage was er een bizarre muziekstijl bezig, namelijk âpsycoreâ. Dit is een zeer snelle en harde vorm van psytrance die niet bepaald paste bij ons plan om te gaan trippen. We zijn daarom dan ook gaan wandelen. Ik kan me herinneren dat ik bij mezelf dacht dat het allemaal zo zot nog niet was, ik voelde me heel nieuwsgierig. Het vreemde is achteraf dat ik me het punt van nuchter zijn tot trippen absoluut niet meer kan herinneren. Plots stond ik daar, midden op de dansvloer bij een techno stage voor me uit te staren. Ik keek rechts van me en daar stond E. met een vaag, uitgelopen en lachend gezicht naast me te dansen, ze had een rode en warme vloed over haar heen. Voor mijn neus stonden jongens in een Super Mario pak hilarisch te schuifelen over de dansvloer. Vanaf dat moment was ik ervan overtuigd dat ik in een soort MTV-spelprogramma terecht was gekomen waarbij Ashton Kutcher elk moment tevoorschijn kon springen en zou roepen âYouâve been pranked!â. Ik begreep er werkelijk geen fluit van, ik staarde om me heen en besefte niet dat ik aan het trippen was of wat er gebeurde. Na een tijdje van verward rondkijken en poging doen tot dansen vertelde ik E. dat ik vreselijk veel honger had. We wandelde uit de drukte en liepen langs het oneindige pad van eetkraampjes. Dit voelde op dat moment werkelijk als een van de moeilijkste dingen die ik ooit in mijn leven heb moeten doen, zwaar trippend zoeken naar iets om te eten op een druk festival midden in de nacht. Na een hele tijd (ik zou niet weten hoelang want gevoel voor tijd bestond niet meer) vond ik een eetkraam waar ik in de rij ging staan. Ik probeerde de Hongaarse dame achter de toog uit te leggen dat ik iets kleins wou eten, ze reageerde met allerlei handgebaren en ik bleef verward knikken. Verlegen en bewust van mijn enge trip-kop stond ik te wachten tot de dame terugkwam met een klein hapje. Ik draaide me om om te kijken waar E. stond, die was met een groepje mensen aan het praten en lachen. Toen ik me weer omdraaide stond de dame met een gigantisch bord vlees met groenten voor mijn neus en ik raakte helemaal in paniek, dit was echt niet wat ik wou bestellen. Ik draaide me geschrokken weer om en riep E. die gelijk naar me toe kwam. Ik wees naar het bord en vertelde haar dat ik dit nooit op ging krijgen. Op dat moment besloten we allebei om tegelijkertijd weg te rennen en zo ver mogelijk weg te blijven van die specifieke eetkraam, ik schaamde mij echt heel diep want de vrouw keek ons geshockeerd na.
De ochtend
Toen we in de buurt kwamen van de âchill-outâ, een overdekte dome waarvan het hoge plafond gemaakt was van lampjes en neon doeken die leken op een sterrenhemel in het universum, kwamen we onze vriend L. tegen die nog harder aan het trippen was dan wij. Dit moest rond een uur of 6/7 geweest zijn want het begon licht te worden buiten. Nu begon het visuele gedeelde van mijn trip en besefte ik dat het âs nachts vooral mentaal was. Ik merkte dit omdat L. zijn gezicht er exact hetzelfde uitzag als die Snapchat-filter waarbij je grote zwarte ogen en dikke bolle wangen hebt en waarbij er regenboogjes uit je mond stromen. Het was voor mij een zware klap om ineens alles te zien in het daglicht dus besloten we om in de chill-out te gaan dansen omdat dit de donkere nacht nabootste. Ik ging op de zandachtige grond zitten om me meer Ă©Ă©n te voelen met de omgeving omdat iedereen zegt dat je onder de lsd alles veel fijner en intenser meemaakt. Om eerlijk te zijn heb ik hier niets van gemerkt en was ik vooral bezig in mijn hoofd met hele moeilijke levensvragen, ik kon echt niet genieten van al de mooie dingen en decoratie rond mij. Het toppunt was dat toen ik me eindelijk wou ontspannen en zonder al teveel nadenken wou dansen er een oude man tegen me aan begon te rijden en vroeg of ik het ook âdiep vanbinnen voeldeâ. Ik was heel erg aangedaan van de perversiteit van deze ouwe viespeuk en wilde meteen weg uit de chill-out, dit hebben we dan ook gedaan.
