#1
Voorwoord
Het valt mij op dat meer en meer mensen MDMA gebruiken met de hoop therapeutische en/of filosofische inzichten te krijgen. Dit lijkt mij een prachtige ervaring. Helaas is het mij tot voorheen niet gelukt. Gisteravond heb ik een hele fijne en warme ervaring gehad waarin ik struikelblokken in mijn leven op een andere manier ben gaan bekijken, en er nu volgens mij beter mee kan omgaan.
Deze pil heb ik niet van een dealer gekocht, maar gekregen van een van mijn beste vrienden. Hij is naar een festival geweest. Deze was hier van over. Volgens hem is de pil getest op 220 mg MDMA. Ik vertrouw deze vriend volledig. Wij kennen elkaar van de middelbare school, en hebben veel meegemaakt. Helaas is ons contact de laatste tijd erg verwaterd vanwege verhuizing en studie.
Voordat ik de pil nam heb ik geprobeerd mijn hoofd leeg te maken. Ik probeerde te kijken waar ik nu stond in het leven, of er dingen waren die me zorgen maakte en of ik ergens mee zat. Ik realiseerde me het volgende:
"De laatste jaren heb ik mezelf in een sociaal isolement gesloten. Ik woon sinds april op kamers. Dit is een moelijke periode geweest, aangezien ik plotseling alles zelf moest regelen. Het was een periode van eenzaamheid en angst waarin ik soms existentiele paniek heb ervaren. Ook voel ik dat ik de laatste tijd mijn echte passies en hobbies verruil voor series en films. Ik probeerde niet teveel vragen te bedenken om te voorkomen dat de trip zou mislukken. Twee vragen waar ik mij deze trip in wilde verdiepen waren:
- Waarom ben ik elke avond bang om te gaan slapen?
- Waarom doe ik niet waar ik écht van houd?
Ik zal de angst voor slapen uitleggen. Al ongeveer 5 jaar heb ik angst om naar bed te gaan. Deze angst is voor het niet kunnen slapen. Iedereen heeft wel eens slapeloze nachten gehad. Als je nachten echter gedomineerd worden door een irreele angst omdat je "misschien" wel niet zou kunnen slapen is er iets aan de hand. De angst voor het compleet loslaten van alles en jezelf tot rust te brengen is groot en kan erg pijnlijk zijn.
De tweede vraag kwam ik mij op omdat ik al zeker 1 jaar ben gestopt met mijn grootste hobby, namelijk pianospelen. Dit was een uitlaatklep voor mij. Muziek is nog steeds het meest fascinerende wat ik ken. Helaas heb ik sinds 1 jaar dus vrijwel geen piano gespeeld.
Mijn pillen worden altijd genomen terwijl ik alleen ben. Een drukke sociale setting is voor mij op het moment niet intressant, en natuurlijk niet interessant als je jezelf beter probeert te begrijpen.
Voorbereidingen die ik ALTIJD tref voordat ik MDMA neem:
- Huishoudtaken, zoals opruimen, schoonmaken en kleren wassen.
- Agenda inzien. De volgende dag MOET vrij zijn of er wordt geen drugs gebruikt.
- Mediteren. (Althans, proberen. Meditatie volledig beheersen is lastig.)
De inname
Een lichte maaltijd van salade, kipstukjes en aardappelpartjes was geconsumeerd om 18:00. Twee en een half uur later wordt de pil genomen, om exact 20:30. Ik wachte tot de inslag terwijl ik tv zat te kijken.
Al mijn MDMA ervaringen hadden een geleidelijke en prettige come-up. Deze keer werd ik voor het eerst geconfronteerd met een EXTREEM HEFTIGE inslag. Het begon ongeveer 20 minuten na inname. Er was duidelijk iets anders. Kleuren waren helderder en lichten voelde feller aan. De bekende duizeligheid kwam opzetten. Waar ik mij in het begin nog redelijk ontspannen en goed voelde verdween dit in de volgende 5/10 minuten volledig.
Een extreem heftige come-up
In sneltreinvaart werd ik compleet overdonderd. Ik voelde me alsof ik 500 kilo woog. Mijn zicht begon te trillen en te schudden, ik werd duizelig op zo'n niveau dat ik het gevoel had elk moment flauw te kunnen vallen. Alle lichten waren nu zo intens dat ik van schrik opstond uit mijn stoel, ging staan in het midden van mijn kamer en letterlijk ineengedoken met mijn handen voor mijn ogen zat. Er kwam een mompelende: "fuckfuckfuckfuckfuck" uit mijn mond. Ik begon zwaar te ademen, te hyperventileren, te zweten... het was alsof mijn maag in een strakke knoop draaide. Ik moest mij gewoon afsluiten voor elke impuls. Alles was even teveel. Zelfs de grond voelde te zwaar. Ik was bang dat mijn trip zo zou blijven.