De middag
We wandelden met zân drieĂ«n naar de mainstage, de zon scheen al fel en ik voelde me nog steeds vies van die oude meneer. Toen we aankwamen aan de main hoorde we dat ze dark muziek aan het draaien waren, een hele heftige soort goa muziek die ik in nuchtere toestand altijd geweldig vind. Onder de lsd klonk dit helemaal anders⊠ik kan het het beste beschrijven als een kakafonie van modder en vuiligheid dat massaal als een soort waterval op elkaar gekledderd wordt in een poel van dansende barbaren die eruitzien als losgeslagen zwijnen. Dit klinkt nogal hectisch en dat is ook precies hoe ik het ervaarde. Overal waar ik keek zag ik de trollen van âde oproep der Kaboutersâ en grote mannen die eruitzagen als Hill Billy-reuzen die vol hingen met modder en vettigheid. Dit kwam volgens mij door een combinatie dark-muziek en het feit dat iedereen rondliep met grote groene wijnflessen van 1,5 liter (zo groot waren de flessen daar) en plastic bekers bier van 0,5 liter. Alle mooie elfjesachtige hippies waren nergens te bespeuren. Ik keek naar mijn vrienden en die waren naar hartstocht aan het dansen en aan het lachen. Ik begreep echt niet wat ik miste waardoor ik me zo vreselijk vies en misplaatst voelde, als een klein blond teder prinsesje die neergekwakt werd in een stinkende Shrek-orgie. De hele tijd dacht ik dat het opgezet spel was of voelde ik me in een diepe put realiteit die de ware aard van hippiefestivals aantoonde. Mooie mensen, eenheid met de natuur, spirituele liefde en kosmische energie? Nee, wat ik zag en voelde was een hoopje verloren mensen die van God los in hun eigen vuil aan het stampen waren en hier nog dolgelukkig van werden ook. Ik besloot om even aan de kant te gaan zitten omdat ik daar andere vrienden zag zitten. Die waren blijkbaar bezig met een snuif ritueel waarbij de ene een gele poeder (âde natuurlijke speed uit het oerwoudâ) blaast in de ander zijn/haar neus door middel van een pijp. Het zag er vreselijk pijnlijk uit en ik kon het mentaal even niet aan dat ze zichzelf dit aandeden. Toen een van mijn scheve vrienden nog eens vroeg of hij mijn tiet moest vasthouden ging ik weg. Ik had nood aan een wandeling in mijn eentje om verder en dieper na te denken over alles. Ik kon het gewoon niet geloven, zo veel spirituele verhalen gehoord van mensen die zich Ă©Ă©n voelden met de kosmos en zichzelf helemaal leerde kennen en ik zat hier met een bad-trip, zonder tripsitter die mij terug in een positieve spiraal duwde. Ik zat op de top van een heuvel met een totaalbeeld van de mainstage en ik had het eenzame gevoel dat ik alleen was op de wereld en alles zelf moest doen. Wat me achteraf opviel is dat ik de hele tijd achter me om keek om te zien of er iemand stond die me elk moment kon vertellen âhet is okĂ©, het hoort zo, laat het los.â, maar die persoon was er niet.
De camping
Toen ik me eenzaam en leeg voelde ging ik in mijn eentje terug naar de camping. Heel de wandeling daarnaartoe duwde ik mezelf dieper en dieper in een negatieve spiraal. Eenmaal aangekomen zaten er veel vrienden van me in ons kamp te chillen, allemaal nuchter. Ik ben gaan zitten en voelde een soort opluchtende vloedgolf over me heen komen omdat ik in een hele fijne en positieve atmosfeer terecht kwam. Ze vroegen me meteen hoe mijn ervaring was en ik heb alles tot in de details uitgelegd, hoe zwaar het was mentaal om me zo eenzaam te voelen terwijl ik omringd was door mensen en hoe pijn het deed dat ik de hele tijd rekende op iemand die me zou zeggen dat het goed ging komen, maar dat die persoon er niet was. Ik heb door de ontlading en opluchting heel hard gehuild, hoe meer ik erover sprak en huilde hoe beter dat ik me voelde. Ze hebben me duidelijk gemaakt dat het voor een eerste keer lsd pakken heel normaal is dat je een zware, mentale trip hebt, zeker als je het âs nachts pakt en op zulke harde muziek. Uiteindelijk hebben ze me mentaal heel goed bijgestaan en de diepere betekenis van al die pijnlijke gevoelens helpen analyseren. Hierdoor voelde de hele ervaring eerder aan als fijn en vooral leerzaam en kon ik in alle rust uittrippen op de camping omringd door warme, lieve mensen.