Kennen jullie dat gevoel van de eerste keer in een heftige achtbaan? Dat gevoel dat je totaal zonder benul een wagentje instapt, om vervolgens bij het neerdalen compleet overdonderd te worden door het gevoel? Dit.
Dus dit is wat ze bedoelde met een heftige come-up, ze bestaan dus wel. Ik ben een aantal minuten in het midden van de kamer blijven staan terwijl ik nog steeds compleet uit het veld geblazen was. Ik manoeuvreerde mij onhandig naar mijn bureaustoel waar ik mij in liet zakken. Ik heb nog enkele minuten als een soort bevallende zwangere lopen puffen en zuchten. Elke ademteug voelde als een blok beton op mijn borstkas. Mijn hoofd had ik laten zakken als een knikkend hondenpopje die je wel eens in een auto tegenkomt. Na in totaal ongeveer 10 minuten zo extreem te worden "rondgeslingerd" was het rustig. Ik was erdoorheen.
Na de come-up
De bekende MDMA gevoelens kwamen de kop opsteken. Warme flushes die begonnen in de tenen en die omhoogkropen naar mijn nek. Er was soort heerlijke innerlijke rust en acceptatie van het moment. Het was goed. Ik voelde mij lekker. De mensen op tv zagen er stralend en vrolijk uit. Ik keek rond in mijn kamer. Dingen waren feller, details waren opvallender en alles had een sprookjesachtige tint. De bank voelde warm aan, zelfs mijn haar had een bizar lekkere structuur. Honderdduizenden haartjes die allemaal individueel groeien. Waarom heeft nooit iemand stilgestaan over hoe bijzonder dit is? Mijn ogen waren inmiddels gegroeid tot enorme vliegende schotels.
Ik zette een rustig nummer op via de computer, en ging zitten op de bank. Ik probeerde te analyseren wat ik voelde. Het was moeilijk te beschrijven in woorden, maar ik voelde mij zo lekker. Die heerlijke warme flushes kietelde mij nog steeds regelmatig. Ik luisterde naar de tonen van de muziek. Ze klonken zo anders. Helderder en vol van emotie. Het was alsof ik elke toon door mij heen voelde stromen. Het was werkelijk fantastisch.
Ik heb ongeveer 1 uur lang geluisterd naar muziek terwijl ik op de bank zat. Hier was het moment dat ik me iets realiseerde.
Wat ik heb ontdekt
Ik lag op de bank nog steeds luisterend naar de muziek terwijl ik duidelijk hard onder invloed van de MDMA was. Plotseling kwam er een gedachte bij me op. Waarom doe ik niet meer wat ik écht leuk vind? Ik had vroeger zoveel hobbies en was zo ijverig om nieuwe dingen te ontdekken. Waarom was dat verdwenen? En plotseling wist ik het. Het was zo simpel.
Ik zag hoe ik dag na dag steeds meer afgezonderd werd van de buitenwereld doordat ik alleen maar bezig was met films kijken, series kijken en surfen op het internet. Ik heb een leven geleid waar ik me niet gelukkig bij voelde. Ik heb mezelf letterlijk afgezonderd met activiteiten die mij nooit écht plezier gaven. En als ik meer dingen doe die ik écht graag wil, zal ik ook minder angst hebben om te gaan slapen! Alles kwam neer op mijn isolement. En alles leek zo helder te zijn. Ik moest meer ondernemen. Piano gaan spelen, vrienden bezoeken, sporten etc. Ik ben een 24 jarige werkende student die genoeg verdient om lekker rond te komen, waarom sloot ik mijzelf altijd op mijn kamer op? Er was geen logische reden te bedenken.
Het klinkt niet als een enorm inzicht. Zo was het voor mij wel. Altijd was ik bang om uit het isolement te komen omdat ik bang was voor de buitenwereld. Maar deze buitenwereld had mij veel meer te bieden dan de wereld die ik nu ervaar. Ideeen schoten door mijn hoofd. Het was een mooie ervaring om in een andere staat naar mijn probleem te kijken. Als je MDMA ophebt lijkt alles soms zo simpel. Angst die je altijd had valt weg en lijkt compleet ongegrond te zijn. Eindelijk had ik de moed en de zin om mijn probleem op te lossen.