Achteraf gezien heb ik dus een redelijk goed gevoel bij de hele trip omdat ik toch onbewuste dingen heb kunnen verwerken. Het zal lang duren voor ik het nog eens probeer, maar ik denk wel dat ik me eraan zal wagen. Op voorwaarde dat ik een goede tripsitter bij me heb![:)]()
Lost Theory
Mijn eerste buitenlandse goa-festival was Lost Theory 2014 in Kroatië. Met een dolle vriendengroep zijn we daarheen geroadtript. Mijn goede vriend S. die mee was op de reis vertelde me dat als ik zou trippen ik zeker een tripsitter bij moest hebben die me door de ervaring heen zou leiden en ik dit voor de eerste keer best deed overdag en niet op te zware muziek. Desondanks er een mogelijkheid was om voor het eerst te trippen op Lost Theory heb ik dit toch niet gedaan, ik vond mezelf nog te jong en ik was er nog steeds niet klaar voor.
Ozora festival
In de zomer van 2016 heb ik besloten om naar een goa-festival te gaan in Hongarije, genaamd Ozora Festival. Ik was met een groep vrienden uit BelgiĂ« vertrokken met het vliegtuig, dus had niemand uiteraard drugs meegenomen. Ik had afgesproken met een van mijn oudste vriendinnen, E. (30 jaar) met heel veel feest- en tripervaring. Ik had mezelf voorgenomen om met haar voor het eerst een trip te pakken omdat ik ervan overtuigd was dat ze een goede tripsitter zou zijn. De derde dag van het 7 dagen-durende festival zat er een jonge gast bij ons op de camping die vloeibare lsd verkocht op een suikerklontje, 100mg voor 5 euro. E. zei dat het voor mij een goed idee was om met zoân lage dosis te beginnen dus hadden we beide een suikerklontje gekocht. Ik had in mijn hoofd gepland dat ik het suikerklontje rond een uur of 3 âs nachts wou innemen omdat ik dan de zonsopgang al trippend zou meemaken en dat was iets dat ik graag wou. We zijn die avond nuchter gaan feesten en hebben ongelofelijk veel lol gehad. Rond 2 uur âs nachts gingen we terug naar de camping om een trui te gaan halen en nog wat te drinken om vervolgens terug naar het feestdomein te vertrekken en onderweg ons suikerklontje te pakken.