De rest van de trip heb ik niet veel bijzonders meegemaakt. Ik heb wat tv gekeken, gesurft, muziek geluisterd etc. Toen gebeurde er iets wat ik nog nooit heb meegemaakt, namelijk: CEV, (close-eye-visuals).
Close-eye-visuals
Alle MDMA trips hebben mij hallucinaties gegeven. Soms had ik lichte visuals en vervormingen, maar soms had ik ook gezichten die morphte tot mythische wezens en kobolden. Schimmen in ooghoeken en denken mensen te zien in de verte. Ooit heb ik zelfs een keer ontzettend realistisch een kano over de weg zien varen. Deze trip waren de hallucinaties minimaal, niet benoemenswaardig.
Toen ik zeker 5 uur na inname in mijn bed ging liggen om te gaan slapen zag ik de meest prachtige vormen en kleuren onstaan aan de binnenkant van mijn oogleden. Ik heb het niet over de ruis die mensen normaal zien als ze hun ogen sluiten. Ik heb het over gekleurde mandela-achtige patronen die zich binnenstebuiten keerde, en bubbels die zich als een soort gekleurde zee voortbewogen. Het was werkelijk fantastisch om mee te maken.
Ik ontdekte dat ik vooral donkere kleuren zag als paars, blauw, zwart, groen, etc. maar soms zag ik ook tinten geel of wit. Er waren slierten die als een soort slangen over mijn zicht krioelden. Hoe langer ik bleef keken, hoe meer zichtbaar ze werden. Ik kwam er ook achter dat ik door langer te kijken de hallucinaties meer vorm kon geven.
Wat begon als een mengeling van vormen en kleuren, letters en tekens, werden langzaam realistische voorwerpen. Eerst kubussen en cilinders, vervolgens huizen en auto's, en uiteindelijk ook complete driedimensionale foto-achtige scene's. Het was een beetje alsof je bijna in slaap viel en je dromen langzaam ziet ontstaan.
Conclusie
Een flinke hap tekst. Mijn ervaring was werkelijk fantastisch te noemen. Ik ben blij dat ik weet wat ik nu moet doen. En daar ga ik zo snel mogelijk mee beginnen.
Oh, en... CEV's zijn werkelijk fantastisch. Ik wil dit vaker meemaken.
Het valt mij op dat meer en meer mensen MDMA gebruiken met de hoop therapeutische en/of filosofische inzichten te krijgen. Dit lijkt mij een prachtige ervaring. Helaas is het mij tot voorheen niet gelukt. Gisteravond heb ik een hele fijne en warme ervaring gehad waarin ik struikelblokken in mijn leven op een andere manier ben gaan bekijken, en er nu volgens mij beter mee kan omgaan.
Deze pil heb ik niet van een dealer gekocht, maar gekregen van een van mijn beste vrienden. Hij is naar een festival geweest. Deze was hier van over. Volgens hem is de pil getest op 220 mg MDMA. Ik vertrouw deze vriend volledig. Wij kennen elkaar van de middelbare school, en hebben veel meegemaakt. Helaas is ons contact de laatste tijd erg verwaterd vanwege verhuizing en studie.
Voordat ik de pil nam heb ik geprobeerd mijn hoofd leeg te maken. Ik probeerde te kijken waar ik nu stond in het leven, of er dingen waren die me zorgen maakte en of ik ergens mee zat. Ik realiseerde me het volgende:
"De laatste jaren heb ik mezelf in een sociaal isolement gesloten. Ik woon sinds april op kamers. Dit is een moelijke periode geweest, aangezien ik plotseling alles zelf moest regelen. Het was een periode van eenzaamheid en angst waarin ik soms existentiele paniek heb ervaren. Ook voel ik dat ik de laatste tijd mijn echte passies en hobbies verruil voor series en films. Ik probeerde niet teveel vragen te bedenken om te voorkomen dat de trip zou mislukken. Twee vragen waar ik mij deze trip in wilde verdiepen waren:
- Waarom ben ik elke avond bang om te gaan slapen?
- Waarom doe ik niet waar ik écht van houd?
Ik zal de angst voor slapen uitleggen. Al ongeveer 5 jaar heb ik angst om naar bed te gaan. Deze angst is voor het niet kunnen slapen. Iedereen heeft wel eens slapeloze nachten gehad. Als je nachten echter gedomineerd worden door een irreele angst omdat je "misschien" wel niet zou kunnen slapen is er iets aan de hand. De angst voor het compleet loslaten van alles en jezelf tot rust te brengen is groot en kan erg pijnlijk zijn.