De nacht
Toen we aankwamen bij de mainstage was er een bizarre muziekstijl bezig, namelijk âpsycoreâ. Dit is een zeer snelle en harde vorm van psytrance die niet bepaald paste bij ons plan om te gaan trippen. We zijn daarom dan ook gaan wandelen. Ik kan me herinneren dat ik bij mezelf dacht dat het allemaal zo zot nog niet was, ik voelde me heel nieuwsgierig. Het vreemde is achteraf dat ik me het punt van nuchter zijn tot trippen absoluut niet meer kan herinneren. Plots stond ik daar, midden op de dansvloer bij een techno stage voor me uit te staren. Ik keek rechts van me en daar stond E. met een vaag, uitgelopen en lachend gezicht naast me te dansen, ze had een rode en warme vloed over haar heen. Voor mijn neus stonden jongens in een Super Mario pak hilarisch te schuifelen over de dansvloer. Vanaf dat moment was ik ervan overtuigd dat ik in een soort MTV-spelprogramma terecht was gekomen waarbij Ashton Kutcher elk moment tevoorschijn kon springen en zou roepen âYouâve been pranked!â. Ik begreep er werkelijk geen fluit van, ik staarde om me heen en besefte niet dat ik aan het trippen was of wat er gebeurde. Na een tijdje van verward rondkijken en poging doen tot dansen vertelde ik E. dat ik vreselijk veel honger had. We wandelde uit de drukte en liepen langs het oneindige pad van eetkraampjes. Dit voelde op dat moment werkelijk als een van de moeilijkste dingen die ik ooit in mijn leven heb moeten doen, zwaar trippend zoeken naar iets om te eten op een druk festival midden in de nacht. Na een hele tijd (ik zou niet weten hoelang want gevoel voor tijd bestond niet meer) vond ik een eetkraam waar ik in de rij ging staan. Ik probeerde de Hongaarse dame achter de toog uit te leggen dat ik iets kleins wou eten, ze reageerde met allerlei handgebaren en ik bleef verward knikken. Verlegen en bewust van mijn enge trip-kop stond ik te wachten tot de dame terugkwam met een klein hapje. Ik draaide me om om te kijken waar E. stond, die was met een groepje mensen aan het praten en lachen. Toen ik me weer omdraaide stond de dame met een gigantisch bord vlees met groenten voor mijn neus en ik raakte helemaal in paniek, dit was echt niet wat ik wou bestellen. Ik draaide me geschrokken weer om en riep E. die gelijk naar me toe kwam. Ik wees naar het bord en vertelde haar dat ik dit nooit op ging krijgen. Op dat moment besloten we allebei om tegelijkertijd weg te rennen en zo ver mogelijk weg te blijven van die specifieke eetkraam, ik schaamde mij echt heel diep want de vrouw keek ons geshockeerd na.
De ochtend
Toen we in de buurt kwamen van de âchill-outâ, een overdekte dome waarvan het hoge plafond gemaakt was van lampjes en neon doeken die leken op een sterrenhemel in het universum, kwamen we onze vriend L. tegen die nog harder aan het trippen was dan wij. Dit moest rond een uur of 6/7 geweest zijn want het begon licht te worden buiten. Nu begon het visuele gedeelde van mijn trip en besefte ik dat het âs nachts vooral mentaal was. Ik merkte dit omdat L. zijn gezicht er exact hetzelfde uitzag als die Snapchat-filter waarbij je grote zwarte ogen en dikke bolle wangen hebt en waarbij er regenboogjes uit je mond stromen. Het was voor mij een zware klap om ineens alles te zien in het daglicht dus besloten we om in de chill-out te gaan dansen omdat dit de donkere nacht nabootste. Ik ging op de zandachtige grond zitten om me meer Ă©Ă©n te voelen met de omgeving omdat iedereen zegt dat je onder de lsd alles veel fijner en intenser meemaakt. Om eerlijk te zijn heb ik hier niets van gemerkt en was ik vooral bezig in mijn hoofd met hele moeilijke levensvragen, ik kon echt niet genieten van al de mooie dingen en decoratie rond mij. Het toppunt was dat toen ik me eindelijk wou ontspannen en zonder al teveel nadenken wou dansen er een oude man tegen me aan begon te rijden en vroeg of ik het ook âdiep vanbinnen voeldeâ. Ik was heel erg aangedaan van de perversiteit van deze ouwe viespeuk en wilde meteen weg uit de chill-out, dit hebben we dan ook gedaan.
De middag
We wandelden met zân drieĂ«n naar de mainstage, de zon scheen al fel en ik voelde me nog steeds vies van die oude meneer. Toen we aankwamen aan de main hoorde we dat ze dark muziek aan het draaien waren, een hele heftige soort goa muziek die ik in nuchtere toestand altijd geweldig vind. Onder de lsd klonk dit helemaal anders⊠ik kan het het beste beschrijven als een kakafonie van modder en vuiligheid dat massaal als een soort waterval op elkaar gekledderd wordt in een poel van dansende barbaren die eruitzien als losgeslagen zwijnen. Dit klinkt nogal hectisch en dat is ook precies hoe ik het ervaarde. Overal waar ik keek zag ik de trollen van âde oproep der Kaboutersâ en grote mannen die eruitzagen als Hill Billy-reuzen die vol hingen met modder en vettigheid. Dit kwam volgens mij door een combinatie dark-muziek en het feit dat iedereen rondliep met grote groene wijnflessen van 1,5 liter (zo groot waren de flessen daar) en plastic bekers bier van 0,5 liter. Alle mooie elfjesachtige hippies waren nergens te bespeuren. Ik keek naar mijn vrienden en die waren naar hartstocht aan het dansen en aan het lachen. Ik begreep echt niet wat ik miste waardoor ik me zo vreselijk vies en misplaatst voelde, als een klein blond teder prinsesje die neergekwakt werd in een stinkende Shrek-orgie. De hele tijd dacht ik dat het opgezet spel was of voelde ik me in een diepe put realiteit die de ware aard van hippiefestivals aantoonde. Mooie mensen, eenheid met de natuur, spirituele liefde en kosmische energie? Nee, wat ik zag en voelde was een hoopje verloren mensen die van God los in hun eigen vuil aan het stampen waren en hier nog dolgelukkig van werden ook. Ik besloot om even aan de kant te gaan zitten omdat ik daar andere vrienden zag zitten. Die waren blijkbaar bezig met een snuif ritueel waarbij de ene een gele poeder (âde natuurlijke speed uit het oerwoudâ) blaast in de ander zijn/haar neus door middel van een pijp. Het zag er vreselijk pijnlijk uit en ik kon het mentaal even niet aan dat ze zichzelf dit aandeden. Toen een van mijn scheve vrienden nog eens vroeg of hij mijn tiet moest vasthouden ging ik weg. Ik had nood aan een wandeling in mijn eentje om verder en dieper na te denken over alles. Ik kon het gewoon niet geloven, zo veel spirituele verhalen gehoord van mensen die zich Ă©Ă©n voelden met de kosmos en zichzelf helemaal leerde kennen en ik zat hier met een bad-trip, zonder tripsitter die mij terug in een positieve spiraal duwde. Ik zat op de top van een heuvel met een totaalbeeld van de mainstage en ik had het eenzame gevoel dat ik alleen was op de wereld en alles zelf moest doen. Wat me achteraf opviel is dat ik de hele tijd achter me om keek om te zien of er iemand stond die me elk moment kon vertellen âhet is okĂ©, het hoort zo, laat het los.â, maar die persoon was er niet.
De camping
Toen ik me eenzaam en leeg voelde ging ik in mijn eentje terug naar de camping. Heel de wandeling daarnaartoe duwde ik mezelf dieper en dieper in een negatieve spiraal. Eenmaal aangekomen zaten er veel vrienden van me in ons kamp te chillen, allemaal nuchter. Ik ben gaan zitten en voelde een soort opluchtende vloedgolf over me heen komen omdat ik in een hele fijne en positieve atmosfeer terecht kwam. Ze vroegen me meteen hoe mijn ervaring was en ik heb alles tot in de details uitgelegd, hoe zwaar het was mentaal om me zo eenzaam te voelen terwijl ik omringd was door mensen en hoe pijn het deed dat ik de hele tijd rekende op iemand die me zou zeggen dat het goed ging komen, maar dat die persoon er niet was. Ik heb door de ontlading en opluchting heel hard gehuild, hoe meer ik erover sprak en huilde hoe beter dat ik me voelde. Ze hebben me duidelijk gemaakt dat het voor een eerste keer lsd pakken heel normaal is dat je een zware, mentale trip hebt, zeker als je het âs nachts pakt en op zulke harde muziek. Uiteindelijk hebben ze me mentaal heel goed bijgestaan en de diepere betekenis van al die pijnlijke gevoelens helpen analyseren. Hierdoor voelde de hele ervaring eerder aan als fijn en vooral leerzaam en kon ik in alle rust uittrippen op de camping omringd door warme, lieve mensen.
Achteraf gezien heb ik dus een redelijk goed gevoel bij de hele trip omdat ik toch onbewuste dingen heb kunnen verwerken. Het zal lang duren voor ik het nog eens probeer, maar ik denk wel dat ik me eraan zal wagen. Op voorwaarde dat ik een goede tripsitter bij me heb