De tweede vraag kwam ik mij op omdat ik al zeker 1 jaar ben gestopt met mijn grootste hobby, namelijk pianospelen. Dit was een uitlaatklep voor mij. Muziek is nog steeds het meest fascinerende wat ik ken. Helaas heb ik sinds 1 jaar dus vrijwel geen piano gespeeld.
Mijn pillen worden altijd genomen terwijl ik alleen ben. Een drukke sociale setting is voor mij op het moment niet intressant, en natuurlijk niet interessant als je jezelf beter probeert te begrijpen.
Voorbereidingen die ik ALTIJD tref voordat ik MDMA neem:
- Huishoudtaken, zoals opruimen, schoonmaken en kleren wassen.
- Agenda inzien. De volgende dag MOET vrij zijn of er wordt geen drugs gebruikt.
- Mediteren. (Althans, proberen. Meditatie volledig beheersen is lastig.)
De inname
Een lichte maaltijd van salade, kipstukjes en aardappelpartjes was geconsumeerd om 18:00. Twee en een half uur later wordt de pil genomen, om exact 20:30. Ik wachte tot de inslag terwijl ik tv zat te kijken.
Al mijn MDMA ervaringen hadden een geleidelijke en prettige come-up. Deze keer werd ik voor het eerst geconfronteerd met een EXTREEM HEFTIGE inslag. Het begon ongeveer 20 minuten na inname. Er was duidelijk iets anders. Kleuren waren helderder en lichten voelde feller aan. De bekende duizeligheid kwam opzetten. Waar ik mij in het begin nog redelijk ontspannen en goed voelde verdween dit in de volgende 5/10 minuten volledig.
Een extreem heftige come-up
In sneltreinvaart werd ik compleet overdonderd. Ik voelde me alsof ik 500 kilo woog. Mijn zicht begon te trillen en te schudden, ik werd duizelig op zo'n niveau dat ik het gevoel had elk moment flauw te kunnen vallen. Alle lichten waren nu zo intens dat ik van schrik opstond uit mijn stoel, ging staan in het midden van mijn kamer en letterlijk ineengedoken met mijn handen voor mijn ogen zat. Er kwam een mompelende: "fuckfuckfuckfuckfuck" uit mijn mond. Ik begon zwaar te ademen, te hyperventileren, te zweten... het was alsof mijn maag in een strakke knoop draaide. Ik moest mij gewoon afsluiten voor elke impuls. Alles was even teveel. Zelfs de grond voelde te zwaar. Ik was bang dat mijn trip zo zou blijven.
Kennen jullie dat gevoel van de eerste keer in een heftige achtbaan? Dat gevoel dat je totaal zonder benul een wagentje instapt, om vervolgens bij het neerdalen compleet overdonderd te worden door het gevoel? Dit.
Dus dit is wat ze bedoelde met een heftige come-up, ze bestaan dus wel. Ik ben een aantal minuten in het midden van de kamer blijven staan terwijl ik nog steeds compleet uit het veld geblazen was. Ik manoeuvreerde mij onhandig naar mijn bureaustoel waar ik mij in liet zakken. Ik heb nog enkele minuten als een soort bevallende zwangere lopen puffen en zuchten. Elke ademteug voelde als een blok beton op mijn borstkas. Mijn hoofd had ik laten zakken als een knikkend hondenpopje die je wel eens in een auto tegenkomt. Na in totaal ongeveer 10 minuten zo extreem te worden "rondgeslingerd" was het rustig. Ik was erdoorheen.
Na de come-up
De bekende MDMA gevoelens kwamen de kop opsteken. Warme flushes die begonnen in de tenen en die omhoogkropen naar mijn nek. Er was soort heerlijke innerlijke rust en acceptatie van het moment. Het was goed. Ik voelde mij lekker. De mensen op tv zagen er stralend en vrolijk uit. Ik keek rond in mijn kamer. Dingen waren feller, details waren opvallender en alles had een sprookjesachtige tint. De bank voelde warm aan, zelfs mijn haar had een bizar lekkere structuur. Honderdduizenden haartjes die allemaal individueel groeien. Waarom heeft nooit iemand stilgestaan over hoe bijzonder dit is? Mijn ogen waren inmiddels gegroeid tot enorme vliegende schotels.
Ik zette een rustig nummer op via de computer, en ging zitten op de bank. Ik probeerde te analyseren wat ik voelde. Het was moeilijk te beschrijven in woorden, maar ik voelde mij zo lekker. Die heerlijke warme flushes kietelde mij nog steeds regelmatig. Ik luisterde naar de tonen van de muziek. Ze klonken zo anders. Helderder en vol van emotie. Het was alsof ik elke toon door mij heen voelde stromen. Het was werkelijk fantastisch.
Ik heb ongeveer 1 uur lang geluisterd naar muziek terwijl ik op de bank zat. Hier was het moment dat ik me iets realiseerde.
Wat ik heb ontdekt
Ik lag op de bank nog steeds luisterend naar de muziek terwijl ik duidelijk hard onder invloed van de MDMA was. Plotseling kwam er een gedachte bij me op. Waarom doe ik niet meer wat ik écht leuk vind? Ik had vroeger zoveel hobbies en was zo ijverig om nieuwe dingen te ontdekken. Waarom was dat verdwenen? En plotseling wist ik het. Het was zo simpel.
Ik zag hoe ik dag na dag steeds meer afgezonderd werd van de buitenwereld doordat ik alleen maar bezig was met films kijken, series kijken en surfen op het internet. Ik heb een leven geleid waar ik me niet gelukkig bij voelde. Ik heb mezelf letterlijk afgezonderd met activiteiten die mij nooit écht plezier gaven. En als ik meer dingen doe die ik écht graag wil, zal ik ook minder angst hebben om te gaan slapen! Alles kwam neer op mijn isolement. En alles leek zo helder te zijn. Ik moest meer ondernemen. Piano gaan spelen, vrienden bezoeken, sporten etc. Ik ben een 24 jarige werkende student die genoeg verdient om lekker rond te komen, waarom sloot ik mijzelf altijd op mijn kamer op? Er was geen logische reden te bedenken.
Het klinkt niet als een enorm inzicht. Zo was het voor mij wel. Altijd was ik bang om uit het isolement te komen omdat ik bang was voor de buitenwereld. Maar deze buitenwereld had mij veel meer te bieden dan de wereld die ik nu ervaar. Ideeen schoten door mijn hoofd. Het was een mooie ervaring om in een andere staat naar mijn probleem te kijken. Als je MDMA ophebt lijkt alles soms zo simpel. Angst die je altijd had valt weg en lijkt compleet ongegrond te zijn. Eindelijk had ik de moed en de zin om mijn probleem op te lossen.
De rest van de trip heb ik niet veel bijzonders meegemaakt. Ik heb wat tv gekeken, gesurft, muziek geluisterd etc. Toen gebeurde er iets wat ik nog nooit heb meegemaakt, namelijk: CEV, (close-eye-visuals).
Close-eye-visuals
Alle MDMA trips hebben mij hallucinaties gegeven. Soms had ik lichte visuals en vervormingen, maar soms had ik ook gezichten die morphte tot mythische wezens en kobolden. Schimmen in ooghoeken en denken mensen te zien in de verte. Ooit heb ik zelfs een keer ontzettend realistisch een kano over de weg zien varen. Deze trip waren de hallucinaties minimaal, niet benoemenswaardig.
Toen ik zeker 5 uur na inname in mijn bed ging liggen om te gaan slapen zag ik de meest prachtige vormen en kleuren onstaan aan de binnenkant van mijn oogleden. Ik heb het niet over de ruis die mensen normaal zien als ze hun ogen sluiten. Ik heb het over gekleurde mandela-achtige patronen die zich binnenstebuiten keerde, en bubbels die zich als een soort gekleurde zee voortbewogen. Het was werkelijk fantastisch om mee te maken.
Ik ontdekte dat ik vooral donkere kleuren zag als paars, blauw, zwart, groen, etc. maar soms zag ik ook tinten geel of wit. Er waren slierten die als een soort slangen over mijn zicht krioelden. Hoe langer ik bleef keken, hoe meer zichtbaar ze werden. Ik kwam er ook achter dat ik door langer te kijken de hallucinaties meer vorm kon geven.
Wat begon als een mengeling van vormen en kleuren, letters en tekens, werden langzaam realistische voorwerpen. Eerst kubussen en cilinders, vervolgens huizen en auto's, en uiteindelijk ook complete driedimensionale foto-achtige scene's. Het was een beetje alsof je bijna in slaap viel en je dromen langzaam ziet ontstaan.
Conclusie
Een flinke hap tekst. Mijn ervaring was werkelijk fantastisch te noemen. Ik ben blij dat ik weet wat ik nu moet doen. En daar ga ik zo snel mogelijk mee beginnen.
Oh, en... CEV's zijn werkelijk fantastisch. Ik wil dit vaker meemaken.